Geri Dön

Karabük ilinde Aile Sağlığı merkezine başvuran ebeveynlerin ateşli çocuğa yaklaşımının değerlendirilmesi

Evaluation of the approach of parents to the fever child who applied to the family health center in Karabük province

  1. Tez No: 924943
  2. Yazar: CİHAN AYSAN
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. HABİBE İNCİ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Aile Hekimliği, Family Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Ateş, ebeveyn, eğitim, endişe, Fever, parents, education, anxiety
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bakanlığı
  10. Enstitü: Karabük Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Ateş çocuklarda yaygın olarak görülen bir semptomdur. Ebeveynlerin çocuklarında gelişen ateş konusunda duydukları endişe, yanlış uygulamalar ve yanlış bilgiler birçok farklı problemi beraberinde getirmektedir. Bu çalışma Karabük ilinde aile sağlığı merkezine başvuran ebeveynlerin ateş konusundaki bilgi düzeylerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Kesitsel ve tanımlayıcı tipte yürütülen bu anket çalışmasında 01.04.2024 – 01.07.2024 tarihleri arasında, Karabük İl Sağlık Müdürlüğüne Bağlı Aile Sağlığı Merkezlerine 1-6 yaş arası çocuğa sahip ebeveynler dahil edilmiştir. Anket formu; katılımcılar bilgilendirildikten sonra yüz yüze anket uygulama tekniği ile uygulanmıştır. Mevcut ASM'lere başvuran ve 1-6 yaş arasında çocuğa sahip olan ebeveynler çalışmaya dahil edilmiştir. Verilerin toplanmasında katılımcıların sosyodemografik özellikleri ile ebeveynlerin ateşli çocuğa yaklaşımı konusunda bilgi, tutum ve davranışlarını değerlendiren anket formu kullanılmıştır. Anket formu 3 bölümden ve toplam 48 sorudan oluşmaktadır. Anketin ilk bölümü sosyodemografık özelliklerini sorgulayan toplam 9 sorudan oluşmaktadır. İkinci bölümde ebeveynlerin ateşli çocuğa yaklaşım konusundaki bilgi tutum ve davranışlarını değerlendiren toplam 31 soru yer almaktadır. Üçüncü bölümde "Ebeveyn Ateş Yönetim Ölçeği'' kullanılmıştır. Verilerin istatistiksel analizi yapılmıştır. Bulgular:Katılımcıların çoğunluğunun %94,97'si evli, %72,56'sı ise üniversite ve üstü eğitim seviyesinde, %29,63'ü devlet memuru, en uzun süre yaşadıkları yer %55,41 ile il merkezi, %52,51'i gelirin giderine eşit olduğunu, aile tipi %87,83 çekirdek aile idi. Katılımcıların %15,61'inin kronik hastalığı olan çocuğu vardı. Çocuğunun ateşi olduğuna %59,95'i ateş ölçer ile, %26,53'ü cildine dokunarak karar veriyordu. Katılımcıların %91,47'sinin evde ateş ölçeri vardı, ateş ölçer kullananların %47,49'u koltuk altından, %37,99'u alından ölçüm yapıyordu. Çocuklarda ateş olduğunda katılımcıların %41,91'i giysilerini çıkarıyordu, %13,53'ü ateş düşürücü ilaç veriyordu. Ateş düşürücü ilacı %54,11'i doktor reçetesine göre, %41,64'ü daha önce ateşlendiğinde verilen ilaca göre veriyordu. En sık Parasetamol (%65,78)tercih ediliyordu. Katılımcıların %59,04'ü ateş 38 derece olduğunda ateş düşürücü veriyordu. Ailelerin %81,28'i çocuğunun ateşi olduğunda endişeleniyordu. Çocuğun ateşi yükseldiğinde %72,39'u havale geçirme ihtimalinden, %14,75'i hastalığın şiddetlenmesinden, endişe ediyordu. Katılımcıların %16,04'ünün çocuğu daha önce ateşli nöbet geçirmişti. Evli olanların, üniversite ve üstü eğitim düzeyine sahip olanların diğerlerine göre evde ateş ölçer bulundurma sıklığı anlamlı düzeyde yüksekti (p<0,05). İki çocuğu olanlar ateş düşürücüyü zamanından önce verme sıklığı tek çocuğu olanlara göre yüksekti (p<0,05). Evli olanların(p<0,01), üniversite ve üstü eğitim düzeyine sahip olanların(p<0.05), çekirdek aile tipine sahip olanların(p<0,05) diğerlerine göre evinde kapağı açılmış ateş düşürücü bulundurma oranı yüksekti.Katılımcıların %62,23'ü ateş konusunda eğitim almak istiyordu. Sonuç:Günümüzde nispeten ateş konusunda daha bilinçli ebeveynler olsa da yeterli düzeyde değildir. Ayrıca ateş konusundaki endişeler, yanlış bilgi ve uygulamalar, gereksiz ve yanlış dozda ilaç uygulamaları azımsanmayacak derecede yüksek orandadır. Bu sebeple sağlık profesyonelleri tarafından verilen kapsamlı eğitimlerle ebeveynler ateş konusunda daha bilinçli bir hale getirilmelidir.

Özet (Çeviri)

Objective:Fever is a common symptom in children. Parents' concerns, incorrect practices and misinformation about fever in their children bring about many different problems. This study aims to evaluate the level of knowledge about fever among parents who applied to the family health center in Karabük province. Materials and Method: In this cross-sectional and descriptive survey study, parents with children aged 1-6 years were included in the Family Health Centers affiliated to Karabük Provincial Health Directorate between 01.04.2024 - 01.07.2024. The questionnaire form was administered by face-to-face questionnaire administration technique after informing the participants. Parents who applied to existing family health centers and had children between the ages of 1-6 years were included in the study. A questionnaire form evaluating the sociodemographic characteristics of the participants and the knowledge, attitudes and behaviors of the parents about the approach to the febrile child was used to collect the data. The questionnaire consists of 3 sections and a total of 48 questions. The first part of the questionnaire consisted of a total of 9 questions inquiring sociodemographic characteristics. In the second part, a total of 31 questions evaluating the knowledge, attitudes and behaviors of the parents about the approach to the febrile child were included. In the third part, the“Parental Fire Management Scale”was used. The data were statistically analyzed. Results: 94.97% of the participants were married, 72.56% had university or higher education, 29.63% were civil servants, the place where they lived for the longest time was the provincial center with 55.41%, 52.51% said their income was equal to their expenses, and 87.83% had nuclear family type. 15.61% of the participants had children with chronic diseases. 59.95% of the participants decided that their child had fever with a thermometer, 26.53% by touching the skin. 91.47% of the participants had a thermometer at home, 47.49% of those who used a thermometer measured in the armpit and 37.99% measured on the forehead. When children had fever, 41.91% of the participants took off their clothes, and 13.53% gave antipyretics. The antipyretic medication was given according to the doctor's prescription by 54.11% and 41.64% according to the medication given when the child had fever before. Paracetamol was most commonly preferred (65.78%). 59.04% of the participants gave antipyretics when the temperature was 38 degrees. 81.28% of families were worried when their child had a fever. When the child's fever was high, 72.39% were worried about the possibility of convulsions and 14.75% were worried about the exacerbation of the disease. The child of 16.04% of the participants had had a febrile seizure before. The frequency of having a thermometer at home was significantly higher in those who were married and had a university or higher education level compared to the others (p<0.05). Those with two children had a higher frequency of giving fever reducer ahead of time than those with one child (p<0.05). Those who were married (p<0.01), had a university education level or higher (p<0.05), and had a nuclear family type (p<0.05) had a higher rate of having an open fever reducer at home compared to the others. 62.23% of the participants wanted to receive education about fever. Conclusion:Today, although parents are relatively more aware of fever, it is not at a sufficient level. In addition, concerns about fever, misinformation and practices, unnecessary and incorrect doses of medication are at a considerably high rate. For this reason, parents should be made more aware of fever with comprehensive trainings provided by health professionals.

Benzer Tezler

  1. Karabük ilinde sağlık kuruluşlarına başvuran 0-6 yaş çocukluk çağı aşıları ile ilgili bilgi, tutum ve aşı reddini etkileyen faktörler

    Factors affecting knowledge, atti̇tudes and vaccine refusal among chi̇ldren aged 0-6 who attended healthcare facilities in Karabük

    SEDA AYDIN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    EbelikKarabük Üniversitesi

    Ebelik Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ YILMAZ ALTUNER

  2. Aile sağlığı merkezine başvuran kadınlarda human papilloma virüs (HPV) sıklığının ve etkileyen faktörlerin araştırılması

    Investigation of prevalence and affecting factors of human papilloma virus (HPV) in women admitted to family health center

    MERVE KARTAL DEMİR

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    MikrobiyolojiKarabük Üniversitesi

    Ebelik Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ MERYEM ÇOLAK

  3. Karabük ilinde aile sağlığı merkezlerine başvuran erişkinlerin doğal mantarlar ve mantar zehirlenmeleri hakkındaki bilgi, tutum ve davranışlarının değerlendirilmesi

    Evaluation of knowledge, attitudes, and behaviors of adults applying to family health centers in Karabük province regarding wild mushrooms and mushroom poisoning

    MUHAMMET ALİ YİĞİT

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Aile HekimliğiKarabük Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HABİBE İNCİ

  4. Aile Sağlığı Merkezlerine bel ağrısı şikayetiyle başvuran erişkinlerde yaşam kalitesinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the quality of life in adults admitted to Family Health Centers with complaints of low back pain

    İRFAN SEMİZOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Aile HekimliğiSağlık Bakanlığı

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HABİBE İNCİ

  5. Kastamonu ilinin Taşköprü ilçesindeki aile sağlığı merkezlerine başvuran yetişkinlerin akılcı ilaç kullanımlarının belirlenmesi

    Determination of the rational medication use of adults applicing to family health centers in Taşköprü district of Kastamonu province

    YASEMİN İNCE

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Halk SağlığıKarabük Üniversitesi

    Halk Sağlığı Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. NERGİZ SEVİNÇ