Geri Dön

Eski Babil dini

Ancient Babylonian religion

  1. Tez No: 952904
  2. Yazar: BÜŞRA ŞİMŞEK
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. MUAMMER ULUTÜRK
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Tarih, Din, History, Religion
  6. Anahtar Kelimeler: Babil, Din, Eski Babil Krallığı, Tarih, Babylonian, Religion, Old Babylon Kingdom, History
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Necmettin Erbakan Üniversitesi
  10. Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Tarih Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Tarih Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu tez Eski Babil dinini ve özelliklerini inceleme ve değerlendirme çabasındadır. Babil devleti ve uygarlığı eski Mezopotamya'ya iz bırakmış bir tarih dilimini ifade etmektedir. Babil tarihi tarihçilerce genellikle üç ana döneme ayrılmaktadır. Bunlar, Eski Babil Dönemi (MÖ 1894–1595), Orta Babil Dönemi ya da daha yaygın adıyla Kassit Hâkimiyeti (MÖ 1595–1155) ve Yeni Babil ya da Neo-Babil Dönemi'dir (MÖ 626–539). Bu kronolojik sınıflandırma, bölgedeki siyasi egemenliklerin ardışık yapısını yansıtmaktadır. Babil toplumu, doğaüstü güçlerle iletişim kurma ve onları etkileme ihtiyacı hissediyordu. Tanrılar, insani özelliklerle (öfke, açlık, susuzluk, üzüntü, pişmanlık) tasvir edilmiş, bu antropomorfik anlayış, tanrılar ve insanlar arasında sembolik bir yakınlık kurarak dinî pratiği kişisel ve etkileşimli hale getirmiştir. Babil mitolojisinde tanrılar mutlak güçlü değildir, birbirleriyle çatışabilir, hata yapabilir veya kader tabletleri (Tupsimati) gibi metafizik unsurlarla sınırlanabilirler. Buna örnek olarak, Enûma Eliş destanında Marduk'un diğer tanrıların desteğiyle Tiamat'ı yenebilmiş olması verilmektedir. Mitolojik metinler, dinî öğretileri ifade etmekle kalmayıp, bu öğretilerin toplum içindeki yansımalarını da kültürel bağlamda işlemiştir. Hammurabi döneminde baş tanrı statüsüne yükselen Marduk, hem kozmik hem de siyasi düzenin koruyucusu olarak konumlandırılmıştı. Tapınaklar, gökyüzü ile yeryüzünün buluşma noktaları sayılmış ve anıtsal mimari unsurlarla inşa edilmiştir. Dinî işlevlerinin yanı sıra ekonomik ve sosyal merkezler olarak da hizmet veren tapınaklarda, rahip ve rahibeler toplumsal hiyerarşide kritik roller üstlenmiştir. Büyü, kehanet ve ritüeller, dinî yaşamın ayrılmaz parçaları olmuştur. Babillilerin ahiret inancı güçlüydü ve bu inanç, cenaze ritüellerinin dinî/sosyal önemini artıran temel faktörlerden biriydi. Arallû olarak bilinen öteki dünyaya ulaşmak, ruhun huzur bulması için hayati önem taşıyordu. Babil inancına göre, ritüellerin hatalı ya da eksik biçimde uygulanması hâlinde, ruhun Arallû'ya ulaşamayarak yeryüzünde hayalet biçiminde dolaşacağı düşünülürdü. Bu inanış, ölüm sonrası tasavvuru şekillendirmenin ötesinde, ayrıca yaşayanların arasındaki toplumsal düzenin korunmasına da katkı sağlamıştır.

Özet (Çeviri)

This thesis is an effort to examine and evaluate the religion of Old Babylon and its characteristics. The Babylonian state and civilization represent a historical period that left a lasting mark on ancient Mesopotamia. Historians generally divide Babylonian history into three main periods: the Old Babylonian Period (1894–1595 BCE), the Middle Babylonian Period, more commonly known as the Kassite Rule (1595–1155 BCE), and the Neo-Babylonian Period (626–539 BCE). This chronological classification reflects the successive nature of political dominion in the region. Babylonian society felt a need to communicate with and influence supernatural powers. The gods were depicted with human traits (such as anger, hunger, thirst, sorrow, and regret). This anthropomorphic understanding established a symbolic closeness between gods and humans, rendering religious practice more personal and interactive. In Babylonian mythology, the gods were not omnipotent; they could conflict with one another, make mistakes, or be constrained by metaphysical elements such as the Tablets of Destiny (Tupsimati). A notable example is found in the Enūma Eliš epic, where Marduk was only able to defeat Tiamat with the support of the other gods. Mythological texts not only conveyed religious teachings but also reflected how these teachings were manifested within the cultural fabric of society. During the reign of Hammurabi, Marduk rose to the status of chief deity, positioned as the guardian of both cosmic and political order. Temples were considered the meeting points of heaven and earth and were constructed with monumental architectural elements. Beyond their religious functions, temples also served as economic and social centers, where priests and priestesses played crucial roles within the social hierarchy. Magic, divination, and rituals were integral parts of religious life. The Babylonians held strong beliefs in the afterlife, and this belief was a key factor that increased the religious and social significance of funerary rituals. Reaching the underworld, known as Arallû, was deemed essential for the soul to find peace. According to Babylonian belief, if rituals were performed incorrectly or incompletely, the soul would be unable to reach Arallû and would instead wander the earth as a ghost. This belief not only shaped conceptions of the afterlife but also contributed to the preservation of social order among the living.

Benzer Tezler

  1. Babil esaretinin Yahudiler üzerindeki sosyal, kültürel ve dini etkileri

    Social, cultural and religious impacts of Babylon captivity on Jews

    SERPİL AKBIYIK

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    TarihSelçuk Üniversitesi

    Felsefe ve Din Bilimleri Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MEHMET AYDIN

  2. Eski doğu ve batı kavimlerinde felsefi düşünce (Sümer, Babil, Asur, Hurri, Hitit, Grek)

    Philosophical thought in ancient eastern and western tribes (Sumers, Babylons, Assyrians, Hurrians, Hittites, Greeks)

    MEHMET BOZCA

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2008

    TarihGazi Üniversitesi

    Tarih Bölümü

    PROF. DR. SALİH ÇEÇEN

  3. Eski Mezopotamya'da müzik (Sumer, Akad, Babil ve Asur)

    Music in ancient Mesopotamia (Sumer, Akkad, Babylon and Assyria)

    NAZAN SÜNBÜL

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    TarihGazi Üniversitesi

    Tarih Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ESMA REYHAN

  4. Eski Mısır Firavunu IV. Amenofis (Akhenaton) Döneminde (1353-1336) siyasi, dini ve kültürel faaliyetler

    Political, religious and cultural acts in the period of Ancient Egyptian Pharaoh Amenophis IV (Akhenaten) (1353-1336)

    SEVİM ÇOLAK AKGÜN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    TarihUşak Üniversitesi

    Tarih Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ ÜMRAN OZAN KARAHAN

  5. Arkeolojik buluntular ve çivi yazılı tabletler ışığında Sümer ve eski ve yeni Babil Dönemi kaynaklarında geçen hayvan isimleri ve betimlemeleri

    Animal names and descriptions in Sumerian and old and new Babylonian sources in the light of archaeological finds and cuneiforms tablets

    MELTEM YILDIZ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    TarihAnkara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi

    Tarih Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ESMA ÖZ KİRİŞ