Tip 2 diabetes mellitus tanılı hastalarda oral-antidiyabetiklerin sarkopeni ile ilişkisi
The relationship between oral antidiabetic drugs and sarcopenia in patients diagnosed with Type 2 diabetes mellitus
- Tez No: 962421
- Danışmanlar: DR. SELMA KARAAHMETOĞLU
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
- Anahtar Kelimeler: Tip 2 diyabet, sarkopeni, oral antidiyabetikler, kas gücü, iskelet kas indeksi, DPP-4 inhibitörleri, SGLT-2 inhibitörleri, metformin, kombinasyon tedavisi, el kavrama kuvveti, Type 2 diabetes mellitus, sarcopenia, oral antidiabetics, muscle strength, skeletal muscle index, DPP-4 inhibitors, SGLT-2 inhibitors, metformin, combination therapy, handgrip strength
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: Ankara Bilkent Şehir Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu çalışmada, Tip 2 diyabet (T2DM) hastalarında farklı oral antidiyabetik kombinasyonlarının ve insülin tedavisinin sarkopeni üzerine etkileri, hem EWGSOP2 hem de Türkiye'ye özgü tanı kriterleri kullanılarak değerlendirilmiştir. Yöntem: Kesitsel nitelikteki bu çalışmaya, 18–65 yaş aralığında, farklı antidiyabetik tedavilerle izlenen 387 T2DM hastası dahil edilmiştir. Hastalar beş gruba ayrılmıştır: metformin monoterapisi, metformin + sülfanilüre, metformin + DPP-4 inhibitörü, metformin + SGLT-2 inhibitörü ve diğer kombinasyonlar. Kas gücü, kas kütlesi ve fiziksel performans sırasıyla el kavrama kuvveti, biyoelektrik impedans analizi (BIA) ve 4 metrelik yürüme testi ile değerlendirilmiştir. Sarkopeni tanısı EWGSOP2 ve Türkiye'ye özgü eşik değerler kullanılarak konulmuştur. Bulgular: EWGSOP2 kriterlerine göre konfirme sarkopeni saptanmazken (%0), Türkiye'ye özgü eşiklerle bu oran %8.3'tür. El kavrama gücü düşüklüğü %31.5, SMI düşüklüğü %28.4 oranında bulunmuştur. El kavrama gücü düşüklüğü; ileri yaş (OR: 1.04, p=0.03), yüksek HDL düzeyi (OR: 1.02, p=0.03) ve metformin+DPP-4 inhibitörü kullanımı (OR: 1.74, p=0.04) ile anlamlı ilişkili bulunmuştur. SMI düşüklüğü yaş ile ilişkili bulunmuş olup (OR: 1.11, p=0.002); ayrıca metformin monoterapisi kullanan hastalarda, SMI düşüklüğü oranı, metformin+DPP-4 inhibitörü ve metformin+SGLT-2 inhibitörü kombinasyonları kullanan hastalara göre anlamlı düzeyde daha düşük tespit edilmiştir. (p<0.05). Açlık glukoz, HbA1c parametreleri de tedavi grupları arasında anlamlı farklılık göstermiş olup kavrama gücü ve iskelet kas indeksi düşüklüğüne anlamlı etkisi saptanmamıştır. Tedavi grupları arasında mutlak sarkopeni varlığı açısından anlamlı fark tespit edilmemiştir. Sonuç: Oral antidiyabetik tedavi rejimlerinin, yalnızca glisemik kontrol değil, aynı zamanda kas gücü ve kas kütlesi gibi sarkopenik parametreler üzerinde de etkili r.
Özet (Çeviri)
Objective: This study aimed to evaluate the effects of different oral antidiabetic drug combinations on sarcopenia in patients with type 2 diabetes mellitus (T2DM), using both EWGSOP2 and Turkey-specific diagnostic criteria. Methods: This cross-sectional study included 387 patients aged 18–65 years receiving various antidiabetic treatments. Patients were categorized into five treatment groups: metformin monotherapy, metformin + sulfonylurea, metformin + DPP-4 inhibitor, metformin + SGLT-2 inhibitor, and other combinations. Muscle strength, muscle mass, and physical performance were assessed using handgrip strength, bioelectrical impedance analysis (BIA), and a 4-meter gait speed test, respectively. Sarcopenia was defined according to both EWGSOP2 and Turkish cut-off values. Results: According to EWGSOP2, confirmed sarcopenia was not detected (0%), while it was 8.3% based on Turkey-specific thresholds. Handgrip weakness was found in 31.5% and low skeletal muscle index (SMI) in 28.4% of patients. Handgrip weakness was significantly associated with older age (OR: 1.04, p=0.03), higher HDL (OR: 1.02, p=0.03), and metformin+DPP-4 inhibitor therapy (OR: 1.74, p=0.04). SMI reduction was associated with age (OR: 1.11, p=0.002). Furthermore, SMI reduction was significantly lower in the metformin monotherapy group compared to patients receiving metformin+DPP-4 inhibitor and metformin+SGLT-2 inhibitor combinations (p<0.05). Fasting glucose and HbA1c parameters also showed significant differences between treatment groups, but no significant effect on grip strength and skeletal muscle index was detected. No significant difference was found between treatment groups in terms of the presence of absolute sarcopenia. Conclusion: This study indicates that oral antidiabetic regimens may influence not only glycemic control but also muscle strength and mass. Monitoring of muscle health is recommended, particularly in patients receiving SGLT-2 or DPP-4 inhibitor combinations. Early identification of therapies that may increase sarcopenia risk can help preserve functional capacity and reduce the burden on the healthcare system. Future multicenter, long-term prospective studies that include factors such as treatment duration, dosage, physical activity, and nutrition will provide clearer insights into the effects of antidiabetic therapies on muscle health
Benzer Tezler
- Ovulasyon indüksiyonu tedavisinde folliküler gelişimin ultrasonografik takibi
Başlık çevirisi yok
MERİH BAYRAM
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1987
Kadın Hastalıkları ve DoğumGazi ÜniversitesiKadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MÜLAZIM YILDIRIM
- Atherosklerotik kalp hastalıklarında risk faktörleri
Risk factors in the coronary artery disease
MURAT SUHER
- Doğuştan kalça çıkıklı hastalarda kalça patolojilerinin bilgisayarlı tomografi ile değerlendirilmesi
Başlık çevirisi yok
NECDET ŞÜKRÜ ALTUN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1987
Ortopedi ve TravmatolojiGazi ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
PROF.DR. ORHAN ASLANOĞLU
- Meniere hastalığında endolenfatik kese cerrahisi
Endolymphatic sac surgery in meniere's disease
NEBİL GÖKSU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1987
Kulak Burun ve BoğazGazi ÜniversitesiKulak Burun Boğaz Ana Bilim Dalı
PROF.DR. NECMETTİN AKYILDIZ