Geri Dön

Türkiye'de“Hepsini Yakala Partisi”: Adalet Partisi Ve Anavatan Partisi üzerinden karşılaştırmalı bir analiz

“Catch All Party”in Türkiye: A comparative analysis on Justice Party and Motherland Party

  1. Tez No: 999270
  2. Yazar: METEHAN BEKLEVİŞ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. DEMİRHAN FAHRİ ERDEM
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Siyasal Bilimler, Political Science
  6. Anahtar Kelimeler: Adalet Partisi, Anavatan Partisi, Hepsini Yakala Partisi, Otto Kirchheimer, Propaganda, Siyasal Parti, Seçim, Justice Party, Motherland Party, Catch all Party, Otto Kirchheimer, Propaganda, Political Party, Election
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi
  10. Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Siyaset ve Sosyal Bilimler Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Modern temsili demokraside siyasal partiler temel kurumlardan biridir. Bu nedenle siyasal partiler, özellikle siyaset bilimi olmak üzere birçok sosyal bilim alanında yoğun biçimde incelenmiştir. Bu alandaki önemli başlıklardan biri parti tipolojileridir. Otto Kirchheimer'in geliştirdiği“hepsini yakala partisi”kavramı, hem bir parti tipini hem de Batı Avrupa'daki parti sistemlerindeki dönüşümü açıklamak için kullanılmıştır. Bu tez, hepsini yakala partisinin özelliklerini Türkiye örneği üzerinden incelemektedir. Kavram her ne kadar toplumun tamamını kapsayan bir çağrışım taşısa da günümüz koşullarında bunun pratikte sınırlı kaldığı görülmektedir. Bu çerçevede hepsini yakala partisi; ideolojik açıdan geniş kesimleri rahatsız etmeden seçim rekabetini kazanabilecek büyüklükte bir seçmen kitlesine seslenen, bireysel seçmenden çok çıkar gruplarıyla ilişkilerini güçlendiren, güçlü liderlik ve üst yönetim yapısına sahip, örgütsel açıdan profesyonelleşen bir parti olarak tanımlanabilir. Bir partinin bu tipe uygunluğu; parti örgütü, ideoloji ve seçim ölçütleri ile bunlara bağlı alt ölçütler üzerinden değerlendirilmektedir. Tez, nitel araştırma yaklaşımı ve karşılaştırmalı tarihsel analiz tasarımıyla yürütülmüş, veriler doküman analizi yoluyla elde edilmiştir. Bu kapsamda, Adalet Partisi'nin 1965-1971, Anavatan Partisi'nin ise 1983-1989 dönemleri karşılaştırılmıştır. Bulgular, bazı alt ölçütlerde Adalet Partisi'nin, bazılarında ise Anavatan Partisi'nin öne çıktığını göstermektedir. Bununla birlikte, yazılı kaynaklarla sınırlı kalınması ve bazı örgütsel verilere ulaşılamaması önemli sınırlılıklardır. Sonuç olarak, Türkiye'de hepsini yakala partisi tipine uyan ilk siyasal partinin Adalet Partisi olduğu sonucuna varılmıştır.

Özet (Çeviri)

In modern representative democracy, political parties are among the fundamental institutions. For this reason, they have been widely examined in many fields of social science, especially political science. One of the prominent topics in this literature is party typologies. The concept of the“catch-all party,”developed by Otto Kirchheimer, has been used both to define a party type and to explain the transformation of party systems in Western Europe. This thesis examines the characteristics of the catch all party through the case of Türkiye. Although the concept suggests an appeal to the whole society, in practice this inclusiveness remains limited under contemporary conditions. In this context, a catch-all party can be defined as a party that appeals to a broad electorate large enough to win electoral competition without seriously disturbing different ideological groups, strengthens its relations with interest groups rather than individual voters, has a strong leadership and executive structure, and becomes organisationally professionalised. A party's conformity to this type is evaluated through the criteria of party organisation, ideology, and elections, together with their related sub criteria. The thesis was conducted through a qualitative research approach and a comparative historical analysis design, and the data were obtained through document analysis. Within this scope, the periods of the Justice Party between 1965 and 1971 and the Motherland Party between 1983 and 1989 were compared. The findings show that the Justice Party was more prominent in some sub criteria, while the Motherland Party stood out in others. However, reliance on written sources and the lack of access to certain organisational data constitute important limitations. As a result, the thesis concludes that the first political party in Türkiye to fit the catch-all party type was the Justice Party.

Benzer Tezler

  1. Televizyonda siyasal propaganda ve Akp

    Political propaganda in television and Akp

    TUBA KALÇIK

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2007

    İletişim BilimleriAnkara Üniversitesi

    Halkla İlişkiler ve Tanıtım Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. SEZER AKARCALI

  2. Altı yaş uygulaması karşısında okul müdürlerinin tavırları

    Başlık çevirisi yok

    MUALLA BİLGİN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1985

    Eğitim ve ÖğretimGazi Üniversitesi

    YRD. DOÇ. DR. MEHMET URAL

  3. Türkiye'deki eğitim sendikaları genel merkez yöneticilerinin eğitimin yerelleşmesi ile ilgili görüşleri

    Turkish education unions 'chairmans' views about the decentralization of education

    HAKAN TOPALOĞLU

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    Eğitim ve ÖğretimOndokuz Mayıs Üniversitesi

    Eğitim Yönetimi, Teftişi, Planlaması ve Ekonomisi Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. İBRAHİM GÜL

  4. The moderating role of psychological resilience on the relations of self leadership and collaborative climate with affective commitment

    Özliderlik ve işbirlikçi örgüt ikliminin duygusal bağlılık ile ilişkisinde psikolojik sağlamlığın düzenleyici rolü

    SİNEM ELİK

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2024

    İşletmeMarmara Üniversitesi

    İşletme Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SEÇİL TAŞTAN

  5. Employment security system in Turkish labour law

    Türk iş hukukunda iş güvencesi sistemi

    EGEMEN İLGÜN

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2025

    Hukukİstanbul Medeniyet Üniversitesi

    Özel Hukuk Ana Bilim Dalı

    DR. ÖMER UĞUR