Sindesmoz yaralanmasının vida ile tespitinde artırılmış gerçeklik teknolojisinin kullanımının kadavra üzerinde araştırılması
Cadaveric investigation of the use of augmented reality technology for screw fixation of syndesmotic injuries
- Tez No: 998255
- Danışmanlar: DOÇ. DR. SERKAN BAYRAM
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Ortopedi ve Travmatoloji, Bilim ve Teknoloji, Orthopedics and Traumatology, Science and Technology
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Sindesmoz yaralanmalarının cerrahi tedavisinde en yaygın kullanılan yöntemlerden biri vida ile fiksasyon uygulamasıdır. Uygun anatomik redüksiyon fonksiyonel ve klinik iyileşme üzerinde doğrudan etkilidir. Bu çalışmanın amacı, sindesmoz tespitinde artırılmış gerçeklik (AR) destekli yönlendirmeyle bireye özgü anatomik açıda gönderilen vida ile geleneksel yöntem ile gönderilen vidanın sonuçlarının sindesmoz redüksiyonunun uygunluğu açısından karşılaştırılmasıdır. Gereç ve Yöntem: Araştırmamızda 16 adet taze donmuş insan ayak bileği kadavrası kullanıldı. Tüm örneklerden prosedür öncesi ayak bileği direkt radyografi ve bilgisayarlı tomografi (BT) görüntüleri elde edildi. Her bir kadavrada optimal vida açısı anatomik referanslar üzerinden hesaplanarak tüm örnekler için“kişiye özgü sindesmoz vida yerleştirme açısı”tanımlandı. Tüm kadavralarda cerrahi olarak standart bir sindesmotik instabilite modeli oluşturuldu ve örnekler randomize olarak iki gruba ayrıldı. Sekizinde C kollu skopi yardımıyla bir ortopedi uzmanı tarafından standart cerrahi tekniklere uygun şekilde vida tespiti uygulanırken, geri kalan sekizinde vida yerleşimi, AR destekli yönlendirme sistemi ile gerçekleştirildi. Hem vida yerleştirilmeden önce hem de işlem sonrasında direkt radyografide MCS(medial clear space), TFCS(tibiofibular clear space) ve TFO(tibiofibular overlap) ölçümleri yapıldı. Redüksiyon kalitesini değerlendirmek amacıyla aynı şekilde hem vida yerleşimi öncesi hem de sonrasında BT üzerinden anterior sindesmoz mesafesi (A), posterior sindesmoz mesafesi (B), santral sindesmoz mesafesi(C), fibular rotasyon açısı (θ), sagital fibular translasyon (F) ve sindesmoz alanı (SA) ölçüldü. İşlem sonrasındaki vida ekseninin hedef sindesmoz tespit açısına uyumu BT ölçümü üzerinden değerlendirildi. Yukarıda tanımlanan sonuç parametreleri ve hesaplanan farklar, hem grup içi hem de iki grup arasında sindesmoz vida tespit öncesinde ve sonrasında istatistiksel olarak karşılaştırıldı. Bulgular: AR destekli cerrahi vidalama yönteminin TFCS(p=0,026) ve TFO(p=0,011) parametrelerinde istatistiksel olarak anlamlı düzeltmeler sağladığı; MCS (p>0,05) ölçümlerinde ise iki yöntemin benzer sonuçlar verdiği tespit edildi. Hedeflenen ve elde edilen vida açıları arasındaki fark değerlendirildiğinde, standart teknikte ortalama açı sapmasının 6,53° olduğu, buna karşılık AR destekli yöntemde bu farkın 0,08° gibi minimal düzeyde kaldığı görüldü. İki yöntem arasındaki açı sapması farkı istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p=0,018). Her bir yöntemin kendi içinde hedeflenen ve elde edilen açıların uyumu değerlendirildiğinde, standart teknikte açı farkının istatistiksel olarak anlamlı olduğu görüldü (p=0,017); buna karşılık AR destekli yöntemde hedeflenen ve gerçekleşen açı arasında anlamlı bir fark saptanmadığı görüldü (p=0,893). Tüm örneklem bir arada değerlendirildiğinde malredüksiyon mevcut olduğunda vida açı farkı ortalaması 10,56° iken, malredüksiyon olmayan olgularda bu değer yalnızca 1,27° olarak saptandı. Bu fark son derece anlamlı bulundu (p<0,001) ve vida açısındaki sapmanın BT'de tanımlanan malredüksiyon ile arasında güçlü bir ilişki olduğunu gösterdi. Sonuç: Bu çalışmada sindesmoz vida tespitinde kişiye özgü açıya uyumun, AR destekli yönlendirme ile optimize edilebilmekte olduğunu, AR desteğinin manuel tekniğin sınırlılıklarını azaltarak uygun açıda vida gönderimini sağlamakta ve anatomik redüksiyon oranını artırmakta olduğunu saptadık. Ayrıca, sindesmoz tespitinde vida açısının doğruluğunun, redüksiyon kalitesinin temel belirleyicilerinden biri olduğu göz önünde bulundurulduğunda AR destekli vida yerleştirmenin, sindesmoz redüksiyonu için daha güvenilir bir seçenek olduğunu saptadık. Son olarak, AR desteği, radyasyon maruziyetinin azalması ve cerrahın ameliyat esnasındaki dikkatinin dağılmadan hedef açıya odaklanabilmesi gibi önemli ek avantajlar sağlamaktadır. Bu avantajlar, AR desteğinin özellikle sindesmoz vidası yerleştirme gibi açısal yönlendirmenin kritik olduğu prosedürlerde gelecekte daha geniş bir kullanım potansiyeli olabileceğini göstermektedir.
Özet (Çeviri)
Objective: Screw fixation is one of the most commonly used methods in the surgical treatment of syndesmotic injuries. Accurate anatomical reduction has a direct impact on functional and clinical outcomes. This study aimed to compare the adequacy of syndesmotic reduction achieved with a screw inserted at a patient-specific anatomical angle using augmented reality (AR)–assisted guidance versus a screw inserted using the conventional technique. Materials and Methods: Sixteen fresh-frozen human ankle cadaver specimens were used. Preprocedural plain radiographs and computed tomography (CT) scans were obtained for all specimens. In each cadaver, the optimal screw angle was calculated based on anatomical references, and a patient-specific syndesmotic screw insertion angle was defined. A standardized surgical model of syndesmotic instability was established in all specimens, which were then randomized into two groups. In eight specimens, screw fixation was performed by an orthopaedic surgeon using standard surgical techniques under C-arm fluoroscopy, whereas in the remaining eight specimens screw placement was performed using an AR-assisted guidance system. Medial clear space (MCS), tibiofibular clear space (TFCS), and tibiofibular overlap (TFO) were measured on plain radiographs both before screw insertion and after fixation. To evaluate reduction quality, CT-based measurements—including anterior syndesmotic distance (A), posterior syndesmotic distance (B), central syndesmotic distance (C), fibular rotation angle (θ), sagittal fibular translation (F), and syndesmotic area (SA)—were obtained before and after fixation. Screw axis alignment relative to the target syndesmotic fixation angle was assessed on CT following fixation. The defined outcome parameters and calculated differences were statistically compared within and between groups, both before and after syndesmotic screw fixation. Results: The AR-assisted screw fixation technique resulted in statistically significant improvements in TFCS (p = 0.026) and TFO (p = 0.011), whereas no significant difference was observed in MCS measurements between the two techniques (p > 0.05). When the difference between the target and achieved screw angles was evaluated, the mean angular deviation was 6.53° with the conventional technique, compared with only 0.08° in the AR-assisted group. This difference between techniques was statistically significant (p = 0.018). Within-group analyses demonstrated a statistically significant discrepancy between target and achieved angles in the conventional group (p = 0.017), whereas no significant difference was observed in the AR-assisted group (p = 0.893). Across the entire sample, the mean screw angle deviation was 10.56° in cases with malreduction, compared with only 1.27° in anatomically reduced cases. This difference was highly significant (p < 0.001), demonstrating a direct association between screw angle deviation and CT-detected malreduction. Conclusion: This study demonstrates that conformity to a patient-specific syndesmotic screw insertion angle can be optimized using AR-assisted guidance. AR support reduces the limitations of the manual technique, facilitates accurate screw insertion at the intended angle, and increases the rate of anatomical reduction. Furthermore, given that screw angle accuracy is a key determinant of reduction quality in syndesmotic fixation, AR-assisted screw placement appears to be a more reliable option for achieving optimal syndesmotic reduction. Finally, AR assistance offers additional advantages, including reduced radiation exposure and improved surgeon focus on the target angle without intraoperative distraction. These benefits suggest that AR technology has considerable potential for broader future use, particularly in procedures such as syndesmotic screw fixation where precise angular guidance is critical.
Benzer Tezler
- Deltoid bağ yaralanmasına eşlik eden sindesmoz yaralanmalarının cerrahi tedavisinde kullanılan esnek tespit materyali, bant takviyesi (tape augmentation) ve deltoid bağ tamirinin farklı kombinasyonlarda kadavra örnekleri üzerinde yapılan biyomekanik testlerle stabilitesinin karşılaştırılması
Comparison of the stability of flexible fixation material, tape augmentation and deltoid ligament repair used in the surgical treatment of syndesmosis injuries accompanied by deltoid ligament injury with biomechanical tests performed on cadaver samples in different combinations
MEHMET EMİN DURAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Ortopedi ve TravmatolojiAcıbadem Mehmet Ali Aydınlar ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. TEKİN KEREM ÜLKÜ
- Ayak bileği sindezmoz yaralanmalarında vida ve sutur buton tekniği sonuçlarının karşılaştırılması
Comparison of screw and suture button technique results in ankle syndesmosis injuries
YUSUF SAİT DURAK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
Ortopedi ve TravmatolojiAtatürk ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ÖMER SELİM YILDIRIM
YRD. DOÇ. DR. MUHAMMED ÇAĞATAY ENGİN
- Yaralanmış sindesmozun dinamik tespitinde ideal sütür-buton yönelimi“Sonlu Eleman Analizi Çalışması”
Optimal suture-button orientation in dynamic fixation of injured syndesmosis“ Finite Element Analiysis Study”
KAZIM TAŞAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2018
Ortopedi ve TravmatolojiAkdeniz ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HAKAN ÖZDEMİR
- Ayak bileği sindesmoz yaralanmalarının transfiksasyon vidası ile cerrahi tedavisi sonrası distal tibiofibular eklem malredüksiyon prevalansı ve fonksiyonel sonuçlara etkisi
The prevalence of distal tibiofibular joint malreduction and its effect on functional outcomes after surgical treatment of ankle syndesmosis injuries with A transfixation screw
NOSIRZHON USMANOV
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
Ortopedi ve TravmatolojiMuğla Sıtkı Koçman ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ULAŞ AKGÜN
- Sindesmoz yaralanmalarında ANK ve Zip Tight ile tamirin biyomekanik karşılaştırılması
Biomechanical comparison of repair with ANK and Zip Tight in syndesmosis injuries
HALİL KARACA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Ortopedi ve TravmatolojiGiresun ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. CEM ZEKİ ESENYEL