Political ecology of milk production in Türkiye: Changing practices, rural livelihoods, and dairy animals
Türkiye'de süt üretiminin politik ekolojisi: Değişen pratikler, kırsal geçim kaynakları ve süt hayvanları
- Tez No: 994484
- Danışmanlar: DOÇ. DR. CEM İSKENDER AYDIN, DOÇ. DR. IRMAK ERTÖR
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Ziraat, Siyasal Bilimler, Sosyoloji, Agriculture, Political Science, Sociology
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: İngilizce
- Üniversite: Boğaziçi Üniversitesi
- Enstitü: Çevre Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Çevre Bilimleri Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu tez, Türkiye'de süt hayvancılığının dönüşümünü politik ekoloji ve çoktürlü adalet perspektifleri üzerinden incelemekte; yoğunlaşmanın nasıl çerçevelendiğine, yönetildiğine ve uygulandığına odaklanmaktadır. Tez, süt hayvancılığındaki yoğunlaşmanın üretim ihtiyaçlarına verilen salt teknik ya da kaçınılmaz bir yanıt olarak değil, büyüme ve verimliliği önceleyen tarihsel olarak şekillenmiş bir yönetişim hattının sonucu olarak anlaşılması gerektiğini savunmaktadır. Ampirik olarak çalışma; politika ve planlama belgeleri, sektörel raporlar ve istatistiksel serilerin yakından okunmasını, Bursa'da düzenlenen büyük bir sektörel etkinlikten elde edilen saha materyali ve İstanbul'da Tarım ve Orman Bakanlığı yetkilileriyle yapılan yarı yapılandırılmış görüşmelerle bir araya getirmektedir. Analiz, süt yönetişimini şekillendiren birbiriyle bağlantılı iki hegemonik söylemi ortaya koymaktadır. Bunlardan ilki, süt üretiminin artırılması ve hayvanların; verim artışları, ırk dönüşümü ile üreme ve sürü yönetimi teknolojileri yoluyla daha“verimli”hâle getirilmesi gerektiği yönündeki söylemdir. İkincisi ise, çiftçilerin ölçek büyütme, uzmanlaşma, formelleşme ve endüstriyel değer zincirlerine entegrasyon yoluyla daha verimli hâle gelmeleri gerektiğini savunan; buna karşılık küçük ölçekli çiftçileri geri kalmış ve verimsiz olarak çerçeveleyen söylemdir. Tezin temel bulgularından biri, Türkiye'nin“daha fazla”süte ihtiyaç duyduğu yönündeki resmi ısrar ile ülkenin aynı anda halihazırda kendine yeterli ve önde gelen bir üretici olarak sunulması arasındaki gerilimdir. Birlikte okunduğunda, bu anlatılar“daha fazla”süt üretimi yönündeki baskının, varsayılan bir politika yönelimi olarak büyümeye yönelik politik-ekonomik bir bağlılığı yansıttığını göstermektedir. Tez, Türkiye'de süt hayvancılığındaki yoğunlaşmanın, kırsal geçim kaynakları ve süt hayvanları üzerinde eşitsiz sonuçlar üreten çoktürlü bir politik proje olarak işlediği sonucuna varmaktadır.
Özet (Çeviri)
This thesis examines the transformation of dairy farming in Türkiye through a political ecology and multispecies justice lens, focusing on how intensification is framed, governed, and implemented. It argues that dairy intensification cannot be understood as a purely technical or inevitable response to production needs, but as the outcome of a historically shaped governance trajectory that prioritizes growth and efficiency. Empirically, the thesis combines close reading of policy and planning documents, sectoral reports, and statistical series with field material from a major sectoral event in Bursa and semi-structured interviews with the officials from the Ministry of Agriculture and Forestry in Istanbul. The analysis identifies two interconnected hegemonic discourses shaping dairy governance. The first is that milk production must expand and animals must become more“efficient”through yield increases, breed transformation, and reproductive and herd-management technologies. The second is that farmers must become more efficient by scaling up, specializing, formalizing, and integrating into industrial value chains, while small-scale farmers are framed as backward and inefficient. A key finding is the tension between official insistence that Türkiye“needs”more milk and the simultaneous portrayal of the country as already self-sufficient and a leading producer. Read together, these narratives suggest that the push for“more”milk reflects a political-economic commitment to growth as a default policy orientation. The thesis concludes that dairy intensification in Türkiye functions as a multispecies political project with uneven consequences for rural livelihoods and dairy animals.
Benzer Tezler
- Kriminoloji ve Ceza Hukuku boyutuyla“çevreci terörizm”
“Ecoterrorism”in criminology and Criminal Law aspects
ERDEM İZZET KÜLÇÜR
- Political ecology of small hydraulic power plant constructions in the province of Rize
Rize ilindeki hidroelektirk santrali inşaatlarının politik ekolojisi
EMRE DÖNMEZ
Yüksek Lisans
İngilizce
2013
Çevre MühendisliğiBoğaziçi ÜniversitesiÇevre Bilimleri Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ALİ KEREM SAYSEL
- Political ecology of pollution control failure in Ergene basin of Thrace, Turkey
Türkiye, Trakya Ergene havzasındaki kirlilik kontrolü başarısızlığının politik ekolojisi
SEMRA OCAK
Yüksek Lisans
İngilizce
2018
Çevre MühendisliğiBoğaziçi ÜniversitesiÇevre Bilimleri Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ALİ KEREM SAYSEL
- Political ecology of geothermal power plants in Turkey: The case of Büyük Menderes and Gediz grabens
Türkiye'deki jeotermal santrallerinin politik ekolojisi: Büyük Menderes ve Gediz grabenleri örneği
DENİZ ÖZTÜRK
Yüksek Lisans
İngilizce
2023
Siyasal BilimlerBoğaziçi ÜniversitesiÇevre Bilimleri Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. CEM İSKENDER AYDIN
- Political ecology of inter-basin water transfers in Turkey: the case of melen stream
Türkiye'de havzalar arası su transferlerinin politik ekolojisi: melen çayı örneği
ÇİSEM KIRCI
Yüksek Lisans
İngilizce
2024
Siyasal BilimlerBoğaziçi ÜniversitesiÇevre Bilimleri Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. CEM İSKENDER AYDIN
