Behçet üveitli olgularımızda klinik özellikler, tedavi yanıtı ve prognoz
Clinical characteristics, treatment response, and prognosisof patients with Behçet's uveitis
- Tez No: 1013710
- Danışmanlar: PROF. DR. FATİME NİLÜFER YALÇINDAĞ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Göz Hastalıkları, Eye Diseases
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Ankara Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Cerrahi Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu çalışmada Behçet üveiti tanısı ile izlenen hastaların demografik özelliklerinin, oküler tutulum özelliklerinin, eşlik eden sistemik bulguların, uygulanan tedavi yaklaşımlarının ve tedavi yanıtlarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Ayrıca takip süresince gelişen oküler komplikasyonlar ve tedaviye bağlı yan etkiler incelenmiş; biyolojik ajan tedavisi uygulanan hastalarda anjiyografik, yapısal ve fonksiyonel değişimlerin analiz edilmesi hedeflenmiştir. Görme keskinliği üzerine etkili olabilecek prognostik faktörlerin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları Anabilim Dalı Üvea Biriminde 2007–2025 yılları arasında Behçet üveiti tanısı ile takip edilen 77 hastaya ait toplam 131 gözün verileri retrospektif olarak değerlendirildi. Hastaların demografik özellikleri, tanı yaşı, oküler tutulum özellikleri, üveit tipi, tanı anındaki sistemik bulgular, uygulanan tedavi yöntemleri, tedaviye bağlı yan etkiler ve takip süresince gelişen oküler komplikasyonlar analiz edildi. Biyolojik ajan tedavisi alan gözlerde fundus flöresein anjiyografi (FFA) skoru, santral makula kalınlığı (SMK) ve en iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EİDGK) başlangıç ve son muayene ölçümleri karşılaştırıldı. Son görme keskinliğini predikte eden faktörlerin belirlenmesi amacıyla çoklu doğrusal regresyon analizi gerçekleştirildi. İstatistiksel analizlerde uygun parametrik ve non-parametrik testler kullanıldı ve p<0.05 değeri istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Bulgular: Çalışmaya 77 hastaya ait toplam 131 göz dahil edildi. Hastaların %68,8'inde bilateral tutulum saptanırken en sık görülen üveit tipi panüveit olarak belirlendi. Oküler tutulumun hastalık başlangıcından sonra ortalama 2 yıl içerisinde geliştiği ve bulguların büyük çoğunluğunda ilk üç yıl içinde ortaya çıktığı gözlendi. Biyolojik ajan tedavisi alan gözlerde yapılan değerlendirmede son kontrolde fundus flöresein anjiyografi (FFA) skorlarında, santral makula kalınlığında (SMK) ve en iyi düzeltilmiş görme keskinliğinde (EİDGK) istatistiksel olarak anlamlı düzelme saptandı. Tümör nekrozis faktör inhibitörleri (anti-TNF) ile tedavi edilen gözler ayrı olarak değerlendirildiğinde FFA skorları, SMK ve EİDGK'de takip sonunda anlamlı iyileşme izlendi. Buna karşın yalnızca interferon tedavisi alan grupta FFA skorları ve SMK'da anlamlı azalma izlenirken EİDGK'nin takip süresince genel olarak stabil seyrettiği görüldü. Takip süresince en sık izlenen oküler komplikasyon epiretinal membran (ERM) olup bunu maküla ödemi ve katarakt izledi. Yan etkiler değerlendirildiğinde gastrointestinal, sistemik ve karaciğer enzim yüksekliği en sık görülen yan etki grupları olarak saptanmış ve bu yan etkilerin özellikle konvansiyonel immünsüpresif tedaviler ve interferon tedavisi sırasında daha sık ortaya çıktığı gözlendi. Son görme keskinliğini predikte eden faktörlerin değerlendirildiği çoklu doğrusal regresyon analizinde başlangıç EİDGK'nin son görme keskinliği üzerinde bağımsız ve istatistiksel olarak anlamlı bir etkisi olduğu saptanırken başlangıç FFA skoru ve SMK'nın bağımsız prediktif etkisi gösterilemedi. Sonuç: Behçet üveiti erken ve etkin inflamasyon kontrolü gerektiren, tedavi edilmediğinde kalıcı görme kaybı ile sonuçlanabilen bir hastalıktır. Bu çalışmada biyolojik ajan tedavilerinin Behçet üveitinin kontrol altına alınmasında etkili olduğu ve özellikle FFA skorları ile SMK üzerinde belirgin iyileşme sağladığı gösterilmiştir. Ayrıca son görme keskinliğini belirleyen en önemli faktörün başlangıç EİDGK olduğu saptanmış olup, bu bulgu erken dönemde etkin tedavi başlanmasının uzun dönem görsel prognoz açısından kritik önem taşıdığını düşündürmektedir. Biyolojik ajanların tedavi algoritmalarında daha erken basamaklarda kullanılması, inflamasyonun daha hızlı kontrol altına alınmasına, steroid gereksiniminin azaltılmasına ve buna bağlı komplikasyonların önlenmesine katkı sağlayabilecek önemli bir yaklaşımdır.
Özet (Çeviri)
Aim: The aim of this study was to evaluate the demographic characteristics, ocular involvement patterns, accompanying systemic manifestations, treatment approaches, and treatment responses in patients diagnosed with Behçet uveitis. In addition, ocular complications occurring during follow-up and treatment-related adverse effects were analyzed. Angiographic, structural, and functional changes were further evaluated in patients receiving biological agent therapy. Materials and Methods: The records of 131 eyes of 77 patients diagnosed with Behçet uveitis and followed in Ankara University Faculty of Medicine Uveitis Department between 2007 and 2025 were retrospectively evaluated. Demographic characteristics, age at diagnosis, ocular involvement features, uveitis type, systemic manifestations at diagnosis, administered treatments, treatment- related adverse effects, and ocular complications during follow-up were analyzed. In eyes receiving biological agent therapy baseline and final measurements of fundus fluorescein angiography (FFA) score, central macular thickness (CMT), and best-corrected visual acuity (BCVA) were compared. Multiple linear regression analysis was performed to determine factors predicting final visual acuity. Appropriate parametric and non-parametric tests were used for statistical analyses, and p<0.05 was considered statistically significant. Results: A total of 131 eyes of 77 patients were included in the study. Bilateral involvement was observed in 68.8% of the patients, and the most common type of uveitis was panuveitis. Ocular involvement developed on average within two years after disease onset, with the majority of cases occurring within the first three years. In eyes receiving biological agent therapy significant improvement was observed in fundus fluorescein angiography (FFA) scores, central macular thickness (CMT), and best- corrected visual acuity (BCVA) at the end of follow-up. When eyes treated with tumor necrosis factor inhibitors (anti-TNF) were analyzed separately, significant improvement was also observed in FFA scores, CMT, and BCVA. In contrast, in the interferon-treated group, significant reductions were observed in FFA scores and CMT, while BCVA remained generally stable during follow-up. The most common ocular complication during follow-up was epiretinal membrane (ERM), followed by macular edema and cataract. Regarding treatment-related adverse events, gastrointestinal, systemic, and liver enzyme elevation were the most frequently observed adverse effect groups, and these were more common in patients receiving conventional immunosuppressive therapy and interferon. In the multiple linear regression analysis evaluating predictors of final visual acuity, baseline BCVA was found to be an independent and statistically significant predictor of final visual acuity, whereas baseline FFA score and CMT were not independently associated with the final visual outcome. Conclusion: Behçet uveitis is a disease requiring early and effective control of inflammation and may lead to permanent vision loss if inadequately treated. In this study, biological agents were found to be effective in controlling ocular inflammation and provided significant improvement particularly in FFA scores and CMT. In addition, baseline BCVA was identified as the strongest predictor of final visual acuity, emphasizing the importance of early and effective treatment initiation for long-term visual prognosis. The increasing use of biological agents in earlier treatment stages may contribute to faster inflammation control, reduction of steroid requirement, and prevention of ocular complications.
Benzer Tezler
- Non-enfeksiyöz üveit hastalarında katarakt cerrahisinde yeni bir tedavi yaklaşımı: Sistemik steroid yerine sadece intraoperati̇f posterior subtenon triamsinolon enjeksiyonu uygulanan hastaların klinik sonuçları
A novel approach in cataract surgery of non-infectious uveitis patients: Clinical result of patients treated with intraoperative posterior subtenon injection of trimacinolone acetonide instead of routine systemic steroids
ULVİYYA ASKAROVA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Göz Hastalıklarıİstanbul Medeniyet ÜniversitesiGöz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. FEHİM ESEN
- Behçet hastalığına sekonder üveiti olan hastalarda infliksimab sonrası klinik sonuçların retrospektif olarak değerlendirilmesi
To evaluate the efficacy of infliximab therapy in patients with behçet uveitis patients who are resistant to conventional treatment
FOAD ALIZADEGAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2018
Göz HastalıklarıUludağ ÜniversitesiGöz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ÖZGÜR YALÇINBAYIR
- Behçet üveitli hastalarda optik koherens tomografi ile maküla tabakalarının ve optik sinir başının değerlendirilmesi
Evaluation of macular layers and optic nerve with optical coherence tomography in patients with behçet uveitis
İDİL FARİSOĞULLARI
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2018
Göz HastalıklarıOndokuz Mayıs ÜniversitesiGöz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ HİLAL ESER ÖZTÜRK
- Behçet üveitli hastalarda tedavi seçenekleri, hastaların tedaviye uyumunu etkileyen faktörler ve yaşam kalitelerinin birlikte değerlendirilmesi
Treatment options in patients with behçet 's uveitis, factors affecting patient adherence to treatment and quality of life evaluation
MURAT OKLAR
- Behçet üveitli hastalarda serum 25-OHD ve 1,25-OHD düzeylerinin araştırılması
Serum 25-OHD and 1,25-OHD levels in behçet's uveitis patients
HALİL İBRAHİM AYDOĞDU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
BiyokimyaAnkara ÜniversitesiGöz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. FATİME NİLÜFER YALÇINDAĞ