Geri Dön

Obstrüktif uyku apnesi hastalarında selenoprotein P tanıda biyobelirteç olarak kullanılabilir mi?

Can selenoprotein P be used as a biomarker in the diagnosis of patients with obstructive sleep apnea?

  1. Tez No: 1020789
  2. Yazar: EREN ECEVİT
  3. Danışmanlar: PROF. DR. RECAİ ERGÜN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Göğüs Hastalıkları, Chest Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Selçuk Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, obstrüktif uyku apne sendromu (OUAS) olan hastalarda serum selenoprotein P düzeylerini değerlendirmek, bu biyobelirtecin OUAS varlığı ve hastalık şiddeti ile ilişkisini araştırmak ve tanısal performansını incelemektir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Göğüs Hastalıkları Anabilim Dalı Uyku Laboratuvarı'nda yürütülen gözlemsel, kesitsel ve vaka-kontrol tipi bir araştırmadır. Çalışmaya toplam 162 birey dahil edilmiştir. Katılımcıların 81'i kontrol grubunu, 81'i OUAS grubunu oluşturmuştur. OUAS grubu apne-hipopne indeksi (AHİ) değerlerine göre hafif, orta ve ağır OUAS alt gruplarına ayrılmıştır. Tüm katılımcılarda demografik, polisomnografik ve biyokimyasal parametreler ile serum selenoprotein P ve Pro-BNP düzeyleri değerlendirilmiştir. İstatistiksel analizler IBM SPSS Statistics 27.0 programı kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Bulgular: OUAS grubunun kontrol grubuna göre daha ileri yaşta olduğu (48.8±10.9 vs. 44.6±8.7 yıl, p=0.008) ve daha yüksek vücut kitle indeksine sahip olduğu (31.0 [27.5–35.4] vs. 27.3 [25.7–32.0] kg/m², p<0.001) saptanmıştır. Polisomnografik değerlendirmede OUAS grubunda AHİ (21.0 [14.5–49.8] vs. 2.5 [1.5–3.5], p<0.001) ve desatürasyon indeksi (21.9 [13.2–53.7] vs. 2.9 [1.7–4.0], p<0.001) anlamlı olarak daha yüksek bulunurken, minimum oksijen satürasyonu (%82.0 [76.0–85.0] vs. %89.0 [88.0–91.0], p<0.001) ve ortalama oksijen satürasyonu (%92.0 [90.0–92.0] vs. %94.0 [93.0–95.0], p<0.001) anlamlı olarak daha düşük saptanmıştır. Biyokimyasal karşılaştırmada HDL kolesterol düzeyi OUAS grubunda daha düşük bulunmuştur (45.0 [37.0–52.0] vs. 49.0 [41.0–58.0] mg/dL, p=0.021). Ayrıca demir bağlama kapasitesi OUAS grubunda daha düşük saptanmıştır (261.0±64.5 vs. 282.5±70.2 µg/dL, p=0.039). Serum selenoprotein P düzeyleri kontrol ve OUAS grupları arasında anlamlı farklılık göstermemiştir (18.4 [14.2–22.3] vs. 17.4 [13.7–26.0] ng/mL, p=0.686). OUAS grubunda selenoprotein P düzeyi ile AHİ (r=-0.306, p=0.006) ve desatürasyon indeksi (r=-0.313, p=0.005) arasında orta düzeyde, negatif yönlü ve istatistiksel olarak anlamlı korelasyon saptanmıştır. ROC analizinde selenoprotein P düzeyinin OUAS tanısını ayırt etmede anlamlı bir performans göstermediği belirlenmiştir (AUC=0.481, p=0.685). Sonuç: Serum selenoprotein P düzeyi, OUAS varlığını ayırt etmede yeterli tanısal güce sahip değildir. Bununla birlikte, AHİ ve desatürasyon indeksi ile gösterdiği negatif ilişki, selenoprotein P'nin hastalık şiddeti ve patofizyolojik yük ile ilişkili olabileceğini düşündürmektedir.

Özet (Çeviri)

Objective: The aim of this study was to evaluate serum selenoprotein P levels in patients with obstructive sleep apnea syndrome (OSAS), to investigate the relationship between this biomarker and both the presence and severity of OSAS, and to assess its diagnostic performance. Materials and Methods: This observational, cross-sectional, case-control study was conducted at the Sleep Laboratory of the Department of Chest Diseases, Selçuk University Faculty of Medicine. A total of 162 participants were included, consisting of 81 control subjects and 81 patients with OSAS. The OSAS group was further stratified into mild, moderate, and severe subgroups based on apnea–hypopnea index (AHI) values. Demographic, polysomnographic, and biochemical parameters, as well as serum selenoprotein P and Pro-BNP levels, were evaluated in all participants. Statistical analyses were performed using IBM SPSS Statistics version 27.0. Results: Patients with OSAS were older (48.8±10.9 vs. 44.6±8.7 years, p=0.008) and had higher body mass index (31.0 [27.5–35.4] vs. 27.3 [25.7–32.0] kg/m², p<0.001) compared to controls. Polysomnographic evaluation revealed significantly higher AHI (21.0 [14.5–49.8] vs. 2.5 [1.5–3.5], p<0.001) and oxygen desaturation index (21.9 [13.2–53.7] vs. 2.9 [1.7–4.0], p<0.001), along with significantly lower minimum oxygen saturation (82.0% [76.0–85.0] vs. 89.0% [88.0–91.0], p<0.001) and mean oxygen saturation (92.0% [90.0–92.0] vs. 94.0% [93.0–95.0], p<0.001) in the OSAS group. Biochemical analysis showed lower HDL cholesterol levels (45.0 [37.0–52.0] vs. 49.0 [41.0–58.0] mg/dL, p=0.021) and reduced total iron-binding capacity (261.0±64.5 vs. 282.5±70.2 µg/dL, p=0.039) in OSAS patients. Serum selenoprotein P levels did not differ significantly between groups (18.4 [14.2–22.3] vs. 17.4 [13.7–26.0] ng/mL, p=0.686). However, within the OSAS group, selenoprotein P levels were negatively correlated with AHI (r=−0.306, p=0.006) and oxygen desaturation index (r=−0.313, p=0.005). Receiver operating characteristic analysis demonstrated that selenoprotein P had no significant diagnostic performance for OSAS (AUC=0.481, p=0.685). Conclusion: Serum selenoprotein P does not appear to have sufficient diagnostic value for distinguishing OSAS. However, its inverse association with AHI and oxygen desaturation index suggests that it may be related to disease severity and the underlying pathophysiological burden of OSAS.

Benzer Tezler

  1. Obstruktif uyku apnesi hastalarında periyodik bacak hareketlerinin polisomnografik veriler ile değerlendirilmesi

    Evaluation of presence of periodic leg movements with polisomnographic data in patients with obstructive sleep apnea syndrome

    EMİNE SÜMEYYE AĞIR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    NörolojiKaradeniz Teknik Üniversitesi

    Nöroloji Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. VİLDAN ALTUNAYOĞLU ÇAKMAK

  2. Obstrüktif uyku apnesi hastalarında tanı ile serum endokan, total tiyol düzeyi ve tas-tos ilişkisi

    The relationship between diagnosis, serum endocan, total thiol levels, and tas-tos in patients with obstructive sleep apnea

    HANİFE ERDEM

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    Göğüs HastalıklarıSelçuk Üniversitesi

    Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FİKRET KANAT

  3. Obstrüktif uyku apnesi (OSAS) hastalarında irisin düzeyinin araştırılması

    Research of irisin level at obstructive sleep apnea syndrome (OSAS) patients

    FATMA ONAT

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    FizyolojiSüleyman Demirel Üniversitesi

    Fizyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MUSTAFA SAYGIN

  4. Obstrüktif uyku apnesi sendromu hastalarında retina ve koroid yapılarında meydana gelen hastalıkların serum hipoksi indüklenebilir faktör 1 alfa (HIF-1α) ve tümör nekroz faktörü alfa (TNF-α) ile değerlendirilmesi

    In patients with obstructive sleep apnea syndrome occuring in retina and choroid structures serum hypoxia of diseases can be induced factor 1 alpha (HIF-1α) and tumor necrosis factor evaluation with alpha (TNF-α)

    BÜŞRA SAĞIR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Göz HastalıklarıRecep Tayyip Erdoğan Üniversitesi

    Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ MURAT OKUTUCU

    DOÇ. DR. MEHMET GÖKHAN ASLAN

  5. Obstrüktif uyku apnesi sendromu hastalarında pozitif havayolu basınç tedavisinin mikrovasküler dolaşım üzerindeki hiperakut etkilerinin optik koherens tomografi-anjiyografi (OCT-A) ile değerlendirilmesi

    Evaluation of hyperacute effects of positive airway pressure therapy on microvascular circulation in patients with obstructive sleep apnea syndrome using optical coherence tomography - angiography (OCT-A)

    MERT SAVCI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Göğüs Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa

    Göğüs Hastalıkları ve Tüberküloz Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ŞERMİN BÖREKÇİ