Tip 1 diyabetli çocukların annelerinin günlük yaşam aktivitelerinde ortaya çıkan değişikliklerin değerlendirilmesi
Evaluation of changes in the daily life activities of mothers of children with Type 1 diabetes
- Tez No: 998881
- Danışmanlar: DOÇ. DR. EMİNE DİBEK MISIRLIOĞLU
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, Endocrinology and Metabolic Diseases
- Anahtar Kelimeler: Ana-baba çocuk ilişkileri, Diabetes mellitus-tip 1, Günlük yaşam aktiviteleri, Yaşam kalitesi, Diabetes mellitus-type 1, Activities of daily living, Quality of life
- Yıl: 2016
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: Ankara Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hematoloji Onkoloji Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Çocuk Endokrinolojisi Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu çalışmada; Ankara Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hematoloji Onkoloji Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Endokrinoloji Kliniği'nde tip 1 diyabet tanısıyla takip edilen hastaların annelerinde, diyabet tanısı sonrası günlük yaşam aktivitelerinde ortaya çıkan değişikliklerin araştırılması ve bunlara etki eden faktörlerin saptanması amaçlandı. Çocuklarının diyabet süresi 1 ile 10 yıl arasında değişen ve diyabet tanısından sonra boşanma, gelir düzeyinde önemli değişiklik, yeni bir çocuğun doğumu, başka aile bireylerinde ortaya çıkan ciddi kronik hastalık gibi yaşam kalitesini etkileyen diğer etkenlere maruz kalmamış olan anneler çalışma kapsamına alındı. Katılımcılara 48 sorudan oluşan; kişisel bakım, gündelik aktiviteler, eşler arası ilişkiler ve sosyal aktiviteler ile ilgili, diyabet öncesi ve sonrasına dair ikili yapılandırılmış anket soruları yöneltildi. Cevaplar karşılaştırılarak tanı öncesi ve sonrası arasında fark olup olmadığı kaydedildi. Tanı sonrası anlamlı farklılık gösteren değişkenlerin; anne yaşı, anne eğitim düzeyi, hastaların tanı aldıkları yaş ve HbAıc değerlerinden etkilenip etkilenmedikleri kontrol edildi. Diyabet tanısından sonra annelerde uyku süresinde, kişisel bakıma, kıyafet alışverişine ayrılan zamanda ve televizyon başında geçirilen sürede anlamlı azalma, yemek yapma sıklığında ise anlamlı artış olduğu görüldü. Diyabetli çocukların HbA1c değerlerinin yüksek (≥%7,7) ve tanı aldıkları yaşın büyük (≥7 yıl) olmasının, tanı sonrası annelerinin yemek yapına sıklıklarının artması ile daha çok ilişkili olduğu bulundu. Babaların ev işlerinde ve alışverişte annelere yardım etme alışkanlıklarında anlamlı değişiklik olmadığı görüldü. Eşler arasında sohbet etme, duygusal paylaşım, tartışma sıklığı açısından da tanı öncesi ve sonrası arasında farklılık saptanmadı. Eve misafir kabul etme ve misafirliğe gitme gibi sosyal aktivitelerin sıklığı ise anlamlı olarak azalmış bulundu. Anne yaşının küçük (<38 yıl) ve eğitim düzeyinin ilkokul ve altı olması ile çocuğun tanı aldığı yaşın küçük (<7 yıl) ve HbA1c değerinin düşük (<%7,7) olmasının, tanı sonrası annelerin sosyal aktivitelerinin azalması ile daha çok ilişkili oldukları görüldü. Bu sonuçlara göre; diyabet tanısından sonraki eğitim sürecine babaların da dahil edilmesi ve sorumluluk paylaşımının sağlanmasının yanında diyabetli çocukların ailelerine yönelik sosyal destek gruplarının oluşturulması gibi müdahalelerin ve özellikle genç yaştaki, düşük eğitim düzeyine sahip ve diyabetli çocuğu küçük yaşta tanı alan annelerin diyabet izlem ekibi tarafından daha yakından izlenmelerinin, annelerin yaşamsal yüklerini azaltacağı ve yaşam kalitelerinin iyileşmesine yardımcı olacağı düşünülmektedir.
Özet (Çeviri)
In this study, the goal is to investigate the changes occurring in the daily life activities of mothers of patients who were followed up with type l diabetes in the Pediatric Endocrinology Clinic of a tertiary care hospital in Ankara to determine the factors affecting the changes. Mothers who are enrolled in this study had children with a duration of diabetes ranging from 1 to 10 years. The mothers are not exposed to other factors that affect the quality of life, such as divorce, major changes in income, a new child's birth, serious chronic disease occurring in other family members after the diagnosis of diabetes in their children. Participants were asked to fill out a questionnaire consisting of 48 questions about their personal care, daily activities, peer relations, and social activities before and after diagnosis of diabetes. The changes between before and after the diagnosis were recorded by comparing the answers. Variables that differed significantly were then analyzed to determine if they are affected by maternal age, maternal education level, patient's diagnosis age, and HbA1c levels. In the period after the diagnosis of diabetes, a significant decrease was found in the mothers' sleep duration, the time devoted to personal care, clothes shopping, and watching television, while the frequency of cooking was found to be signifıcantly increased. High HbA1c levels (≥%7.7) of children with diabetes and getting a diagnosis of diabetes at older ages (≥7 years) were found to be more associated with the mothers' increased frequency of cooking after the diagnosis. There were no significant changes in the fathers' habit of helping mothers with household chores and shopping. There were also no significant differences in terms of frequency of talking between spouses, emotional sharing, and arguments between spouses before and after the diagnosis. On the other hand, the frequency of social activities such as accepting guests and visiting was found to be significantly decreased. Low HbA1c levels (<%7.7) of children with diabetes, getting a diagnosis of diabetes at younger ages (<7 years), young maternal age (<38 years), and pre-primary or primary education levels of mothers were found to be more associated with the mothers' reduced frequency of social activities after the diagnosis. Based on these results, it is proposed that the inclusion of fathers in the educational process after the diagnosis of diabetes to ensure the sharing of responsibilities between parents would alleviate the negative clıanges in mothers' lives after the diagnosis. Also, support interventions such as the creation of social support groups for families of children with diabetes would help to reduce the load of mothers and to improve their quality of life. It's also recommended that young mothers with low levels of education, whose children have been diagnosed with diabetes at an early age, should be closely followed up by the diabetes monitoring team.
Benzer Tezler
- Tip 1 Diabetes Mellitus tanılı çocuk ve adölesanların yaşam kalitesi ve metabolik kontrolle ilişkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of quality of life and relationship between metabolic control in children and adolescents with Type 1 Diabetes Mellitus
ZEYNEP CAFEROĞLU
Yüksek Lisans
Türkçe
2013
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıErciyes ÜniversitesiBeslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı
PROF. DR. NERİMAN İNANÇ
- Tip 1 diyabetli çocukların hastalıklarına yönelik tutumları ve etkileyen faktörlerin belirlenmesi
The determination of the factors affecting attitudes orienting to the diseases of type 1 diabetic children
ARZU ÇELEBİ
Yüksek Lisans
Türkçe
2014
HemşirelikAtatürk ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. AYDA ÇELEBİOĞLU
- Karbonhidrat sayımı yöntemi uygulanan Tip 1 diyabetli çocuk ve adölesanlarda diyete uyumdaki engeller ve metabolik etkileri
Barriers to dietary adherence and metabolic effects of adherence in carbohydrate counter children and adolescents with TYPE 1 diabetes
SİNEM METİN
Doktora
Türkçe
2015
Beslenme ve DiyetetikBaşkent ÜniversitesiBeslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı
PROF. DR. GÜL KIZILTAN
- Tip 1 diabetli çocuk ve ergenlerde psikiyatrik komorbidite sıklığı ve özelliklerinin incelenmesi
Investigation of psychiatric comorbidity frequency and characteristics of type 1 diabetic children and adolescents
HACER RÜZGAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2008
PsikiyatriUludağ ÜniversitesiÇocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. YEŞİM TANELİ
- Bir üniversite hastanesi sosyal pediatri polikliniğine başvuran 0-12 ay arası çocukların annelerinin D vitamini desteği hakkındaki bilgi, tutum ve davranışları
Knowledge, attitude and behavior of mothers of children aged 0-12 months visiting a university hospital social pediatrics policlinic towards vitamin D support
GÖKÇEN ÜLKÜ ŞİMŞEK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2018
Aile HekimliğiAnkara ÜniversitesiAile Hekimliği Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ AYŞE GÜLSEN CEYHUN PEKER