Hiperbillirubinemili yenidoğan hastalarda subgrup kan uyuşmazlıklarının değerlendirlimesi
Evaluation of subgroup blood incompatibilities in neonatal patients with hyperbillirubinemia
- Tez No: 976430
- Danışmanlar: DOÇ. DR. MUHAMMET ASENA
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
- Anahtar Kelimeler: Yenidoğan, hiperbilirubinemi, alt grup uyumsuzluğu, hemolitik hastalık, Coombs testi, Neonate, hyperbilirubinaemia, subgroupincompatibility, haemolyticdisease, Coombs test
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: Diyarbakır Gazi Yaşargil Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Hiperbilirubinemi yenidoğan döneminde en sık görülen klinik sorunlardan biridir ve ciddi vakalarda bilirubin ensefalopatisi ile sonuçlanabilir. Rho(D) immün globulin profilaksisinin yaygın kullanımı ile Rh-izoimmünizasyon sıklığı azalmış ve minör kan grubu (alt grup) uyumsuzluklarının önemi artmıştır. Bu çalışmada hiperbilirubinemili yenidoğanlarda alt grup uyuşmazlıklarının sıklığı ve bunun klinik ve laboratuvar parametrelerle ilişkisi değerlendirilmiştir. Gereç ve Yöntem: Çalışma retrospektif olarak tasarlanmış ve 1 Ocak 2023 ile 1 Ocak 2025 tarihleri arasında SBÜ Gazi Yaşargil Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde hiperbilirubinemi nedeniyle takip edilen 140 yenidoğan ve annesi incelenmiştir. Demografik veriler, laboratuvar sonuçları (bilirubin, hematokrit, retikülosit, TSH, T4), anne-bebek kan grupları, alt grup panelleri (c, C, e, E, Kell), Coombs testleri, klinik bulgular ve uygulanan tedaviler değerlendirilmiştir. Bulgular: Vakaların %58,6'sı erkekti ve %52,9'u sezaryen doğumdu. En sık görülen anne kan grubu 0 Rh+ ve en sık görülen bebek kan grubu A Rh+ idi. Sarılığın en yaygın etiyolojik nedeni sadece alt grup uyuşmazlığıydı (%53,6). En sık görülen alt gruplar e (%21,4), C (%20,7), c (%15,7), Kell (%11,4) ve E (%10,0) idi. Coombs pozitifliği (%56,1) ve hemoliz oranı (%78) C grubunda anlamlı derecede yüksekti. Ortalama en yüksek bilirubin düzeyi 14,8 mg/dL idi ve E grubunda anlamlı olarak daha yüksekti (p<0.05). Hastaların %66,4'üne fototerapi, %20'sine yoğun fototerapi, %9,3'üne IVIG ve %1,4'üne exchange uygulanmıştır. Sonuç: Alt grup uyumsuzlukları neonatal hiperbilirubineminin önemli bir nedenidir ve klinik seyri etkileyebilir. Özellikle C, e ve Kell alt grupları yüksek risk taşır. Erken tanı ve uygun tedavi ile morbidite önemli ölçüde azaltılabilir.
Özet (Çeviri)
Objective: Hyperbilirubinemia is one of the most common clinical problems in the neonatal period and can result in bilirubin encephalopathy in severe cases. The widespread use of Rho(D) immune globulin prophylaxis has decreased the frequency of rhizoimmunization and increased the importance of minor blood group (subgroup) incompatibilities. This study evaluated the frequency of subgroup incompatibilities in newborns with hyperbilirubinemia and their relationship with clinical and laboratory parameters. Materials and Methods: This retrospective study included 140 newborns and their mothers who were followed for hyperbilirubinemia at the SBU Gazi Yaşargil Training and Research Hospital between January 1, 2023, and January 1, 2025. Demographic data, laboratory results (bilirubin, hematocrit, reticulocyte count, TSH, T4), maternal-infant blood groups, subgroup panels (c, C, e, E, Kell), Coombs tests, clinical findings, and treatments administered were evaluated. Results: Of the cases, 58.6% were male, and 52.9% were delivered by cesarean section. The most common maternal blood type was O Rh+, and the most common infant blood type was A Rh+. The most common etiological cause of jaundice was subgroup incompatibility (53.6%). The most common subgroups were e (21.4%), C (20.7%), c (15.7%), Kell (11.4%), and E (10.0%). Coombs positivity (56.1%) and hemolysis rate (78%) were significantly higher in group C. The mean highest bilirubin level was 14,8 mg/dL, which was significantly higher in group E (p<0.05). Phototherapy was administered to 66.4% of the patients, intensive phototherapy to 20%, IVIG to 9.3%, and exchange to 1.4%. Conclusion: Subtype discrepancies are an important cause of neonatal hyperbilirubinemia and can affect the clinical course. Subtypes C, e, and Kell are particularly at high risk. Early diagnosis and appropriate treatment can significantly reduce morbidity.
Benzer Tezler
- Hiperbilirubinemili yenidoğan hastalarda subgrup kan uyuşmazlıklarının değerlendirilmesi
Evaluation of subgroup blood incompatibilities in newborn infants with hyperbilirubinemia
ÖNDER YAŞAR
- Yenidoğan hiperbilirübinemisinde uygulanan fototerapinin kromozomlar üzerine etkileri
Chromosomal effect of phototherapy applied to the newborns with hyperbilirubinemia
SİNAN SÖNMEZ
- Neonatal hiperbilirubinemide serbest bilirubin ve bilirubin bağlama kapasitesi
Başlık çevirisi yok
REMZİ OKTAY
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1992
Çukurova ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Yükleniyor...