Geri Dön

Osmanlı Devleti'nin denizcilik politikası ve günümüz tarih eğitimindeki yansımaları

The maritime policy of the Ottoman Empire and its reflections in today's history education

  1. Tez No: 997612
  2. Yazar: BAHA DURMAZ
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ ZAFER YILDIRIM
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Tarih, History
  6. Anahtar Kelimeler: Osmanlı tarihi, Türk denizciliği, Türk tarihi, Ottoman history, Türkiye's maritime, Turkish history
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Necmettin Erbakan Üniversitesi
  10. Enstitü: Eğitim Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Türkçe ve Sosyal Bilimler Eğitimi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Tarih Eğitimi Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu tez çalışması, Osmanlı Devleti'nin kuruluşundan yıkılışına kadar izlediği denizcilik politikalarını, donanmanın kurumsal ve teknolojik dönüşümünü bütüncül bir yaklaşımla incelemeyi ve bu tarihsel birikimin günümüz ortaöğretim tarih ders kitaplarında nasıl temsil edildiğini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Araştırma, kapsamlı bir tarihsel literatür taraması ve eğitim materyali incelemesi olmak üzere birbirini tamamlayan iki ana eksen üzerine kurgulanmıştır. Çalışmanın tarihsel analiz bölümünde; Osmanlı denizciliğinin Karesi Beyliği'nden tevârüs edilen birikimle başlayan kuruluşu, II. Mehmed ve I. Süleyman dönemlerindeki kurumsallaşma süreci, XVII. yüzyıldan itibaren yaşanan teknolojik dönüşüm (kadırgadan kalyona geçiş) ve XIX. yüzyıldaki modernleşme çabaları (buharlı ve zırhlı gemiler) birincil kaynaklar ve modern literatür ışığında değerlendirilmiştir. Osmanlı deniz stratejisinin, sadece fetih odaklı olmadığı; ticaret yollarının güvenliği, lojistik destek ve kıyı savunması gibi çok yönlü bir vizyona dayandığı tespit edilmiştir. Bu bağlamda Tersâne-i Âmire'nin endüstriyel kapasitesi, taşra tersanelerinin işleyişi ve Bahriye Nezareti'ne uzanan idarî merkezileşme süreci irdelenmiştir. Ayrıca, Pîrî Reis'in idamı, gemilerin karadan yürütülmesi ve II. Abdülhamid dönemi donanma stratejisi gibi literatürde tartışmalı olan konular, dönemin konjonktürü ve arşiv belgeleri ışığında yeniden yorumlanarak akademik bir zemin oluşturulmuştur. Çalışmanın eğitim boyutunda ise; Millî Eğitim Bakanlığı tarafından 2025-2026 eğitim-öğretim yılında okutulan 10. ve 11. sınıf tarih ders kitapları doküman analizi yöntemiyle incelenmiştir. Yapılan analiz sonucunda; ders kitaplarında denizcilik tarihinin büyük oranda siyasî ve askerî olaylar (savaşlar ve antlaşmalar) ekseninde ele alındığı; denizciliğin sosyal, kültürel ve teknolojik boyutlarının (gemi tipleri, denizci yaşamı, tersane teşkilatı) geri planda kaldığı görülmüştür. 10. sınıf ders kitabında denizcilik, fetihleri destekleyen bir unsur olarak sunulurken; 11. sınıf kitabında değişen dünya dengeleri ve modernleşme çabaları ekseninde işlenmiştir. Ancak her iki düzeyde de denizcilik tarihinin öğretiminde kullanılan görsel materyallerin, haritaların ve birincil kaynakların (seyahatnameler, layihalar) sınırlı olduğu tespit edilmiştir. Çalışma sonucunda, tarih öğretiminde yerleşik olan“kara devleti”öğretisi aşılarak, öğrencilere çok boyutlu bir“denizci devlet”vizyonu kazandırılmasına yönelik müfredat ve içerik önerileri geliştirilmiştir. Bu bağlamda tez, akademik tarihçilik ile okul tarihçiliği arasındaki boşluğu doldurmayı hedeflemektedir.

Özet (Çeviri)

This thesis aims to examine the maritime policies pursued by the Ottoman State from its foundation to its collapse, and the institutional and technological transformation of the navy through a holistic approach, while analyzing how this historical accumulation is represented in today's secondary education history textbooks. The research is constructed upon two complementary main axes: a comprehensive historical literature review and an evaluation of educational materials. In the historical analysis section of the study, the establishment of Ottoman maritime-starting with the heritage inherited from the Karesi Principality-the institutionalization process during the reigns of Mehmed II and Suleiman I, the technological transformation experienced from the 17th century onwards (the transition from galley to galleon), and the modernization efforts in the 19th century (steamships and ironclads) are evaluated in light of primary sources and modern literature. It has been determined that the Ottoman maritime strategy was not solely conquest-oriented but was based on a multifaceted vision encompassing the security of trade routes, logistical support, and coastal defense. In this context, the industrial capacity of the Imperial Shipyard (Tersâne-i Âmire), the functioning of provincial shipyards, and the process of administrative centralization leading to the Ministry of the Navy (Bahriye Nezareti) are examined. Furthermore, controversial subjects in the literature, such as the execution of Piri Reis, the overland transport of ships, and the naval strategy of the Abdulhamid II era, are reinterpreted in light of the period's conjuncture and archival documents to establish an academic foundation. In the educational dimension of the study, the 10th and 11th-grade history textbooks taught by the Ministry of National Education in the 2025-2026 academic year were examined using the document analysis method. As a result of the analysis, it was observed that maritime history in textbooks is largely addressed within the axis of political and military events (wars and treaties), while the social, cultural, and technological dimensions of maritime (ship types, life at sea, shipyard organization) remain in the background. While maritime is presented as an element supporting conquests in the 10th-grade textbook, it is handled in the 11th-grade book within the framework of changing global balances and modernization efforts. However, it was determined that visual materials, maps, and primary sources (travelogues, memoranda/reports) used in teaching maritime history at both levels are limited. Consequently, curriculum and content recommendations have been developed to overcome the established“land state”doctrine in history teaching and to provide students with a multi-dimensional“maritime state”vision. In this regard, the thesis aims to bridge the gap between academic historiography and school historiography.

Benzer Tezler

  1. II. Abdülhamid Dönemi bahriye nazırları ve donanma politikaları

    The ministers of the navy and their navy policies during the Period of Abdulhamid II

    SELÇUK SARI

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    TarihOrdu Üniversitesi

    Tarih Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. İLHAN EKİNCİ

  2. II. Meşrutiyet Döneminde Türk eğitim sistemindeki gelişmeler ve Ethem Nejat Bey

    The developments of Turkish education system in the second constitutional era and Ethem Nejat Bey

    MEHMET SALİH ERKEK

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2009

    Eğitim ve ÖğretimDokuz Eylül Üniversitesi

    Ortaöğretim Sosyal Alanlar Eğitimi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ABDULLAH MARTAL

  3. Çanakkale Boğazı (Bahr-i Sefid Boğazı) savunma sistemi 1770-1918

    The dardanelles defence system 1770-1918

    SALİH MURAD HATİP

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    TarihHacettepe Üniversitesi

    Tarih Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MEHMET ÖZ

  4. Türk deniz gücü stratejisi kapsamında deniz taşımacılığı ve limanların avrupa birliği politikaları ile karşılaştırılması, eksiklikler ve öneriler

    Comparison of maritime transportation and ports within the framework of turkish sea power strategy to european union policies, deficiencies, and recommendations

    GÜRKAN BİLGE

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Denizcilikİstanbul Teknik Üniversitesi

    Denizcilik Çalışmaları Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)

    DOÇ. DR. LEVENT KIRVAL

  5. Güneybatı Anadolu sahilleri ve Akdeniz adalarında (Cezâir-i Bahr-ı Sefid) Osmanlı Devletinin denizcilik politikası (1911-1914)

    The naval policy of the Ottoman Empire in the Southwestern Anatolian littoral and the Mediterranean archipelago (Cezâir-i Bahr-ı Sefid) 1911-1914

    ATAHAN EMRE BOZKURT

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    TarihMuğla Sıtkı Koçman Üniversitesi

    Tarih Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SERDAL SOYLUER