Geri Dön

Bolus ve topikal ajanların yüzey dozu üzerine etkilerinin dozimetrik olarak karşılaştırılması

Dosimetric comparision of the effects of bolus and topicalagents on surface dose

  1. Tez No: 1022743
  2. Yazar: CUMALİ İŞLER
  3. Danışmanlar: PROF. DR. SONGÜL KARAÇAM
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Radyasyon Onkolojisi, Radiation Oncology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa
  10. Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Nükleer Tıp Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Sağlık Fiziği Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Radyoterapi uygulamalarında yüksek enerjili megavolt (MV) foton demetlerinin sağladığı cilt koruyucu etki, demet yolundaki materyallerde oluşan elektron kontaminasyonu ve build-up bölgesindeki doz değişimleri nedeniyle etkilenebilmektedir. Özellikle radyoterapiye bağlı akut radyodermatit semptomlarının önlenmesi veya tedavisi amacıyla kullanılan topikal ajanların, cilt yüzeyinde bolus benzeri etki oluşturarak yüzey dozunu artırabileceği düşünülmektedir. Bu çalışmada, farklı farmakolojik içeriklere sahip topikal ajanların (Triticum Vulgare, Hamamelis Virginiana & Çinko Oksit, Metilprednizolon Aseponat) ve ticari bolus materyalinin yüzey dozu ile build-up bölgesi üzerindeki etkileri dozimetrik olarak incelenmiştir. Ölçümler, 6 MV foton demeti kullanılarak RW3 katı su fantomu ve Markus paralel plaka iyon odası ile gerçekleştirilmiştir. Topikal ajanlar 1 mm, 2 mm ve 5 mm fiziksel kalınlıklarda uygulanmış; ayrıca bu uygulamaların 1 cm kalınlığındaki ticari bolus materyali altındaki kombinasyonları“en kötü senaryo”modeli kapsamında değerlendirilmiştir. Elde edilen veriler Gerbi-Khan düzeltmesi ile normalize edilmiş ve iki yönlü ANOVA yöntemi kullanılarak istatistiksel olarak analiz edilmiştir. Çalışma sonuçlarında, topikal ajan kalınlığının yüzey dozunu belirleyen en önemli parametre olduğu gösterilmiştir. İnce uygulamalarda (1 mm) yüzey dozunun referans değere göre sınırlı düzeyde arttığı (%50,29–%55,16), ancak topikalxvi ajan içeriğine bağlı olarak istatistiksel açıdan anlamlı bir farklılık oluşmadığı saptanmıştır. Buna karşın, uygulama kalınlığının 5 mm'ye ulaşması durumunda tüm ajan gruplarında yüzey dozunun belirgin şekilde artarak %80,07–%82,53 seviyelerine ulaştığı gözlenmiştir. Bu bulgu, megavolt foton enerjilerinde baskın etkileşim mekanizmasının atom numarasından çok elektron yoğunluğuna bağlı olan Compton saçılması ile ilişkili olduğunu desteklemektedir. Ticari bolus materyalinin topikal ajan uygulamalarının üzerine yerleştirildiği“en kötü senaryo”ölçümlerinde ise maksimum doz derinliğinin (dmax) yüzeye yaklaştığı ve gerçek yüzey dozunun %93–%96 aralığına ulaştığı belirlenmiştir. Bu durumda topikal ajan tipi ve uygulama kalınlığının dozimetrik etkisinin büyük ölçüde ortadan kalktığı gözlenmiştir. Sonuç olarak, ince tabaka halinde uygulanan topikal ajanların yüzey dozu üzerindeki etkisinin sınırlı olduğu; buna karşın kalın uygulamaların ve ticari bolus ile birlikte kullanımın belirgin bolus etkisi oluşturarak planlanmamış yüzey doz artışına neden olabileceği gösterilmiştir. Elde edilen bulguların, radyoterapi hastalarında güvenli topikal ajan kullanım protokollerinin geliştirilmesine ve cilt toksisitesinin azaltılmasına katkı sağlayacağı düşünülmektedir.

Özet (Çeviri)

The skin-sparing effect provided by high-energy megavoltage (MV) photon beams in radiotherapy may be influenced by electron contamination and dose alterations occurring within the build-up region. In particular, topical agents used prophylactically or therapeutically xviihickne prevention and management of radiation-induced acute radiodermatitis are thought to xviihickness the surface dose by creating a bolus-like effect on the skin surface. In this study, the dosimetric effects of topical agents with different pharmacological contents (Triticum Vulgare, Hamamelis Virginiana & Zinc Oxide, and Methylprednisolone Aceponate) as well as commercial bolus material on surface dose and the build-up region were investigated. Measurements were performed using a 6 MV photon beam, an RW3 solid xviihick phantom, and a Markus parallel-plate ionization chamber. Topical agents were applied at physical thicknesses of 1 mm, 2 mm, and 5 mm. In addition, combinations of these applications with a 1-cm-thick commercial bolus material were evaluated as a“worst-case scenario”model. The obtained data were normalized using the Gerbi-Khan correction and statistically analyzed with two-way ANOVA. The results demonstrated that topical agent xviihickness was the most significant parameter affecting the surface dose. In thin applications (1 mm), the surface dose increased only moderately compared with the reference value (%50.29–%55.16), and no statistically significant difference was observed between the topical agent types. In contrast, when the application xviihickness reached 5 mm, the surface dose increased markedly in all agent groups, reaching %80.07–%82.53. These findings support that, at megavoltage photonxviii energies, the dominant interaction mechanism is primarily related to electron density– dependent Compton scattering rather than atomic number. In the“worst-case scenario”measurements, where commercial bolus material was placed over the topical agents, the depth of maximum dose (dmax) shifted toward the phantom surface and the actual surface dose increased to %93–%96. Under these conditions, the dosimetric influence of topical agent type and xviiihickness became largely negligible. In conclusion, thin-layer topical applications were found to have a limited effect on surface dose, whereas thick applications and the combined use of topical agents with commercial bolus materials produced a pronounced bolus effect, leading to unintended increases in surface dose. These findings may contribute to the development of safer topical agent application protocols and reduction of radiation-induced skin toxicity in radiotherapy patients patients.

Benzer Tezler

  1. Farklı mine yüzeylerine, çeşitli ortamlarda, bağlayıcı ajan uygulamalarının bağlanma şiddeti yönünden in vitro koşullarda değerlendirilmesi

    In vitro evaluation of bonding strengths of bonding agent applications to different enamel surfaces in various conditions

    KAĞAN GÖKÇE

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1996

    Diş Hekimliğiİstanbul Üniversitesi

    DOÇ.DR. SAMİ BÜYÜKGÖKÇESU

  2. Diz osteoartritinde etofenamat fonoforezinin klinik etkinliğinin araştırılması

    A study on the clinical efficacy of etofenamate phonophoresis treatment in knee osteoarthritis

    MUSA YILDIZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonDokuz Eylül Üniversitesi

    Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    Y.DOÇ.DR. RAMAZAN KIZIL

  3. İmikimod ile oluşturulan sıçan psöriasis modelinde sistemik karvakrolün tedavi edici etkisinin incelenmesi

    Investigation of the therapeutic effect of systemic carvacrol in i̇miquimod-induced rat psoriasis model

    MURAT ÇİL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    DermatolojiBolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi

    Deri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. BETÜL ŞEREFLİCAN

  4. Koroner bypass cerrahisinde genel anesteziye ilave yapılan torasik epidural anestezinin internal torasik arter kan akımı ve endoteli üzerine etkisi

    The effect of the thoracic epidural anesthesia together with general anesthesia on the blood flow and on the endothelium of the internal thoracic artery in coronary artery bypass surgery

    İSMİHAN SELEN ONAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisiİstanbul Bilim Üniversitesi

    Kalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. İLHAN SANİSOĞLU

  5. Piyoderma gangrenozum tanılı hastaların klinik özelliklerinin ve uzun dönem takip sonuçlarının değerlendirilmesi

    Evaluation of clinical characteristics and long-term follow-up outcomes in patients diagnosed with pyoderma gangrenosum

    SEVGİ KUZUGÜDENLİ YILMAZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Dermatolojiİstanbul Üniversitesi

    Deri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ TUĞBA ATCI