Geri Dön

Tip 2 Diyabetes mellituslu hastalarda ürik asit / Non-HDL kolesterol oranının mikrovasküler komplikasyonlar ile ilişkisi

The relationship between uric acid / Non-HDL cholesterol ratio and microvascular complications in patients with type 2 Diabetes mellitus

  1. Tez No: 999495
  2. Yazar: HANDE ÇELİK
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. İSMAİL DEMİR
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İzmir Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Tip 2 diyabetes mellitus (T2DM), hem küresel hem de ulusal ölçekte hızla artan prevalansı ve ciddi mikro-makrovasküler sekelleri nedeniyle önemli bir halk sağlığı sorunudur. Diyabetik retinopati, nefropati ve nöropati erken tanı almadığında kalıcı morbiditeye yol açmaktadır. Ürik asit (UA) ve Non-HDL kolesterol (Non-HDL), diyabetik dislipideminin ve insülin direncinin biyokimyasal yansımaları olup endotel disfonksiyonu, inflamasyon ve aterojenite ile ilişkilidir. Bu çalışmanın amacı, rutin biyokimya parametrelerinden hesaplanabilen ürik asit/Non-HDL kolesterol oranının (UA/Non-HDL) T2DM'lilerde mikrovasküler komplikasyonlar ile ilişkisini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Kesitsel ve retrospektif tasarımlı bu çalışma, T2DM tanılı yetişkin hastaları kapsamaktadır. Hastaların demografik özellikleri, biyokimyasal parametreleri ve mikrovasküler komplikasyon durumları (retinopati, nefropati, nöropati) hastane bilgi yönetim sistemi kayıtlarından elde edilmiştir. UA/Non-HDL kolesterol oranı laboratuvar ölçümleri kullanılarak hesaplanmıştır. Komplikasyon varlığına göre gruplar karşılaştırılmış; korelasyon analizleri, tek ve çok değişkenli lojistik regresyon modelleri uygulanmıştır. Ek olarak oran için ROC eğrisi analizi yapılarak kestirim performansı değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışmaya 695 hasta dahil edildi. Çalışma popülasyonunun yaş ortalaması 63,67 ± 11,61 yıl, ortalama takip süresi 5,61 ± 0,92 yıl olarak bulundu. Hastaların %68'i kadın olup en sık görülen komorbidite hipertansiyon (%37) saptandı. Hastaların 236'sında (%34) en az bir mikrovasküler komplikasyon saptanırken, 50'sinde (%7) birden fazla mikrovasküler komplikasyon birlikteliği vardı. Çalışma popülasyonunda mikrovasküler komplikasyon prevalansı anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur. Komplikasyon gelişen hastalarda UA ve Non-HDL kolesterol düzeyleri belirgin olarak yüksek olup, UA/Non-HDL kolesterol oranı da anlamlı derecede artmıştır. Oran ile komplikasyon varlığı arasında pozitif korelasyon saptanmıştır. Lojistik regresyon analizlerinde UA/Non-HDL kolesterol oranı, klasik risk faktörlerinden bağımsız şekilde mikrovasküler komplikasyonların anlamlı bir belirteci olarak bulunmuştur. ROC analizinde oran için kabul edilebilir düzeyde öngörü performansı elde edilmiştir. Sonuç: UA/Non-HDL kolesterol oranı, kolay hesaplanabilir, ucuz ve rutin klinik pratikte erişilebilir bir parametre olup T2DM hastalarında mikrovasküler komplikasyon riskinin erken öngörülmesinde değerli bir biyobelirteç olabilir. Klinik risk sınıflamasında yardımcı bir araç olarak kullanılma potansiyeline sahiptir.

Özet (Çeviri)

Objective: Type 2 diabetes mellitus (T2DM) is a major global health problem with rapidly increasing prevalence and substantial micro- and macrovascular complications. Diabetic retinopathy, nephropathy, and neuropathy are major causes of irreversible morbidity when not detected early. Uric acid (UA) and Non-high-density lipoprotein cholesterol (Non-HDL-C) reflect the biochemical components of diabetic dyslipidemia and insulin resistance, contributing to endothelial dysfunction, inflammation, and atherogenic burden. This study aimed to evaluate the predictive value of the uric acid/Non-HDL cholesterol ratio (UA/Non-HDL-C) for microvascular complications in individuals with T2DM. Materials and Methods: This retrospective cross-sectional study included adult patients diagnosed with T2DM. Demographic characteristics, laboratory data, and the presence of microvascular complications (retinopathy, nephropathy, neuropathy) were obtained from hospital records. The UA/Non-HDL-C ratio was calculated using routine biochemical parameters. Patients were compared based on complication status. Correlation analyses and both univariate and multivariate logistic regression models were performed. Additionally, receiver operating characteristic (ROC) curve analysis was conducted to assess the predictive performance of the ratio. Results: The study included 695 patients. The mean age of the study population was 63.67 ± 11.61 years, and the mean follow-up period was 5.61 ± 0.92 years. Sixty-eight percent of the patients were female, and the most common comorbidity was hypertension (37%). At least one microvascular complication was detected in 236 patients (34%), while 50 patients (7%) had multiple microvascular complications. The prevalence of microvascular complications in the study cohort was considerable. Patients with microvascular complications had significantly higher UA and Non-HDL-C levels, and the UA/Non-HDL-C ratio was also markedly elevated. A positive correlation was found between the ratio and the presence of microvascular complications. In logistic regression analyses, the UA/Non-HDL-C ratio emerged as a significant independent predictor of microvascular complications, even after adjustment for conventional risk factors. ROC analysis demonstrated an acceptable discriminatory performance for the ratio in predicting complications. Conclusion: The UA/Non-HDL-C ratio is an inexpensive, easily obtainable, and reproducible parameter in routine clinical practice. It may serve as a valuable biomarker for the early prediction of microvascular complications in patients with T2DM and holds potential as an adjunct tool in clinical risk stratification.

Benzer Tezler

  1. Genç koroner arter hastalıklarının risk faktörleri

    Başlık çevirisi yok

    FİRDOVSİ İBRAHİMOV

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2004

    Ondokuz Mayıs Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    Yükleniyor...

  2. Prediyabetik bireylerde roziglitazon kullanımının etkinliğinin değerlendirilmesi

    Assesment of using rosiglitazone in patients wityh pre-diabetes

    MİNE ÖZDUMAN CİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2007

    Ankara Üniversitesi

    Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    Yükleniyor...

  3. Oksidatif stres parametreleri ile doku doppler ekokardiyografi ile değerlendirilen diyastolik fonksiyon indeksleri arasındaki ilişki

    The relationship between oxidative stress parameters and diastolic function indices evaluated by tissue doppler echocardiography

    GÜLTEKİN GÜNHAN DEMİR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    Ufuk Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    Yükleniyor...

  4. Diyabetik ve obez olmayan erişkin hastalarda nonalkolik yağlı karaciğer hastalığı ve serum ürik asit düzeyi arasındaki ilişki

    The relationship between fatty liver and uric acid in nonobez nondiabetic patients with nonalcoholic fatty liver disease

    GÜLTEKİN PEKCAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    Kırıkkale Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    Yükleniyor...

  5. Isparta ve çevresinde klopidogrel ve aspirin direncinin araştırılması

    Investigation of aspirin and clopi̇dogrel resi̇stance in Isparta area

    FATİH AKSOY

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    Süleyman Demirel Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    Yükleniyor...

  6. Akut miyokard enfarktüsü geçiren diyabetik olmayan hastalarda insulin direnci ile SYNTAX skoru arasındaki ilişki

    Relationship between insulin resistance and SYNTAX score in non diabetic patients with acute myocardial infarction

    MUSTAFA AHMET GÜNDEŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    Mersin Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    Yükleniyor...