Atravmatik paratenon dikişi ile tendon onarımı: Geleneksel yöntemlere karşı histopatolojik ve biyomekanik analiz
Atravmatic paratenon suture in tendon repair: Histopathological and biomechanical analysis compared to traditional methods
- Tez No: 970284
- Danışmanlar: DOÇ. DR. EMRAH KAĞAN YAŞAR, PROF. DR. MURAT ŞAHİN ALAGÖZ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi, Plastic and Reconstructive Surgery
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Kocaeli Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Giriş ve Amaç: Tendon yaralanmaları günümüz sağlık sisteminde önemli bir yer tutmaya devam ederken; cerrahlar açısından tendon onarımı, iyileşme sürecinin optimizasyonu, uygun postoperatif yaklaşımların belirlenmesi ve olası komplikasyonların önlenmesi hâlen karmaşık ve yönetimi güç klinik zorluklar arasında yer almaktadır. Bu çalışmada, tendon onarımı sonrası sık görülen komplikasyonları (özellikle rüptür ve adezyon) azaltmak amacıyla, proksimal kas grubuna botulinum toksin enjeksiyonu yapılarak oluşturulan geçici paralizi sonrası atravmatik paratenon dikiş tekniğinin geleneksel yöntemlere kıyasla daha fizyolojik bir iyileşme sağlayıp sağlamadığı araştırıldı. Modern cerrahi yaklaşımımızın tendon onarım hattına etkisini histopatolojik ve biyomekanik değerlendirmelerle göstermeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmada ortalama yaşı 11 ay olan, ağırlıkları 350-550 g arasında değişen toplam 40 adet Sprague-Dawley cinsi genç erişkin sıçan kullanıldı. Her bir grupta 10 denek olacak şekilde rastgele 4 gruba ayrıldı. Deney iki aşamada gerçekleştirildi. İlk olarak, aşil tendonu kesildi ve gastroknemius ve soleus kaslarına uygun ölçeklerde sulandırılmış Botulinum Toksin A intramuskuler enjeksiyonu yapıldı. Kesilen aşil tendon onarılmadı ve direk mobilizasyona izin verildi. Botulinum Toksin A'nın etkisi için 1 hafta beklendi. İkinci aşamada, tendon uçları ortaya kondu ve revize edildi. Her grup için belirlenmiş olan farklı cerrahi sütür teknikleri ile cerrahi onarımı yapıldı. Grup 1 Modifiye Kessler onarım, Grup 2 Four-Strand onarım, Grup 3 Modifiye Paratenon onarımı (Tendonun proksimal ve distal uçlarındaki sadece paratenonu kat eden iki adet basit primer dikiş ile onarım) ve Grup 4 ise modifiye cerrahi onarımı (Dikenli sütür ile tek core sütür) yapıldı. Postoperatif direk mobilizasyona izin verildi. Tendon iyileşmesi için 8 hafta beklendi. Her gruptan rastgele seçilen 5 sıçan histopatolojik incelemeye, diğer kalan 5 sıçan ise biyomekanik testlere tabi tutuldu. Çalışmada immünohistokimyasal olarak proliferasyon markırı olan PCNA, apaptoz markırı olan Caspase-3 ile değerlendirilirken, histopatolojik olarak hematoksilen eozin ve Masson's trikrom boyamaları semikantitatif skorlamalar olan Bonar skorlama ve Movin'in derecelendirme skalaları ile kullanılmıştır. Adezyon için Tang skorlaması, inflamatuar değişiklikler için ise Moran ve arkadaşlarının tanımladığı skorlama kullanılmıştır. Biyomekanik testler sonucunda oluşturulan Yük-Deplasman ve Gerilim-Gerinim grafikleri değerlendirilmiştir. Sonuçlar istatiksel olarak karşılaştırılmıştır. Bulgular: Çalışmamızda Grup 1'in toplam ortalama Bonar skorunda 6,00 puan, Grup 2'nin 7,00 puan, Grup 3'ün 1,00 puan ve Grup 4'ün 3,00 puan aldığı hesaplanmıştır. Daha detaylı skorlama olan Movin'in derecelendirme skalasının toplam ortalama sonuçlarına bakacak olursak; Grup 1'in 14,00 puan, Grup 2'nin 16,00 puan, Grup 3'ün 4,00 puan, Grup 4'ün 8,00 puan aldığı görülmüştür. Yapılan skorlamalar neticesinde en düşük skora 3.grubun sahip olması en iyi intrinsik iyileşmeye sahip olduğu göstermektedir. Tang skorlamasına göre adezyon değerlendirmesinde Grup 3'ün geleneksel yöntemlere göre daha düşük skor aldığı görülmüştür. Biyomekanik testlerinde de Grup 3'ün en az geleneksel yöntemler kadar biyomekaniksel dayanım gösterdiği tespit edilmiştir. Hiçbir tendon örneğinde rüptürle karşılaşılmamıştır. Sonuç: Botulinum toksin ile geçici kas paralizi oluşturulması ve atravmatik paratenon dikişiyle birlikte uygulanması, tendon iyileşmesini geleneksel cerrahi onarım yöntemlerine göre daha etkin olabileceğini desteklemektedir. Bu yaklaşım, komplikasyonları azaltarak klinik uygulamalarda umut verici bir alternatif sunmaktadır.
Özet (Çeviri)
Introduction and Aim: While tendon injuries continue to hold a significant place in today's healthcare systems, tendon repair remains one of the complex and challenging clinical issues for surgeons, especially regarding the optimization of the healing process, determination of appropriate postoperative approaches, and prevention of possible complications. In this study, it was investigated whether the atraumatic paratenon suture technique, performed after temporary paralysis induced by botulinum toxin injection into the proximal muscle group, could provide a more physiological healing compared to traditional methods, in order to reduce common complications after tendon repair (particularly rupture and adhesion). Our aim was to demonstrate the effect of our modern surgical approach on the tendon repair site through histopathological and biomechanical evaluations. Materials and Methods: A total of 40 young adult Sprague-Dawley rats, with an average age of 11 months and weights ranging from 350 to 550 grams, were used in the study. They were randomly divided into 4 groups, with 10 subjects in each group. The experiment was conducted in two stages. First, the Achilles tendon was transected, and intramuscular injections of appropriately diluted Botulinum Toxin A were administered into the gastrocnemius and soleus muscles. The transected Achilles tendon was not repaired, and direct mobilization was allowed. A one-week waiting period followed to allow for the effect of Botulinum Toxin A. In the second stage, the tendon ends were exposed and revised. Surgical repair was performed using different suture techniques designated for each group. Group 1 underwent Modified Kessler repair, Group 2 received Four-Strand repair, Group 3 underwent Modified Paratenon repair (Repair using two simple primary sutures that pass only through the paratenon at the proximal and distal ends of the tendon), and Group 4 underwent modified surgical repair (single core suture with barbed suture). Postoperatively, direct mobilization was allowed. An 8-week period was allowed for tendon healing. Five randomly selected rats from each group underwent histopathological examination, while the remaining five were subjected to biomechanical tests. In the study, immunohistochemical evaluations included PCNA (a proliferation marker) and Caspase-3 (an apoptosis marker). Histopathological assessments used hematoxylin-eosin and Masson's trichrome staining, with semiquantitative scoring based on the Bonar scoring system and Movin's grading scale. Tang scoring was used for adhesion assessment, and inflammatory changes were scored based on the system described by Moran et al. Force-displacement and stress-strain graphs generated from biomechanical tests were evaluated. Results were compared statistically. Results: In our study, the total average Bonar score was calculated as 6.00 for Group 1, 7.00 for Group 2, 1.00 for Group 3, and 3.00 for Group 4. Looking at the more detailed Movin grading scale results, Group 1 scored 14.00, Group 2 scored 16.00, Group 3 scored 4.00, and Group 4 scored 8.00. The fact that Group 3 had the lowest scores indicates it had the best intrinsic healing. According to Tang scoring for adhesion evaluation, Group 3 also had lower scores compared to traditional methods. Biomechanical tests revealed that Group 3 demonstrated biomechanical strength at least equal to traditional methods. No tendon rupture was observed in any of the samples. Conclusion: Creating temporary muscle paralysis with botulinum toxin and combining it with atraumatic paratenon suturing appears to support more effective tendon healing than traditional surgical repair methods. This approach offers a promising alternative in clinical practice by reducing complications.
Benzer Tezler
- Atravmatik restorasyon tekniğinde kullanılan gümüş florürün süt dişleri üzerine etkisinin klinik, mikrobiyolojik, histopatolojik olarak incelenmesi
Clinical, microbiological and histopatological evaluation of silver fluoride in“Automotic restorative treatment”technique
NİLGÜN ERKMEN
- Atravmatik restoratif teknikle çürük tedavisinde zeolit kullanımının in vitro değerlendirilmesi
Evaluation of zeolite in caries treatment with atraumatic restorative technique in vitro
ÇAĞDAŞ ÇINAR
- Atravmatik restoratif tedavinin in vivo yöntem ile mikrobiyolojik açıdan ve in vitro yöntem ile kenar uyumu ve mikrosızıntı açısından araştırılması.
In vivo and in vitro study of the atraumatic restorative treatment into the microbiological changes, marginal adaptation and microleakage
MELTEM TEKBAŞ ATAY
Doktora
Türkçe
2011
Diş Hekimliğiİstanbul ÜniversitesiDiş Hastalıkları ve Tedavisi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. FATMA KORAY
- Süt molar dişlerin atravmatik restoratif tedavisinde enzim bazlı kemomekanik yöntemin etkinliğinin değerlendirilmesi
Evaluation of the atraumatic restorative treatment of primary molars using enzyme-based chemomechanical method
MERVE KOÇ
Diş Hekimliği Uzmanlık
Türkçe
2023
Diş HekimliğiNecmettin Erbakan ÜniversitesiPedodonti Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ MERVE ABAKLI İNCİ
- Pediatri hemşirelerinin atravmatik bakım hakkında bilgi düzeyi ve uygulamalarının incelenmesi
An examination of pediatric nurses' knowledge and practices regarding atraumatic care
SAMET ÇELİK
Yüksek Lisans
Türkçe
2025
HemşirelikHaliç ÜniversitesiHemşirelik Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SİBEL ERKAL İLHAN