Suisid amaçlı ve suisid dışı kendine zarar verme davranışı olan ergenlerde periferik dolaşımda PPN, Notum ve SK düzeyleri
PPN, Notum, and SK levels in the peripheral circulation of adolescents with suicidal and non-suicidal self-injury behavior
- Tez No: 1002751
- Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ HURŞİT FERAHKAYA
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Psikiyatri, Psychiatry
- Anahtar Kelimeler: Ergen, intihar davranışı, intihar dışı kendine zarar verme davranışı, kendine zarar verme, notum, porcupine, wnt sinyal yolağı, transdiagnostik, Adolescents, Non-suicidal self injury, Self harming behavior, Suicidal behavior, Notum, Porcupine, Transdiagnostic approach, Wnt signaling pathway
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Necmettin Erbakan Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: İntihar girişimi ve kendine zarar verme davranışının ergenlik döneminde sıklığının arttığı ve bu davranışların önemli bir halk sağlığı sorunu olduğu bilinmektedir. İntihar ve kendine zarar verme davranışlarının nörobiyolojisini inceleyen çalışmalar son yıllarda artış göstermiş olmakla birlikte, bu alandaki veriler halen sınırlıdır. Birbirine sıklıkla eşlik eden bu davranışların altında yatan ortak biyolojik mekanizmaların anlaşılabilmesi için tanıya değil davranışa odaklanan transdiagnostik yaklaşımların önemi artmaktadır. Bu çalışmada intihar girişimi ve intihar dışı kendine zarar verme davranışı olan ergenler ile sağlıklı kontrollerin periferik dolaşımında Wnt sinyal yolağının düzenlenmesinde görev alan PPN (Porcupine), Notum ve SK (Dkk-1) düzeyleri açısından karşılaştırılması amaçlanmıştır. Ayrıca bu moleküllerin düzeyleri ile söz konusu davranışların sıklığı, algılanan stres seviyesi ve çocukluk çağı travma maruziyetinin boyutu arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi hedeflenmiştir. Yöntem: Çalışmaya Necmettin Erbakan Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Polikliniklerine ayaktan başvuran, DSM-5-TR tanı kriterlerine göre kendine zarar verme davranış bozukluğu tanısı alan 12-18 yaş arası 40 olgu, DSM-5-TR tanı kriterlerine göre intihar davranışı bozukluğu tanısı alan, 12-18 yaş arası 41 olgu ile genel pediatri polikliniğine rutin kontrol amaçlı başvuran, herhangi bir fiziksel veya psikiyatrik hastalığı bulunmayan 40 olgu dahil edilmiştir. Çalışmaya dahil edilen tüm olgulara sertifikalı araştırmacı tarafından Okul Çağı Çocukları İçin Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi-Şimdi ve Yaşam Boyu Şekli Türkçe Uyarlaması uygulanmıştır. Hasta gruplarındaki psikiyatrik tanılar bu görüşme aracılığıyla belirlenirken, kontrol grubunda psikopatoloji varlığı dışlanmıştır. Ardından araştırmacı tarafından sosyodemografik veri formu doldurulmuştur. Hasta grubundaki katılımcılar, Çocuk Anksiyete Depresyon Ölçeği Çocuk Formu Yenilenmiş Versiyonu, Kendine Zarar Verme Davranışı Değerlendirme Envanteri, Çocukluk Çağı Örselenme Yaşantıları Ölçeği, Algılanan Stres Düzeyi Ölçeği, İntihar Olasılığı Ölçeği; ebeveynleri ise Turgay DSM-IV'e Dayalı Çocuk ve Ergenlerde Davranım Bozuklukları İçin Tarama ve Derecelendirme Ölçeğini doldurmuştur. Hasta ve kontrol grubundaki katılımcılardan serum Porcupine, Notum ve Dkk-1 düzeylerinin çalışılması amacı ile antekubital venden 5 ml venöz kan örnekleri alınmış ve serum örnekleri -80 derecede saklanmıştır. Moleküllerin düzeyleri Enzyme Linked Immuno Sorbent Assay (ELISA) yöntemi ile ölçülmüştür. Bulgular: Çalışmamızda intihar girişimi olan ve kendine zarar verme davranışı olan ergenlerden oluşan her iki grupta da serum Porcupine ve Notum seviyeleri kontrol grubuna göre anlamlı düzeyde yüksek bulunmuş olup serum Dkk-1 düzeyleri açısından gruplar arasında anlamlı farklılık saptanmamıştır. Porcupine, Notum ve Dkk-1 düzeyleri kendine zarar verme davranışı olan ergenler ile intihar girişimi olan ergenler arasında anlamlı farklılık göstermemiştir. Ayrıca moleküllerin düzeyi ile söz konusu davranışların sıklığı ve ölçek toplam ve alt grup skorları arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Sonuç: Bu çalışmada intihar girişimi ve kendine zarar verme davranışı olan ergenlerde Porcupine ve Notum düzeylerinin sağlıklı kontrol grubuna göre yüksek bulunması, bu davranışların altında yatan nörobiyolojik mekanizmalardan birinin Wnt sinyal yolağıyla ilişkili olabileceğini düşündürmektedir. Moleküler düzeyde saptanan bu değişikliklerin eşlik eden psikiyatrik belirtilerin şiddeti ile ilişkili olmaması, söz konusu parametrelerin anlık semptom şiddetinden ziyade kendine zarar verme ve intihar davranışlarıyla ilişkili daha stabil ve transdiagnostik biyolojik özellikleri yansıtıyor olabileceği düşünülmektedir.
Özet (Çeviri)
Objective: Suicide attempts and non-suicidal self harm behaviors are recognized as significant public health issues, and their prevalence increases during adolescence. Research investigating the neurobiology of suicide and self-harm behaviors has recently begun to increase, however our knowledge in this area is still limited. Transdiagnostic approaches that focus on behavior rather than diagnosis are becoming increasingly important for understanding the common biological mechanisms underlying these behaviors. This study aimed to compare the levels of PPN (Porcupine), Notum, and SK (Dkk-1), which are involved in the regulation of the Wnt signaling pathway in the peripheral circulation of adolescents who attempted suicide, adolescents who engaged in non-suicidal self-harm behaviors, and a healthy control group. Furthermore, the aim was to evaluate the relationship between the levels of these molecules and the frequency of the mentioned behaviors, perceived stress levels, and the extent of childhood trauma exposure. Method: The study sample consisted of forty adolescents aged 12-18 years with non-suicidal self-injury and forty-one adolescents aged 12-18 years with suicidal behavior disorder, all of whom presented to a child and adolescent psychiatry outpatient clinic and were diagnosed according to DSM-5-TR criteria, as well as forty healthy controls aged 12-18 years recruited from a general pediatrics outpatient clinic with no history of physical or psychiatric disorders. Schedule for Affective Disorders and Schizophrenia for School-Age Children-Present and Lifetime Version, DSM-5-TR was administered by the certified researcher to all cases included in the study. Psychiatric diagnoses in the patient groups were determined through this interview, while the presence of psychopathology was excluded in the control group. Subsequently, the researcher completed the sociodemographic data form. Participants in the patient group completed the Revised Children's Anxiety and Depression Scale, Inventory of Statements About Self injury, Childhood Trauma Questionnaire,Perceived Stress Scale, and the Suicide Probability Scale. Parents completed the Turgay DSM-IV-Based Screening and Rating Scale for Behavioral Disorders in Children and Adolescents, a scale designed to determine the severity of ADHD and accompanying disruptive behavior disorders. Five milliliters of venous blood samples were collected from the antecubital vein of participants in the patient and control groups to study serum levels of Porcupine, Notum, and Dkk-1. Serum samples were stored at -80 degrees Celsius. Molecular levels were measured using the Enzyme-Linked Immunosorbent Assay (ELISA) method. Results: In our study, serum Porcupine and Notum levels were found to be significantly higher in both groups of adolescents with suicide attempts and non-suicidal self injury behavior compared to the control group, while no significant difference was found between the groups in terms of serum Dkk-1 levels. Porcupine, Notum, and Dkk-1 levels did not show significant differences between adolescents with self-harming behavior and adolescents who had attempted suicide. Furthermore, no significant relationship was found between the molecular level and the frequency of the behaviors in question, the total scale scores, and the subgroup scores. Conclusion: In this study, the higher levels of Porcupine and Notum found in adolescents with suicide attempts and self-harming behavior compared to the healthy control group suggest that one of the underlying neurobiological mechanisms of these behaviors may be related to the Wnt signaling pathway. The fact that these molecular-level alterations were not associated with the severity of accompanying psychiatric symptoms suggests that these parameters may reflect more stable and transdiagnostic biological features related to self-harm and suicidal behavior rather than the severity of current symptoms.
Benzer Tezler
- İntoksikasyon tanısıyla çocuk sağlığı ve hastalıkları servisinde ve acilinde takip edilen hastaların sosyodemografik açıdan değerlendirilmesi
Sosyodemographic evaluation of patients diagnosis with intoxication followed in child health and diseases service and emergency
HALİL ALKAYA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2019
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. TAMAY GÜRBÜZ
- Pediatrik ilaç intoksikasyonlarında risk faktörleri, klinik bulgular ve prognozun değerlendirilmesi
Evaluation of risk factors, clinical characteristics, and prognosis in pediatric drug intoxications
AYŞE SUBAŞI
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2026
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. NARİN AKICI
- Suisit amaçlı ilaç alımı ile gelen hastalarda klinik bulgular ile ilaç düzeyi arasındaki ilişkinin belirlenmesi
Determination of relationship who presented with purpose of suicide drug taken between serum levels and clinical findings
SERVAN KARA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2014
İlk ve Acil YardımMarmara ÜniversitesiAcil Tıp Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ÖZGE ECMEL ONUR
- Aşı olgularında demografik veriler ve yoğun bakım bulgularının incelenmesi
Demographic data and ICU findings analysis of hanging patients
MEHMET BEŞİR YILDIRIM
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2013
Anestezi ve ReanimasyonDicle ÜniversitesiCerrahi Tıp Bilimleri Bölümü
YRD. DOÇ. DR. FEYZİ ÇELİK
- Multipl skleroz' da NSE ve S100B atak biyobelirteci midir?
Are NSe and S100B attack biomarkers of multiple sclerosis?
BÜŞRA ER DAYAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
NörolojiSağlık Bilimleri ÜniversitesiNöroloji Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ ELİF ÜNAL