Ebeveynlere yönelik nefes egzersizi uygulamalarının okul öncesi dönem ebeveyn-çocuk iletişimine etkisi
The effects of parent-focused breathing exercise practices on parent–child communication in the preschool period
- Tez No: 1000988
- Danışmanlar: DOÇ. DR. ÜMMÜHAN YEŞİL DAĞLI
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Eğitim ve Öğretim, Education and Training
- Anahtar Kelimeler: Aile içi iletişim, Etkili iletişim, Çocuk-okul öncesi, Family communicatin, Efficient communication
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Yıldız Teknik Üniversitesi
- Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Temel Eğitim Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Okul Öncesi Eğitimi Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu araştırma, okul öncesi dönemde çocuğu olan ebeveynlere uygulanan nefes egzersizlerinin ebeveyn ile çocuk iletişimi üzerindeki etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Ayrıca, nefes egzersizlerinin etkisinin katılımcıların çeşitli demografik özelliklerine göre farklılık gösterip göstermediği araştırılmıştır. Çalışma, karma yöntemde yürütülmüş olup araştırmanın nicel boyutunda tek gruplu ön test son test deneysel model kullanılmıştır. Nitel boyut ise ebeveynlerin nefes egzersizlerine ve bu egzersizlerin çocuklarıyla kurdukları iletişim üzerindeki etkisine yönelik görüşlerden meydana gelmektedir. Bu bağlamda, araştırmanın verileri Demografik Bilgi Formu, Anne-Baba-Çocuk İletişimini Değerlendirme Aracı ve Görüşme Formu kullanılarak toplanmıştır. Veriler SPSS-25 istatistik programı ile analiz edilmiştir. Verilerin analizinde ortalama, standart sapma, frekans ve yüzdelik gibi betimsel analizlerin yanı sıra nefes egzersizlerinin ebeveyn ile çocuk iletişimi üzerindeki etkisini test etmek amacıyla Bağımlı gruplar t-testi ve Karışık Desenler ANOVA kullanılmıştır. Nitel veriler betimsel ve içerik analizi yoluyla analiz edilmiştir. Araştırmada, okul öncesi dönemde çocuğu olan ebeveynlere uygulanan nefes egzersizlerinin ebeveyn ile çocuk iletişimi üzerinde pozitif ve istatiksel olarak anlamlı bir etkisinin olduğu bulunmuştur. Nefes egzersizlerinin ebeveyn-çocuk iletişimi üzerine olan etkisinin annelerin yaşının, eğitim durumunun, çalışma durumunun, günlük çalışma saatinin, medeni durumunun, çocuk sayısının ve çocuk bakımında yardımcı birinin bulunmasına göre anlamlı bir farklılık göstermediği tespit edilmiştir. Nefes egzersizleri sonrasında ebeveynlerin %84'ü stresli anlarda kendini sakinleştirme ve günlük yaşamda bilinçli nefes kullanım becerilerinin arttığını belirtmiştir. Ebeveynlerin büyük çoğunluğu, sakinleşme sürecinin kısaldığını, stresle daha etkili başa çıkabildiklerini ve farkındalıklarının arttığını ifade etmiştir. Katılımcıların %92'si çocukla iletişimde duyguları fark etme; %92'si duygularını yönetme becerilerinin geliştiğini; %84'ü çocukla iletişimde sabır düzeyinin arttığını, %88'i çocuklarıyla daha fazla göz teması kurduklarını, %88'i tartışma ve kriz anlarını daha sakin ve çözüm odaklı yönetebildiklerini ifade etmiştir. Annelerin %80'i çocuklarına karşı daha az yargılayıcı olduklarını, %64'ü ise çocukların karşı dikkat ve odaklanma düzeylerinin arttığını belirtmiştir. Katılımcıların büyük çoğunluğu, nefes egzersizleri sonrasında anne-çocuk bağının güçlendiğini ve uygulamanın ebeveynlik becerilerine olumlu katkı sağladığını ifade etmiştir. Elde edilen bulgular, nefes egzersizlerinin ebeveynlerin duygusal düzenleme becerilerini desteklediğini ve ebeveyn-çocuk etkileşimini güçlendiren etkili bir müdahale yöntemi olduğunu göstermektedir.
Özet (Çeviri)
This research was conducted to examine the effect of breathing exercises applied to parents of preschool children on parent-child communication. Additionally, it investigated whether the effect of breathing exercises differed according to the various demographic characteristics of the participants. The study was conducted using a mixed-methods approach, with a single-group pretest-posttest experimental design used in the quantitative dimension. The qualitative dimension consisted of parents' opinions on breathing exercises and their impact on communication with their children. Data were collected using a Demographic Information Form, a Parent-Child Communication Assessment Tool, and an Interview Form. The data were analyzed using the SPSS-25 statistical program. Descriptive analyses such as mean, standard deviation, frequency and percentage were used,as well as the Dependent groups t-test and Mixed Designs ANOVA to test the effect of breathing exercises on parent-child communication. Qualitative data were analyzed through descriptive and content analysis. The study found that breathing exercises applied to parents of preschool children had a positive and statistically significant effect on parent-child communication. It was determined that the effect of breathing exercises on parent-child communication did not show a significant difference according to mothers' age, education level, employment status, daily working hours, marital status, number of children and presence of a caregiver. Following breathing exercises, 84% of parents stated that their ability to calm themselves during stressful moments and use conscious breathing in daily life had increased. The vast majority of parents stated that their calming times had shortened, they were able to cope with stress more effectively and their awareness had increased. 92% of participants stated that their ability to recognize emotions in communication with their children had improved, 92% stated that their ability to manage emotions had improved; 84% stated that their level of patience in communication with their children had increased; 88% stated that they made more eye contact with their children; and 88% stated that they were able to manage arguments and crises more calmly and in a solution-oriented manner. 80% of mothers reported being less judgmental towards their children, and 64% reported increased attention and focus towards their children. The vast majority of participants stated that the mother-child bond strengthened after the breathing exercises and that the practice positively contributed to their parenting skills. The findings indicate that breathing exercises support parents' emotional regulation skills and are an effective intervention method that strengthens parent-child interaction.
Benzer Tezler
- Yenidoğan yoğun bakım ünitesinde bebeği yatan ebeveynlerin yenidoğan bakımına yönelik bilgi düzeyleri
Information levels about newborn care of the parents of the babies lining at the newborn intensive care
NURAN BİLGİLİ
Yüksek Lisans
Türkçe
2009
Halk SağlığıOndokuz Mayıs ÜniversitesiHalk Sağlığı Hemşireliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. YILDIZ PEKŞEN
- Astımlı çocuk ebeveynlerine verilen taburculuk eğitiminin hastalığın seyrine etkisi
The effect of discharge training provided for parents of children with asthma upon the course of disease
ÖZLEM KAÇKİN
Yüksek Lisans
Türkçe
2016
HemşirelikHarran ÜniversitesiHemşirelik Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. SELMA KAHRAMAN
- BURSA 10 NO'LU KURTULUŞ AİLE SAĞLIĞI MERKEZİNE KAYITLI 0–4 YAŞ ÇOCUK SAHİBİ ANNELERİN YABANCI CİSİM ASPİRASYONUNDA UYGULANACAK YÖNTEMLER HAKKINDA BİLGİ VE TUTUMLARININ DEĞERLENDİRİLMESİ
BURSA 10 NO'LU KURTULUŞ AİLE SAĞLIĞI MERKEZİNE KAYITLI 0–4 YAŞ ÇOCUK SAHİBİ ANNELERİN YABANCI CİSİM ASPİRASYONUNDA UYGULANACAK YÖNTEMLER HAKKINDA BİLGİ VE TUTUMLARININ DEĞERLENDİRİLMESİ
HANDE RİGAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2026
Aile HekimliğiBursa Uludağ ÜniversitesiAile Hekimliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. YEŞİM UNCU
- Pediatrik yaş grubu yabancı cisim aspirasyonlarında tanı ve tedavi
Diagnosis and treatment of foreign body aspirations in pediatric age group
GALBINUR ABDULLAYEV
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2021
Göğüs Kalp ve Damar CerrahisiKocaeli ÜniversitesiGöğüs Cerrahisi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. AYKUT ELİÇORA
- Bir sosyal pediatri polikliniğine başvuran 0-6 yaş arası çocuğu olan anne babaların üçüncü el sigara dumanı hakkındaki inanışlarının değerlendirilmesi
Evaluation of beliefs about third-hand cigarette smoke of parents with children between 0-6 years of age applied to a social pediatric clinic
NURBANU KARLI ÖKSÜZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Halk SağlığıAnkara ÜniversitesiHalk Sağlığı Ana Bilim Dalı
PROF. DR. DENİZ ODABAŞ