Teriparatid tedavisi alan hastaların klinik ve laboratuvar verilerinin retrospektif değerlendirilmesi: Tek merkez deneyimi
Retrospective evaluation of clinical and laboratory data of patients receiving teriparatide therapy: A single-center experience
- Tez No: 969906
- Danışmanlar: DOÇ. DR. HAMİDE PİŞKİNPAŞA
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
- Anahtar Kelimeler: Anabolik Tedavi, Kemik Mineral Yoğunluğu, Osteoporoz, Teriparatid, Anabolic Therapy, Bone Mineral Density, Osteoporosis, Teriparatide
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Osteoporoz, kemik yoğunluğunun azalması ve kemik dokusunun yapısal bütünlüğünün bozulması nedeniyle kemiklerin daha kırılgan hale gelmesine ve kırık riskinin artmasına yol açan ilerleyici bir metabolik kemik hastalığıdır. Dünya genelinde yaşam süresinin uzaması ve yaşlı nüfusun artmasıyla birlikte osteoporoz giderek daha ciddi bir halk sağlığı sorunu haline gelmiştir. Osteoporoz, genellikle kırık oluşana kadar belirti vermeyen, sessiz seyreden bir hastalıktır. Bu yüzden osteoporoz sıklığının artmasıyla birlikte günümüzde kırığın eşlik ettiği osteoporoz tanısı da artmakta olup bu durumda kemik yapımını uyaran anabolik ajanlar önemli bir tedavi seçeneği olarak öne çıkmaktadır. Ülkemizde de anabolik bir ajan olan teriparatid tedavide kullanılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, teriparatid kullanan hastalarda tedavi sürecinde ve sonrasında kemik mineral yoğunluğu (KMY) ile laboratuvar parametrelerindeki değişiklikleri değerlendirmek, yan etki profilini inceleyerek klinik sonuçlara katkı sağlamaktır. Gereç ve Yöntem: Osteoporoz tanısıyla takip edilen ve teriparatid tedavisi tamamlanmış olan hastaların dosyaları retrospektif olarak incelendi. Hastaların yaş, cinsiyet, ek hastalık, menopoz yaşı, osteoporoz tanı yaşı, teriparatid tedavisine başlandığı yaş, steroid kullanım öyküsü, bisfosfonat kullanım öyküsü, sigara kullanımı, geçirilmiş vertebra cerrahisi ve kırık öyküsü gibi anamnez bilgileri kaydedildi. KMY ölçümleri ve T skorları lomber vertebra (L1–L4) ve femur boyun bölgelerinden kaydedildi. Ayrıca, geçirilmiş vertebral cerrahi öyküsü varsa veya kırık nedeniyle dual-enerji x-ray absorbsiyometri (DXA) değerlendirilmesi yeterli olmayan hastalarda kantitatif kompüterize tomografi (QCT) ile L1–L4 ve femur boyun bölgelerinden elde edilen ölçümler not edildi. Kreatinin, kalsiyum, fosfor, D vitamini, parathormon (PTH), albümin, alkalen fosfataz (ALP) düzeylerini içeren laboratuvar bulguları da kayıt altına alındı. Tedavi başlangıcında ve tedavinin 6., 12. ve 18. aylarında ölçülen laboratuvar parametreleri ile kemik dansitometri değerleri karşılaştırmalı olarak analiz edildi. Ayrıca, tedavi süresince teriparatid kullanımına bağlı gelişen yan etkiler de belirlendi. Bulgular: Çalışmaya 130 hasta (120 kadın/10 erkek) dahil edildi. Yaş ortalaması 77,53 ± 8,97 yıl, osteoporoz tanı yaşı ortalaması 65,86±8,86 yıl iken teriparatid alma yaşı ortalaması 71,62±8,73 yıl saptandı. Hastaların kronik hastalıkları incelendiğinde en fazla oranda hipertansiyon (%53,1) olduğu görüldü. Hastaların 6., 12. ve 18. ay bakılan L1-L4 T skoru bazal ölçümlere göre istatiksel olarak anlamlı şekilde artmış iken, femur boyun bölgesinde ise artış olmasına rağmen istatistiksel olarak anlamlılık düzeyine ulaşılmadı. ALP düzeylerinde başlangıç değerlerine göre istatistiksel olarak anlamlı bir artış saptandı. Hastaların 18 ay teriparatid tedavisini tamamlamalarının ardından %79,2'sine idame tedavi verilmiş olup, bunların %57,3'ü bisfosfonat, %42,7'si ise denosumab idi. İdame tedavileri arasında tedavi öncesi bakılan kan parametreleri açısından anlamlı farklılık görülmedi. Sonuç: Teriparatid, özellikle kırıkla komplike olmuş osteoporoz olgularında etkinliği kanıtlanmış, kemik yapımını artırıcı etkisiyle ön plana çıkan bir tedavi seçeneğidir.
Özet (Çeviri)
Aim: Osteoporosis is a progressive metabolic bone disease characterized by decreased bone density and deterioration of bone microarchitecture, leading to increased bone fragility and fracture risk. With the global increase in life expectancy and the aging population, osteoporosis has become an increasingly significant public health problem. It is typically a silent disease, remaining asymptomatic until fractures occur. However, osteoporosis can be diagnosed prior to fracture onset, and with appropriate preventive measures and treatment, the health complications associated with fractures can be prevented. In severe osteoporosis cases, anabolic agents that stimulate bone formation have emerged as an important therapeutic option. The aim of this study was to evaluate changes in bone mineral density and laboratory parameters during and after treatment in patients with severe osteoporosis who were treated with teriparatide, the only anabolic agent licensed for osteoporosis treatment in our country, and to investigate its adverse effect profile, thereby contributing to clinical practice. Materials and Methods: The medical records of patients diagnosed with osteoporosis who had completed teriparatide treatment were retrospectively reviewed. Demographic and clinical data including age, sex, comorbidities, age at menopause, age at osteoporosis diagnosis, age at initiation of teriparatide, history of steroid use, history of bisphosphonate use, smoking status, history of vertebral surgery, and fracture history were recorded. Bone mineral density measurements of the lumbar spine (L1–L4) and femoral neck were obtained. In cases with a history of vertebral surgery or when DXA evaluation was insufficient due to fracture, QCT measurements of the L1–L4 vertebrae and femoral neck were recorded. Laboratory parameters including creatinine, calcium, phosphorus, vitamin D, PTH, albumin, and ALP levels were collected. Laboratory parameters and bone mineral density values measured at baseline and at the 6th, 12th, and 18th months of treatment were compared. In addition, adverse effects potentially associated with teriparatide use during the treatment period were documented. Results: A total of 130 patients (120 women / 10 men) were included in the study. The mean age was 77.53 ± 8.97 years, the mean age at osteoporosis diagnosis was 65.86 ± 8.86 years, and the mean age at initiation of teriparatide treatment was 71.62 ± 8.73 years. Evaluation of chronic comorbidities revealed that hypertension was the most prevalent condition (53.1%). The L1–L4 T-score measured at the 6th, 12th, and 18th months showed a statistically significant increase compared with baseline values, whereas the increase observed in the femoral neck region did not reach statistical significance. ALP levels demonstrated a statistically significant increase compared with baseline values. After completing 18 months of teriparatide therapy, 79.2% of the patients received maintenance treatment, of whom 57.3% were treated with bisphosphonates and 42.7% with denosumab. No significant differences were observed in pre-treatment blood parameters between the different maintenance therapy groups. Conclusion: Teriparatide is a proven therapeutic option in osteoporosis cases complicated by fracture, distinguished by its bone formation–stimulating effects and favorable efficacy profile.
Benzer Tezler
- Farklı osteoporoz tedavileri alan geriatrik hastaların kapsamlı geriatrik değerlendirme bulgularının karşılaştırılması
Comparison of comprehensive geriatric assessment findings in geriatric patients receiving different osteoporosis treatments
FİLİZ IŞIKGİL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. OLGUN DENİZ
- Pamukkale Üniversitesi Hastanesinde teriparatid tedavisi alan hastaların retrospektif değerlendirilmesi
Retrospective evaluation of patients receiving teriparatide therapy at Pamukkale University Hospital
AYMAN ABUGHDAIB
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
İç HastalıklarıPamukkale Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ŞENAY TOPSAKAL
- 65 yaş ve üstü yerleşmiş osteoporozlu kadın hastalarda teriparatid tedavisinin glukoz toleransı ve insülin direnci ile yaşam kalitesi üzerine etkisi
The effect of the teriparatide treatment on glucose metabolism and insülin resistance and quality of life in women with established osteoporosis who are 65 years and older
FATMA GÜL ÜLKÜ DEMİR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2010
Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonErciyes ÜniversitesiFiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MUSTAFA ÇALIŞ
- Kolorektal kanser nedeniyle opere olan hastalarda pelvik radyoterapinin kemik yoğunluğuna etkisi
Effect of radi̇otherapy on bone mi̇neral densi̇ty i̇n pati̇ents operated for colorectal carci̇noma
FATMA KURBAN DEMİRCİ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2017
OnkolojiSağlık Bilimleri ÜniversitesiRadyasyon Onkolojisi Ana Bilim Dalı
UZMAN GÖKHAN YAPRAK
- Osteoporotik ratlarda femur kırığı iyileşmesinde K vitamini, teriparatid, zoledronik asit ve kombinasyon tedavilerinin karşılaştırılması
Comparison of vitamin K, teriparatide, zoledronic acid and combination therapies for femoral fracture healing in osteoporosis rats
İHSAN ÖZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2021
Ortopedi ve TravmatolojiSakarya ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ALAUDDİN KOCHAİ