Geri Dön

Dipper ve non-dipper paternli hipertansif tip 2 diyabet hastalarında oksidatif stres düzeylerinin değerlendirilmesi

Evaluation of oxidative stress levels in hypertensive type 2 diabetes patients with dipper and non-dipper pattern

  1. Tez No: 937221
  2. Yazar: CEM DOĞAN
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. AKIN DAYAN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Aile Hekimliği, Family Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Diabetes Mellitus Tip 2, Oksidatif Stres, Hipertansiyon, Dipper, Diabetes Mellitus Type 2, Oxidative Stress, Hypertension, Dipper
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmada dipper ve non-dipper paternli hipertansif tip 2 diyabet hastalarında oksidatif stres düzeyleri ve enflamatuar belirteçlerin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışma, 01.03.2024-01.05.2024 tarihleri arasında Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi Aile Hekimliği Kliniği Diyabet Polikliniği'ne başvuran hipertansif tip 2 diyabet tanılı hastalarla, tek merkezli, prospektif ve kesitsel olarak gerçekleştirilmiştir. Dahil edilme kriterlerini karşılayan 86 hastadan onam alınıp 1 hafta süreyle kilo koruyucu (25-30 kcal/kg) diyet uygulanmıştır. Sonrasında biyoelektrik empedans yöntemiyle vücut yağ kompozisyonları belirlenmiştir. 24 saatlik ambulatuar kan basıncı izlemi yapılan hastalardan venöz kan örnekleri alınmıştır. Alınan kan örnekleri santrifüj edildikten sonra -80°C'de saklanmıştır. Kan örnekleri hasta sayısı tamamlandıktan sonra ticari kitlerle çalışılmış ve örneklerden total oksidan seviye (TOS), total antioksidan seviye (TAS), oksidatif stres indeksi (OSİ), total/natif tiyol, disülfit, iskemi modifiye albümin (İMA), tümör nekrozis faktör-alfa (TNF-α), interlökin-1 beta (IL-1β) ve interlökin-6 (IL-6) düzeyleri ölçülmüştür. İstatistiksel analizler IBM SPSS Statistics 21.0 ve MS-Excel 2007 programlarıyla yapılmış olup, anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Çalışmaya katılan 86 bireyin yaş ortalaması 63,56±8,89 yıl, vücut kitle indeksi ortalaması 29,27±3,84 kg/m² ve bel çevresi ortalaması 103,72±10,01 cm olarak saptanmıştır. Katılımcıların %45,3'ünün (n=39) erkek, %54,7'sinin ise (n=47) kadın olduğu; ortalama diyabet süresinin 14,13±7,97 yıl, ortalama hipertansiyon x süresinin 10,56±8,39 yıl olduğu görülmüştür. Non-dipper grubunda OSİ, disülfit/total tiyol, disülfit/natif tiyol, İMA, IL-1β, IL-6 ve TNF-α ortalamaları dipper grubuna göre daha yüksek saptanmıştır (p<0,05). TAS, total tiyol, natif tiyol ve natif tiyol/total tiyol gibi anti oksidan değerleriyse dipper grubunda non-dipper grubuna göre anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur (p<0,05). Çok değişkenli lojistik regresyon analizi sonuçlarına göre, OSİ'nin artışıyla non-dipper olma riskinin 1,861 kat arttığı ve İMA'nın artışıyla da non-dipper olma riskinin 383,723 kat gibi yüksek bir oranda arttığı görülmüştür. Sonuç: Çalışmada, hipertansif tip 2 diyabetik bireylerde non-dipper patern varlığının oksidatif stres ve enflamasyonla ilişkili olduğu görülmüştür. Non-dipper paterne sahip olma durumunu öngören faktörlerin değerlendirildiği modelde İMA ve OSİ non-dipper paternini predikte ettirme açısından önem taşımaktadır.

Özet (Çeviri)

Objective: This study aimed to evaluate oxidative-stress levels and inflammatory markers in hypertensive patients with type 2 diabetes mellitus (T2DM) who exhibit either a dipper or non-dipper nocturnal blood-pressure pattern. Materials and Methods A single-centre, prospective, cross-sectional study was conducted at the Diabetes Outpatient Clinic of Haydarpaşa Numune Training and Research Hospital between 1 March 2024 and 1 May 2024. Eighty-six hypertensive T2DM patients meeting the inclusion criteria provided written informed consent. All participants followed a weight-maintaining diet (25–30 kcal kg⁻¹) for one week, after which body-fat composition was assessed by bioelectrical impedance analysis. Twenty-four-hour ambulatory blood-pressure monitoring (ABPM) was performed, and venous blood samples were collected. After centrifugation, sera were stored at –80 °C until batch analysis. Commercial kits were used to measure total oxidant status (TOS), total antioxidant status (TAS), oxidative stress index (OSI), total/native thiol, disulphide, ischaemia-modified albumin (IMA), tumour necrosis factor-α (TNF-α), interleukin-1β (IL-1β) and interleukin-6 (IL-6). Statistical analyses were carried out with IBM SPSS Statistics 21.0 and MS Excel 2007; p < 0.05 was considered significant. Results The mean age of the cohort was 63.56 ± 8.89 years; mean BMI, 29.27 ± 3.84 kg m⁻²; and mean waist circumference, 103.72 ± 10.01 cm. Men comprised 45.3 % (n = 39) and women 54.7 % (n = 47) of the sample. Median diabetes duration was xii 14.13 ± 7.97 years and median hypertension duration 10.56 ± 8.39 years. Compared with the dipper group, the non-dipper group had significantly higher mean OSI, disulphide/total thiol, disulphide/native thiol, IMA, IL-1β, IL-6 and TNF-α values (p < 0.05). Conversely, antioxidant parameters—including TAS, total thiol, native thiol and native thiol/total thiol—were significantly higher in dippers (p < 0.05). Univariate logistic regression revealed that female sex and the presence of hypothyroidism markedly increased non-dipper risk, whereas greater antioxidant capacity was protective. In multivariate analysis, each unit increase in OSI increased the odds of being non-dipper 1.861-fold, and each unit increase in IMA raised this risk by 383.723-fold. Conclusion Among hypertensive T2DM patients, the non-dipper blood-pressure pattern is associated with heightened oxidative stress and inflammation. In multivariate models, IMA and OSI remained strong independent predictors of the non-dipper pattern.

Benzer Tezler

  1. Hipertansif tip 2 diyabetik hastalarda, dipper ve nondipper kan basıncı paterninin klinik sonuçları

    Clinical results of dipper and nondipper blood pressure patern in hypertensive TYPE 2 diabetic patiens

    MEHMET ALİ SARUHAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıDicle Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. YAŞAR YILDIRIM

  2. Esansiyel hipertansiyonlu hastalarda serum copeptin düzeyi ile kan basıncı paterni(dipper-nondipper) arasındaki ilişki

    The association between blood copeptine levels and blood pressurepattern(dipper, non-dipper) in patients with hypertension

    TAHA GÜRBÜZER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    KardiyolojiBalıkesir Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HASAN KADI

  3. Dipper ve nondipper paternine sahip hipertansiyon hastalarında atriyal elektromekank fonksiyonların atriyal strain, p dalga dispersiyonu ve P terminal force ile değerlendirilmesi

    Evaluation of atrial electromechanical functions in dipper and nondipper hypertension patients with atrial strain, P WAW dispersion and P terminal force

    VEYSEL TOSUN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    KardiyolojiAkdeniz Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. CENGİZ ERMİŞ

  4. Maskelenmiş hipertansiyonu olan ve olmayan tip 2 diabetes mellitus hastalarında hipertansif hedef organ hasarı sıklığı

    Frequency of hypertensive target organ damage in type 2 diabetes mellitus patients with and without masked hypertension

    DAVUT BİLGİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıMarmara Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ALİ SERDAR FAK

  5. Metabolik sendromu olan ve olmayan yeni tanı almış hipertansif hastalarda yirmidört saatlik ayaktan kan basıncı ölçümlerinin karşılaştırılması

    To compare ambulatory blood pressure over 24 hour period of the newly diagnosed patients with and without metabolic syndrome (MS)

    ELİF GÜNEŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ASLI ÇURGUNLU