Santral nedenli vertigo riskinin belirlenmesinde Sudbury Vertigo Risk Skoru'nun geçerliliğinin değerlendirilmesi: Retrospektif bir çalışma
Evaluation of the validity of the Sudbury Vertigo Risk Score in determining the risk of central vertigo: A retrospective study
- Tez No: 1021727
- Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ EYLEM ERSAN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Acil Tıp, Emergency Medicine
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Balıkesir Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Acil Tıp Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Sudbury Vertigo Risk Skoru'nun (SVRS), acil servise vertigo, baş dönmesi ve/veya dengesizlik yakınmasıyla başvuran hastalarda ciddi santral bir neden riskini öngörmedeki tanısal performansını retrospektif dış validasyon yoluyla değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Tek merkezli, retrospektif, gözlemsel bir klinik skor validasyon çalışması yürütüldü. 01.01.2023–30.06.2025 tarihleri arasında acil servise başvuran 18 yaş ve üzeri hastalar değerlendirildi; başlangıçtaki 1266 hastadan 127'si dışlama kriterleri nedeniyle çıkarılarak 1139 hasta analize alındı. Her hasta için SVRS hesaplandı. Birincil sonlanım, 30 gün içinde ciddi santral tanı (iskemik/hemorajik inme, geçici iskemik atak, vertebral arter diseksiyonu veya beyin tümörü) saptanmasıydı. Ayırt edicilik ROC (Receiver operating characteristic) analizi, kalibrasyon ise Hosmer–Lemeshow testi ile değerlendirildi. Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 49,1±20,0 yıl olup %60,1'i kadındı. 30 gün içinde 55 hastada (%4,8) ciddi santral tanı saptandı. SVRS için eğri altında kalan alan (AUC) 0,953 (%95 güven aralığı (GA): 0,927–0,980) bulundu. SVRS ≥5 eşiğinde duyarlılık %90,9, özgüllük %86,3, negatif prediktif değer %99,5 ve pozitif prediktif değer %25,1 olarak hesaplandı. Düşük risk grubundaki (SVRS <5) 940 hastanın (%82,5) yalnızca %0,5'inde ciddi santral tanı görüldü. Model iyi kalibre bulundu (Hosmer–Lemeshow p=0,773). Sonuç: SVRS, geliştirildiği ortamdan demografik olarak farklı bir Türkiye acil servis popülasyonunda mükemmel ayırt edicilik ve iyi kalibrasyon göstererek dış geçerliliğini korumuştur. Yüksek negatif prediktif değeriyle düşük riskli hastaları belirleyip gereksiz görüntüleme ve konsültasyonu azaltma potansiyeli taşısa da, <5 eşiği %100 duyarlılığa ulaşmadığından tek başına bir taburculuk kuralı olarak değil; klinik değerlendirme ve gerektiğinde difüzyon ağırlıklı manyetik rezonans görüntüleme ile birlikte kullanılması gereken bir karar destek aracıdır.
Özet (Çeviri)
Aim: To evaluate, through retrospective external validation, the diagnostic performance of the Sudbury Vertigo Risk Score (SVRS) in predicting the risk of serious central cause in emergency department patients presenting with vertigo, dizziness, and/or imbalance. Material and Method: This single-center, retrospective, observational score validation study assessed adults aged 18 years and older who presented to the emergency department between 01.01.2023 and 30.06.2025. Of 1266 initial patients, 127 were excluded, leaving 1139 for analysis. The SVRS was calculated for each patient. The primary outcome was a serious central diagnosis (ischemic/hemorrhagic stroke, transient ischemic attack, vertebral artery dissection, or brain tumor) within 30 days. Discrimination was assessed by receiver operating characteristic (ROC) analysis and calibration by the Hosmer–Lemeshow test. Results: The mean age was 49.1±20.0 years and 60.1% were female. A serious central diagnosis occurred in 55 patients (4.8%) within 30 days. The area under the curve (AUC) was 0.953 (95% confidence interval: 0.927–0.980). At the SVRS ≥5 threshold, sensitivity was 90.9%, specificity 86.3%, negative predictive value 99.5%, and positive predictive value 25.1%. Among 940 low-risk patients (82.5%; SVRS <5), only 0.5% had a serious central diagnosis. The model was well calibrated (Hosmer–Lemeshow p=0.773). Conclusion: In a Turkish emergency department population demographically distinct from the development setting, the SVRS retained excellent discrimination and good calibration. Despite a high negative predictive value, the <5 threshold did not reach 100% sensitivity; the SVRS should therefore serve as a decision-support tool alongside clinical assessment and, when appropriate, diffusion-weighted magnetic resonance imaging, rather than as a standalone discharge rule.
Benzer Tezler
- Tedaviye cevap vermeyen diyabetik makula ödeminde vitreoskizisin rolü
The role of vitreoschisis in diabetic macular edema refractory to treatment
MAKBULE BERNA ÖTÜK YAŞAR
- Kenar ağlarında nokta yatay konumu inceliği
The Precission for the horizontal position of the point in trilateration net
ALİ RIZA YURDAKUL
