Geri Dön

Divertikülozis olgularında akut divertikülit ve perforasyon riskini öngörmede bilgisayarlı tomografinin rolü

The role of computed tomography in predicting the risk of acute diverticulitis and perforation in cases of diverticulosis

  1. Tez No: 976402
  2. Yazar: ECEM ILGIN
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. İZZET SELÇUK PARLAK
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Radyoloji ve Nükleer Tıp, Radiology and Nuclear Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Divertikülozis, divertikülit, perforasyon, bilgisayarlı tomografi, Diverticulosis, diverticulitis, perforation, computed tomography
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Ankara Bilkent Şehir Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Radyoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmada, divertikülozis olgularında akut divertikülit ve perforasyon gelişim riskini öngörmede bilgisayarlı tomografinin (BT) tanısal değerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Ocak 2021 – Aralık 2024 tarihleri arasında Ankara Bilkent Şehir Hastanesi'nde kontrastlı abdomen BT incelemesi yapılan ve divertikülozis, akut divertikülit veya divertiküler perforasyon tanısı alan 500 hasta retrospektif olarak incelendi. Dışlama kriterleri doğrultusunda 65 hasta çalışma dışı bırakıldı ve toplam 435 hasta değerlendirildi. Hastalar; divertikülozis (n=224), akut divertikülit (n=163) ve perforasyon (n=48) olmak üzere üç grupta incelendi. BT görüntülerinde divertikül lokalizasyonu, en büyük divertikül çapı, inflame kolon duvar kalınlığı, inflame segment uzunluğu, perikolonik inflamasyon, fekalit varlığı, mezenterik yağ heterojenitesi, serbest hava, serbest sıvı, apse varlığı ve lenf nodu büyümesi gibi parametreler analiz edildi. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 435 hastanın 224'ü (%51,5) divertikülozis, 163'ü (%37,5) akut divertikülit ve 48'i (%11,0) perforasyon tanısı almıştı. Hastaların yaş ortalaması 60,2±17,0 yıl olup %50,3'ü erkekti. Kontrol grubunun yaş ortalaması anlamlı derecede yüksek (65,3 yıl), perforasyon grubunun ise en düşüktü (52,2 yıl) (p<0,01). Divertiküller en sık sol kolonda (%86,0) yerleşmişti; sağ kolon (%11,0) ve transvers kolon (%3,0) daha az oranda izlendi. Transvers kolon divertikülleri yalnızca kontrol grubunda görüldü (p=0,001). Inflame kolon duvar kalınlığı divertikülit grubunda ortalama 6,8±1,9 mm, perforasyon grubunda 8,4±2,3 mm olarak ölçüldü; kontrol grubunda belirgin duvar kalınlaşması izlenmedi (p<0,001). Inflame kolon segment uzunluğu divertikülit grubunda ortalama 75±22 mm, perforasyon grubunda 96±28 mm bulundu; her iki parametre de komplikasyon gelişimiyle anlamlı ilişki gösterdi (p<0,001). Perikolonik inflamasyon yalnızca divertikülit ve perforasyon gruplarında saptanarak tüm bu olgularda mevcuttu (%100); kontrol grubunda izlenmedi (p<0,001). Mezenterik yağ dokusunda heterojenite de benzer şekilde yalnızca inflamatuar gruplarda bulundu (p<0,001). Tüm hasta popülasyonunda fekalit varlığı 59 hastada (%13,6) izlendi; en yüksek oranda divertikülit grubunda (%31,9) vii saptanırken perforasyon grubunda %14,6 oranında görüldü; kontrol grubunda fekalit izlenmedi (p<0,001). Ekstraluminal hava sadece perforasyon grubunda (%11,0) bulundu ve bu olguların %66,7'sinde perikolik, %33,3'ünde uzak intraperitoneal yerleşim izlendi (p<0,001). Serbest sıvı 184 hastada (%42,3) saptandı; bunların üçte ikisi perikolik, üçte biri perikolik+pelvik yerleşimliydi. Apse 30 hastada (%6,9) tespit edildi; 4 cm üzerindeki apseler ağırlıklı olarak perforasyon grubunda izlendi. Mezenterik lenf nodu büyümesi 102 hastada (%23,4) görüldü ve en yüksek oran perforasyon grubunda (%81,2) saptandı. Sonuç: BT, divertikülozis olgularında komplikasyon gelişim riskini öngörmede yüksek tanısal değer sunmaktadır. Perikolonik inflamasyon, inflame kolon duvar kalınlığı, segment uzunluğu, fekalit varlığı, mezenterik yağ heterojenitesi ve ekstraluminal hava gibi parametreler; akut divertikülit ve perforasyon ayrımında kritik rol oynamaktadır. Özellikle >8 mm duvar kalınlığı ve >90 mm segment uzunluğu gibi değerlerin komplikasyon riskini belirlemede yol gösterici olabileceği görülmektedir. Bu bulguların erken dönemde tanımlanması, konservatif ve cerrahi tedavi planlamalarının doğru yönlendirilmesine katkı sağlayabilir.

Özet (Çeviri)

Objective: The aim of this study was to evaluate the diagnostic value of computed tomography (CT) in predicting the risk of acute diverticulitis and perforation in patients with diverticulosis. Material and Methods: A total of 500 patients who underwent contrast enhanced abdominal CT between January 2021 and December 2024 at Ankara Bilkent City Hospital and were diagnosed with diverticulosis, acute diverticulitis, or diverticular perforation were retrospectively reviewed. Based on exclusion criteria, 65 patients were excluded, and 435 patients were included in the final analysis. Patients were divided into three groups: diverticulosis (n=224), acute diverticulitis (n=163), and perforation (n=48). CT images were evaluated for diverticulum localization, largest diverticulum diameter, inflamed bowel wall thickness, length of inflamed segment, pericolic inflammation, presence of fecalith, mesenteric fat stranding, extraluminal air, free fluid, abscess formation, and mesenteric lymph node enlargement. Results: Of the 435 patients included, 224 (51.5%) had diverticulosis, 163 (37.5%) acute diverticulitis, and 48 (11.0%) perforation. The mean age was 60.2±17.0 years, with 50.3% male patients. The mean age was significantly higher in the diverticulosis group (65.3 years) and lowest in the perforation group (52.2 years) (p<0.01). Diverticula were most commonly located in the left colon (86.0%), followed by the right colon (11.0%) and transverse colon (3.0%). Transverse colon diverticula were observed only in the diverticulosis group (p=0.001). Mean inflamed bowel wall thickness was 6.8±1.9 mm in the diverticulitis group and 8.4±2.3 mm in the perforation group, while no significant thickening was observed in the diverticulosis group (p<0.001). The mean length of the inflamed segment was 75±22 mm in the diverticulitis group and 96±28 mm in the perforation group; both parameters showed a significant correlation with complication development (p<0.001). Pericolic inflammation was present in all cases of diverticulitis and perforation (100%) and absent in the diverticulosis group (p<0.001). Mesenteric fat stranding showed the same distribution (p<0.001). In the overall patient population, the presence of fecalith was ix observed in 59 patients (13.6%); it was most frequent in the diverticulitis group (31.9%), while it was found in 14.6% of the perforation group, and no fecalith was observed in the control group (p<0.001). Extraluminal air was found exclusively in the perforation group (11.0%), with 66.7% pericolic and 33.3% distant intraperitoneal distribution (p<0.001). Free fluid was present in 184 patients (42.3%), two-thirds pericolic and one-third both pericolic and pelvic. Abscesses were detected in 30 patients (6.9%), with abscesses >4 cm predominantly observed in the perforation group. Mesenteric lymph node enlargement was noted in 102 patients (23.4%), with the highest rate in the perforation group (81.2%). Conclusion: CT demonstrates high diagnostic value in predicting complication risk in diverticulosis. Pericolic inflammation, increased bowel wall thickness, inflamed segment length, presence of fecalith, mesenteric fat stranding, and extraluminal air are critical imaging markers in differentiating uncomplicated diverticulosis from acute diverticulitis and perforation. In particular, >8 mm wall thickness and >90 mm inflamed segment length may serve as predictive indicators of complications. Early identification of these findings can aid in guiding conservative versus surgical management strategies.

Benzer Tezler

  1. Viseral adipozite ve vücut kitle indeksinin akut kolonik divertikülitin komplikasyonları üzerine etkisi

    The effects of visceral adiposity and body mass index on complications of acute colonic diverticulitis

    DAMLA BEYAZADAM

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Acil Tıpİstanbul Medeniyet Üniversitesi

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ORHAN ALİMOĞLU

  2. Kolorektal poliplerin ve kitlelerin saptanmasında çok kesitli bilgisayarlı tomografik kolonografi ile konvansiyonel kolonoskopinin karşılaştırılması

    Comparısion of multı-slice computed tomografic colonography and conventional colonoscopy ın detection of colorectal polyps and masses

    ÖZLEM KAHRAMAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    Radyoloji ve Nükleer TıpGaziantep Üniversitesi

    Radyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. H. AYHAN ÖZKUR

  3. Semptomatik anemi ön tanısı ile iç hastalıkları servisine interne edilen, tetkikleri demir eksikliği anemisi ile uyumlu saptanan hastaların analizi: Semptom, etyoloji ve laboratuvar bulgularının değerlendirilmesi

    Analysis of patients hospitalized in the internal medicine department with a preliminary diagnosis of symptomatic anemia and confirmed to have iron deficiency anemia: Evaluation of symptoms, etiology, and laboratory findings

    BERÇEM KARADAYI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ ASLIHAN ÇALIM

  4. 90 yaş ve üzeri hastalarda gastroskopi, kolonoskopi ve PEG takılma işlemlerinde kullanılan anestezik maddelerin etkileri ve hastaların klinik, laboratuvar ve radyolojik özelliklerinin retrospektif olarak değerlendirilmesi

    Effects of anesthetic agents used in gastroscopy, colonoscopy, and PEG placement procedures in patients aged 90 and over, and retrospective evaluation of patients' clinical, laboratory, and radiological characteristics

    ERAY BEŞİRLİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    İç HastalıklarıGiresun Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AHMET CUMHUR DÜLGER

  5. Gastroenteroloji kliniğimizde gastroskopi ve kolonoskopi yapılan olgularımızın demografik verilerinin analizi: 5 yıllık seri

    Demographic data analysis of cases with gastroscopy and colonoscopy in our gastroenterology department: 5-year series

    FATMA ZEHRA AĞAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    GastroenterolojiHarran Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NECATİ YENİCE