Sodyum hipoklorit ve klorheksidinin ardışık irrigasyonu sonucu oluşan çökeltinin kök kanallarından aktivasyon sistemleri ve ısıtılmış distile su kullanılarak uzaklaştırılması
Removal of precipitate formed on interaction between sodium hypochlorite and chlorhexidine from root canals using activation systems and heated distilled water
- Tez No: 974466
- Danışmanlar: PROF. DR. BURAK SAĞSEN
- Tez Türü: Diş Hekimliği Uzmanlık
- Konular: Diş Hekimliği, Dentistry
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Erciyes Üniversitesi
- Enstitü: Diş Hekimliği Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Endodonti Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Sodyum hipoklorit ve klorheksidin solüsyonlarının ardışık kullanımında turuncukahverengi renkli bir çökelti oluşmaktadır. Bu çökeltinin; dentin tübüllerini tıkamak, dolgu materyali ve dentin arasında bir bariyer oluşturarak bağlanmayı olumsuz etkilemek, mikrosızıntıya yol açmak ve periapikal dokular üzerinde irritasyona neden olmak gibi birçok zararlı etkisi bulunmaktadır. Bu çalışmada, söz konusu çökeltinin laboratuvar koşullarında modeller içinde oluşturulması ve hem distile suyun ısıtılması, hem de çeşitli aktivasyon sistemlerinin kullanılmasıyla uzaklaştırılma etkinliği değerlendirildi. Çalışmamızda, periodontal veya ortodontik nedenlerle çekilmiş 77 adet maksiller santral diş kullanıldı. Bütün örneklerin kronları uzaklaştırılarak standart 12 mm kök uzunluğu elde edildi. İrrigasyon uygulanmadan önce negatif kontrol grubunu oluşturmak üzere 11 diş ayrıldı. Örnekler %2.5'lik Sodyum Hipoklorit ve %2'lik Klorheksidin ile herhangi bir ara durulama olmadan irrige edilerek, modeller içerisinde çökelti oluşumu sağlandı. Pozitif kontrol grubunu oluşturmak üzere 11 örnek daha ayrıldı. 77 numune, içlerinde oluşan çökelti miktarını skorlamak amacıyla apikoronal yönde iki yarıma ayrıldı. Örneklere çökelti miktarı artacak şekilde 1'den 4'e skorlama yapıldı. Ardından diş yarıları kompozit rezinler yardımıyla tekrar birleştirildi. Çökeltiyi kök kanal sisteminden uzaklaştırmak için uygulanan protokollere göre pozitif ve negatif grubu haricinde kalan 55 diş, 5 gruba ayrıldı (n=11): Gruplar distile suyun ısıtılmadan geleneksel şırınga irrigasyonuyla uygulandığı, distile suyun ısıtılarak geleneksel şırınga irrigasyonuyla uygulandığı ve distile suyun ısıtılarak üç farklı aktivasyon sistemiyle (UltraX, EndoActivator ve EDDY) uygulandığı şekilde düzenlendi. İrrigasyon protokolleri uygulandıktan sonra dişler tekrar ikiye ayrıldı ve numuneler içinde kalan çökelti miktarları tekrar skorlandı. Çalışmamızın sonucunda; Orta üçlüde kalan çökelti miktarı hariç; hiçbir üçlüdeki oluşturulan ve kalan çökelti miktarları birbirlerine göre anlamlı bir fark göstermedi. Yalnızca orta üçlüde kalan çökelti miktarı; EDDY grubunda, EndoActivator grubuna göre anlamlı düzeyde daha düşük bulundu (p<0.05). Bütün yöntemlerin koronal bölgedeki çökelti miktarında anlamlı bir azalma gösterdiği ortaya kondu. (p<0.05). Diğer bütün gruplar orta ve apikal üçlüdeki çökelti miktarında da anlamlı bir azalma gösterirken (p<0.05); distile suyun ısıtılmadan geleneksel şırınga irrigasyonu ile uygulandığı grupta orta ve apikal üçlüdeki çökelti miktarındaki azalma anlamlı bulunmadı (p>0.05). Hiçbir yöntem çökeltinin kök kanallarından tamamen uzaklaştırılmasını sağlamadı. Her bir yüzey için gruplarda deneysel olarak oluşturulan ve irrigasyon protokolleri uygulandıktan sonra kalan çökelti skorları üzerinden çökelti azalma oranları hesaplandığında, bütün üçlülerde en yüksek yüzdeyi EDDY grubu gösterdi. Sonuç olarak, çalışmamız; distile suyun ısıtılmasının, oluşan çökeltinin kök kanallarından uzaklaştırılmasında iyileştirici bir rolü olduğunu ortaya koymaktadır. Aynı şekilde aktivasyon sistemleri de geleneksel şırınga irrigasyonuna göre çökeltinin uzaklaştırılmasında etkili bulunmuştur. İrrigasyon aktivasyon sistemleri arasında EDDY en iyi sonuçları göstermiş, UltraX; EDDY'e yakın sonuçlar vermiş ancak EndoActivator diğer iki sisteme göre çökeltinin uzaklaştırılmasında daha etkisiz kalmıştır. Gelecekteki çalışmalarda hem bu çökeltinin kimyasal içeriği ortaya konulmalı, hem de bu çökeltinin hem oluşmaması hem de oluşması durumunda kök kanal sisteminden uzaklaştırılması için çeşitli yöntemlerin araştırıldığı daha çok sayıda klinik ve laboratuvar çalışmasına ihtiyaç duyulmaktadır.
Özet (Çeviri)
An orange-brown precipitate forms when sodium hypochlorite and chlorhexidine solutions are used sequentially. This precipitate has numerous detrimental effects, including obstructing dentinal tubules, creating a barrier between the filling material and dentin, negatively impacting bonding, causing microleakage, and causing irritation to periapical tissues. This study aimed to generate this precipitate in laboratory models and to comparatively evaluate its removal effectiveness using both heated distilled water and various activation systems. In our study, 77 maxillary central teeth extracted for periodontal or orthodontic reasons were used. The crowns of all samples were removed, resulting in a standard root length of 12 mm. Before irrigation, 11 teeth were separated to form a negative control group. The samples were irrigated with 2.5% sodium hypochlorite and 2% chlorhexidine without any intermediate irrigation, resulting in precipitate formation within the models. Eleven more samples were separated to form a positive control group. The 77 samples were split into two halves apicoronally to score the amount of precipitate formed. The samples were scored from 1 to 4, with increasing precipitate amount. The tooth halves were then reattached using composite resins. According to the protocols applied to remove precipitate from the root canal system, the remaining 55 teeth (n=11), excluding the positive and negative groups, were divided into five groups: unheated distilled water applied using conventional syringe irrigation, heated distilled water applied using conventional syringe irrigation, and heated distilled water applied using three different activation systems (UltraX, EndoActivator, and EDDY). After the irrigation protocols were applied, the teeth were again seperated into two halfs, and the amount of precipitate remaining in the samples were scored again. As a result of our study, except for the amount of precipitate remaining in the middle third, there was no significant difference between the amounts of formed and remaining sediment in any of the thirds. Only the amount of precipitate remaining in the middle third was found to be significantly lower in the EDDY group compared to the EndoActivator group (p<0.05). All methods showed a significant decrease in precipitate in the coronal third (p<0.05). While all other groups also showed a significant decrease in precipitate in the middle and apical thirds (p<0.05), the decrease in precipitate in the middle and apical thirds was not found to be significant in the group where distilled water was applied using conventional syringe irrigation without heating (p>0.05). None of the methods ensured complete removal of precipitate from the root canals. When precipitate reduction rates were calculated based on the precipitate scores experimentally generated in the groups for each surface and remaining after the irrigation protocols were applied, the EDDY group showed the highest percentage in all thirds. In conclusion, our study demonstrates that heating distilled water plays a therapeutic role in removing precipitate from root canals. Similarly, activation systems were found to be more effective in removing precipitate than traditional syringe irrigation. Among irrigation activation systems, EDDY showed the best results, with UltraX providing similar results to EDDY, but EndoActivator was less effective in removing precipitate than the other two systems. Future studies should clarify the chemical composition of this precipitate, and more clinical and laboratory studies are needed to investigate various methods for both preventing and removing precipitate from the root canal system if it does occur.
Benzer Tezler
- Endodontik irigasyon solüsyonları ve kombinasyonlarının dentin mikrosertliğine etkisi
The effect of endodontic irrigation solutions and their combinations on dentin microhardness
NAVİD GANJEH SARABİ
Doktora
Türkçe
2008
Diş HekimliğiEge ÜniversitesiDiş Hastalıkları ve Tedavisi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. BİLGE HAKAN ŞEN
- Cetrexidin,sodyum hipoklorit ve klorheksidinin antimikrobiyal etkilerinin in vitro olarak incelenmesi
Başlık çevirisi yok
ARMAN ORGUNESER
Doktora
Türkçe
1998
Diş HekimliğiMarmara ÜniversitesiDiş Hastalıkları ve Tedavisi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. NEVİN KARTAL GÜREREN
- Tam protez hastalarında farklı dezenfeksiyon işlemlerinin candida türlerinin tutulumu üzerine etkisinin değerlendirilmesi
The evaluation of the effects of different disinfection processes on the adhesion of candida speciesi patients with complete denture
RIBAZ TAHSIN HAYAS KAKAI
Doktora
Türkçe
2019
Diş HekimliğiVan Yüzüncü Yıl ÜniversitesiProtetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ BEYZA ÜNALAN DEĞİRMENCİ
- Farklı irrigasyon solüsyonlarının streptococcus sangius üzerindeki antimikrobiyal etkilerinin in vitro incelenmesi
In vitro study of antimicrobial effects of different irrigation solutions on streptococcus sanguis
F. EBRU ÖZGEY
Doktora
Türkçe
2000
Diş HekimliğiAnkara ÜniversitesiDiş Hastalıkları ve Tedavisi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. FATMAGÜL ZIRAMAN
- Farklı kanal içi medikamanların kullanımından sonra biyoseramik esaslı kanal patlarının bağlanma dayanımının push out testi ile değerlendirilmesi
Evolution of the effects of different intra-canal medicaments on the bond strength of bioceramic root canal sealers
ÖMER FARUK TOPKARA
Diş Hekimliği Uzmanlık
Türkçe
2023
Diş HekimliğiAnkara ÜniversitesiEndodonti Ana Bilim Dalı
PROF. DR. BADE SONAT