Geri Dön

Orta-şiddetli plak psoriasisli erişkinlerde insülin direnci ile biyolojik tedaviler arasındaki ilişkinin retrospektif olarak değerlendirilmesi

Evaluation of the relationship between insulin resistance and biologic therapies in adults with moderate-to-severe plaque psoriasis: A retrospective study

PDF İndir

  1. Tez No: 977601
  2. Yazar: DİLAY YERLİOĞLU AK
  3. Danışmanlar: PROF. DR. ALGÜN POLAT EKİNCİ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Dermatoloji, Dermatology
  6. Anahtar Kelimeler: psoriasis, insulin direnci, diyabet, metabolik sendrom, obezite, biyolojik tedavi, tedavi yanıtı, Parapsoriazis, İnsülin direnci, psoriasis, insulin resistance, diabetes, metabolic syndrome, obesity, biologic therapy, treatment response, Parapsoriasis, Insulin resistance
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Deri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş ve Amaç: Psoriasis, prevalansı dünyada %1–3 arasında değişen, primer olarak deriyi tutmakla birlikte eklemleri de etkileyebilen kronik inflamatuar sistemik bir hastalıktır. Obezite, hipertansiyon, diyabetes mellitus, dislipidemi, kardiyovasküler hastalıklar ve psikiyatrik hastalıklar gibi pek çok komorbidite ile birlikte seyredebilir. Tedavi seçenekleri arasında topikal ajanlar, fototerapi, sistemik konvansiyonel tedaviler ve biyolojik ilaçlar yer alır. Orta–şiddetli psoriasiste biyolojik ajanlar, patogenezde kritik rol oynayan sitokinleri hedefleyerek yüksek etkinlik göstermektedir. Son yıllarda diyabetes mellitus, yüksek BMI ve özellikle abdominal obezite gibi metabolik bozuklukların biyolojik tedavi yanıtı üzerindeki etkileri literatürde yoğun olarak tartışılmakta ve biyolojik ajanların bu koşullar altındaki etkinliği sıklıkla araştırılmaktadır. Ancak insülin direnci özelinde yürütülmüş çalışma sayısı oldukça kısıtlı olup, literatürde çok sınırlı veri mevcuttur. Bu nedenle çalışmamız, mevcut boşluğu doldurmayı ve psoriasiste biyolojik ajan yanıtı ile insülin direnci arasındaki ilişkinin aydınlatılmasına katkı sağlamayı amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: İstanbul Tıp Fakültesi Deri ve Zührevi Hastalıklar Anabilim Dalı Psoriasis Polikliniği'nde Ocak 2005–Nisan 2025 tarihleri arasında biyolojik tedavi almış 417 hasta retrospektif olarak incelendi. PASI değerleri tedavi başlangıcında ve 3–6. aylarda kaydedildi. PASI75/90/100 yanıtı alan hastalar belirlendi. İnsülin direnci iki farklı yöntemle değerlendirildi: (1) IR(lab): HbA1c≥5,7 ve/veya HOMA-IR≥2,5; (2) IR(TyG-BMI): ROC analizi ile belirlenen 249,54 eşik değeri (AUC=0,728). Hastalar kullanılan biyolojik ilaç sınıflarına göre TNF-α, IL-12/23, IL-17 ve IL-23 inhibitörleri olarak ayrıldı. Klinik ve laboratuvar parametreler ile tedavi yanıtı arasındaki ilişkiler ki-kare/Fisher ve ikili lojistik regresyon analizleriyle değerlendirildi (p<0,05). Bulgular: Hastaların %75,3'ünde en az bir komorbidite mevcuttu. Hipertansiyon, PASI90 yanıt oranını anlamlı olarak düşürdü (%51,1 vs %64,8; p=0,016). Diyabetes mellitus varlığında başlangıç PASI değerleri daha yüksek, tedavi yanıtları ise daha düşüktü. IR(lab) 2 prevalansı %60,1 olup, PASI90'a ulaşanlarda HbA1c anlamlı düzeyde daha düşük bulundu (5,94±1,21 vs 6,44±1,99; p=0,032). IR(TyG-BMI) pozitif hastalarda PASI90/100 oranları sayısal olarak daha düşüktü; sınıf analizinde özellikle TNF-α inhibitörlerinde PASI100 yanıtı belirgin şekilde azalmıştı (%41,3 vs %64,3; p=0,046). Sertolizumab-pegol kullananlarda bu fark daha belirgin bulundu (%20 vs %75; p=0,047). Abdominal obezite varlığında adalimumab ve ustekinumab tedavilerinde yüksek eşik PASI yanıtları anlamlı şekilde azalmıştı (PASI90 OR≈0,22–0,24; p≤0,021). Obez hastalarda (BMI ≥30) başlangıç PASI skorları daha yüksek bulundu. Obezite varlığında TNF-α ve IL-17 inhibitörleri ile ileri PASI yanıt başarısı düşerken IL-23 inhibitörleri ile PASI75/90/100 yanıt oranları korunmuştu. Ek olarak, metabolik parametrelerdeki tedavi sonrası değişim incelendi; biyolojik ajanların insülin direnci üzerine etkileri değerlendirildiğinde IL-17 inhibitörleri ile hafif bir düzelme eğilimi gözlendi. Sonuç: Çalışmamızda insülin direnci, yüksek BMI, diyabetes mellitus ve abdominal obezitenin biyolojik tedavi yanıtlarını olumsuz etkileyebildiği gösterilmiştir. Bu etkinin biyolojik sınıflara göre farklılık gösterdiği, ancak TNF-α ve IL-12/23 inhibitörlerinde daha belirgin olduğu saptandı. IL-23 inhibitörleri, metabolik bozukluk varlığında dahi tedavi yanıtı en az etkilenen grup olarak öne çıktı. IL-17 inhibitörleriyle ise metabolik parametrelerde diğer ajanlara kıyasla kısmi bir düzelme gözlemlendi. Sonuçlarımız, metabolik bozukluğu olan psoriasisli hastalarda tedavi seçiminde IL-23 inhibitörlerinin öncelikli seçenek olarak değerlendirilebileceğini, IL-17 inhibitörleriyle iki yönlü fayda elde edilebileceğini, TNF-α inhibitörlerinin ise bu hasta grubunda daha geri planda düşünülebileceğini göstermektedir.

Özet (Çeviri)

Introduction and objective: Psoriasis is a chronic, systemic inflammatory disease that affects approximately 1–3% of the global population. It primarily involves the skin but can also affect the joints, and it is frequently associated with comorbid conditions such as obesity, hypertension, diabetes mellitus, dyslipidemia, cardiovascular disease, and psychiatric disorders. Treatment options include topical agents, phototherapy, conventional systemic drugs, and biologics that target key pathogenic cytokines and achieve high efficacy in moderate-to-severe disease. In recent years, the impact of metabolic disturbances—particularly diabetes mellitus, elevated BMI, and abdominal obesity—on biologic response has been intensely debated, and biologic effectiveness under these conditions is frequently investigated. Despite growing interest, evidence directly addressing insulin resistance (IR) remains insufficient and research focusing specifically on insulin resistance (IR) is still very limited. We, therefore, aimed to evaluate whether biologic response in psoriasis differs by IR and metabolic abnormalities, and to explore changes in IR after biologic therapy. Materials and methods: We retrospectively analyzed 417 patients with psoriasis treated with biologics at the Psoriasis Clinic, Department of Dermatology and Venereology, Istanbul Faculty of Medicine (January 2005–April 2025). PASI was recorded at baseline and between 3–6 months after the treatment; responses were defined as PASI75/90/100. IR was assessed by two approaches: (1) IR(lab): HbA1c ≥5.7 and/or HOMA-IR ≥2.5; (2) IR(TyG- BMI): ROC-derived cut-off 249.54 (AUC=0.728). According to the class of biologic agent used, patients were divided into TNF-α, IL-12/23, IL-17, and IL-23 inhibitor groups. To evaluate the associations between clinical and laboratory variables and treatment response, chi- square or Fisher's exact tests were applied, followed by binary logistic regression (p<0.05). Results: At least one comorbidity was present in 75.3% of patients. Hypertension significantly reduced PASI90 response (51.1% vs 64.8%; p=0.016). Patients with diabetes mellitus had higher baseline PASI scores and showed poorer treatment responses. IR(lab) prevalence was 60.1%; patients achieving PASI90 had significantly lower HbA1c (5.94±1.21 vs 6.44±1.99; p=0.032). In patients identified as insulin resistant according to the TyG-BMI index, PASI90/100 rates were numerically lower. When analyzed by biologic class, TNF-α 4 inhibitors were associated with a significant reduction in PASI100 responses (41.3% vs 64.3%; p=0.046). The most pronounced decrease within this class was observed with certolizumab- pegol (20% vs 75%; p=0.047). In abdominal obesity, advanced PASI responses were significantly reduced with adalimumab and ustekinumab (PASI90 OR≈0.22–0.24; p≤0.021). Among obese patients (BMI ≥30), baseline PASI was higher, and advanced PASI responses were notably reduced with TNF- α and IL-17 inhibitors. In contrast, IL-23 inhibitors maintained PASI75/90/100 response rates despite obesity. Finally, evaluation of post-treatment metabolic parameters indicated that IL-17 inhibitors were associated with a modest improvement in insulin resistance. Conclusion: Insulin resistance, high BMI, diabetes mellitus, and abdominal obesity can adversely affect advanced PASI responses to biologic therapy. The magnitude of impact varies by biologic class and appears more pronounced with TNF-α and IL-12/23 inhibitors. Notably, IL-23 inhibitors emerged as the class whose treatment responses were least affected in the presence of metabolic abnormalities, whereas IL-17 inhibitors demonstrated a partial advantage by modestly improving metabolic parameters. Collectively, these findings suggest that IL-23 inhibitors may be prioritized for psoriasis patients with metabolic comorbidity, IL17 inhibitors may provide dual benefits while TNF-α inhibitors may be considered less preferable in this subgroup.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    137812

    Kronik plak tip psoriasisli hastalarda topikal kalsipotriol ve metilprednizolon aseponat tedavilerinin klinik etkinlikleri ve apopitozise etkilerinin değerlendirilmesi

    Clinical efficacy of topical calcipotriol and methylprednisolon aseponate in the treatment of chronic plague type psoriasis and effects on apopitosis markers

    ESRA ÖZSOY

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2003

    DermatolojiGazi Üniversitesi

    Dermatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AYLA GÜLEKON

  2. Tez No

    981355

    Plak ve püstüler psoriasisde asprosin molekülünün immünreaktivitesinin immünohistokimyasal olarak incelenmesi

    This study aimed to investigate the immunoreactivity of asprosin in tissue samples of patients diagnosed with plaque psoriasis and pustular psoriasis by means of immunohistochemical analysis

    HATİCE KÜBRA KARATAŞ BALCI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    DermatolojiFırat Üniversitesi

    Deri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. BETÜL DEMİR

  3. Tez No

    426619

    Plak tip psoriasis hastalarında kaşıntı varlığının araştırılması ve yaşam kalitesi ve fonksiyonlar üzerine etkisinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the presence of pruritus and its effect on quality of life

    EBUBEKİR TOPRAK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    DermatolojiKaradeniz Teknik Üniversitesi

    Deri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SAVAŞ YAYLI

  4. Tez No

    956111

    Plak ve püstüler psoriasisde TRPM2 ve TRPA1 kanallarının immünreaktivitesinin immünohistokimyasal olarak incelenmesi

    Immunohistochemical examination of immunoreactivity of transient receptor potential melastatiin 2 and transient receptor potential ankyrin in plaque psoriasis and pustular psoriasis

    HARUN YILDIRIM

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    DermatolojiFırat Üniversitesi

    Deri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. BETÜL DEMİR

  5. Tez No

    999254

    2002-2025 yılları arasında İstanbul Tıp Fakültesi Deri ve Zührevi Hastalıkları Anabilim Dalı Psoriasis Polikliniğinde takip edilen psoriasisli çocukların demografik, klinik özelliklerinin ve komorbiditelerinin retrospektif olarak değerlendirilmesi

    Retrospective evaluation of demographic features, clinical characteristics, and comorbidities of children with psoriasis followed at İstanbul Faculty of Medicine, Department of Dermatology and Venereology Psoriasis Outpatient clinic between 2002-2025

    İMRAN CAN ÖZDEMİR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    Dermatolojiİstanbul Üniversitesi

    Deri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ALGÜN POLAT EKİNCİ

Geri Dön