Geri Dön

Nöroblastom (SH-SY5Y) ve glioma (C6) hücre hatlarında H2O2 ile oluşturulan oksidatif hasar modelinde tiazolidindionların etkisi ve olası etki mekanizmalarının araştırılması

Investigation of the effects and possible mechanisms of thiazolidinediones in an oxidative damage model induced by H2O2 in neuroblastoma (SH-SY5Y) and glioma (C6) cell lines

PDF İndir

  1. Tez No: 962309
  2. Yazar: BAHAR KÖSE
  3. Danışmanlar: PROF. DR. MUSTAFA KEMAL YILDIRIM
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Eczacılık ve Farmakoloji, Pharmacy and Pharmacology
  6. Anahtar Kelimeler: Nöroblastom, Pioglitazon, Rosiglitazone, Neuroblastoma, Pioglitazone, Rosiglitazone
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Tıbbi Farmakoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Farmakoloji Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu çalışmada hidrojen peroksit (H2O2) ile oluşturulan oksidatif hasar modelinde tiazolidindion grubu bileşiklerden olan piaglitazon ve rosiglitazonun hücresel düzeydeki etkileri ile olası etki mekanizmalarının araştırılması amaçlanmıştır. Bu kapsamda, insan kaynaklı bir nöroblastom hücre hattı olan SH-SY5Y ve sıçan glioma hücre hattı olan C6 kullanılarak in vitro deneysel bir model geliştirilmiştir. H2O2 ile oluşturulan oksidatif hasar sonrası peroksizom proliferatörle aktive olan reseptör gama (PPAR-γ) agonisti olan pioglitazon ve rosiglitazonun etkilerinin incelenmesi için hücreler şu şekilde altı gruba ayrılmıştır. Kontrol, H2O2 , pioglitazon, rosiglitazon, H2O2 + pioglitazon, H2O2+ rosiglitazondur. Kontrol grubuna herhangi bir işlem uygulanmadı; oksidatif hasar oluşturmak amacıyla H2O2 grubuna ise; 24 saat boyunca C6 hücresi için1 mM H2O2 ve SH-SY5Y hücresi için 0,8 mM H2O2 uygulandı. Diğer deney gruplarına önce üç farklı derişimde (24, 12 ve 6 μM) pioglitazon ve rosiglitazon uygulandı, bu uygulamanın ardından 4 saat sonra H2O2 ile kombine olan ilaç gruplarına yine H2O2 eklendi. 24 saat süren inkübasyon süresi sonunda hücre canlılığı (XTT testi), total antioksidan seviyesi (TAS), total oksidan seviyesi (TOS), bax, bcl-2, caspaz-3 düzeyleri ve proinflamatuar sitokin seviyeleri ticari kitler ile ölçüldü. Apoptoz ve nekroz düzeyleri flow sitometri ile ve apoptotik süreç için TUNEL floresan boyama yapıldı. Verilerin istatiksel analizinde tek yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanıldı. İstatiksel anlamlılık düzeyi p< 0,005 kabul edildi. Her iki hücre hattında elde edilen bulgular, pioglitazon ve rosiglitazon uygulamasının H₂O₂ ile oluşturulan oksidatif stres koşullarında hücre canlılığını artırdı, apoptozla ilişkili Bax ve caspase-3 düzeylerinde azalma sağladı, antiapoptotik Bcl-2 düzeylerinde ise artışa neden oldu. Ayrıca, proinflamatuar sitokin düzeylerinde düşüş ve antioksidan kapasitede artış gözlendi, bu etkilerin her iki hücre hattında benzer yönde ve istatistiksel olarak anlamlı olduğu belirlendi.

Özet (Çeviri)

This study aimed to investigate the cellular effects and potential mechanisms of thiazolidinedione group compounds, pioglitazone and rosiglitazone, in an oxidative damage model induced by hydrogen peroxide (H₂O₂). For this purpose, an in vitro experimental model was established using the human-derived neuroblastoma cell line SH-SY5Y and the rat glioma cell line C6. To induce oxidative stress, 1 mM H₂O₂ was applied to the cells for 24 hours. To examine the effects of the PPAR-γ agonists pioglitazone and rosiglitazone, the cells were divided into six groups: control, H₂O₂, pioglitazone, rosiglitazone, H₂O₂ + pioglitazone, and H₂O₂ + rosiglitazone. The compounds were administered at three different concentrations (24, 12, and 6 μM), and for the combination groups, H₂O₂ was added 4 hours after drug application. At the end of the 24-hour incubation period, cell viability (XTT assay), total antioxidant status (TAS), total oxidant status (TOS), Bax, Bcl-2, and caspase-3 levels, along with proinflammatory cytokine levels, were measured using commercial assay kits. Apoptosis and necrosis levels were analyzed via flow cytometry, and the apoptotic process was further evaluated using TUNEL fluorescent staining. One-way analysis of variance (ANOVA) was used for statistical evaluation, and a significance level of p < 0.05 was considered statistically meaningful. Findings obtained from both cell lines demonstrated that pioglitazone and rosiglitazone increased cell viability under H₂O₂-induced oxidative stress conditions, decreased pro-apoptotic Bax and caspase-3 levels, and elevated anti-apoptotic Bcl-2 levels. Additionally, reductions in proinflammatory cytokines and increases in antioxidant capacity were observed. These effects were found to be similar and statistically significant in both cell lines.

Geri Dön