Hastane dışı kardiyak arrest olgularında hastane öncesi endotrakeal entübasyonun sağ kalım ve nörolojik sonlanım üzerine etkisi: Prospektif gözlemsel bir çalışma
The effect of prehospital endotracheal intubation on survival and neurological outcomes in out-of-hospital cardiac arrest cases: A prospective observational study
- Tez No: 994516
- Danışmanlar: PROF. DR. ÖZGÜR SÖĞÜT
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Acil Tıp, Emergency Medicine
- Anahtar Kelimeler: Out-of-hospital cardiac arrest, endotracheal intubation, airway management, survival, neurological outcome
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Acil Tıp Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç Bu çalışmada, hastane dışı kalp durması (HDKD) olgularında hastane öncesi dönemde uygulanan endotrakeal entübasyonun (ETE) spontan dolaşımın geri dönüşü (SDGD), 28 günlük sağ kalım ve nörolojik sonlanım üzerindeki etkisinin değerlendirilmesi amaçlandı. Ayrıca başarısız ETE girişimlerinin nedenleri ve sağ kalımı etkileyen diğer klinik faktörler incelendi. Gereç ve Yöntem Bu prospektif, gözlemsel kohort çalışma kapsamında 01 Temmuz 2025-31 Aralık 2025 tarihleri arasında 6 aylık bir dönemde hastanemiz acil servisine 112 Acil Sağlık Hizmetleri aracılığıyla hastane dışı non-travmatik kardiyak arrest tanısı ile getirilen ve kardiyopulmoner resüsitasyon (KPR) uygulanan ≥18 yaş 297 HDKD olgusu dahil edildi. Tüm hastalara standart ileri kardiyak yaşam desteği (İKYD) protokolü, güncel 2025 İKYD kılavuzunda önerildiği şekliyle uygulandı. Her bir hasta için demografik özellikler, eşlik eden hastalıklar, monitörde arrest ritmi, hastane öncesi hava yolu yönetimi, ETE başarı durumu, kan gazı analizi, SDGD, 28 günlük sağ kalım ve nörolojik sonuçları değerlendirmek için Serebral Performans Kategorisi (CPC) ölçeği skoru bilgileri forma kaydedildi. CPC 1–3 arası skorlar“iyi nörolojik sonuç”, CPC 4–5 arası skorlar ise“kötü nörolojik sonuç”olarak sınıflandırıldı. Hastalar ETE başarısına göre; başarılı ETE, başarısız ETE ve ETE uygulanmayan şeklinde 3 gruba ayrıldı. Ayrıca, hastalar 28 günlük takipte sağ kalan ve sağ kalmayan hastalar şeklinde 2 gruba ayrıldı. Gruplar arasında demografik ve klinik özellikler karşılaştırıldı. Ek olarak, 28 günlük sağ kalımı öngören bağımsız faktörler çok değişkenli lojistik regresyon analizi ile değerlendirildi. 11 Bulgular Çalışmaya 100'ü (%33,7) kadın, 197'si (%66,3) erkek olmak üzere toplam 297 hasta dahil edildi. Hastaların yaş medyanı 68 yıl idi. Olguların %92,3'ünde monitörde arrest ritmi olarak asistoli saptandı. SDGD oranı ve 28 günlük sağ kalım oranı sırasıyla %32,7 ve %13,8 idi. Ölen hastalar ile karşılaştırıldığında sağ kalan hastalarda beden kitle indeksi (BKİ) değerleri daha yüksek (p<0,001), şoklanabilir ritim oranı daha fazla (p=0,016) ve görgü tanığı tarafından KPR uygulanma oranı anlamlı olarak yüksek saptandı (p<0,001). Hava yolu yönetimi açısından, sağ kalanlarda balon-valf-maske (BVM) ventilasyonu daha sık tercih edilirken (p = 0,018), başarısız ETE uygulaması sağ kalmayanlarda daha fazla izlendi (p=0,014). Ayrıca, 28 günlük mortalite oranları açısından başarılı ETE, başarısız ETE ve ETE uygulanmayan hasta grupları arasında anlamlı fark saptandı (%89,8, %95,7 ve %78,7, sırasıyla; p=0,014). Ek olarak, başarılı ETE ve başarısız ETE uygulanan hasta grupları ile karşılaştırıldığında ETE uygulanmayan hasta grubunda iyi nörolojik sonuç oranı anlamlı daha yüksek bulundu (%6,6, %0,0 ve %14,8; p=0,020). Çok değişkenli analizde artmış BKİ (Odds ratio [OR] 1,427), ETE'nin uygulanmaması (OR 2,712), BVM ventilasyonunun tercih edilmesi (OR 2,263) ve görgü tanığı KPR'si (OR 4,131) 28 günlük sağ kalımın bağımsız belirleyicileri olarak saptanırken, daha düşük pH değerleri sağ kalım olasılığının azalmasıyla ilişkili bulundu (p<0,05). Sonuç HDKD olgularında hastane öncesi dönemde ETE'nin rutin kullanımının sağ kalım ve nörolojik sonuçlar açısından belirgin üstünlük sağlamadığı görüldü. Görgü tanığı KPR'si ve uygun hava yolu yönetimi stratejisinin seçimi sağ kalım üzerinde daha belirleyici bulundu. Hastane öncesi resüsitasyonda temel yaşam desteğinin sürekliliğinin korunması ve hava yolu yönetiminin hasta ve ortam koşullarına göre bireyselleştirilmesi önemlidir. 12 Anahtar Kelimeler Hastane dışı kalp durması, endotrakeal entübasyon, hava yolu yönetimi, sağ kalım, nörolojik sonuç
Özet (Çeviri)
Objective: This study aimed to evaluate the impact of prehospital endotracheal intubation (ETI) on the return of spontaneous circulation (ROSC), 28-day survival, and neurological outcomes in cases of out-of-hospital cardiac arrest (OHCA). Additionally, the reasons for failed ETI attempts and other clinical factors influencing survival were examined. Materials and Methods: This prospective, observational cohort study included 297 OHCA patients aged $\ge 18$ years who were brought to our hospital's emergency department by 112 Emergency Medical Services with a diagnosis of non-traumatic cardiac arrest and underwent cardiopulmonary resuscitation (CPR) between July 1, 2025, and December 31, 2025. All patients received standard advanced cardiac life support (ACLS) as recommended in the current 2025 ACLS guidelines. Demographic characteristics, comorbidities, initial arrest rhythm, prehospital airway management, ETI success status, blood gas analysis, ROSC, 28-day survival, and Cerebral Performance Category (CPC) scores were recorded. CPC scores of 1–3 were classified as“good neurological outcome,”while scores of 4–5 were classified as“poor neurological outcome.”Patients were divided into three groups based on ETI success: successful ETI, failed ETI, and no ETI. Furthermore, patients were categorized into two subgroups: 28-day survivors and non-survivors. Independent factors predicting 28-day survival were evaluated using multivariate logistic regression analysis. 14 Results: A total of 297 patients were included, of whom 100 (33.7%) were female and 197 (66.3%) were male. The median age was 68 years. Asystole was the initial arrest rhythm in 92.3% of cases. The ROSC rate and 28-day survival rate were 32.7% and 13.8%, respectively. Compared to non-survivors, survivors had significantly higher body mass index (BMI) values (p < 0.001), a higher rate of shockable rhythms (p = 0.016), and a significantly higher rate of bystander CPR (p < 0.001). Regarding airway management, bag-valve-mask (BVM) ventilation was more frequently preferred in survivors (p = 0.018), while failed ETI attempts were more common among non-survivors (p = 0.014). Significant differences in 28-day mortality rates were observed between the successful ETI, failed ETI, and no ETI groups (89.8%, 95.7%, and 78.7%, respectively; p = 0.014). Additionally, the rate of good neurological outcomes was significantly higher in the no-ETI group compared to the successful and failed ETI groups (14.8%, 6.6%, and 0.0%, respectively; p = 0.020). In multivariate analysis, increased BMI (Odds Ratio [OR] 1.427), no ETI (OR 2.712), preference for BVM ventilation (OR 2.263), and bystander CPR (OR 4.131) were identified as independent predictors of 28-day survival, while lower pH values were associated with decreased survival probability (p < 0.05). Conclusion: The routine use of prehospital ETI in OHCA cases did not provide a significant advantage in terms of survival and neurological outcomes. Bystander CPR and the selection of an appropriate airway management strategy were found to be more decisive for survival. In prehospital resuscitation, maintaining the continuity of basic life support and individualizing airway management based on patient and environmental conditions is crucial. 15
Benzer Tezler
- Acil serviste hızlı seri entübasyon yapılan hastalarda postentübasyon doğrulama ve hemodinamik cevabın değerlendirilmesi
Postintubation confirmation and evaluation of hemodynamic response in patients undergoing rapid sequence intubation in the emergency department
ANIL AYDIN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2020
İlk ve Acil YardımÇukurova ÜniversitesiAcil Tıp Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AYÇA AÇIKALIN AKPINAR
- Hastane öncesi acil tıp hizmetlerinde insansız hava araçlarıyla (İHA) transportu sağlanan otomatik eksternal defibrilatörlerin kurtarıcı grupları arasında kullanım düzeylerinin incelenmesi
Investigation of usage levels of automatic external defibrillators transported by unmanned aerial vehicles (UAV) among rescuer groups in pre-hospital emergency medicine services
YUSUF OKCU
Yüksek Lisans
Türkçe
2023
Acil TıpBolu Abant İzzet Baysal ÜniversitesiAcil Tıp Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. KAAN ÇELİK
- Tokat il merkezinde görev yapan öğretmenlerin temel yaşam desteği eğitimi öncesi, sonrası ve 6 ay sonrası bilgi düzeyleri
Knowledge levels of teachers in Tokat province before, after and in the following 6 months of basic life support training
ELİF BAYAZIT
Yüksek Lisans
Türkçe
2017
İlk ve Acil YardımGaziosmanpaşa ÜniversitesiAcil Tıp Ana Bilim Dalı
DOÇ. NURŞAH BAŞOL
- COVID-19 pandemi döneminde Bezmiâlem Vakıf Üniversitesi acil servisine başvuran ve 112 ambulans ekipleri tarafından getirilen kardiyopulmoner arrest vakalarının retrospektif analizi
Retrospective analysis of case of cardiopulmonary arrest attending to Bezmialem Vakif University emergency department and brought by 112 ambulance teams during the COVID-19 pandemic period
MESUT DİKENOVA
Yüksek Lisans
Türkçe
2023
İlk ve Acil YardımBezm-İ Alem Vakıf ÜniversitesiAfet Yönetimi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ERTAN SÖNMEZ
- Üçüncü basamak bir acil serviste çevrim içi (online) ve tekrarlı eğitimlerin erişkin kardiyopulmoner resüsitasyon başarısına etkisinin araştırılması
Investigation of the effect of online and repetitive trainings on adult cardiopulmonary resuscitation success in A tertiary emergency department
SÜEDA ÇIRLAK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2021
İlk ve Acil YardımSağlık Bilimleri ÜniversitesiAcil Tıp Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ ONUR TEZEL