Parmak ucu yaralanmalarında replantasyon dışı tedavilerin fonksiyonel sonuç karşılaştırması
Comparison of functional outcomes of non-replantation treatments in fingertip injuries
- Tez No: 985963
- Danışmanlar: DOÇ. DR. ÖZGÜR BAYSAL
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Ortopedi ve Travmatoloji, Orthopedics and Traumatology
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Marmara Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Giriş: Parmak ucu yaralanmaları, el cerrahisinin en sık karşılaşılan travmatik tablolarından biridir. Distal interfalangeal (DİF/İF) eklemin distalindeki amputasyonlar, küçük bir segmenti ilgilendirse bile, duyusal fonksiyon, kavrama-kuvvet dengesi, ince motor beceriler ve kozmetik görünüm üzerinde belirgin etki oluşturur. Replantasyonun mümkün olmadığı ya da uygun görülmediği olgularda; sekonder iyileşme, primer kapama, lokal flepler ve cilt greftleri gibi çeşitli rekonstrüksiyon seçenekleri mevcuttur. Ancak bu yöntemlerin uzun dönem fonksiyonel sonuçları ve işe dönüş üzerine etkilerini aynı seride, çok boyutlu olarak karşılaştıran çalışma sayısı sınırlıdır. Amaç: Bu çalışmanın amacı, DİF/İF eklemin distalinde parmak ucu amputasyonu bulunan ve replantasyon dışı yöntemlerle tedavi edilen olgularda; farklı tedavi stratejilerinin (primer kapama, V-Y ilerletme flebi, sekonder iyileşme, cilt grefti) el fonksiyonu, günlük yaşam kalitesi ve iş gücü kaybı üzerindeki etkilerini, Tamai ve Ishikawa sınıflamaları çerçevesinde karşılaştırmalı olarak değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalı'nda, DİF/İF eklemin distalinde amputasyon/defekt nedeniyle replantasyon dışı tedavi uygulanan 126 hasta (130 parmak) retrospektif olarak incelendi. Çalışmaya yalnızca erişkin hastalar dâhil edildi. Tamai ve Ishikawa sınıflamaları kullanılarak amputasyon seviyesi belirlendi; yaralanma mekanizması (ezici, kesici, avulsiyon), travmanın iş kazası olup olmadığı, dominant el/ taraf, etkilenen parmak, uygulanan tedavi yöntemi, işe dönüş süreleri, kavrama ve pinç kuvvetleri (Jamar dinamometre ve pinçmetre), duyu değerlendirmeleri (Semmes–Weinstein monofilament, statik iki nokta ayrımı), DİF/İF eklem hareket açıklığı, soğuk hassasiyeti ve tırnak deformitesi kaydedildi. Fonksiyonel sonuçlar Michigan Hand Outcomes Questionnaire (MHQ) ve QuickDASH ile değerlendirildi. İstatistiksel analizde uygun parametrik/nonparametrik testler kullanıldı; p<0,05 anlamlı kabul edildi. Bulgular: Hastaların büyük çoğunluğu erkekti ve sağ el baskınlığı belirgindi. En sık etkilenen parmak 2. ve 3. parmaklar olup, yaralanmaların önemli kısmı iş kazası vii kaynaklı ve kesici/ezici mekanizmayla ilişkiliydi. Tamai sınıflamasına göre olgular çoğunlukla Zone 1 ve Zone 2 düzeyinde toplandı; Ishikawa sınıflamasında ise özellikle subzon II–III düzeyinde kümelenme izlendi. Tedavi dağılımında primer kapama ve V-Y ilerletme flepleri başlıca seçenekleri oluştururken, sekonder iyileşme daha küçük defektlerde, cilt grefti ise geniş doku kayıplarında kullanıldı. Ortalama işe dönüş süresi kesici yaralanmalarda belirgin şekilde daha kısa, ezici ve özellikle avulsiyon mekanizmasında daha uzundu. Tamai Zone 1 olgularında eklem hareket açıklığı ve kavrama gücü daha iyi, işe dönüş süresi daha kısa seyrederken; Zone 2 olgularında hareket açıklığı ve işe dönüş sürelerinde olumsuz etki gözlendi. Tedavi grupları arasında Jamar kavrama kuvveti ve pinç kuvveti açısından bazı alt gruplarda anlamlı farklılık saptandı; V-Y flep, kavrama ve pinç gücü açısından dengeli sonuçlar verirken, greft uygulanan olgularda işe dönüş süresinin uzadığı görüldü. MHQ ve QuickDASH skorları genel olarak iyi seviyede olup; tedavi grupları arasında anlamlı fark oluşmasa da, daha proksimal amputasyon seviyesi ve ezici/avulsiyon mekanizması ile skorların hafifçe bozulduğu izlendi. Çoğu hastada koruyucu dokunma duyusu ve fonksiyonel iki nokta ayrımı düzeyine ulaşıldı; anlamlı duyu kaybı oranı düşüktü. Sonuç: Replantasyon dışı tedavi edilen parmak ucu amputasyonlarında, uygun endikasyonlarla seçilen primer kapama, V-Y ilerletme flebi, sekonder iyileşme ve cilt grefti yöntemleri ile tatmin edici fonksiyonel ve duyusal sonuçlar elde edilebilmektedir. Amputasyon seviyesinin distalde tutulması ve travma mekanizmasının şiddetinin düşük olması, eklem hareket açıklığı, kavrama gücü ve işe dönüş süresi açısından belirleyici görünmektedir. V-Y ilerletme flepleri, özellikle Tamai Zone 1 düzeyinde, duyulu ve dayanıklı pulpa rekonstrüksiyonu sağlayarak, işe dönüş ve hasta memnuniyeti açısından dengeli sonuçlar sunmaktadır. Geniş doku kaybı nedeniyle greft gerektiren olgularda ise işe dönüş süresi uzamakta ve kozmetik sorun olasılığı artmaktadır. Daha homojen alt gruplarla, prospektif ve çok merkezli çalışmaların bu bulguları güçlendirmesi gerektiği düşünülmektedir.
Özet (Çeviri)
Background: Fingertip injuries distal to the distal interphalangeal (DIP/IP) joint are among the most common traumatic lesions of the hand. In cases where replantation is not feasible or not indicated, various non-replantation strategies such as secondary healing, primary closure, local flaps and skin grafts are used. However, there is a limited number of studies that compare the long-term functional outcomes and return-to-work status of these methods within the same cohort. Objective: To compare the effects of different non-replantation treatment methods (primary closure, V-Y advancement flap, secondary healing, skin graft) on hand function, daily life quality and work loss in fingertip amputations distal to the DIP/IP joint, within the framework of Tamai and Ishikawa classifications. Materials and Methods: In this retrospective single-center study, 126 patients (130 fingers) treated without replantation for fingertip amputations distal to the DIP/IP joint were evaluated. Amputation level was classified according to Tamai and Ishikawa systems. Mechanism of injury (crush, sharp, avulsion), occupational etiology, dominance, affected side and finger, treatment method, and time to return to work were recorded. Grip and pinch strengths were measured using a Jamar dynamometer and a pinch meter. Sensory function was assessed with Semmes–Weinstein monofilaments and static two-point discrimination; DIP/IP range of motion, cold intolerance and nail deformity were documented. Functional outcomes were evaluated using the Michigan Hand Outcomes Questionnaire (MHQ) and QuickDASH. Appropriate statistical tests were used; p<0.05 was considered significant. Results: The majority of patients were male and right-hand dominant, with the index and middle fingers being most commonly affected. Most injuries were related to work accidents and caused by sharp or crush mechanisms. Tamai Zone 1 and 2 levels were predominant. Primary closure and V-Y advancement flaps were the most frequently used treatment methods; secondary healing was reserved for small volar pulp losses and skin grafts for larger defects. Mean return-to-work time was shortest in sharp injuries and longest in crush/avulsion ix mechanisms. Zone 1 injuries showed better DIP/IP range of motion, grip strength and shorter return-to-work, whereas Zone 2 injuries were associated with more limited motion and longer work loss. V-Y flaps provided balanced results in terms of grip and pinch strength, while grafted cases tended to return to work later. MHQ and QuickDASH scores were generally favorable, with slight deterioration at more proximal amputation levels and in high-energy trauma. Most patients regained protective sensation and functional two-point discrimination. Conclusion: Non-replantation techniques can yield satisfactory functional and sensory outcomes in fingertip amputations when appropriately selected. Distal amputation level and less destructive mechanisms appear to be the main determinants of favorable grip strength, range of motion and earlier return to work. V-Y advancement flaps, particularly in Tamai Zone 1, offer reliable, sensate and durable coverage with acceptable functional and cosmetic results. Larger, prospective multicenter studies are needed to confirm these findings.
Benzer Tezler
- İnnerve digital arter perforatör flebinin uzun dönem klinik sonuçlarının değerlendirilmesi
Evaluation of long-term clinical outcomes of innervated digital artery perforator flap
ALİ CAVİT
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2016
Ortopedi ve TravmatolojiAkdeniz ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HALUK ÖZCANLI
- Parmak ucu yaralanmalarında farlı iki tedavi yöntemi olan homodigital ada flebi ile cross-finger flebinin sonuçları
Comparison of homodigital island flap and cross-finger flap used in fingertip amputations
MEMET YAZAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2009
Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahiİstanbul ÜniversitesiPlastik ve Rekonstrüktif Cerrahi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ATAKAN AYDIN
- El bileği ve parmak fleksör tendon yaralanmalarından sonra uygulanan farklı rehabilitasyon yöntemlerinin karşılaştırılması
Başlık çevirisi yok
HASAN HALLAÇELİ
Yüksek Lisans
Türkçe
1992
Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonHacettepe ÜniversitesiFizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. SAADET OTMAN
- Sağlık çalışanlarında kesici delici alet yaralanmalarının değerlendirilmesi: Retrospektif çalışma
Evaluation of cutting piercing tool injuries in healthcare workers: A retrospective study
SEVAL AKILLI
Yüksek Lisans
Türkçe
2022
Sağlık Yönetimiİstanbul Yeni Yüzyıl ÜniversitesiSağlık Yönetimi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ITIR ERKAN
- Acil servis ve yoğun bakımlarda çalışan hemşirelerde delici kesici alet yaralanmalarının iş kazası yönünden değerlendirilmesi ve karşılaştırılması
Assesment and comparison in that work accident of drill cutting injuries in emergency service and intensive care nurses
GÜLSÜM DUMANDAĞ YILMAZ
Yüksek Lisans
Türkçe
2020
KazalarÜsküdar Üniversitesiİş Sağlığı ve Güvenliği Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ MİRAÇ KAMIŞLIOĞLU