Deneysel kıkırdak hasarı modelinde liraglutid'in kıkırdak iyileşmesi üzerine etkileri
The effects of liraglutide on cartilage healing in an experimental cartilage injury model
- Tez No: 969918
- Danışmanlar: PROF. DR. İBRAHİM HALİL KAFADAR
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Ortopedi ve Travmatoloji, Orthopedics and Traumatology
- Anahtar Kelimeler: Kıkırdak iyileşmesi, liraglutid, deneysel model, tavşan, Cartilage healing, liraglutide, experimental model, rabbit
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Erciyes Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
DENEYSEL KIKIRDAK HASARI MODELİNDE LİRAGLUTİDİN KIKIRDAK İYİLEŞMESİ ÜZERİNE ETKİLERİ ÖZET Amaç: Çalışmanın amacı tavşanlarda deneysel kıkırdak hasarı modelinde subkutan uygulanan liraglutidin kıkırdak iyileşmesi üzerindeki etkilerini araştırmak ve sonuçları histolojik yöntemlerle araştırmaktır. Gereç ve yöntemler: 24 adet beyaz, erkek, ağırlıkları 2500 gr ile 3500 gr (ortalama ağırlık 3010 gr) arasında değişen Yeni Zelanda tavşanı her grupta 4 tavşan olacak şekilde rastgele 6 gruba (A, B, C, D, E, F) ayrıldı. Tavşanların her iki dizinde medial kondillerde kıkırdak defekti oluşturuldu. A ve D grupları kontrol grubu, B, C, E, F grupları ise tedavi grupları olarak belirlendi. B ve E gruplarına 0,025 mg/kg/gün (düşük doz), C ve F gruplarınaysa 0,05 mg/kg/gün (yüksek doz) liraglutid subkutan olarak uygulandı. Kontrol gruplarına ilaç tedavisi yapılmadı. A, B ve C grupları cerrahi işlemden 3 hafta sonra, D, E ve F grupları 6 hafta sonra sakrifiye edildi. Deneklerin medial kondilleri histolojik olarak değerlendirildi. Kıkırdak morfolojisini değerlendirmek için Wakitani skorlama sistemi kullanıldı. İmmünohistokimya boyama yöntemiyle tip II kollajen immünoreaktivite düzeyleri, TUNEL boyama yöntemiyle apoptozis dağılımı değerlendirildi. Bulgular: Histolojik değerlendirmede kontrol gruplarında lezyon bölgesinde düzensiz yüzey, fibrokartilaj doku ve kıkırdak kaybı izlendi. Düşük doz ilaç grubunda fibrokartilaj onarımı daha belirgin, ancak yüzey düzensizliği ve düzensiz hücre dağılımı dikkat çekti. Yüksek doz ilaç grubunda ise kıkırdak dokusu daha fazla ve yüzey morfolojisi daha düzenli bulundu; kıkırdak tabakaları daha net seçilirken, hücreler hem kümeler halinde hem de dağınık yerleşim gösterdi. 3 haftalık gruplar arasında Wakitani skor ortalaması en düşük olan grup C grubu (5,25±0,5) oldu (p<0,05). 6. hafta sonundaysa en düşük skor ortalaması kontrol grubunda görüldü (4,75±0,5). Tip II kollajen immünoreaktivite değerlerinde en yüksek ortalamayı E grubu (90,27±7,76) sergilerken en düşük ortalama C grubunda (78,78±3,85) görüldü. İmmünoreaktivite değerleri liraglutid uygulanan gruplarda zaman içinde de istatistiksel olarak anlamlı değişim gösterdi (p<0,05). TUNEL yöntemiyle boyama sonrası elde edilen sonuçlarda D (0,83±0,94) ve F (1,17±1,71) gruplarının en düşük ortalamaya sahip olduğu görüldü (p<0,05). Sonuç: Liraglutid uygulanan deneklerdeki defekt bölgelerinde hem erken hem de geç dönemde kontrol gruplarına kıyasla histolojik ve makroskopik olarak daha belirgin bir iyileşmenin görülmesi liraglutidin kıkırdak iyileşmesi üzerine olumlu etkilerinin olduğunu göstermektedir. Yaptığımız bu çalışmanın ilerleyen dönemde liraglutidin kıkırdak hasarındaki rolünü ele alan araştırmalara yol gösterici olabileceği düşünülmektedir.
Özet (Çeviri)
THE EFFECTS OF LIRAGLUTIDE ON CARTILAGE HEALING IN AN EXPERIMENTAL CARTILAGE INJURY MODEL ABSTRACT Objective: The aim of this study was to investigate the effects of subcutaneously administered liraglutide on cartilage healing in an experimental rabbit cartilage injury model and to evaluate the outcomes using histological methods. Materials and Methods: A total of 24 male New Zealand White rabbits, weighing between 2500 g and 3500 g (mean weight 3010 g), were randomly divided into six groups (A, B, C, D, E, F), with four rabbits in each group. Bilateral cartilage defects were created in the medial femoral condyles of all animals. Groups A and D served as control groups, while groups B, C, E, and F were designated as treatment groups. Subcutaneous liraglutide was administered at a dose of 0,025 mg/kg/day (low dose) to groups B and E, and at a dose of 0,05 mg/kg/day (high dose) to groups C and F. Control groups did not receive any treatment. Groups A, B, and C were sacrificed at 3 weeks after surgery, whereas groups D, E, and F were sacrificed at 6 weeks. Medial femoral condyles were subjected to histological evaluation. Cartilage morphology was assessed using the Wakitani scoring system. Type II collagen immunoreactivity was evaluated by immunohistochemical staining, and the distribution of apoptosis was assessed by the TUNEL method. Results: Microscopic evaluation of the control groups revealed irregular surface, fibrocartilaginous tissue, and cartilage loss at the lesion site. In the low-dose treatment groups, fibrocartilage repair was more prominent; however, surface irregularities and disorganized cellular distribution were observed. In the high-dose treatment groups, cartilage tissue was more abundant, surface morphology was more regular, cartilage layers were more distinguishable, and chondrocytes appeared both in clusters and scattered. Among the 3-week groups, the lowest mean Wakitani score was observed in group C (5.25 ± 0.5). At the end of 6 weeks, the lowest score was found in the control group (4.75 ± 0.5). For type II collagen immunoreactivity, the highest mean was recorded in group E (90,27±7,76), while the lowest was in group C (78.78 ± 3.85). In the liraglutide-treated groups, immunoreactivity values showed statistically significant changes over time (p<0.05), whereas no significant changes were observed in the control group. TUNEL staining demonstrated that groups D (0.83 ± 0.94) and F (1.17 ± 1.71) had the lowest means. Statistically significant changes over time were also identified in this parameter, particularly in the control and 0.025 mg/kg/day liraglutide groups. Conclusion: The observation of more prominent histological and macroscopic improvement in the defect areas of subjects treated with liraglutide, compared with the control groups at both early and late stages, indicates the beneficial effects of liraglutide on cartilage repair. This study is considered to provide guidance for future studies investigating the role of liraglutide in cartilage injury.
Benzer Tezler
- Deneysel septik artrit modelinde eklem kıkırdağı hasarı üzerine intraartiküler uygulanan Propolisin etkileri
The effects of intraarticular propolis administration on articular cartilage destruction in experimental septic arthritis
İBRAHİM HALİL KAFADAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2009
Ortopedi ve TravmatolojiErciyes ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MAHMUT ARGÜN
- Deneysel enfekte diz protezi modelinde enfeksiyonun eredikasyonu ve eklem kıkırdağı hasarı üzerinde intraartiküler uygulanan ozonun(o3) etkileri
Eradication of infection at experimental infected knee prothesis model and effects of antraarticular ozone practi̇ce on articular cartilage
ALPER KURTOĞLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2013
Ortopedi ve TravmatolojiPamukkale ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MURAT OTO
- Deneysel septik artrit modelinde eklem kıkırdağı hasarı üzerine intraartiküler uygulanan ozonun etkileri
Effects of intraarticular ozone on articular cartilage damage in an experimental septic arthritis model
MERT KARSLI
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
Ortopedi ve TravmatolojiÇanakkale Onsekiz Mart ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ GÜRDAL NUSRAN
PROF. DR. HÜSEYİN YENER ERKEN
- Tavşan dizinde oluşturulan travmatik kıkırdak hasarı modelinde tendon otogreft etkinliğinin araştırılması
Evaluation of tendon autograft efficacy in a traumatic cartilage injury model in the rabbit knee
ŞAFAK AYDIN ŞİMŞEK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Ortopedi ve TravmatolojiOndokuz Mayıs ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AHMET PİŞKİN
- Deneysel romatoid artrit modelinde naringin ve prednizolon tedavisinin kan-testis bariyerine etkisi
Effect of naringin and prednisolone treatment on blood-testis barrier in experimental rheumatoid arthritis model
GİZEM KAYA
Yüksek Lisans
Türkçe
2024
Histoloji ve EmbriyolojiÇukurova ÜniversitesiHistoloji ve Embriyoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. LEMAN SENCAR