Geri Dön

Hastanemizde çalışan araştırma görevlilerin kardiyopulmoner resüsitasyon konusundaki bilgi,tutum ve görüşleri

Knowledge, attitudes, and opinions of research assistants working in our hospital regarding cardiopulmonary resuscitation

PDF İndir

  1. Tez No: 1001768
  2. Yazar: ZEYNEP BUZLUK
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. IŞIN GENÇAY
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Anestezi ve Reanimasyon, Anesthesiology and Reanimation
  6. Anahtar Kelimeler: Araştırma görevlisi hekim, kardiyopulmoner arrest, kardiyopulmoner resüsitasyon, Kalp durması, Cardiopulmonary arrest, cardiopulmonary resuscitation, research physician, Heart arrest
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Kırıkkale Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Anestezi ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Kardiyopulmoner arrest (KA), fonksiyonel kardiyak aktivitenin ve sistemik dolaşımın kaybıdır. Düzeltici önlemler hızla alınmazsa bu durum ani ölüme kadar ilerler. KA tanısının netleştirilmesinin ardından en kısa sürede kardiyopulmoner resüsitasyon (KPR) uygulamasına başlanmalıdır. KPR, KA geçiren kişilerde sonuçları iyileştirmenin ayrılmaz bir parçasıdır ve hastanın sistemik dolaşımını yeniden sağlayarak iyi nörolojik sonuçlarla sağkalımını amaçlar. Doğru KPR uygulaması için resüsitasyon ekibinin teorik ve pratik eğitimlerini alarak ve uygulama becerisi kazanarak bu konuda yetkin olması gereklidir. KPR uygulmasının hekimler için temel bir yeterlilik olması sebebiyle, çalışmamızda hastanemizde çalışan araştırma görevlilerinin KPR konusundaki bilgi, tutum ve görüşlerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Materyal-metot: Çalışmamız, Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Etik Kurulu'nun 12.03.2025 tarihli 2025.03.13 sayılı onayı ile; Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde dahili branşlarda (DB) (aile hekimliği, dahiliye, göğüs hastalıkları, kardiyoloji, nöroloji) uzmanlık eğitimi almakta olan 50 araştırma görevlisi (AG) hekim ile cerrahi branşlarda (CB) (anestezi ve reanimasyon, genel cerrahi, kulak burun boğaz hastalıkları, ortopedi, üroloji, kadın hastalıkları ve doğum) uzmanlık eğitimi almakta olan 50 AG hekim olmak üzere toplam 100 AG hekimin katılımı ile yürütüldü. Katılımcılara 30 sorudan oluşan bir anket uygulanarak cevapları kayıt altına alınıp analiz edildi. Bulgular: Katılımcıların yaş ortalamaları DB ve GB gruplarında sırası ile 28,36±2,77 ve 28,78±2,48 yıldı. DB grubunda 28 (%56,0) kadın, 22 (%44,0) erkek; CB grubunda ise 16 (%32,0) kadın ve 34 (%68,0) erkek yer aldı; CB grubunda erkeklerin sayısı istatistiksel olarak anlamlı farkla fazlaydı (p<0,05). DB grubunda CB grubuna kıyasla; KPR uygulama sayısı (median 27 ve 4) ile KPR eğitimi alma (sırasıyla %94,0 ve %78,0), tahmini efektif göğüs basısının nasıl olduğunu bilme (%100,0 ve %80,0), ritmi hangi aralıklarla kontrol etmesi gerektiğini bilme(%96,0 ve %64,0), KPR'de Adrenalinin kaç mg uygulandığını bilme (%98,0 ve %52,0), KPR'de Adrenalinin kaç dakikada bir tekrarlandığını bilme (%98,0 ve %54,0), şoklanabilir ritmlerde (%88,0 ve %40,0) hangi ilacın uygulandığını bilme, kaçıncı şoktan sonra ilaç verilmesi gerektiğini bilme (%74,0 ve %28,0), şoktan sonra verilen ilaç miktarını bilme (%62,0 ve %22,0), defibrilatörde bulunan pedlerin yerleşimini bilme (%90,0 ve %44,0), uygulanabilir ritmlerde enerji düzeyini ne kadar uygulayacağını bilme (%78,0 ve %34,0), KPR sırasında hastanın entübe olduğunu anlayabileceğini düşünme (%94,0 ve %48,0), trakeal entübasyonun doğruluğunun altın standardını bilme, unstabil taşikardik hastalarda ne yapması gerektiğini bilme (%68,0 ve %26,0), stabil taşikardik ix 11 hastalarda vagal manevra QRS mesafesine bağlı olup olmadığını bilme (%64,0 ve %20,0), bradikardik hastalarda Atropinin ilk hangi dozda uygulanmaya başlanması gerektiğini bilme (%84,0 ve %26,0), Atropinin maksimum hangi doza kadar tekrarlanabileceğini bilme (%70,0 ve %24,0), görseli verilen ritmin ön tanısını bilme (%98,1 ve %78,0), bu ritmi düzenlemek için hangi tedavinin uygulanması gerektiğini bilme (%80,0 ve %40,0) oranları sayısı istatistiksel olarak anlamlı farkla fazla bulundu (p<0,05). KPR konusundaki bilgi düzeyinin en düşük olduğu branşlar üroloji-kadın hastalıkları ve doğum (KD), ortopedi ve kulak burun boğaz hastalıkları (KBB) olarak belirlendi. Sonuç: CB AG hekimlerinin KPR'ye ilişkin bilgi düzeylerinin DB AG hekimlerine göre anlamlı düzeyde düşük olduğu; CB arasında ise üroloji-KD, ortopedi ve KBB branşlarının bilgi düzeyi en düşük branşlar olduğu belirlendi.

Özet (Çeviri)

Objective: Cardiopulmonary arrest (CA) is the loss of functional cardiac activity and systemic circulation. If corrective measures are not taken promptly, this condition can progress to sudden death. Once the diagnosis of CA is confirmed, cardiopulmonary resuscitation (CPR) should be initiated as soon as possible. CPR is an integral part of improving outcomes in people who have had a CA and aims to restore systemic circulation and allow the patient to survive with good neurological outcomes. To apply CPR correctly, the resuscitation team must be competent in this regard by receiving theoretical and practical training and gaining application skills. Since CPR application is a basic competence for physicians, our study aimed to evaluate the knowledge, attitudes and opinions of research assistants working in our hospital about CPR. Materials-methods: Our study was conducted with the approval of Kırıkkale University Faculty of Medicine Ethics Committee dated 12.03.2025 and numbered 2025.03.13, with the participation of a total of 100 AG physicians, including 50 research assistants (AG) who were receiving specialist training in internal branches (DB) (family medicine, internal medicine, chest diseases, cardiology, neurology) and 50 AG physicians who were receiving specialist training in surgical branches (CB) (anesthesia and reanimation, general surgery, ear, nose and throat diseases, orthopedics, urology, gynecology and obstetrics) at Kırıkkale University Faculty of Medicine. A survey consisting of 30 questions was applied to the participants and their answers were recorded and analyzed. Results: The mean ages of the participants in the DB and GB groups were 28.36±2.77 and 28.78±2.48 years, respectively. There were 28 (56.0%) females and 22 (44.0%) males in the DB group; 16 (32.0%) females and 34 (68.0%) males in the CB group; the number of males was statistically significantly higher in the CB group (p<0.05). In the DB group compared to the CB group; The number of CPR applications (median 27 and 4) and receiving CPR training (94.0% and 78.0%, respectively), knowing what the estimated effective chest compressions are (100.0% and 80.0%), knowing at what intervals to check the rhythm (96.0% and 64.0%), knowing how many mg of adrenaline is administered in CPR (98.0% and 52.0%), knowing how often adrenaline is repeated in CPR (98.0% and 54.0%), knowing which drug is administered in shockable rhythms (88.0% and 40.0%), knowing after which shock the drug should be administered (74.0% and 28.0%), knowing the amount of drug administered after the shock (62.0% and 22.0%), knowing the placement of the pads on the defibrillator (90.0% and 44.0%), knowing how much energy to apply in xi 13 applicable rhythms (78.0% and 34.0%), The rates of thinking that the patient could understand that he/she was intubated (94.0% and 48.0%), knowing the gold standard of tracheal intubation accuracy, knowing what to do in unstable tachycardic patients (68.0% and 26.0%), knowing whether vagal maneuver is dependent on QRS distance in stable tachycardic patients (64.0% and 20.0%), knowing the initial dose of atropine to be administered in bradycardic patients (84.0% and 26.0%), knowing up to the maximum dose that atropine can be repeated (70.0% and 24.0%), knowing the preliminary diagnosis of the rhythm given visually (98.1% and 78.0%), knowing which treatment should be applied to regulate this rhythm (80.0% and 40.0%) were found to be statistically significantly higher (p<0.05). The branches with the lowest level of knowledge about CPR were determined as urology-gynecology and obstetrics (CD), orthopedics and ear, nose and throat diseases (ENT). Conclusions: It was determined that CB AG physicians' level of knowledge about CPR was significantly lower than DB AG physicians; among CB, urology-KD, orthopedics and ENT branches had the lowest knowledge levels.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    641400

    Bir üniversite hastanesinde çalışan araştırma görevlisi hekimlerin kardiyopulmoner resusitasyon konusundaki yaklaşımları

    The approaches of physicians on cardiopulmonary resuscitation in A university hospital

    MAHMUT KURT

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Anestezi ve ReanimasyonDicle Üniversitesi

    Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. FEYZİ ÇELİK

  2. Tez No

    639642

    Ankara Şehir Hastanesinde çalışan aile hekimliği araştırma görevlilerinin kardiyopulmoner resüsitasyon hakkındaki bilgi, tutum ve görüşleri

    Information, attitude, and views of family medicine research assistants working in Ankara City Hospital, on the cardiopulmonary resuscitation

    MURAT KARAHAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Aile HekimliğiYıldırım Beyazıt Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ BASRİ FURKAN DAĞCIOĞLU

  3. Tez No

    511023

    Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi araştırma görevlileri empati düzeylerinin iş doyumu ve tükenmişlik ile ilişkisi

    The relationship between empathy levels, burnout and job satisfaction Trakya University Faculty of Medicine Residents

    ALİ ALPER UYAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Aile HekimliğiTrakya Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ ÖNDER SEZER

  4. Tez No

    535729

    Sağlık Bilimleri Üniversitesi Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde görev yapmakta olan araştırma görevlilerinin bölümlere göre fiziksel aktivitelerinin pedometreyle değerlendirilmesi

    Evaluation of the physical activities with pedometer who work as a research assistant in The Health Sciences, Ankara Numune education and research hospital

    İREMGÜL GÜNGÖR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    İlk ve Acil YardımSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MEHMET AKİF KARAMERCAN

  5. Tez No

    769936

    Trakya Üniversitesi Tıp fakültesi Araştırma görevlilerinin COVID-19 pandemi döneminde algıladıkları stres ve başa çıkma tutumlarının değerlendirilmesi

    Evaluation of Trakya University Faculty of medicine residents' perceived stress and coping attitudes during the COVID-19 pandemic period

    SABİHA HAZAL DEMİRSOY

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Aile HekimliğiTrakya Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    ÖĞR. GÖR. ÖNDER SEZER

Geri Dön