Geri Dön

Rinitli hastalarda ECP'nin klinik değerlendirilmesi

Clinical evaluation of ECP in patients with rhinitis

  1. Tez No: 979402
  2. Yazar: MUSA MUSAYEV
  3. Danışmanlar: PROF. DR. SALİH ÇANAKÇIOĞLU
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Kulak Burun ve Boğaz, Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)
  6. Anahtar Kelimeler: Eozinofilik katyonik protein, alerjik rinit, NARES, nazal sitoloji, eozinofili, Eozinofil katyonik protein, Eozinofilia, Rinit-alerjik, Eosinophilic cationic protein, allergic rhinitis, NARES, nasal cytology, eosinophilia, Rhinitis-allergic
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa
  10. Enstitü: Cerrahpaşa Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Kulak Burun Boğaz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmada, erişkin rinitli hastalarda serum ECP düzeylerinin MAR, PAR ve NARES alt tipleri arasında ayırt edici gücünün değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Özellikle NARES grubunda, ECP düzeyinin nazal sitoloji gibi yorumlayıcıya bağımlı ve uygulama açısından rahatsızlık verebilecek yöntemlerin yerine geçip geçemeyeceği sorusu bu çalışmanın temel problematiğini oluşturmaktadır. Yöntem: Bu retrospektif çalışmaya, 2019–2023 yılları arasında İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa Tıp Fakültesi, Kulak Burun Boğaz Anabilim Dalı Alerji Polikliniği'ne başvuran toplam 484 hasta dahil edilmiştir. Hastalar klinik tanılarına göre MAR (n=59), PAR (n=228) ve NARES (n=197) olarak sınıflandırılmıştır. Her bireyin serum ECP düzeyi, nazal sitoloji bulgusu ve cinsiyet verileri analiz edilmiştir. Bulgular: Serum ECP düzeyleri, rinit alt grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermiştir (p <0.001). En yüksek düzey MAR grubunda (medyan: 41 ng/mL), ardından NARES (36 ng/mL) ve en düşük düzey PAR grubunda (26.5 ng/mL) saptanmıştır. NARES grubundaki hastaların %90,4'ünde ECP düzeyi 24 ng/mL'nin üzerinde bulunmuştur. İkili karşılaştırmalarda, PAR grubu ile MAR (p = 0.049) ve NARES (p <0.001) grupları arasında anlamlı fark gözlenirken, MAR ile NARES grubu arasında anlamlı fark saptanmamıştır (p = 1.000). Sonuç: Serum ECP düzeyi, özellikle NARES ve PAR gruplarını birbirinden ayrımında anlamlı bir belirteçtir. Bununla birlikte, mevcut çalışmada elde edilen veriler, NARES grubunda ECP'nin nazal sitolojinin yerini tamamen alabilecek potansiyele sahiptir. Klinik pratikte ECP ve nazal sitoloji bulgularının yine birlikte değerlendirilmesi önerilmektedir. Gelecekte yapılacak prospektif ve uzun süreli çalışmalarla serum ECP'nin NARES tanısında altın standart hâline gelme potansiyeli bulunmaktadır.

Özet (Çeviri)

Objective: This study aimed to evaluate the diagnostic performance of serum ECP levels in differentiating rhinitis subtypes SAR, PAR and NARES in adult patients. A specific focus was placed on whether serum ECP could serve as a viable alternative to nasal cytology, which is often operator-dependent and may be uncomfortable for the patient. Methods: This retrospective study included 484 patients presented to the Allergy Outpatient Clinic between 2019 and 2023. Patients were classified as SAR (n=59), PAR (n=228), or NARES (n=197). Serum ECP levels, nasal cytology results, and gender were analyzed. Results: Serum ECP levels differed significantly among the three groups (p<0.001). The highest ECP levels were observed in the SAR group (median: 41 ng/mL), followed by NARES (36 ng/mL), and the lowest in PAR (26.5 ng/mL). Notably, 90.4% of NARES patients had ECP levels ≥24 ng/mL. Pairwise comparisons showed significant differences between PAR and both SAR (p=0.049) and NARES (p<0.001), whereas no significant difference was found between SAR and NARES (p=1.000). Conclusion:Serum ECP level serves as a significant biomarker, particularly in differentiating between NARES and PAR groups. However, the data obtained in the present study suggest that ECP has the potential to replace nasal cytology in the diagnosis of NARES. Nonetheless, it is recommended that ECP levels and nasal cytology findings be evaluated together in clinical practice. With future prospective and long-term studies, serum ECP may hold the potential to become the gold standard in the diagnosis of NARES.

Benzer Tezler

  1. Mevsimsel allerjik rinitli çocuklarda allergoid immünoterapinin klinik ve immünolojik etkilerinin araştırılması

    Effect of allergoid immunotherapy on clinical and immunological findings in children with seasonal allegic rhinitis

    ÖZLEM KESKİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıHacettepe Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. AYFER TUNCER

  2. Allerjik rinitli hastalarda deri(prick) testi sonuçlarının, nazal smear, paranasal sinüs BT, spesifik IgE ve serum eozinofilik katyonik protein (ECP) düzeyleri ile karşılaştırılması

    Comparison of skin (prick) test results with nasal smear, paranasal sinus CT, specific IgE and serum eosinophilic cationic protein (ECP) levels in patients with allergic rhinitis

    ASUMAN FEDA BAYRAK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2003

    Kulak Burun ve BoğazSağlık Bakanlığı

    Kulak Burun Boğaz Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. İSMAİL SEMİH ÖNCEL

    PROF. DR. ERCAN PINAR

  3. Allerjik rinitli ve lokal allerjik rinitli hastaların karşılaştırılmasında serum leptin, adiponektin ve eozinofil katyonik protein düzeyleri

    The comparison of serum leptin, adiponectin and eosinophil cationic protein levels in patients with local allergic rhinitis and allergic rhinitis

    EMEL ATAYIK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    Göğüs HastalıklarıCumhuriyet Üniversitesi

    Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÖZNUR ABADOĞLU

  4. Alerjik rinitli hastalarda prick test sonuçlarının ve alerjinin serum göstergelerinin metakolin hiper aktivitesine etkisi

    Başlık çevirisi yok

    NİHAL METE

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2004

    ÜrolojiEge Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. ALİ KOKULUDAĞ