Dejeneratif medial menisküs posterior kök yırtığı ve ön çapraz bağı parsiyel yırtıklarının ilişkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of the association between degenerative medial meniscus posterior root tears and partial anterior cruciate ligament tears
- Tez No: 995910
- Danışmanlar: PROF. DR. UĞUR TİFTİKÇİ, DR. MERT ERDEM YEŞİLLİ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Ortopedi ve Travmatoloji, Orthopedics and Traumatology
- Anahtar Kelimeler: Parsiyel Ön Çapraz Bağ Yaralanması, Medial Menisküs Kök Yırtığı, Ekstrüzyon, Primer Onarım, Transtibial Pullout Onarım, Partial Anterior Cruciate Ligament Injury, Medial Meniscus Root Tear, Extrusion, Primary Repair, Transtibial Pull-out Repair
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, medial menisküs posterior kök yırtığı ve eşlik eden parsiyel ön çapraz bağ yaralanması bulunan hastalarda, yalnızca medial menisküs kök onarımı yapılan olgular ile medial menisküs kök onarımına ek olarak parsiyel ÖÇB onarımı uygulanan olguların klinik, fonksiyonel ve radyolojik sonuçlarını karşılaştırmalı olarak değerlendirmektir Gereç ve Yöntem: Çalışmada SBÜ Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi Ortopedi ve Travmatoloji Kliniği'nde Ocak 2020 ve Kasım 2024 tarihleri arasında medial menisküs kök yırtığı tanısı ile artroskopik onarım cerrahisi yapılan hastalar geriye yönelik değerlendirildi. 64 hasta çalışmaya dahil edildi. 64 hastanın 34'ünde (Grup 1) medial menisküs posterior kök yırtığı transtibial pull-out tekniği ile onarım işlemi yapıldığı, 30'unda (Grup 2) bu işleme ek olarak parsiyel ön çapraz bağı yaralanması için primer onarım işlemi yapıldığı görüldü. Hastaların preoperatif ve postoperatif 1.yıl MR görüntüleri hastane veri sisteminden tarandı. Aksiyel ve sagittal planda preop ve postop ÖÇB kalınlıkları ölçüldü. Preop ve postop menisküs ekstrüzyon miktarları ölçüldü. Postoperatif menisküs iyileşmesi değerlendirildi. Hastaların K-L sınıflamasına göre preoperatif ve postoperatif son takiplerinde direkt radyografilerinden osteoartrit değerlendirilmesi yapıldı. Fonksiyonel değerlendirmelerde hastaların preoporatif ve son takiplerinde IKDC (International Knee Documentation Committee) Skoru, Lysholm Diz Skalası ve VAS ( Visual Analogue Scale) kullanıldı. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen hastaların ortalama takip süresi 17,23 ± 3,58 ay (dağılım, 12-24 ay) olarak saptandı. Grup 1'deki hastaların ortalama takip süresi 16,85 ± 3,41 ay, Grup 2'deki hastaların ortalama takip süresi 17,66 ± 3,77 ay olarak saptandı. Postoperatif dönemde hastaların MR görüntüleri üzerinden yapılan menisküs iyileşme değerlendirmesinde, Grup 2'deki hastaların %50'sinde (n=15) tam iyileşme (komplet) gözlenirken, başarısız iyileşme oranı sadece %6,7 (n=2) olarak saptanmıştır. Buna karşın, Grup 1'de tam iyileşme oranı %29,4 (n=10) seviyesinde kalmış, başarısızlık oranı ise %23,5 (n=8) ile anlamlı derecede daha yüksek bulundu. Grup 1 ve Grup 2 arasında hastaların postop menisküs ekstrüzyon değerleri arasında fark saptandı (p<0,05). Grup 2'deki hastaların postop menisküs ekstrüzyon değerleri daha düşük bulundu. Grup 1 ve Grup 2 arasında postop aksiyel kesitte ÖÇB kalınlık değerleri arasında fark saptandı (p<0,05). Grup 2'deki hastalarda postop aksiyel kesitte ÖÇB değerleri daha yüksek bulundu. Grup 1 ve Grup 2 arasında postop sagittal kesitte ÖÇB kalınlık değerleri arasında fark saptandı (p<0,05). Grup 2'de daha yüksek bulundu. Gruplar arasında Δ VAS skorları arasında fark saptandı (p<0,05). Grup 2'de preopa göre post op VAS skorlarında daha fazla düşüş olmuştur. Gruplar arasında postop IKDC skorları arasında fark saptandı (p<0,05). Grup 2'de postop IKDC skorları daha yüksek bulundu. Gruplar arasında Δ IKDC skorları arasında fark bulunmadı (p>0,05). Gruplar arasında postop Lysholm skorları arasında fark saptandı (p<0,05). Grup 2'deki hastaların postop Lysholm skorları daha yüksek bulundu. Gruplar arasında Δ Lysholm skorları arasında fark bulunmadı (p>0,05). Preoperatif ve postoperatif dönemde hastaların son takiplerindeki direkt radyografi görüntüleri üzerinden yapılan Kelgren-Lawrence sınıflamasına göre osteoartrit değerlendirmesinde, gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı (p>0,05). Sonuç: Medial menisküs posterior kök yırtığı onarımı yapılan 40-65 yaş grubu hastalarda, eşlik eden parsiyel ÖÇB yaralanmalarının primer onarımı, postoperatif menisküs ekstrüzyon miktarını azaltmakta, menisküs iyileşme başarısını artırmakta ve klinik fonksiyonel skorlarda üstün sonuçlar sağlamaktadır. Cerrahlar, menisküs kök onarımı yaparken dizin genel stabilitesini değerlendirmeli ve parsiyel dahi olsa bağ yaralanmalarına müdahale ihmal edilmemelidir.
Özet (Çeviri)
Objective: The aim of this study is to comparatively evaluate the clinical, functional, and radiological outcomes of isolated medial meniscus posterior root repair versus MMPR repair combined with primary repair of concomitant partial anterior cruciate ligament (ACL) injuries. Materials and Methods: Patients who underwent arthroscopic surgery for medial meniscus root tears (MMPRT) and concomitant partial ACL injuries at SBÜ Ankara Training and Research Hospital, Department of Orthopedics and Traumatology between January 2020 and November 2024 were retrospectively evaluated. A total of 64 patients were included in the study. Thirty-four patients (Group 1) underwent MMPRT repair using the transtibial pull-out technique, while 30 patients (Group 2) received primary repair for partial ACL injury in addition to the root repair. Preoperative and 1-year postoperative MRI scans were retrieved from the hospital's database. ACL thickness in the axial and sagittal planes, as well as meniscal extrusion amounts, were measured preoperatively and postoperatively. Postoperative meniscal healing was evaluated. Functional assessments were performed using the International Knee Documentation Committee (IKDC) score, Lysholm Knee Scale, and Visual Analogue Scale (VAS) preoperatively and at the final follow-up. Results: The mean follow-up period was 17.23 ± 3.58 months (range, 12-24 months). In the postoperative MRI assessment of meniscal healing, Group 2 achieved a complete healing rate of 50% (n=15) with a failure rate of only 6.7% (n=2). In contrast, the complete healing rate in Group 1 was 29.4% (n=10), with a significantly higher failure rate of 23.5% (n=8). Postoperative meniscal extrusion was significantly lower in Group 2 compared to Group 1 (p<0.01). Postoperative ACL thickness in both axial and sagittal planes was significantly higher in Group 2 (p<0.001). Regarding clinical scores, a significant difference was found in Δ VAS (change in VAS) between the groups (p<0.05), with Group 2 showing a more pronounced reduction in pain. Postoperative IKDC (p<0.01) and Lysholm (p<0.05) scores were significantly higher in Group 2. However, no significant differences were observed between the groups in terms of Δ IKDC and Δ Lysholm scores (p>0.05). Conclusion: In patients aged 40-65 years undergoing MMPRT repair, primary repair of concomitant partial ACL injuries reduces postoperative meniscal extrusion, enhances meniscal healing success, and provides superior clinical functional outcomes. Surgeons should meticulously evaluate overall knee stability during meniscal root repair and should not overlook the intervention for ligamentous injuries, even if they are partial.
Benzer Tezler
- Medial menisküs kök yırtıklarında diz morfolojik faktörlerinin etkisinin araştırılması
Investigation of the effect of the knee morphological factors to medial meniscus root tears
İBRAHİM AZBOY
Doktora
Türkçe
2025
Ortopedi ve Travmatolojiİstanbul Medipol ÜniversitesiAnatomi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. BAYRAM UFUK ŞAKUL
- Posterior tibial slope açısının medial menisküs posterior horn ve ön çapraz bağ yırtıkları ile ilişkisi
The relationship of posterior tibial slope angle with medial meniscus posterior horn and anterior cruciate ligament tears
MUHAMMED SAMİ ÇOBAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
Radyoloji ve Nükleer TıpSüleyman Demirel ÜniversitesiRadyoloji Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ DEMET GÜNDÜZ
- Posterior tibial eğim ve patellar tendon oryantasyon ilişkisinin ön çapraz bağ rüptürü üzerine etkisi
The effect of the relationship of posterior tibialslope and patellar tendon orientation on ancientcross-ligate ruptureposterior tibial eğim
MEHMET DEMİRYÜREK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
Ortopedi ve TravmatolojiNecmettin Erbakan ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ONUR BİLGE
- Direkt menisküs-kas refleks arkı varlığının ispatlanması
Proof of the direct meniscus-hanstring muscle reflex arc
BARANSEL SAYGI
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2001
Ortopedi ve TravmatolojiMarmara ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ.DR. MUSTAFA KARAHAN
- Menisküs yırtık tiplerinin ve Cooper klasifikasyonuna göre yerleşim yerlerinin Baker kisti oluşumu üzerindeki rolü
The role of meniscal tear types and locations according to the Cooper classification in the formation of Baker's cyst
OĞUZHAN AK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Ortopedi ve TravmatolojiGazi ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MUHAMMET BAYBARS ATAOĞLU