Geri Dön

An inquiry into the expansion of design learning through emerging digital technologies: architectural education in the digitally mediated design studio

Yeni dijital teknolojiler aracılığıyla tasarım stüdyosundaki öğrenmenin geliştirilmesi üzerine bir çalışma: dijital destekli tasarım stüdyosunda mimarlık eğitimi

  1. Tez No: 991147
  2. Yazar: CANSU GÜNAYDIN DONDURAN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. FEHMİ DOĞAN
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Mimarlık, Architecture
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: İngilizce
  9. Üniversite: İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü
  10. Enstitü: Mühendislik ve Fen Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Mimarlık Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Mimarlık Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu doktora tezi, dijital davranışların tasarım öğrenimini nasıl etkilediğini incelemekte ve dijital ortamlarla aracılanan stüdyolarda ortaya çıkan bilişsel ve temsile dayalı değişimlere odaklanmaktadır.“Dijital yerli”kavramı deterministik bir kategori olarak ele alınmak yerine, akıl yürütme, araç kullanımı ve durumla bağlı yansıtma süreçleri içinde şekillenen bir olgu olarak değerlendirilmektedir. Bu yaklaşım, teknolojik aşinalık ile tasarımın kavramsal gelişimi için gereken yansıtıcı akıcılık arasındaki boşluğu görünür kılmaktadır. Araştırma, ardışık karma yöntemli bir metodolojiye dayanmaktadır. Birinci aşamada Dijital Yerli Değerlendirme Ölçeği (DNAS) kullanılarak cinsiyet, sınıf ve akademik olgunluk değişkenlerine ilişkin örüntüler tanımlayıcı istatistikler, keşfedici faktör analizi, grup karşılaştırmaları ve regresyon modellemesi ile incelenmiştir. Bu bulgular, ikinci aşamada yürütülen nitel araştırmaya yön vermiştir. İkinci aşamada, öğrencilerin web tarama geçmişleri, dijital platform yönelimleri, görsel temsilleri, yapay zekâ destekli çıktıları ve masa başı kritik diyalogları bilişsel-tarihsel bir çerçevede değerlendirilmiştir. Bu çoklu veri izi, fikirlerin zaman içinde, temsil biçimleri ve araçlar arasında nasıl ortaya çıktığını, dönüştüğünü ve istikrar kazandığını izlemeyi mümkün kılmıştır. Bulgular, teknolojik aşinalığın kavramsal derinliği tek başına açıklamadığını; yansıtıcı dijital yetkinliğin ancak dijital ve hesaplamalı araçların çizim, sınama, yeniden çerçeveleme ve eleştiri döngülerine entegre edildiğinde geliştiğini göstermektedir. Vaka karşılaştırmaları, bazı öğrencilerim hızlı çoklu ortam geçişlerine dayanan ritimler sergilediğini, diğerlerinin ise daha yavaş ve birikimli ilerlediğini göstermiştir. Genel olarak çalışma, tasarım öğrenmesini insanların, araçların, platformların ve hesaplamalı sistemlerin etkileşimiyle oluşan dağıtık bir bilişsel süreç olarak konumlandırmakta ve yansıtmanın bu süreci düzenleyen temel yapı olduğunu göstermektedir.

Özet (Çeviri)

This dissertation investigates how digital behaviors influence design learning, with an emphasis on the cognitive and representational changes that occur in digitally mediated studios. Rather than treating“digital natives”as a fixed category, the study approaches digital nativity as something enacted through reasoning, tool use and situated reflection. This perspective reveals a persistent gap between technological familiarity and reflective fluency required for conceptual development in design. The research combines quantitative and qualitative strands. The Digital Native Assessment Scale (DNAS) was used to examine patterns across gender, grade level and academic maturity, supported by descriptive statistics, exploratory factor analysis, group comparisons and regression modelling. These results informed the second line of inquiry that examined students' web-browsing trajectories, platform-shaped tendencies, visual outputs, AI-assisted representations, and desk crit dialogues. Interpreted through a cognitive-historical lens, these multi-modal traces made it possible to follow how ideas emerged, shifted, and stabilized across the time, representations, and tools. The findings show that technological familiarity does not in itself produce conceptual depth. Reflective digital fluency develops only when digital and computational tools are integrated into iterative cycles of drawing, testing, reframing, and critique. Cross-case analysis identifies distinct cognitive rhythms: certain structures facilitate rapid multimodal switching, while others are characterized by slower and more consolidation-oriented progress. These patterns shape how students navigate platform biases, representational ambiguity, and computational suggestions. Overall, the study positions design learning as a distributed cognitive system in which reflection organizes digital engagement, representational transformation, and temporally extended decision-making.

Benzer Tezler

  1. Arkitektonik kavramının yerel ve çağdaş mimari arakesitinde geçişkenlikler üzerinden incelenmesi

    Analyzing the concept of architectonics through transitions at the intersection of local and contemporary architecture

    ÖZNUR AKYOL

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Mimarlıkİstanbul Teknik Üniversitesi

    Mimarlık Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. OZAN ÖNDER ÖZENER

  2. Learning from folding for design in kinetic structures in architecture

    Mimarlıktaki kinetik yapıların tasarımı için katlanmadan öğrenme

    ÖZLEM ÇAVUŞ

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2019

    MimarlıkOrta Doğu Teknik Üniversitesi

    Mimarlık Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ARZU SORGUÇ

  3. A system proposal for generative design processes and space analysis in architecture

    Mimarlıkta üretken tasarım süreçleri ve mekan analizleri için bir sistem önerisi

    HEMZA BOUMARAF

    Doktora

    İngilizce

    İngilizce

    2022

    MimarlıkEskişehir Teknik Üniversitesi

    Mimarlık Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MEHMET İNCEOĞLU

  4. Fen eğitiminde rehberli sorgulamaya dayalı öğrenmenin etkisi

    Effective learning based on guided inquiry in science education

    CANSU EBREN OZAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Eğitim ve ÖğretimAmasya Üniversitesi

    Matematik ve Fen Bilimleri Eğitimi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SEVİLAY KARAMUSTAFAOĞLU

  5. The effectiveness of daily-life oriented project-based learning on students' scientific process skills, academic achievement and conceptual understanding

    Günlük yaşam odaklı proje tabanlı öğrenmenin bilimsel süreç becerilerine, akademik başarılarına ve kavramsal anlamalarına etkisi

    ŞEFİKA GİRGİN

    Doktora

    İngilizce

    İngilizce

    2025

    Eğitim ve ÖğretimYıldız Teknik Üniversitesi

    Matematik ve Fen Bilimleri Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. BAYRAM COŞTU