Geri Dön

Kardiyopulmoner resüsitasyon sırasında nabız değerlendirmesinde transözofageal ekokardiyografi: Manuel palpasyona karşı üstünlükleri ve klinik avantajları

Transesophageal echocardiography for pulse evaluationduring cardiopulmonary resuscitation: Superiority andclinical advantages over manual palpation

  1. Tez No: 964723
  2. Yazar: SEMİH MUSA COŞKUN
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. MEHMET GÖKTUĞ EFGAN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Acil Tıp, Emergency Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İzmir Katip Çelebi Üniversitesi
  10. Enstitü: İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Acil Tıp Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Kardiyopulmoner resüsistasyon sırasında transözofageal ekokardiyografinin, manuel arter palpasyonuna kıyasla karar verme süresi, spontan dolaşımın geri dönüşü ve toplam resüsitasyon süresi üzerindeki etkisini değerlendirmek. Yöntem: Tek merkezli, prospektif, gözlemsel çalışma; 19.12.2024 tarihili etik onay sonrası yalnızca acil servis içerisinde kardiyak arrest gelişen erişkin hastalar ardışık olarak dahil edildi. Nabız değerlendirilmesinde transözofageal ekokardiyografi kullanılanlar“TÖE grubu”(n=46), manuel arter palpasyonu yapılanlar“MAP grubu”(n=66) olarak izlendi. Hastaların demografik verileri, her resüsitasyon siklusunda karar verme süresi (nabız var/yok), toplam kardiyopulmoner resüsitasyon süresi, sonlanım (spontan dolaşımın geri dönüşü/exitus) ve komorbiditeler kaydedildi. Veriler IBM SPSS v26 ile analiz edildi. Normal dağılmayan sayısal değişkenler için Mann-Whitney U, kategorik değişkenler için Ki-kare testi kullanıldı. P<0,05 anlamlı kabul edildi. Bulgular: Toplam 112 hastanın yaş ortalaması 73±13,42 yıl, medyan 75 idi; %39,3ü kadın (n=44). En sık komorbidite hipertansiyon (%54,5), ardından diyabetes mellitus (%30,4) ve koroner arter hastalığı (%26,8) izlendi. Genel spontan dolaşımın geri dönüşü oranı %49,1 (n=55) idi. Gruplar karşılaştırıldığında, transözofageal ekokardiyografi grubunda spontan dolaşımın geri dönüşü anlamlı olarak daha yüksekti (TÖE %76,1 [n=35] vs MAP %30,3 [n=20]; x2=22,736; p<0,001). Karar verme süresi transözofageal ekokardiyografi ile belirgin biçimde daha kısaydı (2,55±0,76 sn) ve manuel arter palpasyonuna göre yaklaşık 4,32 saniye avantaj sağladı (MAP 6,87±1,71 sn; z=8,724; p=0,001). Ortalama kardiyopulmoner resüsitasyon süresi de transözofageal ekokardiyografi grubunda daha düşüktü (20,76±15,78 dk vs 30,86±17,23 dk; z=2,795; p=0,005). Sonlanıma göre alt analizlerde, spontan dolaşımın geri dönüşü elde edilen hastalarda hem karar verme süresi (3,48±1,89sn vs 6,66±2,1 sn; z=6,632; p<0,001) hem de ortalama kardiyopulmoner resüsitasyon süresi (11,38±5,44 dk vs 41,69±10,32 dk; z=9,152; p=0,001) belirgin şekilde daha kısaydı. Gruplar arasında yaş açısından anlamlı farklılık saptanmadı. Sonuçlar: Çalışmamız, transözofageal ekokardiyografinin KPR sırasında nabız değerlendirmesinde manuel arter palpasyonuna göre daha hızlı, daha objektif ve daha etkili bir yöntem olduğunu göstermektedir. Transözofageal ekokardiyografi, karar verme süresini anlamlı düzeyde kısaltmış, spontan dolaşımın geri dönüş oranlarını artırmış ve toplam KPR süresi azaltmıştır. Bu sonuçlar, transözofageal ekokardiyografinin resüsitasyon sürecinde“anatomik kardiyak monitör”olarak kullanılmasının klinik olarak avantaj sağladığını göstermektedir. Ancak çalışmanın tek merkezli ve gözlemsel tasarımı ile uygulayıcı bağımlı değişkenlerin sonuçlar üzerindeki etkisi kısıtlılık oluşturmaktadır. Daha geniş örneklemli, çok merkezli ve protokolle standardize edilmiş ileri çalışmalar, transözofageal ekokardiyografinin kardiyopulmoner resüsitasyondaki yerini güçlendirir ve sağkalım üzerindekli etkisini daha net ortaya koyabilir.

Özet (Çeviri)

Aim: To evaluate the effect of transesophageal echocardiography (TEE) compared to manual arterial palpation (MAP) on decision making time, return of spontaneous circulation (ROSC), and total resuscitation duration during cardiopulmonary resuscitation (CPR). Methods: This single center, prospective, observational study was conducted following ethical approval obtained on December 19, 2024. Only adult patients who experienced cardiac arrest within the emergency department were consecutively enrolled. Patients in whom transesophageal echocardiography was used for pulse assessment constituted the“TEE group”(n=46), while those evaluated by manuel arterial palpation were included in the“MAP group”(n=66). Demographic characteristics, decision making time in each resuscitation cycle (pulse present/absent), total CPR duration, outcome (ROSC or death), and comorbidities were recorded. Data were analyzed using IBM SPSS v26. Non-normally distributed numerical variables were compared using the Mann-Whitney U test, and categorical variables were analyzed with the Chi-square test. A p-value <0.05 was considered statistically significant. Results: A total of 112 patients were included, with a mean age of 73 ± 13.42 years (median = 75); 39.3% (n = 44) were female. The most common comorbidity was hypertension (54.5%), followed by diabetes mellitus (30.4%) and coronary artery disease (26.8%). The overall ROSC rate was 49.1% (n = 55). Compared to the MAP group, the TEE group showed a significantly higher ROSC rate (TEE 76.1% [n = 35] vs MAP 30.3% [n = 20]; χ² = 22.736; p<0.001). Decision-making time was significantly shorter with TEE (2.55 ± 0.76 s), providing an average advantage of approximately 4.32 seconds over MAP (6.87 ± 1.71 s; z = 8.724; p = 0.001). The mean total CPR duration was also shorter in the TEE group (20.76 ± 15.78 min vs 30.86 ± 17.23 min; z = 2.795; p = 0.005). In outcome-based subgroup analyses, patients who achieved ROSC had significantly shorter decision-making times (3.48 ± 1.89 s vs 6.66 ± 2.1 s; z = 6.632; p < 0.001) and shorter total CPR durations (11.38 ± 5.44min vs 41.69 ± 10.32 min; z = 9.152; p = 0.001). There was no significant age difference between groups. Conclusion: Our study demonstrates that transesophageal echocardiography is a faster, more objective, and more effective method for pulse assessment during CPR compared to manual arterial palpation. TEE significantly reduced decision-making time, increased ROSC rates, and shortened total CPR duration. These findings suggest that using TEE as an“anatomical cardiac monitor”during resuscitation provides a clinical advantage. However, the single-center and observational design, as well as potential operator-dependent factors, represent limitations. Larger, multicenter, and protocol-standardized studies are warranted to strengthen the evidence for TEE's role in CPR and to further clarify its impact on survival outcomes.

Benzer Tezler

  1. Acil serviste kardiyopulmoner arrest hastalarında spontan geri dönüşün (ROSC)değerlendirilmesinde manuel nabiz palpasyonu, karotis doppler ultrasonografi ve end-tidal CO2 ölçümünün karşılaştırılması

    Comparison of manual pulse palpation, carotis doppler ultrasonography and end-tidal CO2 measurement in the evaluation of return of spontan circulation (ROSC) in patients with cardiopulmonary arrest in the emergency department

    AKIN GÜLLÜ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Acil TıpSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HÜSEYİN CAHİT HALHALLI

  2. Kardiyopulmoner resüsitasyon sırasında spontan dolaşımın geri dönüşünün karotis arter kompresyon ultrasonu ile değerlendirilmesi

    Evaluation of return of spontaneous circulation during cardiopulmonary resusitation by carotis artery compression ultrasound

    EFE KANTER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    İlk ve Acil Yardımİzmir Katip Çelebi Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ AHMET KAYALI

    DR. ÖĞR. ÜYESİ OSMAN SEZER ÇINAROĞLU

  3. Kardiopulmoner resüsitasyon esnasında karotis ve femoral nabzın değerlendirilmesi

    Başlık çevirisi yok

    BİROL ÖRSOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Adli TıpSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. İSMET PARLAK

  4. CPR sırasında spontan dolaşımın geri dönüşü tespitinde yeni yöntem: Femoral arter kompresyon ultrasonu

    Novel method for detection of return of spontaneous circulation during CPR: Femoral artery compression ultrasound

    LALEGÜL COŞKUN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    Acil Tıpİzmir Katip Çelebi Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. EJDER SAYLAV BORA

  5. Travmatik olmayan kardiyopulmoner arrest hastalarda ultrasonografi kullanımının etkinliği

    Effectiveness of the use of ultrasound in patients with non-traumatic cardiopulmonary arrest

    ERDAL YAVUZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    İlk ve Acil YardımGaziantep Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SUAT ZENGİN