Farelerde oluşturulan proliferatif vitreoretinopati modelinde intravitreal olarak uygulanan nintedanib tedavisinin etkililik ve güvenilirliğinin değerlendirilmesi
Evaluation of the efficacy and safety of intravitreal nintedanib treatment in a proliferative vitreoretinopathy model induced in mice
- Tez No: 991166
- Danışmanlar: PROF. DR. ÖZLEM ŞAHİN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Göz Hastalıkları, Eye Diseases
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2023
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Marmara Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Fare gözünde dispaz ile oluşturulan proliferatif vitreoretinopati (PVR) modelinde, intravitreal olarak uygulanan multi-tirozin kinaz inhibitörü nintedanibin etkinliğinin ve güvenilirliğinin değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Elli iki adet C57BL/6 ırkı erkek fare PVR (n=20), PVR+nintedanib (n=20), kontrol+nintedanib (n=6) ve taşıyıcı-kontrol (n=6) olmak üzere dört gruba ayrıldı. Deneklerin sağ gözlerine PVR grubunda 0.2U/μL dispaz (Dispase® II, Sigma- Aldrich, Almanya); PVR+nintedanib grubunda 0.2U/μL dispaz ve 100 μM nintedanib (BIBF 1120, Cayman, ABD); kontrol+nintedanib grubunda DMSO ve 100 μM nintedanib; taşıyıcı-kontrol grubunda ise sadece DMSO intravitreal olarak uygulandı. Tüm deneklerin intravitreal işlem uygulanmayan sol gözleri sağlıklı-kontrol grubu (n=52) olarak kabul edildi. Klinik olarak PVR oluşumu akıllı telefon ile fundus görüntülemesi yapılarak PVR membranları ve retina dekolmanı (RD) görülmesi durumlarına göre değerlendirildi. PVR'ın histopatolojik değerlendirmesinde retina kesitlerinde hücre infiltrasyonu, kalınlaşmış retina, traksiyone membranlar, retina katlantıları ve RD varlığı ve şiddeti incelendi. PVR ve PVR+nintedanib gruplarının klinik ve histopatolojik PVR evrelendirmesi yapılarak gruplar birbirleri ile karşılaştırıldı. PVR oluşumu ile birlikte doku düzeyinde ekspresyonlarının artması beklenen gliotik belirteç glial fibriler asidik protein (GFAP), epitelyal-mezenkimal dönüşüm (EMT) belirteci alfa-düz kas aktini (a-SMA) ve inflamatur hücre infiltrasyonu belirteçleri CD45 ve CD68 monoklonal antikor ekspresyonları immünhistokimyasal boyama ile değerlendirildi. PVR'ın karakteristik inflamatuar yanıtını değerlendirmek için tümör nekroz faktörü-alfa (TNF-α) ve interlökin-6 (IL- 6) düzeyleri ve fibrotik yanıtını değerlendirmek için dönüştürücü büyüme faktörü-beta (TGF-β) ve platelet-kaynaklı büyüme faktörü (PDGF) düzeyleri ELISA ile; EMT belirteçleri col1a1, acta-2 ve fn-1 genlerinin mRNA ekspresyonları gerçek-zamanlı polimeraz zincir reaksiyonu (RT-PCR) ile belirlendi. Çalışma ilacı nintedanibin etki mekanizmasına yönelik, PDGF reseptörü alfa (PDGFR-a) ve fosforile-PDGFR-a (p- PDGFR-a) protein ekspresyonları Western-blot ile analiz edildi. Nintedanib tedavisinin etkinliğini değerlendirmek amacıyla, PVR, PVR+nintedanib ve sağlıklı- kontrol grupları, immünhistokimyasal boyama ile gösterilen GFAP, a-SMA, CD45 ve CD68 monoklonal antikor ekspresyonları; ELISA ile belirlenen TNF-α, IL-6, TGF-β ve PDGF düzeyleri; RT-PCR ile ölçülen col1a1, acta-2 ve fn-1 genlerinin mRNA ekspresyonları ve Western-blot analiz edilen ile PDGFR-a ve p-PDGFR-a protein ekspresyonları açısından birbirleri ile karşılaştırıldı. İntravitreal nintedanibin potansiyel retinal toksisitesini değerlendirmek amacıyla kontrol+nintedanib ve taşıyıcı-kontrol grupları deney başlangıcında ve deneyin 5. haftasında tam alan elektroretinografi (taERG) ile ve deney sonunda histopatolojik olarak değerlendirildi. Kontrol grupları, taERG'de farklı ışık uyaran seviyelerinde elde edilen a ve b dalgalarının amplitüd ve latansları ve 5. haftalarında gösterdikleri amplitüd değişimleri açısından karşılaştırıldı. Histopatolojik değerlendirmede hematoksilen&eozin (H&E) boyama ile normal retina morfolojisinin bozulması anatomik toksisite lehine değerlendirildi. Bulgular: Gruplar arası PVR değerlendirmesinde, klinik ve histopatolojik PVR evrelerinin PVR+nintedanib grubunda PVR grubuna göre anlamlı olarak daha düşük olduğu görüldü (sırasıyla 0.65±0.93 ve 2.70±1.75, p<0.001; 1.62±0.91 ve 3.87±1.24, p=0.002). PVR grubunda GFAP, a-SMA ve CD45 ekspresyonlarının PVR+nintedanib grubundan daha fazla olduğu saptandı. Nintedanib tedavisinin etkinliğinin değerlendirildiği analizlerde, TNF-α, IL-6, TGF-β ve PDGF seviyelerinin ve col1a1, acta-2 ve fn-1 mRNA ekspresyonlarının PVR grubunda PVR+nintedanib ve sağlıklı- kontrol gruplarından anlamlı olarak yüksek olduğu görüldü (p<0.0001). PVR+nintedanib grubunda p-PDGFR-α ekspresyonunun PVR grubundan anlamlı olarak düşük olduğu (p<0.001), PDGFR-α ekspresyonunun ise iki grupta benzer olduğu görüldü (p=0.404). İntravitreal nintedanibin potansiyel retina toksisitesinin değerlendirmesinde, kontrol+nintedanib, taşıyıcı-kontrol ve sağlıklı-kontrol gruplarının başlangıç ve 5. hafta skotopik ve fotopik taERG yanıtlarının ve yanıtların başlangıç ve 5. hafta değişimlerinin benzer olduğu görüldü (p>0.05). Kontrol gruplarının histopatolojik analizinde herhangi bir toksisite bulgusu izlenmedi. Sonuç: Dispaz ile oluşturulan fare PVR modelinde intravitreal nintedanib tedavisinin, anatomik ve fonksiyonel toksisite belirtileri olmadan PVR'ın klinik, histopatolojik ve biyokimyasal bulgularını anlamlı ölçüde azalttığı görülmüştür. Çalışmada elde edilen veriler intravitreal nintedanibin PVR yönetiminde umut vadeden potansiyel bir tedavi seçeneği olabileceğini düşündürmektedir.
Özet (Çeviri)
Purpose: This study aimed to evaluate the efficacy and safety of intravitreal injection of the multi-tyrosine kinase inhibitor nintedanib in a mouse model of proliferative vitreoretinopathy (PVR) induced by dispase. Materials and Methods: Fifty-two male C57BL/6 mice were divided into four groups: PVR (n=20), PVR+nintedanib (n=20), control+nintedanib (n=6), and vehicle- control (n=6). The right eyes of the subjects were treated as follows: in the PVR group, 0.2U/μL of dispase (Dispase® II, Sigma-Aldrich, Germany); in the PVR+nintedanib group, 0.2U/μL of dispase and 100 μM of nintedanib (BIBF 1120, Cayman, USA) were administered. The control+nintedanib group received a combination of DMSO and 100 μM nintedanib, while the vehicle-control group received only DMSO intravitreally. All subjects' left eyes, where no intravitreal procedure was performed, were considered the healthy-control group (n=52). Clinically, the formation of PVR was evaluated based on the presence of PVR membranes and retinal detachment (RD) through fundus imaging using a smartphone. In the histopathological assessment of PVR, the examination encompassed cellular infiltration, thickened retinal layers, tractional membranes, retinal folds, as well as the presence and severity of retinal detachment (RD) in the retinal sections. The PVR and PVR+nintedanib groups were compared based on clinical and histopathological PVR grading. The expressions of glial fibrillary acidic protein (GFAP), a gliotic marker expected to increase at the tissue level in conjunction with PVR formation, as well as the epithelial-mesenchymal transition (EMT) marker alpha-smooth muscle actin (α-SMA), and the inflammatory cell infiltration markers CD45 and CD68 were evaluated using immunohistochemical staining in order to assess their upregulation at the tissue level during PVR development. To assess the characteristic inflammatory response of PVR, levels of tumor necrosis factor-alpha (TNF-α) and interleukin-6 (IL-6) were measured, while levels of transforming growth factor-beta (TGF-β) and platelet-derived growth factor (PDGF) were evaluated to assess the fibrotic response using ELISA. The expression of EMT markers, including col1a1, acta-2, and fn-1 genes, was determined using real- time polymerase chain reaction (RT-PCR). To investigate the mechanism of action of the drug nintedanib used in the study, the protein expressions of PDGF receptor alpha(PDGFR-α) and phosphorylated PDGFR-α (p-PDGFR-α) were analyzed using Western-blot. In order to evaluate the effectiveness of nintedanib treatment, the PVR, PVR+nintedanib, and healthy-control groups were compared in terms of the expression of GFAP, α-SMA, CD45, and CD68 monoclonal antibodies through immunohistochemical staining; the levels of TNF-α, IL-6, TGF-β and PDGF by ELISA; the mRNA expressions of col1a1, acta-2 and fn-1 genes by RT-PCR; and the protein expressions of PDGFR-α and p-PDGFR-α analyzed using Western-blot. To assess the potential retinal toxicity of intravitreal nintedanib, the control+nintedanib and vehicle-control groups were evaluated at the beginning and the 5th week of the experiment using full-field electroretinography (ffERG) and histopathological analysis was performed at the end of the experiment. The control groups were compared in terms of the amplitude and latency of the a and b waves obtained at different light stimulus levels in ffERG, as well as the changes observed at the 5th week. In the histopathological evaluation, the disruption of normal retinal morphology observed through hematoxylin&eosin (H&E) staining was assessed as indicative of anatomical toxicity. Results: In the evaluation of PVR between groups, clinical and histopathological grades of PVR were significantly lower in the PVR+nintedanib group compared to the PVR group (0.65±0.93 and 2.70±1.75, p<0.001; 1.62±0.91 and 3.87±1.24, p=0.002, respectively). The expressions of GFAP, α-SMA, and CD45 were higher in the PVR group compared to the PVR+nintedanib group. In the analyses evaluating the efficacy of nintedanib treatment, The levels of TNF-α, IL-6, TGF-β, and PDGF, as well as the mRNA expressions of col1a1, acta-2, and fn-1 were significantly higher in the PVR group compared to both the PVR+nintedanib and healthy-control groups (p<0.0001). In the PVR+nintedanib group, the expression of p-PDGFR-α was significantly lower compared to the PVR group (p<0.001), while the expression of PDGFR-α was similar between the two groups (p=0.404). In the evaluation of the potential retinal toxicity of intravitreal nintedanib, the baseline and 5th week scotopic and photopic ffERG responses and the changes in responses were similar among the control+nintedanib, vehicle-control, and healthy-control groups (p>0.05). No signs of toxicity were observed in the histopathological analysis of the control groups. Conclusion: In the mouse PVR model induced by dispase, intravitreal nintedanib treatment significantly reduced the clinical, histopathological, and biochemical findings of PVR without any signs of anatomical and functional toxicity. The findings of this study suggest that intravitreal nintedanib might be a promising therapeutic option for managing PVR.
Benzer Tezler
- Farelerde lipopolisakkarit (LPS) ile oluşturulan mastitis modelinde MAST hücrelerinin aldıkları rollerin incelenmesi
Investigation of the roles of mast cells in lipopolysaccharide (LPS) induced mastitis model in mice
AYŞE MERİÇ MUTLU
Doktora
Türkçe
2022
Veteriner HekimliğiBursa Uludağ ÜniversitesiVeterinerlik Patolojisi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AHMET AKKOÇ
- Deneysel vazospazmda alfatokoferol ve askorbik asitin damar duvarına etkileri
The Effect of alphatocopherol and ascorbic acid on vasospastic vascular wall in rats
M. SERDAR KEMALOĞLU
- Fibrozisli fare akciğerlerinde tirozin kinaz inhibitörlerinin miyofibroblast aktivasyonu üzerine etkileri: Terapötik yaklaşım
The effects of tyrosine kinase inhibitors on myofibroblast activation in mice lung with fibrosis: Therapeutic approach
ÖZNUR YILMAZ
- Targeting circulating breast cancer stem cells via mTOR and WNT inhibitors after bone metastasis
Sirküle meme kanseri kök hücrelerinin kemik metastazı sonrası mTOR ve WNT inhibitörleri ile hedeflenmesi̇
ÖZLEM ALTUNDAĞ ERDOĞAN
Doktora
İngilizce
2025
BiyokimyaHacettepe ÜniversitesiKök Hücre Ana Bilim Dalı
PROF. DR. BETÜL ÇELEBİ SALTIK
- Suppression of NFIb expression by gene targeting strategies
NFIb ifadesinin gen hedefleme stratejileriyle baskılanması
İBRAHİM OGUZ
Yüksek Lisans
İngilizce
2018
Genetikİstanbul Teknik ÜniversitesiMoleküler Biyoloji-Genetik ve Biyoteknoloji Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)
DOÇ. DR. ASLI KUMBASAR