Geri Dön

Aşırı aktif mesaneli hastaların tedavisinde transkütanös tibial sinir stimülasyonu ve antikolinerjik ilacın etkinliklerinin karşılaştırılması

To compare the therapeutic efficacy of transcutaneous posterior tibial nerve stimülastion (T-PTNS) and anthicholinergic medication in paitients with overactive bladder (OAB), using placebo and sham controls

  1. Tez No: 946430
  2. Yazar: SAFA AKYOL
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ DOĞAN SABRİ TOK
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Üroloji, Urology
  6. Anahtar Kelimeler: Aşırı aktif mesane, transkütanös tibial sinir stimülasyonu, antikolinerjik, Overactive bladder, transcutaneous tibial nerve stimulation, anticholinergic drugs
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bakanlığı
  10. Enstitü: Giresun Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Üroloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Aşırı aktif mesaneli hastalarda Transkütanös Posterior Tibial Sinir Stimülasyonu (T-PTSS) ve antikolinerjik ilacın tedavideki etkinliklerinin plasebo ve sham kontrolü ile karşılaştırılması. Metod: Çalışmanın gücü, %80 olacak şekilde (Beta=20 ve alfa=0,05) tasarlanarak yapılan örneklem büyüklüğü hesaplamasına göre her bir grup için en az 14 hastanın alınmasına karar verildi. Kasım 2024 ile Nisan 2025 tarihleri arasında Giresun Eğitim ve Araştırma Hastanesi Üroloji polikliniğine AÜSS ile başvuran ve klinik inceleme neticesinde AAM tanısı konulan toplam 125 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastalar bilgisayar destekli randomizasyon programı yardımıyla 5 eşit gruba (n=25) ayrıldı. Birinci gruba solifenasin 5 mg, ikinci gruba T-PTSS, üçüncü gruba solifenasin tedavisine ek olarak T-PTSS (kombine tedavi grubu), dördüncü gruba plasebo ve beşinci gruba sahte T-PTSS (sham) uygulandı. İlaç grupları (solifenasin ve plasebo) günde 1 adet olacak şekilde 12 hafta boyunca ilacı kullandı. T-PTSS ve sham grubuna 12 hafta boyunca haftada 2 seans ve her seans 30 dakika olacak şekilde işlem her iki ayağa uygulandı. Kombine tedavi grubunda her iki tedavi eş seanslı olacak şekilde uygulandı. Hastalar tedavi öncesinde ve tedavi sonrasında 3 günlük işeme günlüğü (frequency, nokturi sıklığı, urgency sıklığı, urge üriner inkontinans varlığı/sıklığı, günlük ortalama tüketilen sıvı miktarı ve idrar miktarı, fonksiyonel mesane kapasitesi), bez/ped sayısı, 24 saatlik ped testi, PVR, OAB-V8 ve IIQ-7 skorlamaları, tedavi başarısı, kür ve tedavi memnuniyet ölçeği ile değerlendirildi. Bulgular: Solifenasin, T-PTSS ve kombine tedavi gruplarında tedavi sonunda tedavi öncesine göre mesane günlüğü sıklık değerleri, fonksiyonel mesane kapasitesi, bez/ped sayısı, 24 saatlik ped testi, OAB-V8 ve IIQ-7 skorlamalarında istatistiksel olarak anlamlı iyileşmeler olduğu gözlendi (p<0.05). PVR'de solifenasin grubunda istatistiksel olarak anlamlı şekilde artış görülürken T-PTSS ve kombine tedavi grubunda istatistiksel olarak anlamlı şekilde azalma görüldü (p<0.05). Tedavi memnuniyet ölçeği, tedavi başarısı ve kür değerleri açısından 5 grup karşılaştırıldığında solifenasin, T-PTSS ve solifenasin+T-PTSS gruplarısham ve plasebo gruplarına göre göre istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha fazla tedavi başarısı ve kür sağladığı, tedavi memnuniyetinin daha yüksek olduğu fakat birbirlerine karşı üstün olmadıkları görüldü. T-PTSS, solifenasin'e göre 24 saatlik tüketilen sıvı volümü ve 24 saatlik idrar volümünü daha fazla artırdığı görüldü. Fonksiyonel mesane kapasitesini kombine tedavi grubu diğer gruplara göre daha fazla artırdı. OAB-V8 anketinde 3 aktif grubun birbirine üstünlüğü yok iken IIQ-7 skorunda kombine tedavi grubu solifenasin grubuna göre daha fazla iyileşme sağladığı görüldü. Sonuç: T-PTSS etkili, non-invazif, kolay uygulanabilir, yan etkisi olmayan ve AAM tedavisinde en az solifenasin kadar etkili bir tedavi seçeneğidir. Antikolinerjik ilaçların yan etkilerinden sakınmak isteyen hastalara güçlü bir alternatif tedavi seçeneği olarak sunulmalıdır.

Özet (Çeviri)

Objective: To compare the therapeutic efficacy of Transcutaneous Posterior Tibial Nerve Stimulation (T-PTNS) and anticholinergic medication in patients with overactive bladder (OAB), using placebo and sham controls. Method: Power analysis was conducted to ensure 80% power (β=0.20, α=0.05), resulting in a minimum of 14 patients per group. A total of 125 patients diagnosed with OAB at the Urology Department of Giresun Training and Research Hospital between November 2024 and April 2025 were enrolled. Patients were randomly assigned into five equal groups (n=25): Group 1 received 5 mg solifenacin; Group 2 received T-PTNS; Group 3 received combined therapy (solifenacin + T-PTNS); Group 4 received placebo; and Group 5 received sham T-PTNS. Solifenacin and placebo were administered once daily for 12 weeks. T-PTNS and sham interventions were applied to both legs, twice weekly for 30-minute sessions over 12 weeks. In the combined therapy group, both treatments were applied concurrently. Patients were evaluated pre- and post-treatment with a 3-day voiding diary (frequency, nocturia, urgency, presence/frequency of urge urinary incontinence, daily fluid intake and urine output, functional bladder capacity), pad count, 24-hour pad test, post-void residual (PVR) volume, OAB-V8 and IIQ-7 scores, treatment success, cure rates, and treatment satisfaction scale. Results: Significant improvements (p<0.05) were observed in frequency parameters, functional bladder capacity, pad count, 24-hour pad test, OAB-V8, and IIQ-7 scores in the solifenacin, T-PTNS, and combination groups compared to baseline. Solifenacin significantly increased PVR, while T-PTNS and combined therapy significantly decreased PVR (p<0.05). Solifenacin, T-PTNS, and combination therapy groups achieved significantly higher treatment success, cure rates, and satisfaction scores compared to placebo and sham groups (p<0.05), although there were no significant differences among the three active treatment groups. T-PTNS increased 24-hour fluid intake and urine output more than solifenacin. The combination therapy group showed the greatest increase in functional bladder capacity. No superiority was found among active groups based on OAB-V8 scores; however, the combination group demonstrated greater improvement than the solifenacin group in IIQ-7 scores Conclusion: T-PTNS is a non-invasive, easily applicable, side-effect-free treatment that is at least as effective as solifenacin in managing OAB. It offers a strong alternative for patients seeking to avoid the adverse effects of anticholinergic medications.

Benzer Tezler

  1. İzmir'de Mustafa Kemal Bulvarı'nın peyzaj mimarlığı açısından etüdü ve peyzaj projesi

    Başlık çevirisi yok

    ENGİN ALPARSLAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1985

    Peyzaj MimarlığıEge Üniversitesi

    Peyzaj Mimarlığı Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. ÜMİT ERDEM

  2. 1,3-difenil-4,5-bis(hidroksiimino)-imidazolidin ve Ni(II), Cu(II), Pd(II), UO2(VI) komplekslerinin sentezi

    Başlık çevirisi yok

    VEFA AHSEN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1984

    Kimya MühendisliğiUludağ Üniversitesi

    Kimya Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÖZER BEKAROĞLU

  3. Pastörizasyondan sonra kültür ilavesinin ekşi kremadan yapılan tereyağlarının özelliklerine etkisi üzerine bir araştırma

    Başlık çevirisi yok

    SERAP TAMER

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1985

    Gıda MühendisliğiEge Üniversitesi

    Süt Teknolojisi Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. ERGİN OKTAR

  4. Hazır giyim üreten bir işletmede organizasyon ve yönetim sorunları

    Başlık çevirisi yok

    GÜLCAN GÖNENÇ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    İşletmeGazi Üniversitesi

    Giyim Endüstrisi ve Giyim Sanatları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. RASİH DEMİRCİ