Pelvik oblisite zemininde total kalça artroplastisi sonrası koronal dengenin sağlanması üzerinde etkili olan faktörlerin araştırılması
Factors affecting the restoration of coronal balance after total hip arthroplasty in the setting of pelvic obliquity
- Tez No: 1018211
- Danışmanlar: PROF. DR. İBRAHİM AZBOY
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Ortopedi ve Travmatoloji, Orthopedics and Traumatology
- Anahtar Kelimeler: Total kalça artroplastisi, pelvik oblisite, koronal denge, global offset, displazi, Total hip arthroplasty, pelvic obliquity, coronal balance, global offset, dysplasia
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Medipol Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Pelvik oblisite (PO), total kalça artroplastisi (TKA) sonrası biyomekanik dengeyi, komponentlerin yerleşimini ve hasta memnuniyetini etkileyen kritik bir parametredir. Bu çalışmanın amacı, TKA uygulanan hastalarda preoperatif PO'nun postoperatif dönemdeki seyrini analiz etmek ve koronal pelvik dengenin restorasyonu üzerinde etkili olan radyolojik faktörleri araştırmaktır. Materyal ve Metod: Çalışmada 2016-2024 yılları arasında tek taraflı primer TKA uygulanan ve preoperatif 2° üzerinde PO'su bulunan 161 hasta (106 kadın, 55 erkek; ortalama yaş 52,4) retrospektif olarak incelendi. Hastalar etiyolojik olarak primer osteoartrit (n=100), displaziye bağlı sekonder osteoartrit (n=55) ve diğerleri (n=6) olarak gruplandırıldı. Pelvik oblisite, sakral oblisite (SO), iliolomber açı, femoral/asetabular/global offset ve iskiyofemoral mesafe (IFM) değerleri preoperatif, erken postoperatif (2. ay) ve geç postoperatif (ortalama 25. ay) dönemlerde ayakta pelvis AP grafileri üzerinden ölçüldü. Bulgular: Total kalça artroplastisi sonrası hastaların %75,8'inde PO'nun 2° ve altına inerek nötralize olduğu saptandı. Ortalama PO açısı preoperatif 5,49° iken, geç postoperatif dönemde 2,64°'ye geriledi (p < 0,001). Erken dönemde PO düzelme oranı primer OA grubunda (%69,2), displazi grubuna (%40,7) göre anlamlı derecede yüksek bulunurken (p < 0,001), geç dönemde bu farkın istatistiksel anlamlılığını kaybettiği izlendi. PO değişimi ile SO değişimi arasında tüm dönemlerde güçlü bir pozitif korelasyon (geç dönemde rho=0,767) saptandı ve bu durum pelvis-sakrum ünitesinin“coupled motion”(senkron hareket) ile hareket ettiğini gösterdi. PO nötralizasyonu üzerinde global offset restorasyonunun başarısı en güçlü bağımsız belirleyici olarak tanımlanırken (OR=1,121, %95 GA: 1.047 – 1.200, p=0,001); artmış preoperatif PO şiddetinin anlamlı bir negatif prediktör olduğu saptanmıştır (OR=0,797, %95 CI: 0,665–0,955, p=0,014). Ayrıca, Tip 2 PO hastalarında IFM'nin anlamlı artışıyla iskiyofemoral sıkışma riskinin %21,2 oranında azaldığı görüldü. Sonuç: TKA, pelvik oblisiteyi fizyolojik sınırlara ulaştırmada oldukça başarılıdır ancak bu iyileşme iki yıla yayılan dinamik bir süreçtir. Displazik hastalarda pelvik dengelenme süreci primer OA hastalarına göre daha yavaş ve zor seyretmektedir. Pelvik dengenin tam ve kalıcı restorasyonu için cerrahi sırasında özellikle global offsetin restorasyonu klinik bir gerekliliktir.
Özet (Çeviri)
Purpose: Pelvic obliquity (PO) is a critical parameter affecting biomechanical balance, component orientation and patient satisfaction after total hip arthroplasty (THA). This study aims to analyze the course of preoperative PO in the postoperative period and investigate the radiological factors influencing the restoration of coronal pelvic balance. Materials and Methods: A retrospective study was conducted on 161 patients (106 females, 55 males; mean age 52.4) who underwent unilateral primary THA between 2016 and 2024 and had preoperative PO greater than 2°. Patients were categorized etiologically as primary osteoarthritis (n=100) and secondary osteoarthritis due to dysplasia (n=55). Pelvic obliquity, sacral obliquity (SO), iliolumbar angle, femoral/acetabular and global offset, and ischiofemoral distance (IFD) values were measured on standardized weight-bearing pelvis anteroposterior radiographs at preoperative, early postoperative (2nd month), and late postoperative (mean 25th month) periods. Results: Postoperatively, PO was neutralized (≤ 2°) in 75.8% of patients. The mean PO angle decreased from 5.49° preoperatively to 2.64° in the late postoperative period (p < 0.001). The early PO neutralization rate was significantly higher in the primary OA group (69.2%) compared to the dysplasia group (40.7%) (p < 0.001), while this difference lost statistical significance in the late period. A strong positive correlation was found between PO and SO changes across all periods (late period rho=0.767), indicating that the pelvis-sacrum unit moves as a“coupled motion”. Successful global offset restoration was identified as an important predictor of late PO neutralization (OR=1.121, 95% CI: 1.047–1.200, p=0.001), whereas preoperative PO severity acted as a significant negative predictor (OR=0.797, 95% CI: 0.665–0.955, p=0.014). Additionally, the risk of ischiofemoral impingement decreased by 21.2% in Type 2 PO patients due to a significant increase in IFD. Conclusion: THA is highly successful in bringing pelvic obliquity within physiological limits; however, this recovery is a dynamic process spanning two years. The pelvic balancing process in patients with dysplasia progresses more slowly and poorly compared to primary OA patients. For complete and permanent restoration of pelvic balance, meticulous restoration of the global offset during surgery is a clinical necessity.
Benzer Tezler
- Skolyozu olan serebral palsili hastalarda oturma modifikasyonu ve egzersiz tedavisinin eğriliğin progresyonu ve omurganın sagital dengesine etkisinin karşılaştırılması
The effects of sitting modification and exercises for scoliosis treatments on coronal and sagittal balance of the spine and pelvic obliquity in nonambulatory patients with cerebral palsy and scoliosis: a randomized controlled clinical study
MERVE DAMLA KORKMAZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2019
Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyonİstanbul ÜniversitesiFiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AYŞE RESA AYDIN
- Cerrahi tedavi gerektiren nöromüsküler skolyozlarda enstürmantasyon seviyesinin pelvik oblisite ve yaşam kalite skorları üzerine etkisi
The impact of instrumentation level on pelvic obliquity and quality of life scores in surgically treated neuromuscular scoliosis
MUHAMMET KALKAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Ortopedi ve TravmatolojiSağlık Bilimleri ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MEHMET BÜLENT BALİOĞLU
- Tek taraflı Crowe tip 4 displastik koksartroz tanılı hastalara uygulanan kısaltmalı kalça protezi operasyonunun postoperatif dönemde spinal deformite parametrelerine etkisi
The effect of shortened hip replacement operation on postoperative spinal deformity parameters in patients with unilateral Crowe type 4 dysplastic coxarthrosis
CEM PEKGÜL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Ortopedi ve TravmatolojiSağlık Bilimleri ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ALPER KÖKSAL
- Gelişimsel kalça displazisine sekonder kalça artrozunda total kalça artroplastisinin pelvik parametrelere ve lomber lordoza etkileri
The effects of total hip arthroplasty (THA) on pelvic parameters and lumbar lordosis in hip osteoarthritis secondary to developmental dysplasia of the hip (DDH)
MAHMUT GÖRKEM GÜRÇINAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Ortopedi ve Travmatolojiİstanbul Üniversitesi-CerrahpaşaOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. GÖKHAN KAYNAK
- Adölesan pelvis kırıklı hastalarda tedavi sonuçlarının spinopelvik parametrelerle ve klinik sonuçlarla değerlendirilmesi
Assessment of treatment outcomes in adolescent patients with pelvic fractures using spinopelvic parameters and clinical results
MURAT BOZBEK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
Ortopedi ve TravmatolojiSağlık Bilimleri ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AHMET ÖZGÜR YILDIRIM