Geri Dön

Talus avasküler nekroz tanılı hastalarda hiperbarik oksijen tedavisinin retrospektif olarak incelenmesi

Retrospective evaluation of hyperbaric oxygen therapy in patients with talar avascular necrosis

PDF İndir

  1. Tez No: 997022
  2. Yazar: ABDULLAH MANSUR AYSEL
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. ABDULLAH ARSLAN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Deniz ve Sualtı Hekimliği, Marine and Underwater Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Avasküler nekroz, talus, hiperbarik oksijen, kemik iliği ödemi, Avascular necrosis, talus, hyperbaric oxygen, bone marrow edema
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Konya Şehir Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Sualtı Hekimliği ve Hiperbarik Tıp Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Talus avasküler nekrozu tanılı hastalarda, hiperbarik oksijen tedavisinin (HBOT) ayak bileği ağrısı ve kemik iliği ödemi üzerindeki etkisini değerlendirmek amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu retrospektif çalışmaya, Ocak 2023 – Mart 2025 tarihleri arasında T.C. Konya Şehir Hastanesi Hiperbarik Tıp Kliniği'nde Talus Avasküler Nekrozu tanısıyla HBOT uygulanan ve çalışma kriterlerini karşılayan 39 hasta ve bu hastalara ait 43 talus kemiği dahil edilmiştir. Tüm hastalarda tedavi öncesi ve sonrası ayak bileği ağrısı Vizüel Analog Skala (VAS) ile değerlendirilmiş; talus kemiğindeki ödem alanları manyetik rezonans görüntüleme (MRG) üzerinde Picture Archiving and Communication System(PACS) üzerinden manuel bir şekilde ölçülerek talus kemiğinin toplam alanına oranlanmıştır. HBOT, çok kişilik basınç odasında 2,4 ATA'da, her biri 25 dakika süren üç oksijen periyodu ve aralarda hava molaları ile günde tek seans, haftada 5 gün şeklinde uygulanmıştır. Bulgular: Çalışmaya toplam 39 hasta dâhil edilmiştir. Olguların %53,85'i kadın (n=21), %46,15'i erkekti (n=18). Katılımcıların yaş ortalaması 41,87 ± 13,97 yıl olup, medyan yaş 43 yıl (minimum–maksimum: 20–65 yıl) olarak hesaplanmıştır. Hastalar en az 20 en çok 30 seans almış olup seans sayısı ortalaması 26,51± 4,44 olarak tespit edilmiştir. Hastaların %55,81'inde sol taraf (n=24), %44,19'unda sağ taraf (n=19) etkilenmişti. Hastaların büyük çoğunluğunun yükten kurtarma ortezi kullandığı (%69,23; n=27), %30,77'sinin ise kullanmadığı (n=12) belirlenmiştir. Talus dışı kemik tutulumu, olguların %76,74'ünde (n=33) saptanırken, %23,26'sında (n=10) izlenmemiştir. Travma öyküsü hastaların %61,54'ünde (n=24) mevcut olup, %38,46'sında (n=15) travma öyküsü bulunmamaktaydı. VAS skorlarında, HBO tedavisi öncesi değerler (5,40 ± 2,28; t = 11,71) ile HBO tedavisi sonrası değerler (1,84 ± 1,63) arasında istatistiksel olarak anlamlı bir azalma saptanmıştır (p < 0,05). Ödem alanı değerleri incelendiğinde, HBO tedavisi öncesi ölçümleri (442,02 ± 311,60; t = 8,01) ile HBO tedavisi sonrası ölçümleri (197,16 ± 246,32) arasında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu belirlenmiştir (p < 0,05). HBO tedavisi öncesi talus ödem oranlarında, HBO tedavisi öncesi elde edilen değerler (0,34 ± 0,22; t = 7,84) HBO tedavisi sonrası ölçülen değerlere (0,15 ± 0,16) kıyasla istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek bulunmuştur (p < 0,05). Yaş gruplarına göre analizde, HBO tedavisi öncesi talus ödem oranı 40 yaş altı bireylerde 0,42±0,22, 40 yaş ve üzeri bireylerde 0,31±0,22 olarak belirlenmiş ve fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p=0,07). HBO tedavisi sonrası dönemde de yaş grupları arasında anlamlı fark saptanmamıştır (p=0,91). Yükten kurtarma ile HBO tedavisi birlikte incelendiğinde; HBO tedavisi öncesinde talus ödem oranı, yükten kurtarma kullanmayanlarda 0,46 ± 0,18, kullananlarda ise 0,32 ± 0,22 olarak belirlenmiştir. HBO tedavisi sonrası dönemde her iki grupta da belirgin bir azalma gözlenmiş olup, talus ödem oranı yükten kurtarma kullanmayanlarda 0,20 ± 0,16, kullananlarda ise 0,13 ± 0,17 düzeyine gerilemiştir. Buna karşın, yükten kurtarma durumu ile HBO tedavisi arasındaki etkileşim etkisi istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (F = 1,31; p = 0,26). Tanımlayıcı istatistikler incelendiğinde; tedavi öncesinde VAS skorları talus dışı kemik tutulumu olmayan grupta 4,00 ± 2,40, tutulumu olan grupta ise 5,82 ± 2,10 olarak belirlenmiştir. Tedavi sonrasında her iki grupta da ağrı düzeylerinde belirgin bir azalma gözlenmiş olup, VAS skorları talus dışı kemik tutulumu olmayanlarda 0,80 ± 1,40, tutulumu olanlarda ise 2,15 ± 1,58 düzeyine gerilemiştir. HBO tedavisi ile talus dışı kemik tutulumu arasındaki etkileşim istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (F = 0,42; p = 0,52). Sonuç: Talus AVN olgularında HBOT, kısa-orta dönem takipte ayak bileği ağrısında ve kemik iliği ödeminde anlamlı azalma sağlamıştır. HBOT'nin özellikle ağrı kontrolü ve ödem çözülmesi açısından, eklem koruyucu yaklaşımlarla birlikte tamamlayıcı bir tedavi seçeneği olarak değerlendirilmesi uygun görünmektedir. Daha uzun süreli ve prospektif, kontrol gruplu çalışmalarla HBOT'nin yapısal progresyon ve cerrahi gereksinimi üzerine etkisinin netleştirilmesine ihtiyaç vardır.

Özet (Çeviri)

Objective: The aim of this study was to evaluate the effect of hyperbaric oxygen therapy (HBOT) on ankle pain and bone marrow edema in patients diagnosed with talus avascular necrosis. Materials and Methods: In this retrospective study, 39 patients diagnosed with Talus Avascular Necrosis who underwent HBOT at the Hyperbaric Medicine Clinic of T.C. Konya City Hospital between January 2023 and March 2025 and met the study criteria were included. A total of 43 talus bones belonging to these patients were evaluated. In all patients, ankle pain was assessed before and after treatment using the Visual Analog Scale (VAS). Edema areas within the talus bone were manually measured on magnetic resonance imaging (MRI) via the Picture Archiving and Communication System (PACS) and were proportioned to the total area of the talus bone. HBOT was administered in a multiplace hyperbaric chamber at 2.4 ATA, consisting of three oxygen periods of 25 minutes each, with air breaks in between, as one session per day, 5 days per week, for a total of 20 sessions. Results: A total of 39 patients were included in the study. Of the cases, 53.85% were female (n=21) and 46.15% were male (n=18). The mean age of the participants was calculated as 41.87 ± 13.97 years, with a median age of 43 years (minimum–maximum: 20–65 years). Patients received a minimum of 20 and a maximum of 30 sessions, with a mean session number of 26.51 ± 4.44. The left side was affected in 55.81% of the patients (n=24), while the right side was affected in 44.19% (n=19). It was determined that the majority of patients used a load-relieving orthosis (69.23%; n=27), whereas 30.77% did not use one (n=12). Extra-talar bone involvement was detected in 76.74% of the cases (n=33), while it was not observed in 23.26% (n=10). A history of trauma was present in 61.54% of the patients (n=24), whereas 38.46% (n=15) had no trauma history. A statistically significant decrease was found between VAS scores before HBO treatment (5.40 ± 2.28; t = 11.71) and after HBO treatment (1.84 ± 1.63) (p < 0.05). When edema area values were examined, a statistically significant difference was identified between measurements before HBO treatment (442.02 ± 311.60; t = 8.01) and after HBO treatment (197.16 ± 246.32) (p < 0.05). Similarly, talus edema ratios before HBO treatment (0.34 ± 0.22; t = 7.84) were found to be statistically significantly higher compared to values measured after HBO treatment (0.15 ± 0.16) (p < 0.05). In the analysis according to age groups, the talus edema ratio before HBO treatment was 0.42 ± 0.22 in individuals under 40 years of age and 0.31 ± 0.22 in individuals aged 40 years and above, and the difference was not statistically significant (p > 0.05). No significant difference was detected between age groups in the post-treatment period as well (p > 0.05). When load relief and HBO treatment were evaluated together, the talus edema ratio before HBO treatment was 0.46 ± 0.18 in patients who did not use load relief and 0.32 ± 0.22 in those who used it. In the post-treatment period, a marked decrease was observed in both groups, with the talus edema ratio declining to 0.20 ± 0.16 in those who did not use load relief and to 0.13 ± 0.17 in those who did. However, the interaction effect between load relief status and HBO treatment was not statistically significant (F = 1.31; p = 0.26). Descriptive statistics showed that pre-treatment VAS scores were 4.00 ± 2.40 in the group without extra-talar bone involvement and 5.82 ± 2.10 in the group with involvement. After treatment, a substantial reduction in pain levels was observed in both groups, with VAS scores decreasing to 0.80 ± 1.40 in patients without extra-talar bone involvement and to 2.15 ± 1.58 in those with involvement. The interaction between HBO treatment and extra-talar bone involvement was not statistically significant (F = 0.42; p = 0.52). This finding indicates that the reduction in pain levels associated with HBO treatment did not differ according to the presence of extra-talar bone involvement. Conclusion: In cases of talus AVN, HBOT provided a significant reduction in ankle pain and bone marrow edema during short- to mid-term follow-up. HBOT appears to be an appropriate complementary treatment option, particularly in terms of pain control and edema resolution, when combined with joint-preserving approaches. Further long-term, prospective, controlled studies are needed to clarify the effects of HBOT on structural progression and the need for surgical intervention.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    767848

    Talus kırıklarının cerrahi tedavisi sonrası fonksiyonel ve radyolojik sonuçlarının değerlendirilmesi

    Başlık çevirisi yok

    RIDVAN ÖNER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Ortopedi ve TravmatolojiAdnan Menderes Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ FERİT TUFAN ÖZGEZMEZ

  2. Tez No

    409518

    Ayak bileği eklem artrozunda retrograd intramedüller çivi ile artrodez yöntemi değerlendirilmesi

    The assesment of the result of ankle joint arthrodesis with intrameduller nail

    MURAT EKİCİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    Ortopedi ve TravmatolojiAdnan Menderes Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ŞEVKİ ÖNER ŞAVK

  3. Tez No

    359649

    Talasemi majorlu hastalarda kullanılan oral şelatörlerin yan etkileri

    Adverse effects of oral chelators in thalassemia major patients

    BEGÜM AKDAĞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıAkdeniz Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. ÖMER DOĞRU

  4. Tez No

    753327

    Talus kırıklarında cerrahi tedavi sonuçlarımız

    Surgical treatment results in talus fractures

    EMRE AŞKAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Ortopedi ve TravmatolojiHatay Mustafa Kemal Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ İBRAHİM GÖKHAN DUMAN

  5. Tez No

    513478

    Kararlı koroner arter hastalarında koroner arter hastalığı konsorsiyum skoru ve fetuin-a düzeyi ile koroner kalsifikasyon ve koroner arter hastalığı yaygınlığının ilişkisinin incelenmesi

    Cad consortium score at stable coronary artery disease patients and the corralation between fetuin-a levels and coronary calcification and cad equivalance

    ENGİN DONDURMACI

    Tıpta Uzmanlık

    İngilizce

    İngilizce

    2018

    KardiyolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AHMET OĞUZ BAKTIR

Geri Dön