Geri Dön

Karbonhidrat sayımı uygulayan ve uygulamayan tip 1 diyabetli bireylerde diyabulimiya riskinin araştırılması

Investigation of the risk of diabulimia in individuals with type 1 diabetes with and without carbonhydrate counting

  1. Tez No: 945342
  2. Yazar: PINAR ECE KARAKAŞ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. AYŞE KUBAT ÜZÜM
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Beslenme ve Diyetetik, Nutrition and Dietetics
  6. Anahtar Kelimeler: Beslenme ve yeme bozuklukları, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-tip 1, Feeding and eating disorders, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-type 1
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Beslenme Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Karbonhidrat sayımı tekniği uygulayan ve uygulamayan tip 1 diyabetli bireylerin diyabulimiya riskini değerlendirmek amacıyla gerçekleştirdiğimiz çalışmaya Ocak 2024-Aralık 2024 tarihleri arasında 18-64 yaş arası 117 tip 1 diyabetli birey dahil edilmiştir. Çalışmaya katılmaya gönüllü olan bireylere sosyodemografik ve diyabete dair bilgilerini sorgulamak için hasta bilgi formu, diyabulimiya riskinin değerlendirilmesi için“Diyabete Özgü Yeme Bozukluğu Anketi”uygulanmıştır. Gönüllü bireylerden antropometrik ölçümler ve üç günlük besin tüketim kaydı alınmıştır. Gönüllü bireylerin vücut kompozisyonu BİA cihazı ile saptanmıştır. Yaş ortalaması 30,5±11 yıl olan çalışma grubunun %38,5'unda diyabulimiya riskinin yüksek olduğu saptanmıştır. Çalışma grubunun %52,9'u karbonhidrat sayımı uygulamaktadır. Karbonhidrat sayımı uygulayan bireylerin, uygulamayanlara kıyasla HbA1c seviyeleri anlamlı derecede daha düşük bulunmuştur. Karbonhidrat sayımı uygulayan bireylerin, uygulamayanlara kıyasla daha düşük insülin dozları kullandıkları saptanmıştır (p<0,05). Diyabulimiya riski yüksek olan bireylerin, düşük olanlara kıyasla BKİ ve vücut yağ oranları anlamlı derecede daha yüksek bulunmuştur, vücut kas ve yağsız kütle oranları daha düşük bulunmuştur (p<0,05). Diyabulimiya riski yüksek olan kadınların, diyabulimiya riski düşük olan kadınlara kıyasla HbA1c seviyeleri anlamlı derecede daha yüksek bulunmuştur (p<0,05). Karbonhidrat sayımı uygulayan bireylerin diyabulimiya riskleri uygulamayan bireylere kıyasla anlamlı düzeyde daha düşük bulunmuştur. Bireyler karbonhidrat sayımı tekniğini uyguladıkça DEPS-R skorları azalma eğilimindedir. Tip 1 diyabetli bireylerin karbonhidrat sayımı uygulaması glisemik parametreleri iyileştirmekte ve diyabete bağlı komplikasyonları önleyebilmektedir. HbA1c gibi glisemik parametreler, diyabulimiya riskinde artışla ilişkilidir. Tip 1 diyabetli bireylerin karbonhidrat sayımı uygulaması, doğrudan ve dolaylı olarak diyabulimiya risklerini etkilemektedir. Bu nedenle diyabetli bireylere tanı koyulmasından itibaren karbonhidrat sayımı tekniğini de kapsayan sağlıklı beslenme eğitimleri verilmesi elzemdir.

Özet (Çeviri)

In order to evaluate the risk of diabulimia in type 1 diabetic individuals who do and do not apply carbohydrate counting technique, 117 type 1 diabetic individuals between the ages of 18-64 were included in the study we conducted between January 2024 and December 2024. A patient information form was applied to the individuals who volunteered to participate in the study to question their sociodemographic and diabetes-related information, and the“Diabetes-Specific Eating Disorder Questionnaire”was applied to assess the risk of diabulimia. Anthropometric measurements and a three-day food consumption record were taken from the volunteers. The body composition of the volunteers was determined with a BIA device. It was determined that 38.5% of the study group, whose average age was 30.5±11 years, had a high risk of diabulimia. 52.9% of the study group applied carbohydrate counting. HbA1c levels were found to be significantly lower in individuals who applied carbohydrate counting compared to those who did not. It was found that individuals who applied carbohydrate counting used lower insulin doses compared to those who did not (p<0.05). Individuals with a high risk of diabulimia had significantly higher BMI and body fat ratios, and lower body muscle and lean mass ratios compared to those with a low risk of diabulimia (p<0.05). HbA1c levels were found to be significantly higher in women with a high risk of diabulimia compared to women with a low risk of diabulimia (p<0.05). Individuals who applied carbohydrate counting had significantly lower diabulimia risks compared to individuals who did not. DEPS-R scores tended to decrease as individuals applied the carbohydrate counting technique. Carbohydrate counting by individuals with type 1 diabetes improves glycemic parameters and can prevent diabetes-related complications. Glycemic parameters such as HbA1c are associated with an increased risk of diabulimia. Carbohydrate counting by individuals with type 1 diabetes directly and indirectly affects diabulimia risks. For this reason, it is essential to provide healthy nutrition training, including carbohydrate counting techniques, to diabetic individuals from the moment they are diagnosed.

Benzer Tezler

  1. Türkiye'deki yoğun insülin tedavisi alan diyabetli bireylerin karbonhidrat sayımı metodunu kullanım durumlarının HBA1C düzeylerine etkisi

    The effect of using carbohydrate counting method on hba1c levels in individuals WHO have intensive insulin treatment

    KÜBRA YILDIZ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HASAN MAHMUT İLKOVA

  2. Tip 1 diyabetli adölesanlarda yağ ve protein içeriği yüksek öğün için uygulanan farklı insülin rejimlerinin postprandiyal kan glukoz düzeyi üzerine etkisi

    The effect of different insulin regimens used for meal of high fat and protein on postprandial blood glucose level in type 1 diabetes adolescents

    AYLİN BAYINDIR GÜMÜŞ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Beslenme ve DiyetetikAnkara Üniversitesi

    Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ALEV KESER

  3. Toz kakaoda tağşiş saptama metodları üzerinde çalışmalar

    Başlık çevirisi yok

    TOMRİS ALTUĞ

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Gıda MühendisliğiEge Üniversitesi

    Gıda Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. MERAL GÖNÜL

  4. Etçi civcivlerde değişik zamanlarda salgılanan değişik sindirim enzimlerine uygun beslemenin etkileri üzerine bir araştırma

    Başlık çevirisi yok

    HASAN RÜŞTÜ KUTLU

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    ZiraatÇukurova Üniversitesi

    Zootekni Ana Bilim Dalı

    DOÇ.DR. ORHAN ÖZTÜRKCAN