Geri Dön

Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu ve bilişsel kopma sendromu tanısı alan hastalarda Retinol Bağlayıcı Protein-4, Oreksin-A ve adipsin düzeyleri

Retinol Binding Protein-4, Orexin-A, and adiponectin levels in patients diagnosed with attention deficit and hyperactivity disorder and cognitive dissociation syndrome

  1. Tez No: 987748
  2. Yazar: EMİNE ESRA VARKAL TOPRAK
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. ARİF ÖNDER
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Psikiyatri, Psychiatry
  6. Anahtar Kelimeler: DEHB, BKS, Adipsin, Oreksin-A, RBP-4, ADHD, CDS, Adipsin, Orexin-A, RBP-4
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Akdeniz Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Dikkatsizlik, hiperaktivite/dürtüsellik veya kombine tip olarak tanımlanan dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu (DEHB) çocukluk çağında en sık görülen nörogelişimsel bozukluktur. DEHB ile ilgili yapılan meta-analizlerde tüm dünyada sıklığının %5.29-7.1 arasında bildirilmiştir. Son yıllarda hayal kurma, boş bakma, uykulu görünme, yavaş hareket etme ve dikkatsizlik belirtileriyle seyreden bilişsel kopma sendromu (BKS) tanımlanmıştır. DEHB ve BKS ile ilgili yapılan araştırmalarda tanısal bir biyobelirteç tanımlanamamıştır. Bu çalışmanın amacı çocuk ve ergenlerde BKS tanısı alanlarda, DEHB tanısı alanlarda ve sağlıklı kontrol gruplarında Retinol Bağlayıcı Protein-4 (RBP-4), Oreksin A ve Adipsin düzeylerinin karşılaştırılmasıdır. Araştırmamıza Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Psikiyatrisi polikliniğine başvuran, 6-18 yaş arası çocuk ve ergenlerden araştırmaya katılmaya gönüllü BKS, DEHB ve sağlıklı kontrol grubundan oluşan toplam 85 çocuk ve ergen dahil edilmiştir. BKS tanısı alanların yaş ortalaması 12.172±2.86, DEHB tanısı alanların yaş ortalaması 10.5±2.71 ve kontrol grubunun yaş ortalaması 11.642±2.93'tür. Araştırmamızda Oreksin-A düzeyleri BKS ve DEHB gruplarında kontrollere göre düşük saptanmıştır. Davranım bozukluğu belirtileri olan DEHB'lilerde Oreksin-A düzeyleri artmaktadır. BKS grubunda Adipsin düzeyleri DEHB ve kontrol gruplarından daha yüksek saptanmıştır. Araştırmaya katılan BKS, DEHB ve kontrol gruplarının RBP-4 düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunamamıştır. Araştırmamızda Oreksin-A düzeyleri literatürle benzer olarak DEHB'lilerde daha düşük saptanmıştır. Hipotalamustan üretilen ve başlıca uyku uyanıklık döngüsü, fiziksel aktivite ve iştahı düzenlemekten sorumlu olan Oreksin-A, serebral korteks ve serebellumda farklı bölgelerde de tespit edilmiştir. BKS grubunda da Orexin-A düzeyleri kontrollere göre düşük saptanmıştır. Çalışmamızda BKS grubunda Adipsin düzeyleri yüksek saptanmıştır. Araştırmalarda otoimmünite ile Adipsin ilişkisi dikkat çekmiştir ancak BKS ve DEHB ile ilgili literatürde başka bir araştırmaya rastlanmamıştır. DEHB ve BKS gruplarında RBP-4 ile ilgili anlamlı bir fark bulunmamıştır. Araştırmamız literatürde gözlendiği kadarıyla BKS ve DEHB gruplarının karşılaştırıldığı ilk biyomarker çalışmasıdır. Biyobelirteçten bahsedebilmek için daha büyük bir örneklem ve randomize kontrollü çalışmalarla desteklenmeye ihtiyaç vardır. Çalışmamız bu bağlamda literatüre başlangıç seviyesinde bir çalışma olmaktadır.

Özet (Çeviri)

Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder (ADHD), defined as inattentive, hyperactive/impulsive, or combined type, is the most commonly observed neurodevelopmental disorder in childhood. Meta-analyses on ADHD have reported a global prevalence ranging between %5.29 and %7.1. In recent years, Cognitive Disengagement Syndrome (CDS), characterized by symptoms such as daydreaming, staring blankly, appearing drowsy, moving slowly, and inattention, has been identified as a distinct clinical profile. Despite ongoing research on ADHD and CDS, no diagnostic biomarker has yet been established. The aim of this study is to compare the levels of Retinol-Binding Protein-4 (RBP-4), Orexin-A, and Adipsin among children and adolescents diagnosed with CDS, those diagnosed with ADHD, and healthy controls. The study included a total of 85 children and adolescents aged 6–18 years, who were either diagnosed with CDS or ADHD or were healthy controls, all of whom voluntarily participated and were recruited from the Child and Adolescent Psychiatry outpatient clinic at Akdeniz University Faculty of Medicine. The mean age of participants diagnosed with CDS was 12.172 ± 2.86, those with ADHD was 10.5 ± 2.71, and the control group was 11.642 ± 2.93. In our findings, Orexin-A levels were lower in both CDS and ADHD groups compared to the control group. Among those with ADHD who also exhibited symptoms of conduct disorder, Orexin-A levels were found to be elevated. Adipsin levels in CDS group were higher than those in both ADHD and control groups. There was no statistically significant difference in RBP-4 levels among CDS, ADHD, and control groups. Consistent with the literature, Orexin-A levels were lower in individuals with ADHD. Orexin-A, primarily synthesized in the hypothalamus and involved in the regulation of the sleep-wake cycle, physical activity, and appetite, has also been detected in various regions of the cerebral cortex and cerebellum. Similarly, Orexin-A levels in CDS group were found to be lower than those of control group. In addition, Adipsin levels were elevated in CDS group. Although some studies have noted an association between Adipsin and autoimmunity, no prior research has examined this in relation to ADHD or CDS. No significant differences were found regarding RBP-4 levels in either clinical group. To the best of our knowledge, this is first biomarker study comparing CDS and ADHD groups. However, larger sample sizes and randomized controlled trials are needed to confirm these findings and to establish biomarker validity. Within this context, our study serves as a preliminary contribution to the literature.

Benzer Tezler

  1. Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu olan ergenlerde bilişsel kopma sendromu (yavaş bilişsel tempo) belirtileri, psikolojik esneklik düzeyleri ve yürütücü işlevlerin değerlendirilmesi

    Slow cognitive tempo symptoms, psychological flexibility levels andevaluation of executive functions in adolescents with attention deficit and hyperactivity disorder

    GİZEM BUKET YAYLA COŞGUN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    PsikiyatriSağlık Bakanlığı

    Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. GONCA ÖZYURT

  2. DEHB tanılı çocuklarda bilişsel kopma sendromu belirtilerinin işlevsellik, yaşam kalitesi ve kan parametreleri ile ilişkisi

    Başlık çevirisi yok

    AHMET SEFA GÜMÜŞSOY

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    PsikiyatriKocaeli Üniversitesi

    Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. BURCU KARDAŞ

  3. Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu tanılı ergenlerde bilişsel kopma sendromu (yavaş bilişsel tempo) komorbiditesinin problematik internet kullanımına etkisinin incelenmesi

    Investigation of the effect of cognitive disengagement syndrome (sluggish cognitive tempo) comorbidity on problematic internet use in adolescents diagnosed with attention deficit and hyperactivity disorder

    ÖZLEM NİDA ERBAŞI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Psikiyatriİstanbul Üniversitesi

    Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ İLYAS KAYA

  4. Astım ve dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu tanılı çocuklarda bilişsel kopma sendromu, uyku bozuklukları ve anksiyete belirtilerinin değerlendirilmesi

    Evaluation of cognitive disengagement syndrome, sleep disorders, and anxiety symptoms in children with asthma and adhd

    AISOUN KADI TARCHAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    PsikiyatriKocaeli Üniversitesi

    Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. BURCU KARDAŞ