Geri Dön

Gonartroz cerrahi tedavisinde farklı cerrahi yaklaşımların ekstansör mekanizma kas gücüne etkisinin ve fonksiyonel sonuçlarının karşılaştırılması

Comparison of the effects of different surgical approaches in the surgical treatment of gonarthrosis on extensor mechanism muscle strenght and functional outcomes

  1. Tez No: 965180
  2. Yazar: ERSEL SERCAN GÜRBULAK
  3. Danışmanlar: PROF. DR. MURAT YILMAZ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Ortopedi ve Travmatoloji, Orthopedics and Traumatology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Hamidiye Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Çalışmamızda sıklıkla tercih edilen medial parapatellar artrotomi ve genişletilmiş medial parapatellar artrotomi uygulanmış olan hastalar ekstansör mekanizma kas gücü, eklem hareket açıklığı, postop ağrı, sosyal hayata dönüş ve fonksiyonel farklılıklar açısından incelenerek açılım tekniklerinin hasta yaşantısında anlamlı fark yaratıp yaratmadığını değerlendirmek amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya total diz protezi uygulanmış 64 hasta dahiil edilmiş olup hastalar standart medial parapatellar yaklaşım ve ekstensil medial parapatellar yaklaşım uygulanmış grup olarak iki ana gruba ayrılmıştır. Hastaların posteoperatif dönemde 6. hafta ve 3. ayda ekstensör mekanizma kas gücü, eklem hareket açıklıkları, OKS ve KOOS, JR skorları değerlendirilmiştir. Kas gücü değerlendirmesi el dinamometresi ile yapılan ölçümlerden elde edilen tepe tork değerleri ile yapılmış olup eklem hareket açıklıkları gonyometre ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Katılımcıların %68,8'i (n=44) kadın, %31,3'ü (n=20) erkek olup, yaşları 60–70 arasında (ort. 65,14 ± 3,21 yıl) değişmekteydi. Olguların yarısı ekstensil medial parapatellar (n=32), diğer yarısı standart medial parapatellar (n=32) grupta yer aldı. Demografik özellikler ve yaş dağılımı açısından gruplar arasında istatistiksel fark saptanmadı(p>0,05). Postoperatif 6. hafta ve 3. ay eklem hareket açıklığı (ROM), fleksiyon ve ekstansiyon ölçümleri her iki grupta benzerdi (p>0,05). Oxford Knee Score (OKS) ağrı skorunda 6. haftada ekstensil grup, standart gruba göre anlamlı derecede düşük gözlendi (p=0,044), ancak 3. ayda fark gözlenmedi. OKS fonksiyonel ve KOOS-JR skorlarında 6. hafta ve 3. ay ölçümlerinde iki grup arasında anlamlı fark bulunmadı(p>0,05). Her iki grupta da 6. haftadan 3. aya kadar olan süreçte tüm klinik bulgular anlamlı derecede artış gösterdi (p<0,05). Kas kuvveti değerlendirmelerinde, 90° diz fleksiyonunda 6. hafta tepe tork değerleri benzerdi, ancak 3. ayda ekstensil grubun değerleri standart gruba göre anlamlı derecede düşük bulundu (p=0,032). 180° ölçümlerinde hem 6. hafta hem 3. ayda ekstensil grupta peak torque standart gruba göre anlamlı olarak daha düşüktü (p=0,001). Buna karşın, ekstensil grupta 6. haftadan 3. aya peak torque artış miktarı her iki açıda da standart gruba göre anlamlı derecede yüksekti (90° p=0,002; 180° p=0,021). Non-operatif tepe tork ölçümlerinde ise ekstensil grupta hem 90° hem 180° değerleri standart gruptan anlamlı derecede yüksek saptandı (p=0,034 ve p=0,001). Sonuç: Gonartroz, eklem hareket kısıtlılığı, ağrı ve fonksiyon kaybına yol açan en sık görülen diz osteoartritidir. Konservatif tedavinin yetersiz kaldığı olgularda total diz artroplastisi (TDA) tercih edilmektedir. Bu cerrahide eklem erişimini kolaylaştırmak ve yumuşak doku dengesini korumak için farklı cerrahi yaklaşımlar tanımlanmıştır. Çalışmamızda standart ve ekstensil medial parapatellar yaklaşımlar karşılaştırılmış; ekstensil yaklaşımın geniş görüş alanı ve yumuşak dokular üzerindeki stresi azaltma avantajı gösterilmiştir. Erken dönemde ağrı ve fonksiyonel sonuçlar arasında küçük farklılıklar gözlense de, ileri dönemde her iki yaklaşımın klinik sonuçlarının benzer olduğu saptanmıştır. Bu bulgular, ekstensil medial parapatellar açılımın hem primer TDA'da doğrudan kullanılabilecek hem de standart açılım sonrası eklem erişiminin yetersiz kaldığı olgularda güvenle uygulanabilecek bir teknik olduğunu desteklemektedir.

Özet (Çeviri)

Aim: This study aimed to compare the effects of standard medial parapatellar and extensile medial parapatellar approaches on extensor mechanism muscle strength, range of motion (ROM), pain, return to daily activities, and functional outcomes in patients undergoing total knee arthroplasty (TKA).. Materials and Methods: Sixty-four patients who underwent TKA were divided into two groups: standard medial parapatellar (n=32) and extensile medial parapatellar (n=32). At postoperative 6 weeks and 3 months, extensor mechanism muscle strength (peak torque measured with a hand dynamometer), ROM (measured with a goniometer), Oxford Knee Score (OKS), and KOOS-JR scores were evaluated. Results: The mean age of the participants was 65.14 ± 3.21 years, and 68.8% were female. There were no significant demographic differences between the groups (p>0.05). At both 6 weeks and 3 months, ROM, flexion, and extension measurements were similar in both groups (p>0.05). The OKS pain score at 6 weeks was significantly lower in the extensile group compared with the standard group (p=0.044), but this difference disappeared by 3 months. OKS function and KOOS-JR scores were comparable between the groups and showed significant improvement over time (p<0.05). For muscle strength, peak torque at 90° flexion was similar at 6 weeks but significantly lower in the extensile group at 3 months (p=0.032). At 180°, peak torque was significantly lower in the extensile group at both 6 weeks and 3 months (p=0.001). However, the increase in peak torque from 6 weeks to 3 months was significantly greater in the extensile group at both angles (90° p=0.002; 180° p=0.021). Non-peak torque values at both 90° and 180° were significantly higher in the extensile group (p=0.034 and p=0.001). Conclusion: The extensile medial parapatellar approach offers a wider surgical field and reduces soft-tissue stress, but may present early disadvantages in some muscle strength parameters. Nevertheless, long-term pain and functional outcomes are comparable between the two approaches. The extensile approach can be safely used as a primary technique in TKA or as a reliable extension of the standard approach when additional exposure is required.

Benzer Tezler

  1. Hafif ve orta derece gonartrozlu hastalarda yapılan artroskopik mikrokırık yönteminin orta dönem klinik sonuçları

    MİD-TERM clinical results of arthroscopic microfracture method in patients with mild and moderate gonarthrosis

    DEVRAN CEYLAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Ortopedi ve TravmatolojiSüleyman Demirel Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. METİN LÜTFİ BAYDAR

  2. Evre II-III gonartroz hastalarında proloterapi ile trombositten zengin plazma (PRP) uygulamalarının etkinlik açısından karşılaştırılması

    Comparison of prolotherapy and platelet-rich plasma (PRP) applications in patients with stage II-III gonarthrosis in terms of effectiveness

    FATİH GÜZEL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Ortopedi ve TravmatolojiVan Yüzüncü Yıl Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. CİHAN ADANAŞ

  3. Türk toplumunda tibia proksimalinin diz protezi uygulaması açısından morfometrik analizi

    Morphometric analysis of tibia proximal in terms of knee prosthesis application in Turkish society

    AHMET HAMDİ OLÇAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Ortopedi ve TravmatolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DR. RAFFİ ARMAĞAN

    DR. NECMİ CAM

  4. Plak takılı bir dizin sonlu elemanlar metodu kullanarak üç boyutlu mekanik analizi

    Three dimensional mechanical analysis of a plate implanted knee using finite elements method

    BAHADIR M. YİĞİT

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2008

    Metalurji MühendisliğiFırat Üniversitesi

    Metalurji ve Malzeme Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. M. HALİDUN KELEŞTEMUR

  5. Yüksek tibial osteotomide dizilim açılarının klinik sonuçlara etkileri

    The Effects of alignment angles on clinical results in high tibial osteotomy

    AKSEL SEYAHİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2001

    Ortopedi ve Travmatolojiİstanbul Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. RIFAT ERGİNER