Geri Dön

Erişkinlerde dijital obezite ve depresyon riski arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

Evaluation of the relationship between digital obesity level and depression risk

  1. Tez No: 982221
  2. Yazar: ELİF YALÇIN
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. SABAH TÜZÜN, DR. HALİT ÖZDEMİR
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Aile Hekimliği, Family Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Dijital obezite, depresyon, dijital kullanım, birinci basamak, Beck depresyon ölçeği, Digital obesity, depression, digital usage, primary care, Beck Depression Inventory
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, aile hekimliği polikliniğine başvuran 18 yaş ve üzeri bireylerde dijital obezite düzeyi ile depresyon riski arasındaki ilişkiyi değerlendirmek; dijital kullanım özellikleri, dijital obezite alt boyutları ve sosyodemografik faktörlerin depresyon ile ilişkisini incelemektir. Gereç ve Yöntem: Bu kesitsel ve tanımlayıcı çalışma 416 katılımcı ile yürütülmüştür. Katılımcılara sosyodemografik veri formu, Dijital Obezite Ölçeği ve Beck Depresyon Ölçeği (kısa form) uygulanmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler, ki-kare testi ve Mann–Whitney U testi kullanılmıştır. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Katılımcıların yaş ortalaması 29.6±6.3 olup çoğunluğu kadın (%73,6), bekar (%60,1) ve lisans mezunudur (%53,8). Dijital kullanım süresi yüksek olup katılımcıların %77,9'u günde dört saatten fazla internet kullanmaktadır. Beck Depresyon Ölçeği'ne göre katılımcıların %39,4'ünde depresyon saptanmıştır. Depresyon varlığı; günlük internet kullanımının ≥6 saat olması (p=0.002), telefon kullanımının ≥4 saat olması (p<0.001) ve sosyal medya kullanımının artması (p=0.025) ile anlamlı olarak ilişkilidir. Dijital Obezite Ölçeği toplam puanı depresyonu olan grupta anlamlı derecede yüksektir (96.1±20.0 vs. 84.8±19.1; p<0.001). Alt boyutlardan kişisel kullanım, dijital içerik ve sosyal etkileşim puanları depresyon grubunda yüksek bulunmuştur (p<0.001). Sağlık alt boyutunda anlamlı fark saptanmamıştır (p=0.488). Sonuç: Çalışmanın bulguları dijital obezite düzeyinin depresyon riski ile yakından ilişkili olduğunu göstermektedir. Dijital kullanım süresindeki artışın ve özellikle içerik tüketimi ile kişisel kullanım yoğunluğunun depresif belirtiler üzerinde etkili olduğu görülmüştür. Dijital davranışların birinci basamak hekimleri tarafından değerlendirmeye dahil edilmesi ve farkındalık çalışmalarının artırılması depresyonun erken dönemde belirlenmesine katkı sağlayabilir.

Özet (Çeviri)

Objective: The aim of this study was to evaluate the relationship between digital obesity levels and depression risk among individuals aged 18 years and older presenting to a family medicine outpatient clinic, and to examine the association of digital usage characteristics and digital obesity subscales with depressive symptoms. Materials and Methods: This cross-sectional and descriptive study was conducted with 416 participants. A sociodemographic data form, the Digital Obesity Scale, and the Short Form of the Beck Depression Inventory were administered. Descriptive statistics, chi-square test, and Mann–Whitney U test were used for data analysis. A p-value <0.05 was considered statistically significant. Results: The mean age of the participants was 29.6±6.3 years, and most were female (73.6%), single (60.1%), and university graduates (53.8%). Digital usage was high, with 77.9% of participants using the internet for more than four hours per day. According to the Beck Depression Inventory, 39.4% of individuals were found to have depression. Depression was significantly associated with daily internet use of ≥6 hours (p=0.002), phone use of ≥4 hours (p<0.001), and increased social media activity (p=0.025). The total Digital Obesity Scale score was significantly higher in the depression group compared to the non-depression group (96.1±20.0 vs. 84.8±19.1; p<0.001). Personal use, digital content, and social interaction subscales were also significantly higher among participants with depression (p<0.001). No significant difference was observed in the health subscale (p=0.488). Conclusion: The findings indicate a strong association between digital obesity levels and depression risk. Increased digital usage—particularly personal use and digital content consumption—was linked to higher depressive symptoms. Incorporating digital behavior assessment into primary care practice and increasing awareness regarding digital habits may support early identification and prevention of depression.

Benzer Tezler

  1. Aşırı kilolu ve obez ergenlerde oyun ve madde bağımlılığı arasındaki ilişki

    Başlık çevirisi yok

    ESRA KARABİBERLER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. KAYI ELİAÇIK

    PROF. DR. BUMİN NURİ DÜNDAR

  2. Aile hekimliği polikliniklerinde izlenen erişkinlerin dijital bağımlılık düzeyinin ve ilişkili faktörlerin değerlendirilmesi

    Evaluation of digital addiction level and related factors of adults followed in family medicine clinics

    SİNEM ÖZAYDIN SARI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Aile HekimliğiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    UZMAN ZEYNEP AŞIK

  3. SBÜ Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim ve Araştırma Hastanesi aile hekimliği polikliniklerine başvuran erişkinlerde dijital sağlıklı diyet okuryazarlığı ile yetişkinlerin beslenme bilgi düzeyi arasındaki ilişki

    The relationship between digital healthy diet literacy and adults' nutritional knowledge of adults who attended to sbu Dışkapı Yıldırım Beyazıt Education and Research Hospital family medicine polyclinic

    FATMA YAMAN YILMAZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Aile HekimliğiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ ÖZLEM SUVAK

  4. El parmak dijital sinir kesilerinde ven konduitle desteklenmiş primer onarımın geleneksel primer onarımla karşılaştırılması

    A comparative study of primary digital nerve repair with and without vein conduit in hand injuries

    MEHMET ALİ YILDIRIM

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Plastik ve Rekonstrüktif CerrahiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. BURAK YAŞAR

  5. Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi öğrencilerinde dijital tükenmişliğin uyku kalitesi üzerine etkisinin değerlendirilmesi

    The evaluation of the effect of digital burnout on sleep quality in Dicle University Medical students

    ZÜLFÜ ELBAHADIR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Aile HekimliğiDicle Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. TAHSİN ÇELEPKOLU