Geri Dön

Atelektazi tanı ve tedavisi için fleksibl bronkoskopi yapılan çocuk hastaların klinik, radyolojik özelliklerinin ve bronkoskopi sonuçlarının değerlendirilmesi

Başlık çevirisi mevcut değil.

PDF İndir

  1. Tez No: 989927
  2. Yazar: ÖMER FARUK İPEK
  3. Danışmanlar: PROF. DR. ELMAS EBRU YALÇIN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Göğüs Hastalıkları, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Chest Diseases, Child Health and Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Atelektazi, fleksibl bronkoskopi, atelektazinin etiyolojisi, atelektazinin açılması, atelektazide fleksibl bronkoskopi zamanı, çocuk göğüs hastalıkları, Atelectasis, flexible bronchoscopy, etiology of atelectasis, expansion of atelectasis, flexible bronchoscopy time in atelectasis, pediatric chest diseases
  7. Yıl: 2023
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Hacettepe Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

İpek, Ö.F. Atelektazi tanı ve tedavisi için fleksibl bronkoskopi yapılan çocuk hastaların klinik, radyolojik özelliklerinin ve bronkoskopi sonuçlarının değerlendirilmesi, Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanlık Tezi, Ankara, 2023. Atelektazi; alveollerin sönmesi ile ortaya çıkan havalanmayan akciğer parankimine bağlı hacim kaybını tanımlamak için kullanılan bir terimdir. Fleksibl bronkoskopi (FB), atelektazi tanı ve tedavisinde artan oranda başvurulan bir yöntemdir. Literatürde çocukluk çağındaki atelektazi ile ilgili yapılan çalışmalar erişkinlere kıyasla oldukça azdır. Çalışmamızda; FB çocuklarda atelektazi nedenini ortaya koymada ve tedavi etmede etkili bir yöntem midir, faydalı olması için ne zaman ve öncelikle hangi hasta grubunda uygulanması önerilmelidir, kritik hastalarda güvenli bir yöntem midir sorularına cevap bulmak hedeflenmiştir. Çalışmamızda 1 Ocak 2017 – 31 Aralık 2022 tarihleri arasında Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Göğüs Hastalıkları Bilim Dalımızca atelektazi saptanan, atelektazi nedeni ve/veya tedavisi amacıyla FB yapılan 108 çocuk hasta retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Hastaların ortanca yaşı 4,6 yıl (9 gün-16,5 yıl) idi. FB yapılma ortanca yaşı 4,9 yıl (14 gün-18 yıl) idi. Hastalarda radyolojik olarak atelektazinin en çok görüldüğü yerler %40,7'şer oranla sağ akciğer orta ve sol akciğer alt lobuydu. Hastaların %95,4'ünde başvuru sırasında semptom saptanmıştı; %42,6 oranla en sık kuru öksürük, ikinci sırada %32,4 oranla yüksek ateş gözlenmişti. Konjenital kalp hastalığı (KKH) tanısı olanlarda, solunum yetmezliği ile başvuru oranı daha yüksekti (%62,5). Nöromuskuler hastalık tanısı olanlarda, başvuru anında hipoksi görülme oranı daha yüksekti (%62,5). Hastaların %74,1'inde atelektazi ile başvuru sırasında muayenede patolojik solunum sistemi muayene bulgusu mevcut olup, en sık %39,8 oranla ral duyulmuştu. Hastaların %62'sinin atelektazi saptandığında altta yatan bir hastalığı vardı; en sık %14,8'erlik oranlarla astım ve KKH saptanmıştı. Astım tanısı olanlarda ve tekrarlayan akciğer enfeksiyonu ile takip edilenlerde sağ akciğer orta lobda atelektazi görülme oranı daha yüksekti (sırasıyla %75 ve %71,4). KKH tanısı olanlarda, sol total atelektazi görülme oranı daha yüksekti (%25,0). Atelektazi düzeldiğinde bakılan oksijen saturasyonu, atelektazi saptandığında bakılana göre anlamlı olarak daha yüksekti (%96,93). Atelektazi saptanmasından FB yapılmasına kadar geçen süre 1-2000 gün arasında değişmekteydi, ortancası ise 55 gündü. Hastaların %95,4'ünde FB'de makroskobik olarak en az bir patolojik bulgu görüldü; en sık %72,2 oranla enfeksiyon bulgusu gözlendi. FB'de hastaların %23,1'inde bronkomalazi, %23,1'inde hava yolu anomalisi, %16,7'sinde trakeomalazi, %15,7'sinde mukus tıkacı, %3,7'sinde yabancı cisim görüldü. KKH tanısı olanlarda FB'de bronkomalazi (%62,5), trakeomalazi (%37,5) ve hava yolu anomalisi (%56,3) görülme oranı KKH tanısı olmayanlara göre daha yüksekti. 105 hastadan gönderilen bronkoalveolar lavaj (BAL) kültüründe %71,4 oranında üreme gözlendi. En sık üreyen mikroorganizma %21,9 oranla Haemophilus influenzae oldu. KKH tanısı olanlarda BAL'da Pseudomonas aeruginosa (%25,0) üreme oranı ve primer siliyer diskinezi (PCD) tanısı olanlarda Haemophilus influenzae (%62,5) ve Moraxella catarrhalis (%37,5) üreme oranı daha yüksekti. Hastaların %86,1'ine FB bulguları ile yeni tanı eklendi, bunlardan en sık olanı %61,1 oranla enfeksiyon tanısıydı. FB ile hastaların %22,2'sine bronkomalazi, %14,8'ine trakeomalazi, %10,2'sine hava yolu anomalisi, %3,7'sine yabancı cisim aspirasyonu (YCA), %1,8'ine de bronşiyal“cast”tanıları eklendi. Hastaların %83,3'üne FB sonrası ek tedaviler verildi. En sık önerilen tedavi %56,5 oranla göğüs fizyoterapisiydi. Hastaların %32,4'üne iv antibiyotik, %23,1'ine oral antibiyotik, %13'üne antireflü tedavisi, %2,8'ine inhale ipratropium bromür verildi. Hastaların %5,6'sına FB sonrasında trakeostomi açıldı. Trakeostomi açılan hastaların hepsinin atelektazisi izlemde ortanca 16,5 gün sonra tam düzeldi. FB sonrasında aynı gün çekilen kontrol akciğer grafisinde hastaların %12'sinde atelektazide tam açılma (n=13), %26,9'unda kısmi açılma (n=29) saptandı, %61,1'inde açılma olmadı (n=66). İlerleyen günlerde izlemlerine devam eden hastaların %36,5'inde tam açılma, %24,7'sinde kısmi açılma görüldü, %38,8'inde ise açılma görülmedi. Tam açılma ortanca 90 (2-2430) gün sonra, kısmi açılma ortanca 165 (10-1440) gün sonra gerçekleşti. Nihai durumda ise tüm hastaların %40,8'inin atelektazisi tam düzeldi, %27,8'inin kısmi düzeldi, %31,4'ünde hiç açılma olmadı. İzlemde kısmi veya tam açılması olan hastalarda atelektazi tanısından FB yapılmasına kadar geçen süre daha kısaydı (122,92 gün). Son kontrolde atelektazide açılması olmayan hastalarda, atelaktazi tanısından FB yapılmasına kadar geçen süre daha uzundu (243,24 gün). Atelektazi saptandığı zaman akciğer grafisi ya da BT'de ek patolojik bulgu görülmeyenlerde, izlemde ve nihai durumda atelektazide tam açılma oranı daha yüksekti (%48,8). Radyolojik olarak atelektaziye enfeksiyon bulgusu ve skolyoz eşlik etmeyenlerde, nihai durumda atelektazide tam açıklık görülme oranı daha yüksekti (sırayla %49,3 ve %43,9). KKH tanısı olan hastalarda izlemde ve nihai durumda tam açılma oranı daha yüksekti (sırayla %69,2 ve %75). İmmün yetmezlik tanısı olan hastalarda izlemde açılma görülmeme oranı daha yüksekti (%62,5). PCD tanısı olan hastalarda son durumda açılma olmama oranı daha yüksekti (%75). FB'de enfeksiyon bulgusu görülenlerde tam açılma oranı daha düşüktü (%6,4). FB sonrası iv antibiyotik verilen hastalarda, trakeostomi açılan hastalarda ve FB sırasında intrabronşiyal dornaz alfa verilen hastalarda izlemde atelektazide tam açılma süresi anlamlı olarak daha kısaydı. Hastaların 10'unda (%9,3) izlemde atelektazi tekrarladı. Bu hastalarda atelektazide rekürrens ortanca 49 (1-720) gün sonra gerçekleşti. FB sonrası aynı gün ve izlemde atelektazisi düzelmeyen altı (%5,6) hastaya izlemde tekrar bronkoskopi yapılma ihtiyacı oldu. Sağ akciğer orta lobda atelektazisi olan hastaların hiçbirinde atelektazide rekürrens olmadı. İzlemde atelektazide rekürrens görülen hastaların yaşları anlamlı olarak daha küçüktü. Herhangi bir zamanda atelektazide açılma durumu üzerinde bağımsız değişkenler tekli incelendiğinde; PCD tanısı olanlarda atelektazide açılma daha az gözlendi. FB sırasında hastaların dördünde (%3,7) komplikasyon (üç hastada hipoksi, bir hastada kanama) gelişti. FB; yenidoğan döneminden itibaren pediatrik yaş grubunda, altta yatan farklı tanılarda, çeşitli akciğer hastalıklarının tanı ve tedavisinde, yenidoğan ve çocuk yoğun bakım dahil birçok ünitede güvenli bir şekilde uygulanabilir. Atelektazi, FB endikasyonlarının başında yer almaktadır. FB atelektazinin etiyolojisinin aydınlatılmasında ve tedavisinde oldukça yüksek işlevselliğe sahiptir, hasta özelinde verilecek uygun göğüs fizyoterapisi, antibiyotik, mukolitik tedavilerle düzelmeyen vakalarda atelektazinin tanı ve tedavisinde oldukça faydalı bir yöntemdir. Medikal tedavilere ve göğüs fizyoterapisine iki-üç hafta içerisinde yanıt vermeyen atelektazili hastalara en kısa süre içerisinde FB yapılmalıdır.

Özet (Çeviri)

İpek, Ö.F. Evaluation of clinical, radiological features and bronchoscopy results of pediatric patients who underwent flexible bronchoscopy for the diagnosis and treatment of atelectasis. Hacettepe University Faculty of Medicine, Thesis in Pediatrics, Ankara, 2023. Atelectasis is a term used to describe the volume loss due to the non-ventilated lung parenchyma that occurs with the collapse of the alveoli. Flexible bronchoscopy (FB) is an increasingly used method in the diagnosis and treatment of atelectasis. Studies on atelectasis in childhood are very few compared to adults in the literature. The aim of our study is to answer questions such as whether FB is an effective method for identifying the cause of atelectasis and treating atelectasis in children, when and primarily in which patient group it should be applied for benefit, and whether it is a safe method in critical patients. Between January 1, 2017, and December 31, 2022, 108 pediatric patients with atelectasis detected and FB performed for the cause and/or treatment of atelectasis at Hacettepe University Faculty of Medicine, Department of Pediatric Chest Diseases, were retrospectively evaluated. The median age of the patients was 4,6 years (9 days-16,5 years). The median age at FB was 4,9 years (14 days-18 years). The most common locations for radiological atelectasis in patients were the middle lobe of the right lung and the lower lobe of the left lung, with a rate of 40,7% each. Symptoms were detected in 95,4% of patients at admission, with dry cough being the most common symptom at 42.6% and high fever being the second most common symptom at 32,4%. The rate of admission with respiratory failure was higher in patients with a diagnosis of congenital heart disease (CHD) (62,5%). The rate of hypoxia at admission was higher in patients with a diagnosis of neuromuscular disease (62,5%). Pathological respiratory system examination findings were present in 74,1% of patients with atelectasis at the time of admission, with rales being the most common at 39,8%. 62% of patients had an underlying disease when atelectasis was detected; asthma and CHD were the most common diseases detected at 14,8% each. The rate of atelectasis in the middle lobe of the right lung was higher in those diagnosed with asthma and followed up with recurrent lung infections (75% and 71,4%, respectively). The rate of left total atelectasis was higher in patients with CHD (25%). Oxygen saturation when atelectasis resolved was significantly higher than when atelectasis was detected (96,93%). The time from detection of atelectasis to performing FB ranged from 1-2000 days, with a median of 55 days. At least one pathological finding was observed macroscopically in FB in 95,4% of the patients; infection was observed most frequently with a rate of 72,2%. In FB, 23,1% of the patients had bronchomalacia, 23,1% had airway anomaly, 16,7% had tracheomalacia, 15,7% had mucus plug, and 3,7% had a foreign body. The incidence of bronchomalacia (62,5%), tracheomalacia (37,5%) and airway anomaly (56,3%) in FB was higher in patients with a diagnosis of CHD than those without a diagnosis of CHD. A growth rate of 71,4% was observed in the bronchoalveolar lavage (BAL) culture sent from 105 patients. The most frequently grown microorganism was Haemophilus influenzae at a rate of 21,9%. The growth rate of Pseudomonas aeruginosa (25%) in BAL was higher in patients diagnosed with CHD, while the growth rate of Haemophilus influenzae (62,5%) and Moraxella catarrhalis (37,5%) in BAL in patients diagnosed with primary ciliary dyskinesia (PCD) was higher. A new diagnosis was added to 86,1% of the patients with FB findings, the most common of these was the diagnosis of infection with a rate of 61,1%. With FB, 22,2% of the patients were diagnosed with bronchomalacia, 14,8% with tracheomalacia, 10,2% with airway anomaly, 3,7% with foreign body aspiration (FBA), and 1,8% with bronchial“cast”diagnoses. Additional treatments were given to 83,3% of patients after FB. The most frequently recommended treatment was chest physiotherapy with a rate of 56,5%. 32,4% of the patients were given iv antibiotics, 23,1% oral antibiotics, 13% antireflux treatment, 2,8% inhaled ipratropium bromide. Tracheostomy was performed in 5,6% of patients after FB. Atelectasis of all patients who underwent tracheostomy completely resolved after a median of 16,5 days in the follow-up. In the control chest X-rays taken on the same day after FB, complete expansion was observed in 12% of patients (n=13), partial expansion in 26,9% (n=29), and no expansion in 61,1% (n=66). In the follow-up, complete expansion was observed in 36,5% of patients, partial expansion in 24,7%, and no expansion in 38,8%. Full expansion occurred after a median of 90 (2-2430) days, while partial expansion occurred after a median of 165 (10-1440) days. In the final control examination, 40,8% of all patients had fully recovered from atelectasis, 27,8% had partially recovered, and 31,4% showed no improvement. The time from atelectasis diagnosis to FB was shorter (122,92 days) in patients with partial or complete expansion than in those without any improvement. In those without expansion in the final control examination, the time from atelectasis diagnosis to FB was longer (243,24 days). The rate of complete expansion was higher (48,8%) in those without any additional pathological findings on chest X-rays or CT scans when atelectasis was detected. In those without infection findings and scoliosis accompanying atelectasis radiologically, the rate of complete expansion was higher (49,3% and 43,9%, respectively) in the final control examination. The rate of complete expansion was higher in patients diagnosed with CHD during follow-up and in the final control examination (69,2% and 75%, respectively). The rate of no expansion during follow-up was higher in patients diagnosed with immune deficiency (62,5%), and the rate of no expansion in the final control examination was higher in patients diagnosed with PCD (75%). The rate of complete expansion was lower (6,4%) in those with infection findings on FB. In patients who received iv antibiotics after FB, those who underwent tracheostomy after FB, and those who received intrabronchial dornase alfa during FB, the time to full expansion of atelectasis during follow-up was significantly shorter. Atelectasis recurred in 10 patients (9,3%) during follow-up, with a median time to recurrence of 49 (1-720) days. Six (5.6%) patients whose atelectasis did not improve on the same day and during follow-up after FB required repeat bronchoscopy. None of the patients with atelectasis in the right middle lobe had recurrence of atelectasis. Patients who had recurrence of atelectasis during follow-up were significantly younger. When independent variables were examined individually for the status of atelectasis expansion at any time, it was found that atelectasis was less likely to expand in patients with PCD diagnosis. Complications (hypoxia in three patients and bleeding in one patient) occurred in four patients (3.7%) during FB. FB can be safely applied in many units, including neonatal and pediatric intensive care units, for the diagnosis and treatment of various lung diseases, with underlying different diagnoses, starting from the neonatal period. Atelectasis is one of the main indications for FB. FB is highly functional in illuminating the etiology and treatment of atelectasis. FB has a very high functionality in the elucidation and treatment of the etiology of atelectasis. It is a very useful method in the diagnosis and treatment of atelectasis in cases that do not improve with appropriate chest physiotherapy, antibiotics and mucolytic treatments. FB should be performed as soon as possible in patients with atelectasis who do not respond to medical treatments and chest physiotherapy within two to three weeks.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    931059

    Çocuk acil servisinde yüksek akış nazal kanül oksijen tedavisi uygulanan hastaların sonuçları ve tedavi başarısını etkileyen faktörler

    Outcomes of patients who received high flow nasal cannula oxygen therapy in pediatric emergency department and factors affecting treatment success

    MUSTAFA SAFA TURAL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul Medeniyet Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. GÜLSER ESEN BESLİ

  2. Tez No

    769377

    Postoperatif dönemde yoğun bakımda takip edilen hastaların akciğer ultrasonografisi ile değerlendirilmesi

    Evaluation of patients followed up in intensive care unit in thepostoperative period with lung ultrasonography

    HALİME ÇELİK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Anestezi ve ReanimasyonNecmettin Erbakan Üniversitesi

    Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. FUNDA GÖK

  3. Tez No

    852722

    Primer siliyer diskinezili çocuklarda akciğerin yapısal ve fonksiyonel durumu ile hastaların yaşam kaliteleri arasındaki ilişki

    The relationship between patients' quality of life and structural and functional status of the lung of childrenwith primary ciliary dyskinesia

    NESİBE HATUN SARIHAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul Medeniyet Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SANİYE GİRİT

  4. Tez No

    388527

    Bölgemizdeki akciğer hidatik kist olguları ve cerrahi sonuçlarının değerlendirilmesi

    Evaluation of pulmonary hydatid cyst cases and surgery results in our region

    DUYGU MERGAN İLİKLERDEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    Göğüs Kalp ve Damar CerrahisiYüzüncü Yıl Üniversitesi

    Göğüs Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. UFUK ÇOBANOĞLU

  5. Tez No

    740471

    Çocukluk çağında etkeni mycoplasma pneumoniae saptanan pnömoni olgularının epidemiyolojik, klinik ve radyolojik özelliklerinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the epidemiological, clinical and radiological features of pneumonia cases with mycoplasma pneumoniae in childhood

    SEDA HANÇERLİ DEMİRBAŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıAnkara Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HALİL ÖZDEMİR

Geri Dön