Geri Dön

İ.Ü. İstanbul Tıp Fakültesi Genel Dahiliye Klinik Nutrisyon Polikliniğinde takip edilen yeme bozukluğu tanılı hastalarda retrospektif hastane yatışı, hastane yatış süreleri, morbidite ve mortalitenin incelenmesi

A retrospective analysis of hospitalization, length of stay, morbidity, and mortality in patients with eating disorders followed at the clinical nutrition outpatient clinic of İ.U. İstanbul Faculty of Medicine, Department of Internal Medicine

  1. Tez No: 998511
  2. Yazar: MEHMET FURKAN EREN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. TİMUR SELÇUK AKPINAR
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Yeme bozuklukları, yağsız vücut kütlesi (FFM), kas kuvveti, hastane yatışı, refeeding sendromu, klinik nutrisyon, Beslenme ve yeme bozuklukları, Eating disorders, fat-free mass (FFM), muscle strength, hospitalization, refeeding syndrome, clinical nutrition, Feeding and eating disorders
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZET Amaç: İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Genel Dahiliye Klinik Nutrisyon Polikliniği'nde izlenen yeme bozukluğu tanılı hastalarda erken, orta ve geç dönem izlem boyunca klinik seyri; antropometrik ölçümler, biyoelektrik impedans analizi (BİA) ile vücut kompozisyonu, biyokimyasal parametreler ve el kavrama kuvveti değişimleriyle birlikte değerlendirmek; ayrıca hastane yatışı, elektrolit bozuklukları ve refeeding sendromu gibi klinik açıdan kritik sonlanımları incelemek. Gereç ve Yöntem: 2016–2024 yılları arasında en az 3 ay izlenen 66 hasta retrospektif olarak değerlendirildi. Erken (0–1. ay) ve orta (3–9. ay) dönem verileri olan hastalar Grup 1 (n=66); erken–orta–geç (12–18. ay) verileri bulunan hastalar Grup 2 (n=32) olarak analiz edildi. Vücut kompozisyonu BİA ile, kas kuvveti el kavrama kuvveti ile değerlendirildi; düşük kas kuvveti erkeklerde <27 kg, kadınlarda <16 kg olarak kabul edildi. İstatistiksel anlamlılık p<0,05. Bulgular: Grup 1'de erken–orta dönem karşılaştırmasında vücut ağırlığı 48,3±20,4 → 51,3±18,5 kg (p=0,002), VKİ 17,8±6,8 → 18,9±6,1 kg/m² (p=0,002), FFM 40,7±8,9 → 42,1±6,7 kg (p=0,018) ve sağ el kavrama kuvveti 20,8±7,3 → 23,8±7,5 kg (p=0,001) anlamlı arttı. Grup 2'de erken–geç dönemde kilo 49,4±22,9 → 53,4±17,3 kg (p=0,027), VKİ 18,1±7,9 → 19,6±5,7 kg/m² (p=0,025), FFM 41,2±8,8 → 43,8±6,7 kg (p=0,039), sağ el kavrama kuvveti 20,5±6,6 → 23,6±8,3 kg (p=0,001) ve sol el kavrama kuvveti 19,0±7,2 → 21,5±8,4 kg (p=0,011) anlamlı arttı. Olguların büyük çoğunluğu çok şiddetli hastalık düzeyindeydi. Hastane yatışı oranı Grup 1'de %36,4, Grup 2'de %43,8 idi; en sık yatış nedenleri kaşeksi, psikiyatrik nedenler ve elektrolit bozukluklarıydı. Elektrolit bozukluğu sıklığı Grup 1'de %24,2, Grup 2'de %31,3; refeeding sendromu sıklığı sırasıyla %9,1 ve %12,5 bulundu. Başlangıç VKİ <18,5 kg/m² varlığı hastane yatışı ve komplikasyon gelişimi ile; düşük kas kuvveti varlığı hastane yatışı gereksinimi ile ilişkiliydi. Sonuç: Yeme bozukluğu tanılı hastalarda klinik iyileşmenin yalnızca kilo/VKİ artışıyla değerlendirilmesi yetersizdir. FFM ve el kavrama kuvvetindeki değişimler, özellikle uzun dönem toparlanmayı yansıtan temel göstergelerdir. El kavrama kuvveti gibi pratik fonksiyonel ölçümlerin, vücut kompozisyon değerlendirmeleriyle birlikte rutin izlemlere entegrasyonu klinik açıdan anlamlı ek bilgi sağlar.

Özet (Çeviri)

ABSTRACT Objective: To evaluate the clinical course of patients with eating disorders followed at the Clinical Nutrition Outpatient Clinic of Istanbul University Istanbul Faculty of Medicine during early, mid-, and long-term follow-up, using anthropometric measurements, body composition assessed by bioelectrical impedance analysis (BIA), biochemical parameters, and changes in handgrip strength; and to examine clinically critical outcomes including hospitalization, electrolyte disturbances, and refeeding syndrome. Materials and Methods: A total of 66 patients with eating disorders who were followed for at least 3 months between 2016 and 2024 were retrospectively analyzed. Patients with available early (0–1 month) and mid-term (3–9 months) data were included in Group 1 (n = 66), while those with early, mid-, and long-term (12–18 months) data were included in Group 2 (n = 32). Body composition was assessed by BIA, and muscle strength was evaluated using handgrip strength; low muscle strength was defined as <27 kg in men and <16 kg in women. Statistical significance was set at p < 0.05. Results: In Group 1, comparisons between the early and mid-term follow-up periods demonstrated significant increases in body weight (48.3 ± 20.4 to 51.3 ± 18.5 kg, p = 0.002), body mass index (BMI) (17.8 ± 6.8 to 18.9 ± 6.1 kg/m², p = 0.002), fat-free mass (FFM) (40.7 ± 8.9 to 42.1 ± 6.7 kg, p = 0.018), and right-hand grip strength (20.8 ± 7.3 to 23.8 ± 7.5 kg, p = 0.001). In Group 2, significant increases were observed from early to long-term follow-up in body weight (49.4 ± 22.9 to 53.4 ± 17.3 kg, p = 0.027), BMI (18.1 ± 7.9 to 19.6 ± 5.7 kg/m², p = 0.025), FFM (41.2 ± 8.8 to 43.8 ± 6.7 kg, p = 0.039), right-hand grip strength (20.5 ± 6.6 to 23.6 ± 8.3 kg, p = 0.001), and left-hand grip strength (19.0 ± 7.2 to 21.5 ± 8.4 kg, p = 0.011). The majority of patients were classified as having very severe disease. Hospitalization rates were 36.4% in Group 1 and 43.8% in Group 2; the most common indications for hospitalization were cachexia, psychiatric reasons, and electrolyte disturbances. The prevalence of electrolyte abnormalities was 24.2% in Group 1 and 31.3% in Group 2, while the prevalence of refeeding syndrome was 9.1% and 12.5%, respectively. A baseline BMI <18.5 kg/m² was associated with hospitalization and complication development, whereas low muscle strength was associated with the need for hospitalization. Conclusion: In patients with eating disorders, assessment of clinical recovery based solely on weight or BMI gain is insufficient. Changes in FFM and handgrip strength represent key indicators of recovery, particularly in the long term. The integration of practical functional measurements such as handgrip strength with body composition assessments into routine follow-up provides clinically meaningful additional information.

Benzer Tezler

  1. Tip 2 diabetes mellituslu yetişkin hastaların glisemik kontrol durumu ve ilişkili faktörler

    Adult Type 2 diabetes mellitus patients' glycemic control status and related factors

    ELİF SAMİYE BAYAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Halk SağlığıMarmara Üniversitesi

    Halk Sağlığı Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AHMET TOPUZOĞLU

  2. Toplumdan edinilen pnömonilerde etken olan bakteriler ve antibiyotiklere duyarlılıkları

    Community-aquired pneumonia causative organisme and antibiotical sensitivity

    SAVAŞ VURAL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1998

    Mikrobiyolojiİstanbul Üniversitesi

    Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. MÜZEYYEN MAMAL TORUN

  3. Hipertansif retinopati ile ilişkili faktörlerin belirlenmesi

    Determination of hipertansif retinopathy related factors

    ERCAN BİÇAKCİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    Kardiyolojiİstanbul Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SACİDE ERDEN

  4. Pulmoner ve ekstrapulmoner sarkoidozun organ tutulumu ve evrelere göre klinik bulguları

    Clinical findings of pulmonary and extrapulmonary sarcoidosis according to organ involvement and disease stage

    EMRE YANARDAĞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Dahiliye Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SERHAT KARADAĞ