Sol dal pacing uygulanan hastalarda QRS morfolojisi, repolarizasyon parametreleri ve elektriksel aktivitenin zaman içindeki dinamik değişimi ve ventriküler pacing ile karşılaştırılması
In patients undergoing left bundle branch pacing, the QRS morphology, repolarization parameters, and the dynamic changes of electrical activity over time, and their comparison with ventricular pacing
- Tez No: 978629
- Danışmanlar: DOÇ. DR. MEHMET ÇELİK
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Kardiyoloji, Cardiology
- Anahtar Kelimeler: Sol dal demeti pacingi (LBBP), sağ ventrikül pacingi (RVP), ventriküler senkronizasyon, repolarizasyon, QRS süresi, Tp-Te aralığı, Tp-Te/QT oranı, QRS-T açısı, pacing ilişkili kardiyomiyopati (PICM), Left bundle branch pacing (LBBP), right ventricular pacing (RVP), ventricular synchronization, repolarization, QRS duration, Tp-Te interval, Tp-Te/QT ratio, QRS-T angle, pacing-induced cardiomyopathy (PICM)
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Kartal Koşuyolu Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, sol dal demeti pacingi (LBBP) uygulanan hastalarda işlem öncesi ve sonrası elektrokardiyografik (EKG) parametrelerdeki değişiklikleri incelemek ve bu bulguları sağ ventrikül pacingi (RVP) uygulanan hastalarla karşılaştırarak LBBP'nin ventriküler aktivasyon ve repolarizasyon süreçlerine olan etkisini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: 01.01.2024–06.02.2025 tarihleri arasında merkezimizde kalıcı kalp pili implantasyonu yapılan toplam 313 hasta retrospektif olarak incelendi. Hastalar, LBBP uygulananlar ve RVP uygulananlar olarak iki gruba ayrıldı. Demografik, ekokardiyografik ve laboratuvar özellikleri kaydedildi. Tüm hastaların işlem öncesi, işlem sonrası ve takip dönemlerinde elde edilen EKG'lerinden QRS süresi, QT aralığı, Tp-Te süresi ve Tp-Te/QT oranı gibi ventriküler senkronizasyon ve repolarizasyon göstergeleri ölçüldü. İstatistiksel analizde, hastaların işlem öncesi ve sonrası ölçümlerinin karşılaştırılmasında bağımlı örneklem t-testi kullanıldı. Normal dağılım varsayımını karşılamayan değişkenlerde karşılaştırmalar bağımlı örneklem t-testi yerine Wilcoxon sıralar testi ile yapıldı. Bulgular: 01.01.2024 ve 06.02.2025 tarihleri arasında hastanemizde sol dal pacing (LBBP) ve sağ ventriküler pacing implantasyonu yapılan 313 hasta değerlendirmeye alınmıştır. Bu hastaların 199'una sol dal alanı pacing (LBBP), 114'üne ise klasik sağ ventriküler pacemaker uygulanmıştı. Hastaların temel demografik ve klinik özellikleri karşılaştırıldığında, yaş ortalamasının RVP pacemaker grubunda anlamlı şekilde daha yüksek olduğu görüldü (p<0.001). Tp-Te süresi, sağ ventriküler pacing grubunda anlamlı olarak daha uzundu (89,7 ± 21,4 ms vs 82,9 ± 22 ms, p=0,011); bu da sağ ventriküler pacing grubunda repolarizasyon heterojenitesinin daha belirgin olduğunu gösterdi. QRS süresi, sağ ventriküler pacing grubunda anlamlı şekilde uzadı (123,5 ± 21 ms vs 105,2 ± 21,4 ms, p<0,001). QTc ve Tp-Te süreleri, sağ ventriküler pacing grubunda daha uzun bulundu (QTc: 458 ± 35,9 ms, Tp-Te: 91,6 ± 14,7 ms, p<0,001). İşlemden 6 ay sonra LBBP grubunda QRS süresi, Tp-Te ve QTc süreleri daha kısa kalmaya devam etti; sağ ventriküler pacing grubunda ise bu parametreler belirgin şekilde uzun kaldı (QRS süresi: 116,4 ± 22,3 ms vs 105 ± 19,8 ms, p<0,001; Tp-Te süresi: 85 ± 14,7 ms vs 70,9 ± 12,7 ms, p<0,001; QTc: 442,5 ± 36 ms vs 425,9 ± 40,6 ms, p=0,003). QRS-T açısı da RVP pacemaker grubunda daha genişti (152° vs 132°, p=0,023); bu durum ventriküler depolarizasyon-repolarizasyon uyumsuzluğunu işaret edebilir. İşlem öncesi ve sonrası tüm hasta grubunda Tp-e süresi değerlendirildiğinde, işlem sonrası dönemde istatistiksel olarak anlamlı bir azalma gözlendi. Bu bulgu, global repolarizasyon heterojenitesinde iyileşmeye işaret edebilir. RVP pacemaker grubunda işlem sonrası Tp-e süresinde hafif artış gözlendi. Sol dal pacingi uygulanan grupta Tp-e süresinde anlamlı bir azalma izlendi. Bu sonuç, sol dal pacingi uygulanan grupta daha fizyolojik bir aktivasyon sağlandığına ve repolarizasyon sürecinin daha senkronize olduğuna işaret etmektedir. Sağ ventriküler pacing hastalarında QRS-T açısında işlem sonrası dönemde genişleme eğilimi görüldü. Bu durum, sağ ventrikül odaklı uyarımın ventriküler elektriksel dissenkroniyi artırabileceğini desteklemektedir. LBBP uygulanan hastalarda QRS-T açısında anlamlı daralma gözlendi. Bu bulgu, His- Purkinje sistemi üzerinden sağlanan fizyolojik uyarımın ventriküler senkronizasyonu artırdığını düşündürmektedir. Her iki grupta da işlem sonrası QRS-T açısında artış gözlenmiş olsa da, takip döneminde sol dal pacing grubunda anlamlı bir azalma izlendi. Buna karşılık, konvansiyonel sağ ventriküler pacing (kalp pili) grubunda açının işlem sonrası genişleyerek 6 ayda ancak sınırlı düzeyde gerilediği görüldü. Bu sonuçlar, LBBP'nin ventriküler aktivasyon ve repolarizasyon senkronizasyonunu daha etkin sağladığını düşündürmektedir. Sol dal pacing uygulanan hastalarda Tp-e süresi işlem sonrası ve takip döneminde belirgin olarak azaldı. Bu azalma, repolarizasyon heterojenitesinde düzelme ile ilişkilidir. Kalp pili grubunda ise işlem sonrası dönemde Tp-e süresinde hafif bir artış izlenmiş ve 6 ay sonunda ancak işlem öncesi düzeye yaklaştı. Bulgular, LBBP'nin repolarizasyon güvenliği açısından daha fizyolojik bir profil sunduğunu göstermektedir. Sonuç: LBBP, sağ ventrikül apikal pacinge kıyasla daha fizyolojik bir ventriküler aktivasyon ve repolarizasyon paterni sağlamaktadır. Bu bulgular, LBBP'nin pacing ilişkili kardiyomiyopatiyi önlemede ve kardiyak fonksiyonları korumada etkili bir alternatif olabileceğini göstermektedir.
Özet (Çeviri)
Objective: This study aimed to investigate the changes in electrocardiographic (ECG) parameters before and after left bundle branch pacing (LBBP) and to compare these findings with those in patients undergoing right ventricular pacing (RVP), in order to evaluate the effects of LBBP on ventricular activation and repolarization processes. Materials and Methods: Between January 1, 2024, and February 6, 2025, a total of 313 patients who underwent permanent pacemaker implantation at our center were retrospectively evaluated. Patients were divided into two groups: those receiving LBBP and those receiving RVP. Demographic, echocardiographic, and laboratory characteristics were recorded. From ECGs obtained before, after the procedure, and during follow-up, ventricular synchronization and repolarization indices such as QRS duration, QT interval, Tp-Te interval, and Tp-Te/QT ratio were measured. Paired sample t-test was used for comparisons between pre- and post-procedural measurements; variables not meeting normality assumptions were analyzed with the Wilcoxon signed-rank test. Results: A total of 313 patients who underwent LBBP or RVP implantation between January 1, 2024, and February 6, 2025, were included in the study. Of these, 199 received LBBP and 114 received conventional RVP. The mean age was significantly higher in the RV pacing group (p<0.001). Tp-Te interval was significantly longer in the RVP group compared to the LBBP group (89.7 ± 21.4 ms vs. 82.9 ± 22 ms, p=0.011), indicating greater repolarization heterogeneity with RVP. QRS duration was also significantly prolonged in the RVP group (123.5 ± 21 ms vs. 105.2 ± 21.4 ms, p<0.001). QTc and Tp-Te intervals were longer in the RVP group (QTc: 458 ± 35.9 ms, Tp-Te: 91.6 ± 14.7 ms, p<0.001). At six months post-procedure, QRS duration, Tp-Te, and QTc intervals remained shorter in the LBBP group, while they persisted as markedly prolonged in the RVP group (QRS: 116.4 ± 22.3 ms vs. 105 ± 19.8 ms, p<0.001; Tp-Te: 85 ± 14.7 ms vs. 70.9 ± 12.7 ms, p<0.001; QTc: 442.5 ± 36 ms vs. 425.9 ± 40.6 ms, p=0.003). The QRS-T angle was wider in the RV pacing group (152° vs. 132°, p=0.023), suggesting increased ventricular depolarization–repolarization mismatch. In the overall cohort, Tp-Te interval significantly decreased after the procedure, indicating an improvement in global repolarization heterogeneity. In the RVP group, Tp-Te interval showed a slight increase after the procedure, whereas a significant reduction was observed in the LBBP group, reflecting more physiological activation and more synchronized repolarization with LBBP. Post-procedural QRS-T angle tended to widen in the RVP group, supporting the hypothesis that RV-focused stimulation may aggravate ventricular electrical dyssynchrony. Conversely, LBBP led to a significant narrowing of the QRS-T angle, indicating improved ventricular synchronization via physiological His–Purkinje conduction. Although both groups showed some changes post-procedure, the LBBP group demonstrated sustained improvement at follow-up, whereas the RVP group exhibited only limited regression of QRS-T widening at six months. Tp-Te interval decreased markedly after and during follow-up in the LBBP group, while the RVP group showed only a mild post-procedural increase with delayed return toward baseline. These findings indicate that LBBP provides a more physiological profile in terms of repolarization safety. Conclusion: LBBP provides a more physiological pattern of ventricular activation and repolarization compared with conventional right ventricular apical pacing. These findings suggest that LBBP may be an effective alternative for preserving cardiac function and preventing pacing- induced cardiomyopathy.
Benzer Tezler
- Sol dal alan pacing yapılan hastalarda interventriküler senkronitenin değerlendirilmesi
Evaluation of interventricular synchronity in patients undergoing left bundle hand pacing
ÖZDEMİR KUZUCU
- Bi-ventriküler pacemaker (KRT) uygulanan hastalarda qrs süresindeki kısalma ile 6 dakika yürüme mesafesi arasındaki ilişki
Başlık çevirisi yok
MERT EVLİCE
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2016
KardiyolojiSağlık Bilimleri ÜniversitesiKardiyoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MUSTAFA AKÇAKOYUN
- KRT (kardiak resenkronizasyon terapisi) hastalarında farklı sol ventrikül pacing polaritelerinin ventriküler repolarizasyon paternleri üzerindeki etkisi ve klinik sonuçlarının karşılaştırılması
Effect of different left ventricular pacing polarity on ventricular repolarization patterns in CRT (cardic resenchronization therapy)patients and comparison of clinical results
MOHAMMED F.M. ABUSHAREKH
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2017
KardiyolojiDokuz Eylül ÜniversitesiKardiyoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. EMİN EVREN ÖZCAN
- Sol dal uyarımı ya da biventriküler uyarım ile kardiyak resenkronizasyon tedavisi yapılan düşük ejeksiyon fraksiyonlu kalp yetersizliği hastalarının uzun dönem sonuçlarının karşılaştırılması
Comparison of long-term outcomes of patients with heart failure with reduced ejection fraction undergoing cardiac resynchronization therapy with left bundle pacing or biventricular pacing
FADAN HAJIZADA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
KardiyolojiHacettepe ÜniversitesiKardiyoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. UĞUR CANPOLAT