Artroskopik omuz cerrahisi geçirecek hastalarda zor havayolu insidansının ve video laringoskopi gereksiniminin değerlendirilmesi
Evaluation of the incidence of difficult airway and the need for video laryngoscopy in patients undergoing arthroscopic shoulder surgery
- Tez No: 957329
- Danışmanlar: DOÇ. DR. KEZİBAN SANEM ÇAKAR TURHAN, DOÇ. DR. SÜHEYLA KARADAĞ ERKOÇ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Anestezi ve Reanimasyon, Anesthesiology and Reanimation
- Anahtar Kelimeler: Artroskopi, Entübasyon, Laringoskopi, Arthroscopy, Intubation, Laryngoscopy
- Yıl: 2024
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Ankara Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Zor havayolu, özellikle acil durumlarda, anesteziye bağlı mortalite ve morbiditenin temel sebeplerinin başında gelir. Zor havayolu laringoskopisi veya entübasyon için klinik belirleyiciler vardır ve bunların birlikte değerlendirilmesi ile zor havayolu varlığı daha iyi öngörülebilir. Bu çalışmada omuz artroskopisi geçirecek hastalarda Total Havayolu Skoru (TAS) ile zor havayolu varlığının değerlendirilmesi, zor maske ventilasyonu ve zor endotrakeal entübasyon sıklığının araştırılması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Etik Kurul onayı ve hastalardan yazılı onam alındıktan sonra, genel anestezi altında artroskopik omuz cerrahisi planlanan endotrakeal entübasyon uygulanan 18-70 yaş arası, ASA 1,2,3 grubu 49 hasta değerlendirmeye alındı. Hastaların preoperatif değerlendirmesinde demografik özellikleri, Mallampati sınıflaması, ağız açıklığı, tiromental mesafe, sternomental mesafe, ön kesici dişler arası mesafe, üst dudak ısırma testi, boyun çevresi ve boyunda hareket kısıtlılığı değerlendirildi. Total Havayolu Skoru (TAS) hesaplanarak kaydedildi. Tüm hastalarda maske ventilasyon zorluğu ve Entübasyon Zorluk Skoru (IDS) kullanılarak endotrakeal entübasyon zorluğu kaydedildi. Direkt laringoskopi ile iki kez başarısız endotrakeal entübasyon olan hastalarda video laringoskop ile entübasyon uygulandı ve hasta sayısı kaydedildi. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 49 hastanın 11 'inde (%22,4) entübasyon zorluk skoru 5 üzeri bulunurken, 38'inde (%77,6) entübasyon zorluk skoru 5 'ten düşük ve 5 bulundu. Ayrıca çalışmaya dahil edilen Entübasyon Zorluk Skoru (IDS) 5 üzeri olan 4 hastanın video laringoskop gereksinimi olup; insidansı %8,2 bulunmuştur. Total Havayolu Skoru ≥6 olan hasta sayısı 24 (%48,9) olup, Total Havayolu Skoru <6 hasta sayısı 25 (%51,1)'tir. Zor maske ventilasyonu sınıflamasında Grade 4 olan hasta yok iken; Grade 3 olan hasta sayısı 9 (%18,3) olup, Grade 1ve 2 olan hasta sayısı ise 40 'tır.(%81,6). Zor Maske Ventilasyon Sınıflaması ile Entübasyon Zorluk Skoru arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. (p<0,001). Entübasyon Zorluk Skoru 5 ve daha küçük olan hastaların sadece %5,3'ünün Grade 3 iken, Entübasyon Zorluk Skoru 5'ten büyük olan hastaların ise %63,6'sının Grade 3'tü. Zor Maske Ventilasyon Sınıflaması ile Total Havayolu Skoru arasında anlamlı ilişki bulunmamıştır. Total Havayolu Skoru 6'dan küçük olan hastaların %12,0'sinin Grade 3 iken, Total Havayolu Skoru 6 ve daha büyük olan hastaların ise %25,0'inin Grade 3'tü. Total Havayolu Skoru ≥6 olan hastalarda Entübasyon Zorluk Skoru >5 olma riski Total Havayolu Skoru <6 olan hastalara oranla 6,900 kat daha fazlaydı. Zor maske ventilasyon sınıflaması Grade 3 olan hastalarda Entübasyon Zorluk Skoru >5 olma riski Grade 1-2 olan hastalara oranla 31,500 kat daha fazlaydı. 2 Sonuç: Çalışmamızda artroskopik omuz cerrahisi geçiren hastalarda zor maske ventilasyonu sıklığının %18,3 olması ve Entübasyon Zorluk Skoru (IDS) 5 üzerinde olan hasta sıklığının %22,4 olup, direkt laringoskop ile başarısız iki endotrakeal entübasyon denemesinden sonra video laringoskop gereksinimi olan hasta sayısının %8,2 olması bu hasta grubunda preoperatif havayolu değerlendirilmesinin önemli olduğunu düşündürmüştür. Maske ventilasyon zorluğu ile karşılaşılan hastalarda Total Havayolu Skoru 'nun (TAS) ≥6 olması bir risk faktörü değildi. Birçok hava yolu değerlendirme faktörünü içeren Total Havayolu Skoru (TAS) ≥6 bulmak, zor entübasyonu tahmin etmeye çalışırken sadece bir faktör kullanmaktan daha etkili bir yöntemdir.
Özet (Çeviri)
Objective: Difficult airway is one of the primary causes of anesthesia-related mortality and morbidity, particularly in emergency situations. There are clinical predictors for difficult airway laryngoscopy or intubation, and their combined evaluation allows for better prediction of difficult airway presence. This study aimed to assess the presence of a difficult airway using the Total Airway Score (TAS) in patients undergoing shoulder arthroscopy and to investigate the frequency of difficult mask ventilation and difficult endotracheal intubation. Materials and Methods: After obtaining approval from the Ethics Committee and written informed consent from the patients, 49 patients aged 18–70 years, classified as ASA I, II, or III, and scheduled for arthroscopic shoulder surgery under general anesthesia with endotracheal intubation, were included in the study. During the preoperative evaluation, the patients' demographic characteristics, Mallampati classification, mouth opening, thyromental distance, sternomental distance, inter-incisor distance, upper lip bite test, neck circumference, and presence of neck movement restriction were assessed. The Total Airway Score (TAS) was calculated and recorded.In all patients, mask ventilation difficulty and endotracheal intubation difficulty were assessed using the Intubation Difficulty Score (IDS). For patients in whom two attempts at endotracheal intubation with direct laryngoscopy failed, intubation was performed using video laryngoscopy, and the number of such cases was documented Findings: Among the 49 patients included in the study, 11 patients (22.4%) had an Intubation Difficulty Score (IDS) greater than 5, while 38 patients (77.6%) had an IDS of 5 or less. Four patients (8.2%) with an IDS greater than 5 required video laryngoscopy. The number of patients with a Total Airway Score (TAS) ≥6 was 24 (48.9%), while 25 patients (51.1%) had a TAS <6.In the classification of difficult mask ventilation, no patients were classified as Grade 4, while 9 patients (18.3%) were classified as Grade 3. The remaining 40 patients (81.6%) were classified as Grade 1 or 2. A significant relationship was found between the Difficult Mask Ventilation classification and the Intubation Difficulty Score (p<0.001). Only 5.3% of patients with an IDS ≤5 were classified as Grade 3, whereas 63.6% of patients with an IDS >5 were classified as Grade 3.No significant relationship was observed between the Difficult Mask Ventilation classification and the Total Airway Score. Among patients with a TAS <6, 12.0% were classified as Grade 3, while 25.0% of patients with a TAS ≥6 were classified as Grade 3.Patients with a TAS ≥6 were 6.9 times more likely to have an IDS >5 compared to those with a TAS <6. Additionally, patients classified as Grade 3 in the Difficult Mask Ventilation classification were 31.5 times more likely to have an IDS >5 compared to those classified as Grade 1 or 2. Conclusion: In our study, the incidence of difficult mask ventilation was 18.3%, the proportion of patients with an Intubation Difficulty Score (IDS) above 5 was 22.4%, and the percentage of patients requiring video laryngoscopy after two failed endotracheal intubation attempts with direct laryngoscopy was 8.2%. These findings highlight the importance of preoperative airway assessment in this patient group. Total Airway Score (TAS) ≥6 was not considered a risk factor in patients with difficult mask ventilation. However, Total Airway Score (TAS) ≥6, which incorporates multiple airway assessment factors, is a more effective method for predicting difficult intubation compared to relying on a single factor.
Benzer Tezler
- Artroskopik omuz cerrahisi geçiren hastalarda insterskalen blok ile supraskapular bloğun postoperatif analjezi üzerine etkilerinin karşılaştırılması
Başlık çevirisi yok
SİNEM ÖZLER ÜNLÜ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2021
Anestezi ve ReanimasyonSağlık Bilimleri ÜniversitesiAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AYŞE SURHAN ÇINAR
- Artroskopik omuz cerrahisinde interskalen blok yapılan hastalara preemptif intravenöz deksketoprofen eklenmesinin postoperatif ağrı ve opioid tüketimi üzerine etkisi
Effects of preemptive intravenous dexketoprofen adding, on postoperative pain and opioid consumption in patients with interscalene block in arthroscopic shoulder surgery
UFUK DEMİR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2017
Anestezi ve ReanimasyonAtatürk ÜniversitesiAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. İLKER İNCE
- Tek taraflı omuz artroskopisi yapılacak hastalarda interskalen brakiyal pleksus blokajı uygulamasında ultrason kullanımı ile periferik sinir stimülatörü kullanımının karşılaştırılması
Comparing the usage of peripheric nerve stimulator guideness and ultrasound guideness at interscalene brachial plexus blocks for patients who are undergoing unilateral shoulder artroscopy
ENDER SİR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2011
Anestezi ve ReanimasyonGataAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MEHMET EMİN ORHAN
- Omuz artroskopisi geçirecek hastalarda genel anestezi ve ultrasonografi eşliğinde uygulanan interskalen bloğun ağrı ve oksidatif stres üzerine etkilerinin tiyol-disülfid dengesi ve c-reaktif protein ile değerlendirilmesi
The effects of general anesthesia and ultrasonographyguided interscalene block on pain and oxidative stresswith the assesment of thiol-disulfide homeostasis andCRP in patients undergoing shoulder arthroscopy
MURAT ÖKSÜZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2018
Anestezi ve ReanimasyonSağlık Bilimleri ÜniversitesiAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
DR. SÜHEYLA ABİTAĞAOĞLU
- Kefir'in antibakteriyel, antifungal ve antitumoral etkisi
Başlık çevirisi yok
ERSİN YEMNİ
Yüksek Lisans
Türkçe
1986
MikrobiyolojiMarmara ÜniversitesiMikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ADİLE ÇEVİKBAŞ