Pediatrik kanser olgularında karbapenem dirençli mikroorganizma ile kolonizasyon için risk faktörlerinin belirlenmesi
Determination of risk factors for colonization by carbapenem-resistant microorganisms in pediatric cancer cases
- Tez No: 990966
- Danışmanlar: DOÇ. DR. EDA KEPENEKLİ KADAYİFCİ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
- Anahtar Kelimeler: Karbapenem dirençli bakteri, rektal kolonizasyon, malinite, Carbapenem resistant bacteria, rectal colonization, malignancy
- Yıl: 2023
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Marmara Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Giriş ve Amaç: Enfeksiyon hastalıklarının yönetiminde son yüzyılda en önemli silahımız olan antimikrobiyallerin mikroorganizmalar üzerine olan etkisini azaltan veya tamamen ortadan kaldıran direnç mekanizmaları, günümüzün en önemli sağlık sorunlarından biri haline gelmiştir. Günümüzde en geniş etki spektrumuna sahip antimikrobiyal gruplarından biri olan karbapenemlere dirençli mikroorganizmalar (KDM) hem toplum kaynaklı hem de sağlık hizmeti ilişkili enfeksiyonların giderek artan sıklıkla görülen etkenlerinden birisi olarak karşımıza çıkmaya başlamıştır. Malinitesi olan hastalarda bu etkenlerle gelişen invazif enfeksiyonların mortalite ve morbiditesinin daha yüksek olduğu görülmektedir. Bu hastalarda mortalite ve morbiditeyi azaltmak için KDM ile kolonizasyon risk faktörlerinin belirlenmesi ve bu risk faktörlerinin doğru yönetimine dair stratejiler geliştirmek, altta yatan hastalıkları sebebi ile son derece 'kırılgan' olan bu hasta grubunda yaşam süresini ve kalitesini artırmaya yönelik önemli adımlardır. Biz bu çalışma ile, ilk kez, pediatrik kanser hastalarında karbapenem dirençli mikroorganizmalar ile kolonizasyon riskini artıran faktörleri saptamayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Marmara Üniversitesi Çocuk Hematoloji ve Onkoloji Servisi ile Kemik İliği Transplantasyon Ünitesi'nde 11 Haziran 2021 ile 30 Eylül 2022 tarihleri arasında yatarak tedavi görmüş, daha önce KDM ile rektal kolonize olmadıkları bilinen malinite tanılı 139 hasta prospektif olarak izlendi. Hastalardan izlemde KDM ile kolonizasyonu saptanan 41'i çalışma grubuna, kolonize olmayan 98'i kontrol grubuna dahil edildi. İki grup arasındaki yaş, cinsiyet, tanı, nötropeni durumu, yoğun bakım yatışı, nazogastrik sonda, üriner kateter, santral kateter, entübasyon gibi invazif girişim öyküsü, total parenteral nütrisyon (TPN) desteği almış olmak, antimikrobiyal tedavi maruziyet öyküsü, tifilit ve septik şok öyküsü değerlendirildi. Bulgular: On altı aylık izlemde KDM ile kolonizasyon oranı %29,5 (n=41) idi. İnvazif mekanik ventilasyon, nazogastrik sonda, tifilit, TPN öyküsü olan çocuklarda kolonizasyon oranları istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha yüksek saptandı (sırasıyla; p=0,020, p=0,009, p=0,040 ve p<0,001). Yoğun bakım yatışı olması ile rektal kolonizasyon saptanması arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmamakla birlikte, yoğun bakımda beş günden daha uzun süre bulunmak anlamlı bir risk faktörü olarak saptandı (p=0,024). Son bir yıl içerisinde antibiyotiklere maruziyet öyküsünün KDM ile rektal kolonizasyon üzerine etkisi değerlendirildiğinde piperasilin-tazobaktam kombinasyonu ve glikopeptitlere maruziyetin kolonizasyon oranını istatistiksel olarak anlamlı şekilde artırdığı saptandı (sırasıyla; p=0,040 ve p=0,028). Hastaların demografik ve tıbbi özelliklerinin KDM ile rektal kolonizasyon riski üzerindeki etkisini inceleyen çok değişkenli lojistik regresyon analizine göre yaştaki artışın kolonizasyon riskini azalttığı (p=0,027), TPN öyküsünün ise kolonizasyon riskini 11 katına çıkardığı bulundu (p<0,001). Örnek alımı sırasında antibiyotik kullanıyor olmak kolonizasyon riskini 2,165 katına çıkarıyor olsa da bu artış istatistiksel olarak anlamlı değildi (p=0,064). Sonuç: Çalışmamız çocuk kanser olgularında karbapenem dirençli mikroorganizmalar ile kolonizasyon için risk faktörlerini belirlemeye yönelik yapılan ilk araştırma olması yönüyle önem taşımaktadır. Literatürdeki diğer çalışmalara kıyasla KDM ile rektal kolonizasyonun daha sık saptanmış olması karbapenem direncinin yoğun olarak görüldüğü ülkemizde sürveyans çalışmalarına ve enfeksiyon kontrol önlemlerine daha çok önem verilmesi gerektiğini göstermektedir. Yaş arttıkça KDM ile kolonizasyon riskinin azalması, tifilit öyküsünün KDM kolonizasyonunda artışa sebep olduğunun gösterilmiş olması çalışmamızın özgün bulgularıdır. Ayrıca malinitesi olan hasta grubunda invazif işlemlerin en aza indirilmesi, total parenteral nütrisyon desteğinin mümkün olan en kısa sürede kesilmesi, akılcı antibiyotik seçimi uygulamaları ile KDM kolonizasyonunun, dolayısıyla KDM ile invazif enfeksiyon riskinin azaltılabileceği aşikardır.
Özet (Çeviri)
Introduction and Aim: Antimicrobials have been used as the most important weapons in the management of infectious diseases in the last century but, antimicrobial resistance which reduces or completely eliminates the effect of antimicrobials, has become one of the most important health problems of the day. Carbapenems are one of the antimicrobial groups with the broadest spectrum of action and carbapenem resistant microorganisms (CRM) have begun to emerge as increasing causes of both community-acquired and healthcare-associated infections. It is seen that the mortality and morbidity of invasive infections caused by these factors are higher in patients with malignancy. In order to reduce the mortality and morbidity in these patients; identifying the risk factors of colonization with CRM and developing strategies for the correct management of these risk factors are important steps to increase the life span and the quality of life at this patient group, which is extremely fragile due to their underlying diseases. In this study, we aimed to determine the factors that increase the risk of colonization with carbapenem-resistant microorganisms in paediatric cancer patients. Materials and Methods: One hundred and thirty-nine patients, with a diagnosis of malignancy, who were hospitalized in Marmara University Paediatric Haematology and Oncology Ward and Bone Marrow Transplantation Unit, between 11 June 2021 and 30 September 2022 were prospectively evaluated. These patients were known as not colonized with a carbapenem-resistant microorganism before. The study group included 41 patients who were colonized with CRM during the follow-up and the control group included 98 non-colonized patients. Information about the two groups were recorded such as; age, gender, diagnosis, neutropenia status, intensive care unit (ICU) admission, history of invasive interventions such as nasogastric tube, urinary catheter, central catheter, intubation, total parenteral nutritional (TPN) support, history of antimicrobial therapy, history of typhlitis and septic shock. Results: The colonization rate with CRM was 29.5% (n=41) at the sixteen-month follow-up. The colonization rates were found to be significantly higher in children with a history of invasive mechanical ventilation, nasogastric tube, typhlitis, and TPN (p=0.020, p=0.009, p=0.040 and p<0.001, respectively). Although there was no statistically significant relationship between being in the intensive care unit and the detection of rectal colonization, more than four days of intensive care unit stay was found to be a significant risk factor (p=0,024). The history of exposure to antibiotics in the past year on rectal colonization with CRM was evaluated and it was found that piperacillin-tazobactam and glycopeptide exposure significantly increase the colonization rate (p=0.040 and p=0.028, respectively). According to the multivariate logistic regression analysis; the increase in age was found to decrease the colonization risk (p=0.027), while TPN history was found to increase the risk of colonization 11 times (p<0.001). Although it was found that using antibiotics during sample collection increases the risk of colonization by 2 times, this increase was not statistically significant (p=0.064). Conclusion: Our study is important as it is the first study to determine the risk factors for colonization with carbapenem-resistant microorganisms in paediatric cancer cases. Higher rectal colonization rates with CRM compared to other studies in the literature shows that more attention should be paid to surveillance studies and infection control measures in our country where carbapenem resistance is seen intensely. The risk of the colonization with CRM decreases with increasing age. Oppositely, the history of typhlitis has a positive effect on the risk of CRM colonization. Those were two original findings of our study. In addition, it is obvious that minimizing invasive procedures in the patient group with malignancy, discontinuing total parenteral nutritional support as soon as possible, and rational antibiotic selection will reduce CRM colonization and therefore the risk of invasive infection.
Benzer Tezler
- Febril nötropenik pediatrik kanser hastalarında sedimantasyon, C-reaktif protein, prokalsitonin ve interlökin-6 düzeylerinin karşılaştırılması
Erythrocyte sedimentation rate, CRP, procalcitonin, interleukin 6 levels in febrile neutropenic pediatric cancer patients
GÜRKAN KILIÇ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2003
Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF.DR. SEMA ANAK
- Cilt antisepsisinde klorheksidinli alkol solüsyonu kullanımının kan kültürü kontaminasyon oranları üzerine etkisi
The effect of use of alcohol solution with chlorhexidine on blood culture contamination rates in skin antisepsia
BURAK GÖK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıMarmara ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. EDA KEPENEKLİ KADAYİFCİ
- Nöroblastomlarda nörotrofik reseptör tirozin kinaz (NTRK)'nın öneminin araştırılması
Investigation of the significance of neurotrophic receptor tyrosine kinase (NTRK) in neuroblastomas
NURIYA ISMAYIL
Yüksek Lisans
Türkçe
2025
OnkolojiDokuz Eylül ÜniversitesiOnkoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SAFİYE AKTAŞ
- Çocukluk çağı kanserlerinde beslenmenin değerlendirilmesi
Nutritional status in pediatric cancer patients
SAYNUR İLĞAR BEŞER
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2016
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıCelal Bayar ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ALİ AYKAN ÖZGÜVEN
- Kafa travmalı hastalarda serum testikan ve ubikütin düzeylerinin tanısal ve prognostik rolü
Diagnostic and prognistic role of serum testican and ubiquitin levels in the patients with head trauma
RAMİZ YAZICI
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2020
İlk ve Acil YardımSağlık Bilimleri ÜniversitesiAcil Tıp Ana Bilim Dalı
PROF. DR. BAŞAR CANDER