Yüksek glisemik indeksli diyetle beslenen C57BL/6 farelerde sülforafan takviyesinin metabolik parametreler üzerine etkileri
Effects of sulforaphane supplementation on metabolic parameters in C57BL/6 mice fed a high glycemic index diet
- Tez No: 1004340
- Danışmanlar: DOÇ. DR. AYLİN AÇIKGÖZ PINAR
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Beslenme ve Diyetetik, Nutrition and Dietetics
- Anahtar Kelimeler: Fitokimyasallar, Glisemik indeks, Obezite, İnsülin direnci, Phytochemicals, Glycemic index, Obesity, Insulin resistance
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Hacettepe Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Diyetetik Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Beslenme ve Diyetetik Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Yüksek glisemik indeksli diyetler (YGİD), kan glukoz düzeyinde hızlı yükselmelere yol açarak metabolik sorunların gelişme riskini artırabilen diyet modelleridir. Bu çalışmada diyetle obezite geliştirmeye yatkın 42 adet C57BL/6 farede, YGİD ile beslenmenin neden olduğu obezitenin azaltılmasında ve kötü glisemik kontrol ile dislipideminin düzeltilmesinde farklı dozlarda sülforafan (SFN) takviyesinin ve zamanlamasının etkileri araştırılmıştır. Bu tez çalışması, Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi Hayvan Deneyleri Yerel Etik Kurulu'nun onayı doğrultusunda 06.09.2024-24.01.2025 tarihleri arasında yürütülmüştür. SFN'nin koruma açısından etkilerini gözlemleyebilmek amacıyla, dört grupta fareler, 15 hafta süresince kontrol grubu yemi (n=7), YGİD (n=7), YGİD+5 mg/kg/gün SFN (n=7), YGİD+20 mg/kg/gün SFN (n=7) ile beslenmiştir. Diğer iki gruptaki farelere ise tedavi edici etkilerini değerlendirebilmek amacıyla, 15 haftalık YGİD ile obezite indüklemesini takip eden 5 hafta süresince 5 mg/kg/gün SFN [diyetle obezite indüklenmiş (O)-YGİD+5 mg/kg/gün SFN] (n=7) veya 20 mg/kg/gün SFN (O-YGİD+20 mg/kg/gün SFN) (n=7) uygulanmıştır. Çalışma sonunda kanda toplam kolesterol, trigliserit, insülin, adiponektin ve HbA1c analizleri; karaciğer dokusunda insülin reseptörü, insülin reseptör subsrat 1 proteini (IRS1), insülin reseptör subsrat 2 proteini (IRS2) parametreleri ve Peroksizom proliferatör-aktive edilmiş reseptör gama koaktivatör-1 alfa (PGC-1α), yağ asidi sentaz geni (FASN) ekspresyonları araştırılmıştır. SFN takviyesi uygulanan tüm gruplarda vücut ağırlığı artışı (p<0,001) ve serum glukozu (p<0,001), yalnızca YGİD ile beslenmeye kıyasla daha düşük bulunmuştur. HbA1c'nin en düşük düzeyleri kontrol ve YGİD+5 mg/kg/gün SFN gruplarında gözlenmiştir (sırasıyla; 5,5±0,12 ve 6,1±0,43) ve her iki grupta da YGİD'ye (6,9±0,08) kıyasla daha düşüktür (p<0,001). IRS1 ve IRS2 düzeylerinin YGİD+5 mg/kg/gün SFN grubunda (sırasıyla; 2,8±0,33 ve 556,0±54,64), YGİD grubuna kıyasla (sırasıyla; 2,1±0,58 ve 456,2±41,04) daha yüksek olduğu belirlenmiştir (p<0,01). YGİD grubunda PGC-1α ekspresyonu düzeyi, kontrol grubuna kıyasla daha düşük bulunmuştur (p<0,01). YGİD+SFN ve O-YGİD+SFN gruplarında, PGC-1α ekspresyonu düzeyinde kontrol grubuna kıyasla önemli bir artış gözlenmiştir (p<0,01). SFN müdahalesi yapılan gruplarda FASN ekspresyonu kontrol grubuna kıyasla daha yüksek saptanmıştır (p<0,05). Bu çalışmanın sonuçları, diyetle birlikte uygulanan 5 mg/kg/gün SFN'nin, YGİD ile beslenmenin tetiklediği vücut ağırlığı artışı, insülin direnci gelişimi ve dislipidemiyi azaltmada etkili olabileceğini göstermektedir. Gelecekte, SFN'nin bu etkilerinin, yapılacak klinik çalışmalarla da desteklenmesi önerilmektedir.
Özet (Çeviri)
High glycemic index diets (HGID) are dietary models that can increase the risk of developing metabolic disorders by causing rapid elevations in blood glucose levels. This study investigated the effects of different doses and timing of sulforaphane (SFN) supplementation on reducing obesity induced by HGID and on correcting poor glycemic control and dyslipidemia were investigated in 42 diet-induced obesity–prone C57BL/6 mice. This thesis study was conducted between 6 September 2024 and 24 January 2025 in accordance with the approval of the Erzincan Binali Yıldırım University Institutional Animal Ethics Committee. In order to observe the protective effects of SFN, in four groups, the mice were fed for 15 weeks with control diet (Control), HGID, HGID+oral 5 mg/kg/day SFN [HGID+low-dose SFN (LSFN)], or HGID+20 mg/kg/day SFN [HGID+high-dose SFN (HSFN)]. In the other two groups, to evaluate its therapeutic effects, 5 mg/kg/day SFN diet induced obese (DIO)-HGID+LSFN] (n=7) or 20 mg/kg/day SFN (DIO-HGID+HSFN) (n=7) was administered for 5 weeks following 15 weeks of obesity induction with HGID. At the end of the study, analyses of total cholesterol, triglycerides, insulin, adiponectin, and HbA1c were performed in blood; and in liver tissue, insulin receptor, insulin receptor substrate 1 protein (IRS1), insulin receptor substrate 2 protein (IRS2) parameters, as well as Peroxisome proliferator-activated receptor gamma coactivator-1 alpha (PGC-1α) and fatty acid synthase gene (FASN) expression levels were investigated. In all groups receiving SFN supplementation, body weight gain (p<0.001) and serum glucose levels (p<0.001) were found to be lower compared to the group fed only HGID. The lowest HbA1c levels were observed in the control and HGID+5 mg/kg/day SFN groups (5.5±0.12 and 6.1±0.43, respectively), and were lower in both groups compared to the HGID group (6.9±0.08) (p<0.001). IRS1 and IRS2 levels were determined to be higher in the HGID+5 mg/kg/day SFN group (2.8±0.33 and 556.0±54.64, respectively) compared to the HGID group (2.1±0.58 and 456.2±41.04, respectively) (p<0.01). PGC-1α expression level in the HGID group was found to be lower than in the control group (p<0.01). In the HGID+SFN and DIO-HGID+SFN groups, a significant increase in PGC-1α expression level was observed compared to the control group (p<0.01). FASN expression was found to be higher in the groups receiving SFN intervention compared to the control group (p<0.05). The results of this study indicate that 5 mg/kg/day SFN administered concomitantly with dietary exposure may be effective in reducing body weight gain, the development of insulin resistance, and dyslipidemia triggered by a high glycemic index diet. It is recommended that these effects of SFN be further supported by future clinical studies.
Benzer Tezler
- Düşük glisemik indeks ve yüksek glisemik indeksle beslenen obezlerde glisemik indeksin aterosklerotik marker'lere etkisi
The effects of weight loss with dietary low and high glycemic index on atherosclerotic markers within the obese subjects
CEREN YOLAÇAN İŞERİ
Yüksek Lisans
Türkçe
2007
Beslenme ve Diyetetikİstanbul Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF.DR. MÜCAHİT ÖZYAZAR
- Akne vulgarisli bireylerde diyetle ilgili risk faktörlerinin değerlendirilmesi
Evaluation of dietary risk factors in patients with acne vulgaris
AYSEL ÖZSÖYLEMEZ
Yüksek Lisans
Türkçe
2019
Beslenme ve DiyetetikHacettepe ÜniversitesiDiyetetik Bilim Dalı
PROF. DR. NESLİŞAH RAKICIOĞLU
- Tip 2 diyabetli bireylerde diyetle demir alımı ve serum demir depoları ile glisemik kontrol arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi
Evaluation of the relationship between glycemic control and dietary iron intake, serum iron storage in patients with TYPE 2 diabetes
BUKET GÖNEN
Yüksek Lisans
Türkçe
2019
Beslenme ve DiyetetikHacettepe ÜniversitesiDiyetetik Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AYLİN AYAZ
- Prediyabetik bireylerin diyet glisemik indeksi ve glisemik yükü ile beslenme durumlarının değerlendirilmesi
Evaluation of nutritional status of diabetic glycemic index and glycemic load in prediabetic individuals
TUĞBA DEMİREL
Yüksek Lisans
Türkçe
2019
Beslenme ve DiyetetikHacettepe ÜniversitesiDiyetetik Bilim Dalı
PROF. DR. FATMA GÜLHAN SAMUR
- Hukuk Fakültesi öğrencilerinde diyetin karbonhidrat kaynaklarının beden kütle indeksi ile ilişkisi
Relationship between dietary carbohydrate sources and body mass index in law faculty students
BELKIZ KARTAL
Yüksek Lisans
Türkçe
2025
Beslenme ve DiyetetikHasan Kalyoncu ÜniversitesiBeslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ MUSTAFA ANIL ERBAĞCI