Deneysel korozif özofajit modelinin tedavisinde metilprednizolon ve AmnioMax'ın etkinliğinin karşılaştırılması
Comparison of the efficacy of methylprednisolone and AmnioMax in the treatment of an experimental corrosive esophagitis model
- Tez No: 998482
- Danışmanlar: DOÇ. DR. SEFA SAĞ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Çocuk Cerrahisi, Pediatric Surgery
- Anahtar Kelimeler: korozif özofagus, striktür, AmnioMax, metilprednizolon, corrosive esophagus, stricture, AmnioMax, methylprednisolone
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: Sancaktepe Şehit Prof. Dr. İlhan Varank Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Giriş: Korozif madde alımına bağlı özofagus hasarı, özellikle çocuklarda ciddi morbiditeye neden olan önemli bir klinik sorundur. Bu hasarın en önemli uzun dönem komplikasyonu özofageal striktürdür. Mevcut endoskopik dilatasyon yöntemleri ciddi komplikasyonlar taşıyabilir. Bu nedenle erken dönemde inflamasyon ve fibrozisi baskılayacak daha güvenli tedavilere ihtiyaç vardır. Bu çalışmada, korozif özofagusta AmnioMax'ın tedavi edici etkinliği değerlendirilmiş ve metilprednizolon ile karşılaştırılarak, daha etkili ve non-invaziv bir alternatif olabileceği hipotez edilmiştir. Gereç ve Yöntem: Çalışmada, 10-12 haftalık 250–350 gr ağırlığında toplam 32 adet dişi Sprague-Dawley sıçan kullanıldı. Denekler rastgele 8'erli 4 gruba ayrıldı. Deney süresi 21 gün olarak belirlendi. Tüm sıçanlar deney öncesi 12 saat aç bırakıldı ve standart laboratuvar koşullarında barındırıldı. Hasar oluşturmak amacıyla %12,5 sodyum hidroksit (NaOH) solüsyonu 0.5 cc dozda, 4 Fr Fogarty ve 3 Fr nelaton sonda kullanılarak uygulandı. ● Grup 1 (Kontrol): Hasar oluşturulmadı, tedavi uygulanmadı. ● Grup 2 (Sham): Hasar oluşturuldu, tedavi uygulanmadı. ● Grup 3: Hasar oluşturuldu, metilprednizolon uygulandı. ● Grup 4: Hasar oluşturuldu, AmnioMax uygulandı. 21. gün sonunda tüm hayvanlar sakrifiye edilerek özofagus dokuları çıkarıldı ve histopatolojik incelemeye gönderildi. İncelemede inflamasyon, fibroz ve nekroz düzeyleri değerlendirildi, ayrıca stenoz (daralma) skoru oluşturuldu. Bulgular: Deneysel korozif özofagus hasarı oluşturulan sıçanlarda, tedavi uygulanmayan grupta belirgin inflamasyon, yaygın nekroz, ileri fibrozis ve artmış stenozis saptanmıştır. Metilprednizolon tedavisi bu bulguları anlamlı düzeyde azaltmış ancak değerler kontrol grubunun üzerinde kalmıştır. AmnioMax uygulanan grupta ise inflamasyon, nekroz ve fibrozis en düşük düzeylerde olup doku bütünlüğü daha iyi korunmuş ve stenozis indeksi kontrol grubuna yakın bulunmuştur. Sonuç: Gruplar arası karşılaştırmalarda, hem metilprednizolon hem de AmnioMax tedavisinin korozif özofagus hasarına bağlı histopatolojik değişiklikleri anlamlı düzeyde azalttığı, ancak AmnioMax'ın inflamasyonun baskılanması, fibrozis gelişiminin önlenmesi ve stenozisin azaltılması açısından metilprednizolona kıyasla daha etkili olduğu gösterilmiştir. Bu bulgular, AmnioMax'ın korozif özofagus hasarının tedavisinde güçlü bir terapötik potansiyele sahip olduğunu düşündürmektedir.
Özet (Çeviri)
Introduction: Corrosive substance ingestion–related esophageal injury is an important clinical problem that causes serious morbidity, particularly in children. The most significant long-term complication of this injury is esophageal stricture. Current endoscopic dilation methods may carry serious complications. Therefore, there is a need for safer treatments that can suppress inflammation and fibrosis in the early period. In this study, the therapeutic efficacy of AmnioMax in corrosive esophagitis was evaluated and compared with methylprednisolone, with the hypothesis that it may represent a more effective and non-invasive alternative. Materials and Methods: In the study, a total of 32 female Sprague–Dawley rats aged 10–12 weeks and weighing 250–350 g were used. The animals were randomly divided into four groups of eight. The experimental period was set at 21 days. All rats were fasted for 12 hours before the experiment and housed under standard laboratory conditions. To induce injury, a 12.5% sodium hydroxide (NaOH) solution was administered at a dose of 0.5 cc using a 4 Fr Fogarty catheter and a 3 Fr Nelaton catheter. • Group 1 (Control): No injury was induced and no treatment was administered. • Group 2 (Sham): Injury was induced, but no treatment was administered. • Group 3: Injury was induced and methylprednisolone was administered. • Group 4: Injury was induced and AmnioMax was administered. At the end of day 21, all animals were sacrificed, and esophageal tissues were harvested for histopathological examination. Inflammation, fibrosis, and necrosis levels were evaluated, and a stenosis score was calculated. Results: In rats with experimentally induced corrosive esophageal injury, marked inflammation, widespread necrosis, advanced fibrosis, and increased stenosis were observed in the untreated group. Methylprednisolone treatment significantly reduced these findings; however, the values remained higher than those in the control group. In the AmnioMax-treated group, inflammation, necrosis, and fibrosis were observed at the lowest levels, tissue integrity was better preserved, and the stenosis index was close to control values. Conclusion: Intergroup comparisons showed that both methylprednisolone and AmnioMax significantly reduced histopathological changes caused by corrosive esophageal injury. However, AmnioMax was more effective than methylprednisolone in suppressing inflammation, preventing fibrosis, and reducing stenosis. These findings suggest that AmnioMax has strong therapeutic potential in the treatment of corrosive esophageal injury.
Benzer Tezler
- Deneysel korozif özofajit modelinde anne sütü eksozomun etkinliğinin değerlendirilmesi
Evaluation of the effectiveness of mother milk exosome in experimental corrosive esophagitis model
SEMA TURAL BOZOĞLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
Çocuk CerrahisiKaradeniz Teknik ÜniversitesiÇocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HATİCE SONAY YALÇIN CÖMERT
- Kozozif özofajit tedavisinde mezenkimal kök hücre etkinliği: Deneysel çalışma
The efficacy of mesenchymal stem cells in the treatment of corrosive esophagitis: Experimental study
ŞEYMA DEMİRCİ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Çocuk CerrahisiSağlık Bilimleri ÜniversitesiÇocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MESUT DEMİR
- Deneysel koroziv özofajit modelinde topikal mitomisin-C uygulamasının striktür gelişimi üzerine etkileri
The effects of topical mitomycin-C on stricture formation in experimental corrosive esophagitis model
ENGİN PABUŞÇU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2009
Göğüs Kalp ve Damar CerrahisiAdnan Menderes ÜniversitesiGöğüs Cerrahisi Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. SERDAR ŞEN
- Monosiv özofageal yanıklarda oksijen radikallerinin rolü ve antioksidan tedavinin etkisi
The role of reactive oxygen radicals in corrosive esophagitis and the effect of antioxidant treatment
MELTEM UĞRAŞ
Tıpta Yan Dal Uzmanlık
Türkçe
2007
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıMarmara ÜniversitesiPediatri Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ENDER PEHLİVANOĞLU
- Deneysel koroziv özofajit modelinde prednisolon ve tıbbi balın etkinliklerinin karşılaştırılması
The comparison of prednisolone and honey activities in the experimental corrosive esophagitis model
EYÜP GEMİCİ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2014
Genel CerrahiSağlık BakanlığıGenel Cerrahi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MURAT GÖNENÇ