Geri Dön

Kahramanmaraş ilinde yaşayan yetişkin kadınların spor alışkanlıkları sosyo-kültürel problemleri ve yaşam doyum düzeylerinin incelenmesi

Examining the sports habits socio-cultural problems and life satisfaction levels of adult women living in Kahramanmaraş

  1. Tez No: 949521
  2. Yazar: SİBEL KİRİŞCİ
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. ENVER DÖŞYILMAZ
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Spor, Sports
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2024
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu araştırmanın amacı, Kahramanmaraş ilinde yaşayan yetişkin kadınların spor alışkanlıklarını, karşılaştıkları sosyo-kültürel problemleri ve yaşam doyum düzeylerini kapsamlı şekilde incelemektir. Çalışmada, kadınların spor yapma sıklığı, tercih ettikleri spor dalları ve spor yapmalarını etkileyen sosyo-kültürel engeller üzerine odaklanılmıştır. Bu bağlamda, bireysel ve çevresel faktörlerin kadınların fiziksel aktivite düzeylerine etkisi değerlendirilmiş; özellikle aile yapısı, eğitim seviyesi, ekonomik durum ve toplumsal normların bu alışkanlıklar üzerindeki rolü araştırılmıştır. Araştırmanın bir diğer önemli boyutu, spor alışkanlıkları ile yaşam doyumu arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Kadınların düzenli spor yapıp yapmamalarının genel yaşam doyumlarına etkisi ele alınmış; fiziksel aktivitenin zihinsel ve duygusal sağlık üzerindeki katkıları vurgulanmıştır. Özellikle stresle başa çıkma, özgüven artışı, sosyal ilişkilerdeki iyileşme ve genel mutluluk düzeyine olan etkiler değerlendirilmiştir. Çalışmada, Diener, Emmons, Larsen ve Griffin (1985) tarafından geliştirilen Yaşam Doyumu Ölçeği ve Gündüz Deniz, Amman Tayfun tarafından oluşturulan ölçekler etik izinler alınarak kullanılmıştır. Çalışmaya 320 kadın katılmış olup, katılımcıların çoğunluğunu 40 yaş ve üzerindeki bireyler (%35) oluşturmaktadır. Yaş gruplarına göre değerlendirme yapıldığında, gençlerin spora daha yatkın olduğu görülmekle birlikte, orta yaş grubundaki kadınların da fiziksel aktivitelere katılım düzeylerinin yüksek olduğu tespit edilmiştir. Katılımcıların %60,9'u evli olup, evli kadınların bekâr kadınlara kıyasla daha fazla spor yaptığı belirlenmiştir. Eğitim düzeyinin çoğunlukla ortaöğretim (%40,9) ve lisans (%35,3) olduğu görülmüş, bu durumun spor alışkanlıklarını olumlu etkilediği saptanmıştır. Ayrıca, kadınların %67,5'i çalışmakta olup, iş hayatının ve çalışma süresinin spor yapma davranışları üzerinde belirleyici olduğu gözlemlenmiştir. Katılımcıların büyük bölümü (%66,9) uzun süredir Kahramanmaraş'ta ikamet etmektedir; bu yerleşiklik düzeyi, yaşam doyumu ve sosyal katılım açısından önemli bir unsur olarak öne çıkmaktadır. Ek olarak, %32,2'sinin yüksek gelir grubunda yer alması, ekonomik düzeyin spor yapma eğiliminde etkili olduğunu göstermektedir. Genel olarak, Kahramanmaraş'ta yaşayan kadınların spor yapma alışkanlıklarının çeşitli sosyo-kültürel faktörlerle sınırlandığı belirlenmiştir. Toplumsal baskılar, aile içi sorumluluklar, ekonomik kısıtlamalar ve spor alanlarına erişimde yaşanan zorluklar, kadınların fiziksel aktivite düzeylerini düşüren başlıca etkenlerdir. Bununla birlikte, düzenli spor yapan kadınların yaşam doyum düzeylerinin daha yüksek olduğu ve genel anlamda daha sağlıklı bir yaşam sürdükleri sonucuna ulaşılmıştır. Bu nedenle, kadınların spor alışkanlıklarının teşvik edilmesi, hem bireysel sağlık hem de toplumsal refah açısından önem taşımaktadır.

Özet (Çeviri)

The aim of this study is to comprehensively examine the sports habits, socio-cultural problems and life satisfaction levels of adult women living in Kahramanmaraş province. The study focuses on the frequency of women doing sports, the sports they prefer and the socio-cultural obstacles affecting their doing sports. In this context, the effects of individual and environmental factors on women's physical activity levels were evaluated; in particular, the role of family structure, education level, economic status and social norms on these habits was investigated. Another important dimension of the study was to examine the relationship between sports habits and life satisfaction. The effect of whether women do regular sports or not on their general life satisfaction was discussed; the contributions of physical activity to mental and emotional health were emphasized. In particular, the effects on coping with stress, increased self-confidence, improvement in social relationships and general happiness were evaluated. In the study, the Life Satisfaction Scale developed by Diener, Emmons, Larsen and Griffin (1985) and the scales developed by Gündüz Deniz and Amman Tayfun were used with ethical permissions. The study included 320 women, and the majority of the participants were individuals aged 40 and over (35%). When evaluated according to age groups, it was determined that while young people were more inclined to sports, women in the middle age group also had a high level of participation in physical activities. 60.9% of the participants were married, and it was determined that married women did more sports than single women. It was observed that the level of education was mostly secondary school (40.9%) and undergraduate (35.3%), and this situation was found to have a positive effect on sports habits. In addition, 67.5% of the women were employed, and it was observed that work life and working hours were determinative of sports behavior. The majority of the participants (66.9%) had been residing in Kahramanmaraş for a long time; this level of residence stands out as an important element in terms of life satisfaction and social participation. In addition, the fact that 32.2% were in the high-income group shows that economic level is effective in the tendency to do sports. In general, it was determined that the sports habits of women living in Kahramanmaraş were limited by various socio-cultural factors. Social pressures, family responsibilities, economic restrictions and difficulties in accessing sports areas are the main factors that reduce women's physical activity levels. However, it has been concluded that women who do regular sports have higher life satisfaction levels and generally live healthier lives. Therefore, encouraging women's sports habits is important for both individual health and social welfare.

Benzer Tezler

  1. Kahramanmaraş yöresi Türkişleme sanatı (19. Yüzyıldan günümüze)

    Başlık çevirisi yok

    EROL YILDIR

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    El SanatlarıGazi Üniversitesi

    DOÇ. DR. H. ÖRCÜN BARIŞTA

  2. Doğal ve yapay humin asitlerinin bitki gelişimine etkisi üzerinde bir araştırma

    Başlık çevirisi yok

    AHMET ALMACA

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1988

    ZiraatÇukurova Üniversitesi

    Toprak Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HÜSEYİN ÖZBEK

  3. Türkiye'de üretilen pamuklu kumaşların teknik özellikleri

    Başlık çevirisi yok

    REFİK ERTEM

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1988

    Tekstil ve Tekstil MühendisliğiEge Üniversitesi

    Tekstil Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ERHAN KIRTAY

  4. Milli Mücadelede Maraş

    Başlık çevirisi yok

    İLHAN YERLİKAYA

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Türk İnkılap TarihiSelçuk Üniversitesi

    DOÇ. DR. MİNE EROL

  5. Kartalkaya-proje alanı Kahramanmaraş Pazarcık yöresinde yüzey, düşük basınçlı ve yağmurlama sulama sistemlerinin projelenmesi

    Başlık çevirisi yok

    MÜNÜP TUNCER

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1989

    ZiraatÇukurova Üniversitesi

    Kültürteknik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. YILDIRIM KUMOVA