Böbrek naklinde greft kaybı sonrası renal replasman tedavileri ve hasta sağkalımı
Patient survival and renal replacement therapy modalities after kidney allograft failure
- Tez No: 986244
- Danışmanlar: PROF. DR. ARZU VELİOĞLU
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: İç Hastalıkları, Nefroloji, Internal diseases, Nephrology
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Marmara Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Dünya genelinde böbrek nakli sayısındaki artışa paralel olarak greft kaybı sayısında da artış beklenmektedir. Bu çalışma, greft kaybı gelişen hastalarda mortaliteyi ve ilişkili klinik faktörleri değerlendirmek; ayrıca greft kaybı sonrası uygulanan renal replasman tedavi (RRT) modalitelerinin sağkalım üzerine etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: 2004–2024 yılları arasında merkezimizde izlenen 588 böbrek nakli alıcısı retrospektif olarak değerlendirildi; greft kaybı gelişen 111 hasta çalışma grubunu oluşturdu. Mortalitenin değerlendirilmesi için yaş ve cinsiyete göre eşleştirilmiş fonksiyonel greftli hastalar kontrol grubu olarak seçildi. Ölüm riski bulunmayan sürenin (immortal time bias) etkisini azaltmak için mortalite izlemi greft kaybı zamanından başlatıldı. RRT modaliteleri, immünsüpresif tedavi süreçleri ve greft nefrektomi endikasyonları değerlendirildi. Sağkalım analizleri Kaplan–Meier yöntemiyle yapıldı. Bulgular: Greft kaybı oranı %18.9 olup, medyan greft sağkalımı 9.6 yıl olarak saptandı. Greft kaybı gelişen hastalarda alıcı yaşı daha düşük, donör yaşı daha yüksekti (p=0.002, p=0.019). Eşleştirilmiş analizlerde greft kaybı grubunun mortalite oranları tüm dönemlerde anlamlı olarak daha yüksekti (1. yıl p=0.001). Greft kaybı sonrası hastaların %70.3'ü hemodiyaliz (HD), %18'i periton diyalizi (PD) ile izlenmiş olup PD uygulananlarda uzun dönem sağkalım daha yüksekti (5. yıl p=0.014; 10. yıl p=0.029). Mortalite gelişen hastalarda immünsüpresif tedavinin daha erken sonlandırıldığı (p=0.032), eşlik eden komorbiditeler arasında kardiyovasküler hastalığın daha yüksek oranda bulunduğu (p=0.037) ve enfeksiyon nedenli greft nefrektomisinin (p=0.044) daha yüksek oranda yapıldığı izlenmiştir. Sonuç: Böbrek nakli sonrası greft kaybı mortalite riskinin belirgin arttığı kritik bir dönemdir. Uygun hastalarda periton diyalizi uzun dönem sağkalım açısından avantaj sağlamaktadır. Kardiyovasküler risklerin iyi yönetilmesi ve enfeksiyonların yakından izlenmesi, immünsüpresif tedavinin ise klinik duruma göre dikkatli ve kademeli azaltılması greft kaybı sonrası sağkalımı iyileştirmek için önem taşır.
Özet (Çeviri)
Objective: The number of patients experiencing graft failure is expected to rise in parallel with the increasing number of kidney transplantations globally. This study aimed to evaluate mortality and associated clinical factors in patients with graft failure and to examine the effect of renal replacement therapy (RRT) modalities on survival after graft loss. Materials and Methods: We retrospectively evaluated data from 588 kidney transplant recipients followed at our center between 2004 and 2024; 111 patients with graft failure constituted the study group. Age- and gender-matched recipients with functioning grafts were selected as the control group for mortality assessment. To minimize immortal time bias, mortality follow-up was initiated at the median time of graft failure. RRT modalities, immunosuppressive therapy (IST) regimens, and indications for graft nephrectomy were assessed. Survival analyses were performed using the Kaplan–Meier method. Results: The graft failure rate was 18.9%, with a median graft survival of 9.6 years. Patients with graft failure were younger at transplantation and had older donors (p=0.002, p=0.019) than those without graft failure. In matched analyses, mortality rates were significantly higher in the graft failure group at all time points (1-year p=0.001). After graft loss, 70.3% of patients received HD and 18% PD; long-term survival was higher in the PD group (5-year p=0.014; 10-year p=0.029) comparing to the HD group. Earlier discontinuation of IST was observed in patients who died (p=0.032). Cardiovascular comorbidity (p=0.037) and infection-related graft nephrectomy (p=0.044) were more common among patients who died. Conclusion: Graft failure after kidney transplantation represents a high-risk period associated with increased mortality. Peritoneal dialysis may offer a long-term survival advantage in appropriately selected patients. Close monitoring of cardiovascular risk and infections, along with careful and gradual tapering of immunosuppressive therapy according to clinical status, plays an important role in post-graft failure survival.
Benzer Tezler
- Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nde böbrek nakli hastalarında hasta ve greft sağkalımına etki eden faktörler
Factors affecting patient and graft survival in renal transplant patient in the Karadeniz Technical University Faculty of Medicine
NAZIM ONUR ŞAHİN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2016
NefrolojiKaradeniz Teknik Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. RUKİYE KÜBRA KAYNAR
- Posttransplant proteinürinin renal greft sağkalımına etkisi
The effect of posttransplant proteinuria on renal graft survival
MİHRİBAN GÜNGÖR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
NefrolojiAnkara Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. KENAN KEVEN
- Böbrek nakli alıcılarında erken ve geç dönem graft fonksiyonu üzerine etkili faktörlerin değerlendirilmesi
Risk factors of short and long-term renal allograft survival
GİZEM KUMRU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2015
NefrolojiAnkara Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. KENAN KEVEN
- Böbrek grefti kaybı sonrası yeniden böbrek nakli yapılan hastaların uzun dönem sonuçlarının değerlendirilmesi
Başlık çevirisi yok
İREM ESER SARI
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
NefrolojiAnkara Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ŞULE ŞENGÜL
- Böbrek nakli alıcılarında antikoagülan ilaç kullanımı: Endikasyon, yan etki ve etkinlik araştırması
Use of anticoagulant agents in kidney transplant recipients: Indications, adverse effects and efficacy
MELİKE DEMİREL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2026
NefrolojiMarmara Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ARZU VELİOĞLU