Bir nöroşirürji asistanı için transforaminal endoskopik lomber diskektomi öğrenim eğrisi
Learning curve of transforaminal endoscopic lumbar discectomy for a neurosurgery resident
- Tez No: 970564
- Danışmanlar: PROF. DR. HASAN KAMİL SUCU
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Nöroşirürji, Neurosurgery
- Anahtar Kelimeler: Transforaminal, Endoskopik, Lomber, Diskektomi, Nöroşirürji, Asistan, Eğitim, Transforaminal, Endoscopic, Lumbar, Discectomy, Neurosurgery, Residency, Education
- Yıl: 2024
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İzmir Katip Çelebi Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Beyin ve Sinir Cerrahisi Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Giriş ve Amaç: Modern cerrahi yaklaşıma paralel olarak Lomber disk hernisinin cerrahi tedavisinde de giderek daha az invaziv yöntemler tercih edilmektedir. Bu bağlamda teknolojideki gelişmeler ile beraber endoskopik cerrahinin popülaritesi giderek artmaktadır. Tam endoskopik lomber diskektominin iki yönteminden biri olan transforaminal endoskopik diskektomi, günümüzde spinal cerrahi ile ilgilenen ortopedistler ve beyin cerrahları için uzmanlık sonrası kurs, çalıştay veya mentörlük yolu ile öğrenilmektedir. "Yani pratikte uzmanlık sonrası bir eğitim olduğu kabullenilmiştir. Henüz uzmanlığını almamış olan asistanların transforaminal endoskopik diskektomi eğitimine nasıl bir adaptasyon gösterecekleri, öğrenme eğrilerinin uzmanların öğrenme eğrisinden daha uzun olup olmadığı, fark varsa ne kadar daha geç sürede öğrenecekleri belirsizdir. Bunların sonucu olarak ta transforaminal endoskopik diskektomi eğitiminin Nöroşirürji uzmanlığı eğitim sürecine alınmasının rantabl olup olmadığı bilinmemektedir. Bu çalışmamızdaki amacımız transforaminal endoskopik diskektomi eğitimine başlayan bir kıdemli nöroşirürji asistanının başlangıç öğrenme eğrisinin spinal cerrahi ile yoğun olarak uğraşan, ancak transforaminal endoskopik diskektomik diskektomiye yeni başlayan bir nöroşirürji uzmanının öğrenme eğrisinden ne kadar farklı olduğunu bulmaktır. Böylece transforaminal endoskopik diskektomi ameliyatının nöroşirürji uzmanlık eğitimi içine alınmasının rantabl olup olmayacağını anlamak amacındayız. Sonuçta nöroşirürj, uzmanlık eğitiminin güncelleşmesine ve iyileştirilmesine katkıda bulunabilmeyi ummaktayız. Yöntem: Gerekli olan ekipman tedarik edikten sonraki ilk yedi aylık dönemde İzmir Kâtip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Nöroşirürji Kliniğinde transforaminal endoskopik lomber diskektomi operasyonu uygulanan hastalar prospektif olarak incelenmiştir. Hastaların preoperatif, postoperatif 1. gün ve 1. ay VAS ve Roland-Morris engellilik anketi skorlarına ek olarak postoperatif 1. ay memnuniyet anketleri kaydedildi. Operasyon esnasında kaydedilen değerler ise kanül yerleştirme süresi, operasyon süresi, skopi çekim sayısı idi. Bulgular: 6/Nisan/2023 tarihi ile 16/Kasım/2023 tarihleri arasında transforaminal endoskopik diskektomi yöntemi ile opere edilen toplam 34 hasta vardı. Hastaların onsekizi kadın onaltısı erkekdi. Yaş ortalaması 51,7±16,5'di. Yirmialtı hasta L4-L5, altı hasta L3-L4 ve iki hasta L2-L3 seviyesinden opere edilmiştir. İlk onyedi hasta birinci uzman, (HKS) sonraki yedi hasta ikinci uzman (İES) tarafından opere edildikten sonra bu 24 hastanın hepsini asiste eden kıdemli asistan (KAA), birinci uzman nezaretinde, on hasta opere etmiştir. Üç kişinin opere ettiği olguların postoperatif 1. gün ve 1. ay VAS değeri değişimleri ve Roland-Morris skoru değişimleri arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır (sırasıyla p değerleri; 0.13, 0.30, ve 0.33). Post op ilk ay sonunda üç uygulayıcı arasında hasta memnuniyeti açısından anlamlı bir fark bulunmamıştır (p=0,98). Kanül yerleştirme süreleri, operasyon süreleri ve vaka başına çekilen skopi sayısı karşılaştırıldığında üç uygulayıcı arasında anlamlı bir istatistiksel fark bulunmamıştır (sırasıyla p değerleri; 0.75, 0.66 ve 0.47). Sonuçlar: Çalışmamız sonunda transforaminal endoskopik diskektomi ameliyatlarını için, nöroşirürji uzmanları ile nöroşirürji asistanın öğrenme eğrilerinin ilk başlangıç dönemleri arasında belirgin bir fark bulunmamıştır. Bulgularımız transforaminal endoskopik lomber diskektomi eğitimini asistanlık sürecinin bir parçası haline getirme konusunda cesaretlendirici gözükmektedir. Çalışmamızda öğrenme eğrilerinin yalnızca başlangıç bölümlerinin karşılaştırıldığı düşünüldüğünde bu konuda daha çok hasta yapılacak daha uzun süreli çalışmalar, sonuçları daha iyi ortaya koymayı sağlayacaktır.
Özet (Çeviri)
Introduction and Purpose: Modern surgical approaches greatly prefer less invasive methods for surgical treatment of lumbar disc herniation, parallel to advancements in technology. In this context, the popularity of endoscopic surgery is growing, especially with transforaminal endoscopic discectomy being one of the two methods of fully endoscopic lumbar discectomy. Currently, orthopedic and neurosurgeons specializing in spinal surgery typically learn transforaminal endoscopic discectomy through post-specialization courses, workshops, or mentorship. it has widly known that this requires post-specialization training. It remains uncertain how junior residents who have not yet completed their specialization will adapt to training in transforaminal endoscopic discectomy, whether their learning curve is longer than that of specialists, and if so, how much longer it will take for them to learn. Consequently, it is unclear whether incorporating transforaminal endoscopic discectomy training into neurosurgery specialization programs is cost-effective. The aim of our study is to determine how different the initial learning curve of a senior neurosurgery resident starting transforaminal endoscopic discectomy training is compared to a neurosurgeon who is heavily involved in spinal surgery but new to transforaminal endoscopic discectomy. We seek to understand whether incorporating transforaminal endoscopic discectomy into neurosurgery training programs would be cost-effective or notor not. Ultimately, we hope to contribute to the updating and improvement of neurosurgical specialization training. Methods: Patients who underwent transforaminal endoscopic lumbar discectomy at İzmir Kâtip Çelebi University Atatürk Training and Research Hospital Neurosurgery Clinic during the first seven months after acquiring the necessary equipment were prospectively analyzed. In addition to preoperative and postoperative 1-day and 1-month VAS (Visual Analog Scale) and Roland-Morris Disability Questionnaire scores, patient satisfaction surveys at postoperative 1 month were recorded. Values recorded during surgery included cannula insertion time, operation duration, and number of fluoroscopic images taken. Results: Between April 6, 2023, and November 16, 2023, a total of 34 patients underwent transforaminal endoscopic discectomy. Eighteen patients were female and sixteen were male, with an average age of 51.7±16.5. Twenty-six patients were operated on at the L4-L5 level, six at L3-L4, and two at L2-L3. The first seventeen patients were operated on by the first specialist (FS), the next seven by the second specialist (SS), and subsequently, all 24 patients were assisted by the senior resident (SR) who operated on ten patients under the supervision of the first specialist. There was no significant difference observed in postoperative 1-day and 1-month VAS value changes and Roland-Morris score changes among cases operated by the three individuals (respectively, p values; 0.13, 0.30, and 0.33). There was also no significant difference in patient satisfaction among the three practitioners at the end of the first postoperative month (p=0.98). Cannula insertion times, operation durations, and fluoroscopic images per case showed no statistically significant differences among the three practitioners (respectively, p values; 0.75, 0.66, and 0.47). Conclusion: Our study found no significant difference in the initial learning curves between neurosurgeons and neurosurgery residents for transforaminal endoscopic discectomy procedures. Our findings suggest encouragement towards incorporating transforaminal endoscopic lumbar discectomy training into the residency process. Considering that our study compared only the initial segments of the learning curves, further studies with more patients and longer durations would provide better insights into this matter.
Benzer Tezler
- Beyin ak madde yollarının 3D modelleri, artırılmış gerçeklik ve sanal gerçeklik simulasyonları ile oluşturulan temel nöroanatomi eğitim modeli uygulaması
Basic neuroanatomy training model application created with 3D models of brain white matter pathways, augmented reality and virtual reality simulations
MUHAMMET ENES GÜRSES
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
NöroşirürjiHacettepe ÜniversitesiBeyin ve Sinir Cerrahisi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MUSTAFA BERKER
- Beyin ölümü tanısı koyan klinisyenlerin organ-doku nakli konusundaki bilgi, tutum ve davranışları
The knowledge, attitudes and behaviours of Dicle University Medical Faculty hospitals clinicians diagnosing brain death about organ-tissue transplantation
BESRA KAYA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2017
Anestezi ve ReanimasyonDicle ÜniversitesiAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ZEYNEP BAYSAL YILDIRIM
- Servikotorasik transpediküler serbest el stabilizasyon tekniği ve 3B baski ile güvenilirlik testi
Cervicothoracic transpedicular free hand stabilization technique and reliability testing wiht 3D printing
AHMET ALİ GÜLHAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
NöroşirürjiSağlık Bilimleri ÜniversitesiBeyin ve Sinir Cerrahisi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MEHMET VOLKAN AYDIN
- Posterior petrozal yaklaşımın üç boyutlu modellenmesi artırılmış-sanal gerçeklikle dijital ortama aktarılması
Three-dimensional modeling of the posterior petrosal approach and its integration into the digital environment using augmented and virtual reality
YUNUS EMRE ÖZBİLGİ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2026
Nöroşirürjiİstanbul Medeniyet ÜniversitesiBeyin ve Sinir Cerrahisi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MEHMET SABRİ GÜRBÜZ