Geri Dön

İki farklı kalınlık ve yapıştırma tekniği kullanılarak yapıştırılan sabit lingual pekiştirme apareylerinin uzun dönem takibinde nüks ve başarısızlık oranlarının karşılaştırılması

Comparison of relapse and failure rates of fixed lingual retainersbonded with two different wire thicknesses and bonding techniques in long-term follow-up

PDF İndir

  1. Tez No: 1014167
  2. Yazar: GÜLFEM GÖVEN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. BURÇAK KAYA
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Diş Hekimliği, Dentistry
  6. Anahtar Kelimeler: retansiyon, sabit lingual retainer, nüks, mandibular anterior stabilite, direkt bonding, indirekt bonding, retention, fixed lingual retainer, relapse, mandibular anterior stability, direct bonding
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Başkent Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Ortodonti Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Ortodonti Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZET Gülfem GÖVEN, İki Farklı Kalınlık ve Yapıştırma Tekniği Kullanılarak Yapıştırılan Sabit Lingual Pekiştirme Apareylerinin Uzun Dönem Takibinde Nüks ve Başarısızlık Oranlarının Karşılaştırılması, Başkent Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ortodonti Doktora Programı, Doktora Tezi, 2026. Amaç: Ortodontik tedavi sonrası mandibular anterior bölgedeki uzun dönem stabilite, ortodontinin en tartışmalı konularından biridir. Bu çalışmanın amacı, mandibulada kaninler arasına uygulanan iki farklı kalınlıkta (0,0215 inç ve 0,0175 inç çok sarmallı paslanmaz çelik tel) ve iki farklı yapıştırma tekniği (direkt ve indirekt bonding) ile yerleştirilen sabit lingual retainerların uzun dönem takipte nüks miktarı ve başarısızlık oranları açısından karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Bu klinik retrospektif kohort çalışmasına, Başkent Üniversitesinde sabit ortodontik tedavi uygulanıp ardından mandibular kaninler arasına sabit lingual retainer uygulanmış bireyler dahil edilmiştir. Tel kalınlığı ve bonding tekniğine göre dört grup oluşturulmuştur. Tüm retainerlar daha önce yapılan prospektif bir çalışmanın parçası olarak tek bir kişi tarafından bükülmüş ve yapıştırılmıştır. Yapıştırılmalarının üzerinden en az 7 yıl geçtikten sonra tüm retainerlar tekrar tek bir kişi tarafından kontrol edilmiştir. Grup 1'de 0,0215 inç tel direkt olarak (n=14), Grup 2'de 0,0215 inç tel indirekt olarak (n=15), Grup 3'te 0,0175 inç tel direkt olarak (n=14), Grup 4'te 0,0175 inç tel indirekt olarak (n=15) uygulanmıştır. Aktif tedavi sonu (T2) ve uzun dönem takip (T3) kayıtları kullanılarak dental modeller ve lateral sefalometrik filmler değerlendirilmiştir. Gruplar arası ve gruplar içi zamana bağlı değişimler (T3–T2) istatistiksel olarak karşılaştırılmıştır. Metod hatası sınıf içi korelasyon katsayısı (ICC) ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Gruplar arasında yaş ve cinsiyet dağılımı açısından istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır (p>0,05). Aktif ortodontik tedavi bitiminde (T2) gruplar arası karşılaştırmalarda, Anterior Dental Ark Uzunluğu (ADAL) ve Little İrregülerite İndeksi (LII) ölçümlerinde anlamlı farklılık saptanmış olup, 0,0215“ İndirekt grubunun her iki parametrede de 0,0175”İndirekt grubuna göre daha düşük değerlere sahip olduğu bulunmuştur (p<0,05). Ayrıca SNB(°) ölçümünde gruplar arasında anlamlı fark izlenmiş, 0,0215“ Direkt grubunun değerleri 0,0175”Direkt gruba göre daha düşük bulunmuştur (p<0,05). ii Pekiştirme döneminde zaman içinde gözlenen değişimlerin gruplar arası karşılaştırılmasında (T3-T2) intermolar mesafe (6-6), mandibular anterior çapraşıklığı ölçen AMIS (3-3), ark boyu (3-3) ve ark boyu (6-6) ölçümleri ile overjet, U1-NA(°) ve interinsizal açı değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmıştır (p<0,05). İntermolar mesafe (6-6) 0,0215“ tel kullanılan gruplarda daha fazla azalmıştır (p=0,008). AMIS (3-3) ölçümünde en belirgin azalma 0,0215”Direkt grupta izlenmiştir (p=0,021). Ark boyu (3-3) 0,0175“ Direkt grupta azalırken kalan gruplarda artış göstermiştir (p=0,045). Ark boyu (6-6) ölçümünde ise 0,0175”Direkt gruptaki azalma 0,0215“ Direkt ve 0,0175”İndirekt gruplarından fazla bulunmuştur (p=0,015). Sefalometrik değerlendirmelerde 0,0215" Direkt grupta overjet (p=0,048) ve U1-NA(°) artışı (p=0,032) belirgin iken, interinsizal açıdaki azalma (p=0,042) direkt yapıştırılan gruplarda daha fazla bulunmuştur. Sonuç: Bonding tekniği ve tel kalınlığı ortodontik tedavi sonrası uzun dönemde stabilite üzerinde tek başına belirleyici faktörler değildir. Daha kalın veya daha ince telin mutlak bir üstünlüğü bulunmamaktadır. Ortodontik tedavi sonrası stabilite multifaktöriyel bir yapıya sahiptir ve retansiyon süreci yalnızca retansiyon tekniğine bağlı mekanik faktörlerle açıklanamaz. Nükse engel olabilmek için; uzun dönem takiplerde relaps olasılığı yaratan faktörler göz önünde bulundurulmalı ve düzenli kontroller sürdürülmelidir.

Özet (Çeviri)

ABSTRACT Gülfem GÖVEN, Comparison of Relapse and Failure Rates of Fixed Lingual Retainers Bonded with Two Different Wire Thicknesses and Bonding Techniques in Long-Term Follow-Up, Başkent University, Institute of Health Sciences, Orthodontics PhD Program, Doctoral Thesis, 2026. Objective: Long-term stability of the mandibular anterior region after orthodontic treatment remains one of the most controversial topics in orthodontics. The aim of this study was to comparatively evaluate the amount of relapse and failure rates of fixed lingual retainers bonded between mandibular canines using two different wire thicknesses (0.0215-inch and 0.0175-inch multistranded stainless steel wire) and two different bonding techniques (direct and indirect) over a long-term follow-up period. Materials and Methods: This clinical retrospective cohort study included individuals who underwent fixed orthodontic treatment at Başkent University followed by placement of a mandibular canine-to-canine fixed lingual retainer. Four groups were formed according to wire thickness and bonding technique. All retainers were fabricated and bonded by a single operator as part of a previous prospective study. After a minimum of 7 years, all retainers were re- evaluated by the same operator. Group 1 received 0.0215-inch wire with direct bonding (n=14), Group 2 received 0.0215-inch wire with indirect bonding (n=15), Group 3 received 0.0175-inch wire with direct bonding (n=14), and Group 4 received 0.0175-inch wire with indirect bonding (n=15). Dental casts and lateral cephalometric radiographs obtained at the end of active treatment (T2) and at long-term follow-up (T3) were evaluated. Intergroup and intragroup time- dependent changes (T3–T2) were statistically analyzed. Method error was assessed using the intraclass correlation coefficient (ICC). Results: No statistically significant differences were found between groups in terms of age and gender distribution (p>0.05). At the end of treatment (T2), significant intergroup differences were observed in Anterior Dental Arch Length (ADAL) and Little's Irregularity Index (LII), with the 0.0215-inch Indirect group showing significantly lower values compared to the 0.0175- inch Indirect group (p<0.05). Additionally, only SNB(°) differed significantly among groups, with lower values in the 0.0215-inch Direct group compared to the 0.0175-inch Direct group (p<0.05). iv In the comparison of time-dependent changes (T3-T2) among groups, statistically significant differences were observed in intermolar width (6–6), AMIS (3–3), arch length (3–3 and 6–6), as well as in overjet, U1–NA(°), and interincisal angle (p<0.05). Intermolar width decreased in the 0.0215-inch groups, whereas it increased in the 0.0175-inch Direct group. The greatest reduction in AMIS (3–3) was observed in the 0.0215-inch Direct group. Arch length (3–3) increased in the indirect groups but decreased in the 0.0175-inch Direct group. Arch length (6– 6) showed a significantly greater reduction in the 0.0175-inch Direct group compared to the other groups. Cephalometric evaluation revealed a more pronounced increase in overjet and U1–NA(°) in the 0.0215-inch Direct group, while the reduction in interincisal angle was greater in the direct bonding groups. Conclusion: Bonding technique and wire thickness are not independent determinants of long- term post-treatment stability. Neither thicker nor thinner wires demonstrated a clear superiority. Orthodontic stability is multifactorial, and the retention phase cannot be explained solely by mechanical factors related to retention techniques. To minimize relapse, factors contributing to instability should be considered, and long-term follow-up with regular monitoring is essential.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    531519

    Farklı marka ve kalınlıktaki monolitik zirkonya materyalleri kullanılarak üretilmiş inley destekli köprülerin kırılma direncinin in vitro olarak incelenmesi

    In vitro investigation of the breaking resistance of inley supported bridges produced by using monolithic zirconia materials in different brand and thickness

    BURAK AĞAR

    Diş Hekimliği Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Diş HekimliğiHacettepe Üniversitesi

    Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FİLİZ KEYF

  2. Tez No

    927600

    Kısa fiber ile güçlendirilen posterior overlay restorasyonların, kırılma dirençlerinin, farklı kalınlıktaki CAD/CAM restoratif materyalleri ile karşılaştırılması

    Comparison of fracture resistance of short fiber reinforced posterior overlay restorations with different thicknesses CAD/CAM restorative materials

    ALPTEKİN YUSUF KÖK

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Diş HekimliğiAnkara Üniversitesi

    Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SADULLAH ÜÇTAŞLI

  3. Tez No

    573026

    Farklı kalınlıklardakı sabıt Lıngual retaıner tellerının ındırekt ve dırekt yapıştırma teknıklerı ıle uygulandıklarında gıngıval dokularüzerındekı etkılerının ve başarı oranlarının ın vıvo karşılaştırılması

    In vivo comparison of gingival tissue effects and success rates of fixed Lingual retainers of different thicknesses applied with direct and indirect adhesive techniques

    BEGÜM GÖKÇE TİRİTOĞLU

    Diş Hekimliği Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Diş HekimliğiBaşkent Üniversitesi

    Ortodonti Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. BURÇAK KAYA

  4. Tez No

    392080

    Farklı kalınlık ve binderme uzunluğundaki yapıştırma bağlantılarında farklı malzeme özelliklerinin yük taşıma kapasitesine etkisinin incelenmesi

    Investigatigation of different length and different thickness of adhesive connections on different material properties

    AMİN FİYOUJ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    Makine MühendisliğiAtatürk Üniversitesi

    Makine Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ADNAN ÖZEL

  5. Tez No

    767548

    Farklı indirekt restoratif materyallerin kalınlıklarının ve içeriklerinin, rezin bazlı yapıştırma simanlarının ışıkla polimerizasyon derecelerine etkisinin araştırılması

    The study of the effects of thickness and chemical composition of various indirect restorative materials on the degree of conversion of PHOTO-polymerized resin- based bonding cements

    BURCU DEDAŞ

    Diş Hekimliği Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Diş HekimliğiEge Üniversitesi

    Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MUHARREM ERHAN ÇÖMLEKOĞLU

Geri Dön